Cofnięta skarga kasacyjna w sporze o spadek po Z. P. Sąd Najwyższy umorzył postępowanie

Pismem procesowym z 7 stycznia 2026 r. uczestniczki K. P. i A. P. cofnęły

skargę kasacyjną wniesioną od prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego

we Wrocławiu z 13 września 2024 r. w sprawie z wniosku I. P. przy udziale K. P., A.

P., A. P. o stwierdzenie nabycia spadku po Z. P.

Cofnięcie skargi kasacyjnej było wypełnieniem postanowień ugody

pozasądowej zawartej między wnioskodawczynią a uczestniczkami, które wniosły

skargę kasacyjną. Zgodnie z § 2 pkt. 5 zawartej ugody, w przypadku cofnięcia

I CSK 683/25

2

skargi kasacyjnej przez obie uczestniczki wnioskodawczyni I. P. zrzeka się kosztów

postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością procesową niewymagającą

zgody strony przeciwnej, niepodlegającą następczej kontroli Sądu i prowadzącą do

umorzenia postępowania kasacyjnego (zob. m.in. postanowienie Sądu

Najwyższego z 3 września 1998 r., I CKN 820/97, OSNC 1999, nr 2, poz. 40).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 391 § 2 w związku

z art. 39821 k.p.c. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne.

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie

art. 520 § 1 w zw. z art. 203 § 2 zd. 2 w zw. z art. 391 § 1 zd. 1 w zw. z art. 39821

k.p.c. kierując się obowiązującymi zasadami orzekania o kosztach postępowania

kasacyjnego.

O zwrocie odpowiedniej części uiszczonej przez skarżące opłaty od skargi

kasacyjnej rozstrzygnie Sąd Okręgowy we Wrocławiu, do którego wniesiono tę

opłatę.

[a.ł]

Karol Weitz