Skarga na przewlekłość w Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku cofnięta, SN umorzył postępowanie

W dniu 26 czerwca 2026 r. (data wpływu do Sądu Apelacyjnego) P. J. Ż. i

A. E. Ż. (dalej: skarżący), zastępowani przez profesjonalnego pełnomocnika złożyli

skargę na przewlekłość postępowania sądowego toczącego się przed Sądem

Apelacyjnym w Gdańsku, sygn. I ACa 2793/24.

Skarżący wnieśli o:

1) stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym

w Gdańsku w niniejszej sprawie,

2) zalecenie Sądowi prowadzącemu postępowanie odpowiednich czynności

w wyznaczonym terminie,

I NSP 469/26

2

3) przyznanie od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Gdańsku solidarnie

na rzecz powodów sumy pieniężnej w kwocie 20.000 zł.,

4) zasądzenie od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Gdańsku kosztów

postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Pismem z 30 lipca 2026 r. (data wpływu do Sądu Apelacyjnego, k. 9)

Skarżący cofnęli wniesioną skargę na przewlekłość, jednocześnie wnosząc o zwrot

wniesionej opłaty sądowej od skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725,

dalej: ustawa o skardze na przewlekłość) w sprawach w niej nieuregulowanych

do postępowania toczącego się na skutek skargi stosuje się odpowiednio przepisy

o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga

dotyczy.

Ustawa o skardze na przewlekłość nie reguluje kwestii cofnięcia skargi,

w związku z tym do cofnięcia skargi przez Skarżących, na podstawie art. 8 ust. 2

ustawy o skardze na przewlekłość, odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy

Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące postępowania zażaleniowego

przed Sądem Najwyższym.

Cofnięcie skargi jest czynnością procesową nie podlegającą kontroli Sądu.

Uwzględniając treść art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 2 k.p.c.

stosowanych do skargi na przewlekłość postępowania sądowego odpowiednio

w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, w razie skutecznego cofnięcia

skargi, sąd umarza postępowanie.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w punkcie 1 sentencji.

O zwrocie opłaty od skargi Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 79 ust. 1

pkt 1b ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

(tekst jedn. Dz.U. 2025, poz. 1228 ze zm.).

Wobec cofnięcia skargi Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do przyznania

Skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu skargowym.

I NSP 469/26

3

[a.ł]