Apelacja z 2023 r. ma termin na marzec 2026 r. SN nie uznał przewlekłości

M.K. (dalej: „skarżący”), działając przez pełnomocnika profesjonalnego,

pismem datowanym na 19 grudnia 2025 r. wniósł skargę na przewlekłość

postępowania przed Sądem Apelacyjnym w W., sygn. VI ACa (…)/23, wnosząc o:

1. stwierdzenie przewlekłości postępowania prowadzonego przed Sądem

Apelacyjnym

w

W.

w

sprawie

o

sygn.

VI ACa (…)/23;

2. wyznaczenie Sądowi II instancji terminu do wydania wyroku;

3. zasądzenie na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa kwoty 6.000 PLN;

I NSP 2/26

2

4. zasądzenie na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa kosztów postępowania

wywołanego skargą na przewlekłość postępowania, w tym kosztów

zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że „sprawa tocząca się przed Sądem

Apelacyjnym w W. VI Wydział Cywilny, sygn. akt VI ACa (…)/23 wpłynęła do Sądu

Apelacyjnego w W. w dniu 18 października 2023 r. Obecnie od 1 lipca 2025 r.

widnieje w kalendarzu spraw oczekujących na wyznaczenie terminu”.

Pismem z 9 lutego 2026 r. Prezes Sądu Apelacyjnego w W. zgłosił swój

udział w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga wniesiona w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratura

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725 ze zm., dalej także jako: „u.s.p.p.”) nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.s.p.p. strona może wnieść skargę o stwierdzenie,

że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa

do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie

zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa

dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych

i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej

lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

W art. 2 ust. 2 u.s.p.p. wskazano elementy podlegające analizie na etapie

postępowania w przedmiocie przewlekłości. W świetle tego przepisu dokonując

oceny uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia

do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została

wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości,

znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień

oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość

postępowania.

I NSP 2/26

3

Ustawodawca nie zdecydował się na określenie terminu, po upływie którego

następuje przewlekłość postępowania. W orzecznictwie Sądu Najwyższego

przyjmuje się, że wielomiesięczną bezczynność sądu, polegającą

na niewyznaczaniu rozprawy bądź niepodejmowaniu czynności należy utożsamiać

z przewlekłością sądu (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 12 grudnia

2018 r., I NSP 40/18; z 11 września 2019 r., I NSP 88/19; z 14 listopada 2019 r.,

I NSP 151/19; z 12 maja 2020 r., I NSP 37/20; z 27 października 2020 r.,

I NSP 151/20).

Podkreślić należy, że ocena przewlekłości postępowania ma jednak

charakter indywidualny i uwzględnia okoliczności konkretnej sprawy

(zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 11 lipca 2019 r., I NSP 48/19; z 6 maja

2020 r., I NSP 34/20; z 10 listopada 2020 r., I NSP 142/20; z 28 września 2021 r.,

I NSP 145/21). W toku postępowania o stwierdzenie przewlekłości postępowania

sąd oceniający sprawę analizuje nie tylko okres zaniechania jej rozpoznania,

lecz bierze pod uwagę wszystkie kryteria, o których stanowi art. 2 ust. 2 u.s.p.p.

Na potrzeby niniejszego postępowania dokonano analizy akt postępowania

toczącego przed Sądem Apelacyjnym w W. pod sygnaturą VI ACa (…)/23. Ocena

ta nie daje podstaw do stwierdzenia, że w sprawie nastąpiła przewlekłość, o której

stanowi art. 2 ust. 1 u.s.p.p.

Akta sprawy wpłynęły do Sądu Apelacyjnego w W. 18 października 2023 r.

W tym samym dniu wylosowano sędziego referenta. 19 października 2023 r.

zarządzono wpisanie sprawy do repertorium ACa oraz poinformowanie stron

o składzie rozpoznającym sprawę. 23 stycznia 2024 r. wpłynął wniosek powodów

o udzielenie zabezpieczenia. Zarządzeniem z 13 marca 2024 r. wezwano

pełnomocnika powodów do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku

o udzielenie zabezpieczenia poprzez wskazanie sumy zabezpieczenia pod rygorem

zwrotu wniosku. Odpowiedź na wezwanie wpłynęła do akt 21 czerwca 2024 r.

Postanowieniem z 25 lipca 2024 r. oddalono wniosek powodów o udzielenie

zabezpieczenia. Pismem z 26 lipca 2024 r. pozwany złożył uzupełnienie apelacji.

Pismem z 28 października 2024 r. powodowie wnieśli o podjęcie czynności

w sprawie. 17 marca 2025 r. sędzia referent zarządził przedstawienie akt

referendarzowi sądowemu celem zbadania braków formalnych apelacji.

I NSP 2/26

4

Zarządzeniem z 30 czerwca 2025 r. nadano bieg apelacji pozwanego

oraz zażaleniu powodów, m.in. zarządzono doręczenie odpisu apelacji i odpisu

zażalenia stronie przeciwnej. Odpowiedź na apelację wpłynęła 22 lipca 2025 r.

Zarządzeniem z 2 stycznia 2026 r. wyznaczono termin rozpoznania apelacji

i zażalenia na dzień 13 marca 2026 r.

Sąd drugiej instancji podejmował czynności w sprawie, w tym

w szczególności związane z rozpoznaniem wniosku skarżących o zabezpieczenie.

Nie ulega wątpliwości, że słusznym oczekiwaniem strony jest możliwie

jak najszybsze rozpoznanie sprawy, jednak zwrócić uwagę należy także na to,

że w analizowanej sprawie wyznaczono termin rozpoznania sprawy na dzień

13 marca 2026 r. Strony

W realiach niniejszej sprawy, odnosząc się do stanowiska wyrażonego

przez Prezesa Sądu Apelacyjnego w W., należy także zaznaczyć,

że Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał w swoim orzecznictwie, że okolicznością

usprawiedliwiającą opóźnienie w rozpoznaniu sprawy nie jest duży wpływ spraw

(zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 6 lipca 2022 r., I NSP 222/22;

z 23 marca 2022 r., I NSP 48/22). Podobnie trudności kadrowe nie mogą mieć

zasadniczo wpływu na rozpoznawanie spraw w rozsądnym terminie

(zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 17 lutego 2012 r., III SPP 2/12; z 6 maja

2020 r., I NSP 34/20). Należy przy tym także zaznaczyć, że już w postanowieniu

z 21 marca 2006 r. Sąd Najwyższy wyraźnie wskazał, że znaczny i stale rosnący

wpływ spraw oraz niewystarczająca obsada sędziów nie usprawiedliwia

przewlekłości postępowania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 21 marca

2006 r., III SPP 13/06).

Mając jednak na uwadze powyżej podniesione okoliczności, Sąd Najwyższy

na podstawie art. 12 ust. 1 u.s.p.p., oddalił skargę.

Elżbieta Karska Tomasz Przesławski Grzegorz Żmij

MR

[a.ł]

I NSP 2/26

5