Poniedziałek Wydanie nr 30

Sygnatura akt
I KO 3/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
25 lutego 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy przekazał wniosek A. D. o wznowienie do Wrocławia

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

A. D. wniósł o wznowienie postępowania karnego prowadzonego w Ząbkowicach Śląskich, zarzucając organom i biegłym brak obiektywizmu oraz domagając się zadośćuczynienia i odszkodowania.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy ustalił, że wyrok Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z 1 grudnia 2009 r. został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z 19 lutego 2010 r. Wnioskodawca nie odnosił się w piśmie do prawomocnie zakończonego postępowania o zadośćuczynienie.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wznowienie i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu.

Dlaczego

Sąd Najwyższy uznał, że żądanie wnioskodawcy należy traktować jako rekompensatę za uchybienia procesowe w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich, co uzasadniało przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu.

Więcej o sprawie

Wnioskodawca w piśmie z grudnia 2025 r. zarzucił organom w Ząbkowicach Śląskich brak bezstronności, a sprawa dotyczyła umorzenia z orzeczeniem umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym.

Wnioskodawca w treści swojego wniosku nie odnosi się do zakończonego prawomocnie postępowania dotyczącego roszczenia w przedmiocie zadośćuczynienia.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział I
Sygnatura
I KO 3/26

Treść orzeczenia

I KO 3/26

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lutego 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Pietruszyński

w sprawie A. D.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 lutego 2026 r.

wniosku o wznowienie postępowania

na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 544 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

stwierdzić swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o

wznowienie i sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu we

Wrocławiu.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu przekazał do Sądu Najwyższego wniosek A. D. o

wznowienie postępowania, uznając, że dotyczy on żądania wznowienia postępowania

sądowego w sprawie III KO 504/22 o zadośćuczynienie, w którym w instancji odwoławczej

orzekał Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, utrzymując w mocy - wyrokiem z dnia 23

października 2023 r., sygn. II AKa 278/23 - wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia

31 maja 2023 r., sygn. III Ko 504/22.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Analiza treści pisma A. D. zatytułowanego „Do Sądu Okręgowego we Wrocławiu ul.

S., 50-046 Wrocław z dnia 22 grudnia 2025 r.” uzasadnia stwierdzenie, że jego autor

wnosi o wznowienie postępowania - na podstawie art. 540 k.p.k. - ze względu na

uzasadnione podejrzenie braku bezstronności organów w Ząbkowicach Śląskich oraz w

I KO 3/26

2

celu zapewnienia obiektywizmu procesowego. W dalszej części tego pisma w sposób

wyraźny nawiązuje do postępowania karnego dotyczącego podejrzenia popełnienia przez

wnioskodawcę czynów kwalifikowanych z art. 190 § 1 k.k., art. 216 § 1 k.k. oraz z art. 157 §

2 k.k., które wyrokiem Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z dnia 1

grudnia 2009 r., sygn. II KO 438/09 zostało - na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z

art. 31 § 1 k.k. umorzone z orzeczeniem środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia

wnioskodawcy w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym, koncentrując się na wykazaniu

braku rzetelności czynności procesowych dokonanych przez organy procesowe,

braku obiektywizmu biegłych, którzy wydawali opinie w tej sprawie.

Wnioskodawca w treści swojego wniosku nie odnosi się do zakończonego

prawomocnie postępowania dotyczącego roszczenia w przedmiocie

zadośćuczynienia. Żądanie zasądzenia zadośćuczynienia i odszkodowania, które

wyszczególnił w tym wniosku należy traktować jako żądanie przyznania

rekompensaty finansowej za wskazane uchybienia procesowe zaistniałe w

postępowaniu karnym toczącym się w pierwszej instancji przed Sądem

Rejonowym w Ząbkowicach Śląskich.

Zatem mając na uwadze te okoliczności, jak też ustalenie dokonane przez

Sąd Najwyższy, że wskazany wyrok Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich

został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 19 lutego

2010 r., sygn.VI Ka 67/10, należało sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu we

Wrocławiu.

Z tych względów orzeczono jak na wstępie.

[J.J.]

[a.ł]

I KO 3/26

3

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.