Skarga kasacyjna powoda w sporze o zapłatę nie trafi do rozpoznania

Powód M. Ż. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w

Bielsku-Białej z 18 września 2020 r. Wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania

uzasadnił oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

I CSK 732/25

2

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Jak zaznaczono, skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania tylko na jednej spośród wyżej wymienionych przesłanek, tj. czwartej

z nich.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, odwołanie się do

przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia,

w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej,

że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie

kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego,

polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie i ocenianej przy

wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (m.in. postanowienie SN z 23

listopada 2011 r., III PK 44/11). Celem sformułowania powyższej przesłanki

przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie jedynie oczywistego

naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz

sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego

orzeczenia (postanowienie SN z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12).

W ocenie skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona wobec

naruszeń prawa materialnego i procesowego. Jednak okoliczności wskazane przez

skarżącego w uzasadnieniu wniosku nie usprawiedliwiają takiej oceny

zaskarżonego orzeczenia. Jest tak tym bardziej, że skarżący nie wskazał,

naruszenie których przepisów i w jaki sposób spowodowało jego zdaniem

oczywistą zasadność skargi.

Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie

doszło do oczywistego naruszenia prawa. Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej oczywistej zasadności,

a argumentacja w nim zawarta sprowadza się do kwestionowania oceny materiału

dowodowego i ustaleń faktycznych. W związku z tym należy przypomnieć, iż

I CSK 732/25

3

stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty

dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Wobec powyższego nie można uznać, że w przedmiotowej sprawie

przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została wykazana w sposób

właściwy.

Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art.

3989 § 2 k.p.c.).

(M.K.)

[a.ł]