Niedziela Wydanie nr 36

Sygnatura akt
I NSP 20/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
23 stycznia 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Odrzucone
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Apelacja czekała dwa lata. Skarga na przewlekłość odrzucona bez badania zwłoki

Przejdź do orzeczenia, 1 min czytania

Spór

Skarżący A. P. zarzucał naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu apelacyjnym przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach o sygn. I ACa 1963/24.

Ustalenia sądu

Skarżący twierdził, że jego apelacja od dwóch lat czeka na rozpoznanie przez osoby, które nazwał neo-sędziami. Sąd Najwyższy ustalił, że skarga nie zawiera okoliczności uzasadniających żądanie.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odrzucił skargę.

Dlaczego

Uzasadnienie skargi ograniczało się do jednozdaniowego stwierdzenia o osobach orzekających, co nie spełnia wymogu z art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, dlatego skargę odrzucono na podstawie art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Dla firm

Skarga na przewlekłość postępowania musi zawierać okoliczności uzasadniające żądanie. Skargę, która ich nie zawiera, sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.

Więcej o sprawie

Skarga dotyczyła sprawy I ACa 1963/24 w Sądzie Apelacyjnym w Katowicach, a jej uzasadnienie sprowadzało się do jednego zdania o osobach, które skarżący nazwał neo-sędziami.

Skarżący podaje jedynie, że "jego apelacja od dwóch lat czeka na rozpoznanie przez osoby uprawnione", albowiem wskazane w uzasadnieniu skargi osoby to "neo-sędziowie" (pisownia oryginalna).

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Rozstrzygnięcie
Odrzucone
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Sygnatura
I NSP 20/26

Treść orzeczenia

I NSP 20/26

POSTANOWIENIE

Dnia 23 stycznia 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Paweł Czubik

w sprawie ze skargi A. P.

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w

postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach o sygn. I ACa 1963/24,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw

Publicznych w dniu 23 stycznia 2026 r.

odrzuca skargę.

D.Z.

Uzasadnienie

Pismem z … stycznia 2026 r. A. P. (dalej jako: „Skarżący”) złożył skargę na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w

postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach o sygn. I ACa 1963/24.

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i

postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725;

dalej: „u.s.p.p.”), skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości

postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; 2) przytoczenie okoliczności

uzasadniających żądanie. W myśl art. 9 ust. 1 u.s.p.p., skargę niespełniającą

wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca

bez wzywania do uzupełnienia braków.

I NSP 20/26

2

Niewątpliwie skarga złożona przez A. P. nie spełnia wymogu przytoczenia

okoliczności uzasadniających żądanie. Skarżący podaje jedynie, że „jego apelacja

od dwóch lat czeka na rozpoznanie przez osoby uprawnione”, albowiem wskazane

w uzasadnieniu skargi osoby to „neo-sędziowie” (pisownia oryginalna). Sąd

Najwyższy w składzie orzekającym całkowicie odrzuca polityczną narrację o

istnieniu tzw. neosędziów. Oparcie uzasadnienia skargi na jednozdaniowym

stwierdzeniu w tym zakresie w sposób oczywisty nie wypełnia przytoczonego

powyżej wymogu ustawowego.

Powyższe skutkuje odrzuceniem skargi a limine ze wszystkimi jej wnioskami

szczegółowymi, o czym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 9 ust. 1 u.s.p.p.

D.Z.

[r.g.]

Paweł Czubik

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.