Niedziela Wydanie nr 36

Sygnatura akt
I CSK 3661/24
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
22 stycznia 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Klauzula indeksacyjna w sporze z klientami. SN odmówił przyjęcia skargi banku

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

Powodowie M.S. i M.S.1 spierali się z Bankiem S.A. w W. o ustalenie i zapłatę w sprawie dotyczącej klauzuli indeksacyjnej.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy stwierdził, że kwestie wskazane przez bank zostały wyjaśnione uchwałą SN z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22, w kierunku odmiennym od oczekiwanego przez bank.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku i zasądził od banku na rzecz każdego z powodów po 2700 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się postanowienia.

Dlaczego

Z motywów skargi nie wynikało, by zachodziły przyczyny kasacyjne z art. 3989 § 1 k.p.c., a argumentacja w uchwale z 25 kwietnia 2024 r. była wystarczająca, więc jej powtarzanie uznano za zbędne.

Dla firm

Uznanie postanowienia umownego za niedozwolone powoduje, że strony nie są związane umową także w pozostałym zakresie, a skarga kasacyjna powołująca się na sprawy już rozstrzygnięte uchwałą SN nie zostanie przyjęta.

Więcej o sprawie

Bank powoływał się na wątpliwości co do skutków uznania klauzuli za abuzywną, ale SN uznał je za wyjaśnione uchwałą z 25 kwietnia 2024 r. i nie znalazł podstaw do przyjęcia skargi.

Skutkiem uznania wskazanego przez bank postanowienia umownego za niedozwolone niewątpliwie jest bowiem stan niezwiązania stron umową także w pozostałym zakresie.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
Sygnatura
I CSK 3661/24

Treść orzeczenia

I CSK 3661/24

POSTANOWIENIE

22 stycznia 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Beata Janiszewska

na posiedzeniu niejawnym 22 stycznia 2026 r. w Warszawie

w sprawie z powództwa M.S. i M.S.1

przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.

o ustalenie i zapłatę,

na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie

z 21 czerwca 2024 r., I ACa 935/23,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2. zasądza od Bank spółki akcyjnej w W. na rzecz M.S. i M.S.1

po 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych z odsetkami

w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu

świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się

niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem kosztów

postępowania kasacyjnego.

[J.T.]

I CSK 3661/24

2

Uzasadnienie

Pozwany Bank S.A. w W. (dalej: bank) wniósł skargę kasacyjną od wyroku

Sądu Apelacyjnego w Lublinie, którym oddalono apelację skarżącego od wyroku

Sądu pierwszej instancji wydanego w sprawie o ustalenie i zapłatę toczącej się

z powództwa M.S. i M.S.1

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania bank wskazał na

potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.). Natura tej przyczyny

kasacyjnej była już przedmiotem licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego i została

szczegółowo omówiona m.in. w postanowieniu SN z 30 grudnia 2024 r.,

I CSK 3562/23, wydanym w sprawie z udziałem pozwanego.

Choć opisane na s. 3-9 kwestie dotyczące problematyki kredytów

powiązanych z kursem waluty obcej, w szczególności „konsekwencji przyjęcia, że

klauzula indeksacyjna ma charakter abuzywny” (s. 3 skargi), są obiektywnie istotne,

a dawniej rzeczywiście budziły poważne wątpliwości, to obecnie należy uznać je za

wyjaśnione – w kierunku odmiennym od oczekiwanego przez pozwanego – dzięki

uchwale Sądu Najwyższego – Izby Cywilnej – z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22.

Wobec braku podstaw do podjęcia działań unormowanych w art. 88 § 1 u.s.n., przy

rozpoznawaniu niniejszej sprawy Sąd Najwyższy pozostaje przy tym, na mocy

art. 87 § 1 u.s.n., związany rozstrzygnięciem zawartym w sentencji tego orzeczenia.

We wspomnianej uchwale szeroko umotywowano zajęte w niej stanowiska;

powtarzanie tej argumentacji należy więc uznać za zbędne. Skutkiem uznania

wskazanego przez bank postanowienia umownego za niedozwolone niewątpliwie

jest bowiem stan niezwiązania stron umową także w pozostałym zakresie.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy uznał, że

z motywów skargi nie wynika, by zachodziły określone w art. 3989 § 1 k.p.c.

przyczyny kasacyjne, co uzasadniało odmowę przyjęcia tej skargi do rozpoznania.

O kosztach orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy, ich

I CSK 3661/24

3

wysokość ustalając na podstawie § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za

czynności adwokackie.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono, jak

w sentencji postanowienia.

Beata Janiszewska

[J.T.]

[SOP]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.