Zakres zaskarżenia odsetek nie zgadzał się z wnioskami. SN odrzucił skargę spółki

Wyrokiem z 19 maja 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w sprawie

z powództwa M.D. i E.D. przeciwko P. S.A. w W. o odszkodowanie, na skutek

apelacji obu stron od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 18 kwietnia 2024

r., XXVI GC 433/21, zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji częściowo w punkcie

trzecim w ten sposób, że zasądził dodatkowo od pozwanej łącznie na rzecz

powodów odsetki ustawowe od kwoty 407 696 zł od dnia 10 lipca 2013 r. do dnia

31 grudnia 2015 r. (pkt 1); oddalił apelację pozwanej w całości (pkt 2); ustalił, że

I CSK 3272/25

2

pozwany ponosi koszty postępowania apelacyjnego w całości, pozostawiając ich

szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu w Sądzie Okręgowym w

Warszawie (pkt 3).

Pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu drugiej instancji,

zaskarżając go w części, tj.: co do punktu 1. w zakresie zasądzenia dodatkowo od

pozwanej na rzecz powodów odsetek ustawowych w części, w jakiej dodatkowe

odsetki ustawowe naliczone zostały od części należności głównej w kwocie

227 000 zł; co do punktu 2. w zakresie, w jakim Sąd drugiej instancji oddalił

apelację pozwanej co do kwoty 227 000 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 5

września 2009 r. do dnia 23 maja 2025 r. oraz oddalił apelację co do kwoty 100 000

zł tytułem pozostałych odsetek ustawowych; co do punktu 3. wyroku.

Pozwana wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w punkcie 1. w zakresie,

w jakim dodatkowo zasądzone zostały odsetki naliczone od kwoty 227 000 zł;

w punkcie 2. w zakresie, w jakim apelacja pozwanej została oddalona co do kwoty

227 000 zł oraz w punkcie 3. wyroku w całości oraz o orzeczenie co do istoty

sprawy w sposób wskazany w skardze kasacyjnej; ewentualnie o uchylenie

zaskarżonego wyroku w zakresie punktu 2. w zakresie kwoty 227 000 zł oraz w

zakresie punktu 3. i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie do

ponownego rozpoznania wraz z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o

kosztach postępowania kasacyjnego, w tym o kosztach zastępstwa procesowego.

Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

skarżąca wskazała, że wniesiona skarga ma być oczywiście uzasadniona;

ewentualnie, gdyby Sąd Najwyższy nie przyjął, że skarga jest oczywiście

uzasadniona, pozwana wskazała na potrzebę wykładni przepisów prawnych

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.

Powodowie złożyli odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwanej, w których

wnieśli o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie oraz

o zasądzenie od pozwanej na swoją rzecz kosztów zastępstwa prawnego

w postępowaniu kasacyjnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna wniesiona przez pozwaną podlegała odrzuceniu.

I CSK 3272/25

3

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a zarazem

kwalifikowanym pismem procesowym o ściśle określonej przez ustawę treści. Poza

spełnianiem ogólnych wymagań dla pisma procesowego, skarga kasacyjna

powinna również zawierać prawidłowo sformułowane elementy konstrukcyjne

określone w art. 3984 § 1 pkt 1-3 k.p.c. Jednym z tych elementów jest oznaczenie

orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w

całości czy w części. Braki w zakresie elementów konstrukcyjnych skargi skutkują

odrzuceniem skargi a limine bez uprzedniego wezwania o usunięcie dostrzeżonych

braków (postanowienie SN z 24 października 2022 r., I CSK 3656/22). Wniosek taki

wynika z porównania treści art. 3986 § 2 k.p.c. in medio oraz art. 3986 § 1 k.p.c.

Tylko drugi z przywołanych przepisów dopuszcza sanowanie określonych braków

skargi kasacyjnej; nie dotyczy to jednak elementów konstrukcyjnych określonych w

art. 3984 § 1 pkt 1-3 k.p.c. (postanowienie SN z 24 czerwca 2022 r., I CSK

2657/22).

Jak wynika z ugruntowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego,

bezwzględnym wymaganiem jest, aby zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub

o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane. Rozbieżność

między wskazanym w skardze kasacyjnej zakresem zaskarżenia orzeczenia, od

którego została ona wniesiona, a żądaniem skargi ab initio wyklucza możliwość

merytorycznego rozpoznania wniesionego środka zaskarżenia przez Sąd

Najwyższy. Nie jest bowiem możliwe sprecyzowanie zakresu kontroli kasacyjnej

oczekiwanego przez skarżącego (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego:

z 30 czerwca 2022 r., III CZ 207/22; z 8 grudnia 2023 r., I CSK 5475/22, i z 30

grudnia 2024 r., III CZ 258/24).

W skardze kasacyjnej zachodzi rozdźwięk między wskazanym zakresem

zaskarżenia a wnioskami o uchylenie zaskarżonego wyroku – w ramach wniosku

głównego pozwana nie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie

punktu 2. w części, w jakiej Sąd drugiej instancji oddalił apelację co do kwoty

100 000 zł tytułem pozostałych odsetek ustawowych, a w ramach wniosku

ewentualnego skarżąca nie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie

punktu 1. w części, w jakiej dodatkowo zasądzone zostały odsetki naliczone od

kwoty 227 000 zł oraz w zakresie punktu 2. w części, w jakiej Sąd drugiej instancji

I CSK 3272/25

4

oddalił apelację co do kwoty 100 000 zł tytułem pozostałych odsetek ustawowych

(mimo że we wskazanych wyżej częściach wyrok Sądu drugiej instancji został

przez pozwaną zaskarżony).

Z przytoczonych względów należało odrzucić skargę kasacyjną wniesioną

przez pozwaną (art. 3986 § 3 k.p.c.). Jednocześnie nie było podstaw do

uwzględnienia wniosków powodów o zasądzenie na ich rzecz kosztów zastępstwa

procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Wnioski te, zgłoszone w odpowiedziach

na skargę, zostały powiązane z wnioskiem o odmowę przyjęcia skargi do

rozpoznania, ewentualnie wnioskiem o jej oddalenie. Takie rozstrzygnięcie w

sprawie nie zapadło, a podzielić należy prezentowany w orzecznictwie pogląd, że

nie ma podstaw do przyznania kosztów postępowania kasacyjnego stronie, która

w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek o przyznanie tych kosztów łączy ze

wskazanymi przez siebie - innymi - rozstrzygnięciami. Pełnomocnicy powodów nie

wnieśli o odrzucenie skargi kasacyjnej, a takie rozstrzygnięcie zapadło w niniejszej

sprawie (postanowienia SN: z 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01; z 8 sierpnia

2012 r., II CSK 112/12; z 14 kwietnia 2023 r., I CSK 3486/22). Samo wskazanie we

wniosku o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego, że powodowie wnoszą

o ich zasądzenie również w razie odrzucenia skargi jest niewystarczające, skoro

powodowie nie sformułowali wyraźnie wniosku o odrzucenie skargi kasacyjnej

pozwanej, ani tym bardziej nie wskazali okoliczności uzasadniających odrzucenie

skargi.

Kamil Zaradkiewicz

[M.O.]

[a.ł]