Stan zdrowia K. M. nie wstrzymał pobytu w zakładzie psychiatrycznym

Na skutek kasacji obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 10

czerwca 2026 r., IV Ka 351/26, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla

Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2025 r., II K 305/24, którym umorzono

postępowanie o czyn z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 1 k.k. i

zastosowano środek zabezpieczający w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym, przed

Sądem Najwyższym zawisła sprawa K. M. W kasacji został zawarty także wniosek o

wstrzymanie wykonania zaskarżonego nią wyroku. Uzasadniając go obrońca podał, że

I KK 311/26

2

wykonanie orzeczonego środka zabezpieczającego przed rozpoznaniem kasacji

spowodowałoby dla K. M. zbyt poważne skutki, z powodu bardzo złego stanu jego zdrowia i

byłoby niecelowe. Obrońca opisał szerzej stan zdrowia i sytuację medyczną K. M. oraz

dołączył do kasacji dokumentację medyczną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek jest niezasadny.

Dokonywana na potrzeby rozpoznania wniosku analiza kasacji i akt tej sprawy

doprowadziła Sąd Najwyższy do konkluzji, że nie ziściły się przesłanki do wstrzymania

wykonania wyroku w trybie art. 532 § 1 k.p.k. Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie

wykonania prawomocnego orzeczenia prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji

musiałoby być niemal zbliżone do pewności, oczywistości (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z

dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21). Dodatkowo Sąd Najwyższy musiałby dojść do wniosku

o potrzebie wydania innego rozstrzygnięcia niż zawarte w zaskarżonym orzeczeniu, co z

kolei powoduje, że wykonywanie orzeczenia do czasu rozpoznania kasacji okaże się

niesłuszne i odbędzie się z pokrzywdzeniem osoby, w stosunku do której zostało wydane.

W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność uchybień

sygnalizowanych w kasacji obrońcy.

Podstawy do wstrzymania wykonania wyroku nie stanowi także fakt zastosowania

najsurowszego środka zabezpieczającego, z którym skarżący wiąże „zbyt ciężkie skutki”,

zwłaszcza w kontekście stanu zdrowia K. M. . Dolegliwości związane z wykonaniem środka

zabezpieczającego nie mogą samodzielnie przesądzać o potrzebie zastosowania instytucji

wstrzymania wykonania orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k. (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 28 lipca 2022 r., III KK 197/22). Argumenty związane ze stanem zdrowia

K. M. , w tym z jego dolegliwościami kardiologicznymi, chorobą w postaci cukrzycy, dny

moczanowej, nadciśnienia tętniczego, miażdżycy tętnic kończyn, mogą być kierowane do

organu wykonującego środek zabezpieczający (art. 199a k.k.w.). W toku postępowania

wykonawczego stan zdrowia sprawcy wykonującego środek jest stale monitorowany.

Komisja psychiatryczna wydaje opinie dla właściwego sądu w sprawie przyjmowania,

wypisywania i przenoszenia sprawców, analizując w tym przedmiocie także dostępną

dokumentację medyczną (por. art. 201 § 1a k.k.w.), jak również kierownik zakładu

psychiatrycznego, w którym wykonuje się środek zabezpieczający w postaci pobytu w

zakładzie psychiatrycznym, nie rzadziej niż co 6 miesięcy, a wypadkach wskazanych w

ustawie niezwłocznie, przesyła do sądu opinię o stanie zdrowia sprawcy umieszczonego w

tym zakładzie (por. art. 203 k.k.w., a także art. 204 k.k.w.).

I KK 311/26

3

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej

postanowienia.

Małgorzata Wąsek-Wiaderek

[JJ.]

[a.ł]