Skarga na przewlekłość apelacji w Warszawie umorzona po cofnięciu przez skarżącego

M.J. (dalej: „skarżący”) pismem z 29 lipca 2025 r. (data stempla

pocztowego), które wpłynęło do Sądu Najwyższego 1 października 2025 r., wniósł o

stwierdzenie przewlekłości postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym

w Warszawie, VI ACa 2749/23.

Pismem z 20 października 2025 r. do Sądu Apelacyjnego w Warszawie,

które wpłynęło do Sądu Najwyższego 27 listopada 2025 r. skarżący cofnął skargę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratura

I NSP 421/25

2

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”) w sprawach

nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd

stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące

w postępowaniu, którego skarga dotyczy.

Przedmiotowa skarga dotyczy postępowania cywilnego prowadzonego

przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, VI ACa 2749/23, a zatem na podstawie

art. 397 § 3 k.p.c., odsyłającego w sprawach toczących się na skutek zażalenia

do odpowiedniego stosowania przepisów o apelacji, zastosowanie znajduje

w tej sprawie art. 391 § 2 k.p.c. Stanowi on, że w razie cofnięcia apelacji sąd

drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach

jak przy cofnięciu pozwu.

Z uwagi na powyższe, wobec cofnięcia przez skarżącego skargi

o stwierdzenie przewlekłości postępowania, Sąd Najwyższy na podstawie art. 391

§ 2 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze

na przewlekłość, umorzył postępowanie wywołane skargą.

[K.O.]

[a.ł]