Niedziela Wydanie nr 36

Sygnatura akt
I NSP 496/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
8 października 2026 r.
Żądanie pozwu
20 000 zł
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Skarga na przewlekłość sporu o dobra osobiste i prawa autorskie trafi do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu

Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania

Spór

Pełnomocnik M. M. K. wniósł skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym w Poznaniu (XIX GW 266/21) i Sądem Apelacyjnym w Poznaniu (I AGa 80/24), domagając się zadośćuczynienia w kwocie 20 000 zł.

Ustalenia sądu

Według skarżącego postępowanie trwało łącznie ponad pięć lat, a naruszenia miały trwać od 2019 r. Są to twierdzenia skarżącego, których Sąd Najwyższy nie rozstrzygał co do meritum.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy przekazał skargę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu.

Dlaczego

Art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość wyznacza właściwość sądu apelacyjnego, gdy skarga dotyczy przewlekłości przed sądem okręgowym i apelacyjnym. Przepisy o właściwości Sądu Najwyższego podlegają ściślejszej wykładni.

Dla firm

Jeżeli skarga na przewlekłość dotyczy postępowania przed sądem okręgowym i apelacyjnym, rozpoznaje ją w całości sąd apelacyjny, a nie Sąd Najwyższy.

Więcej o sprawie

Skarżący wskazywał, że pozew wniesiony 19 lipca 2021 r. tkwił w sądach ponad pięć lat, a sam wyrok w pierwszej instancji zapadł po dwóch latach i czterech miesiącach. Sąd Najwyższy uznał jednak, że o przewlekłości obu instancji decyduje sąd apelacyjny.

Z uwagi na fakt, że skarga dotyczy przewlekłości postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym i Sądem Apelacyjnym w Poznaniu, właściwym do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Poznaniu.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Żądanie pozwu
20 000 zł
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Sygnatura
I NSP 496/26

Treść orzeczenia

I NSP 496/26

POSTANOWIENIE

Dnia 8 października 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Leszek Bosek

w sprawie ze skargi M. M. K.

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki

w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Poznaniu o sygn. XIX GW 266/21

i Sądem Apelacyjnym w Poznaniu o sygn. I AGa 80/24,

z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw

Publicznych w dniu 8 października 2026 r.,

przekazuje sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu

w Poznaniu.

Uzasadnienie

Pismem z 23 lipca 2026 r. pełnomocnik M. M. K. wniósł skargę na

przewlekłość postępowania domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania,

zobowiązania Sądu Apelacyjnego w Poznaniu do podjęcia czynności, przyznania

skarżącemu zadośćuczynienia pieniężnego w kwocie 20.000 zł oraz zasądzenia

kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu.

I NSP 496/26

2

Analiza skargi wskazuje, że skarżący kwestionuje zarówno sprawność

postępowania przed Sądem Okręgowym w Poznaniu, długotrwałość postępowania

międzyinstancyjnego, jak i postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu

(k. 4 – k. 5). Skarżący podkreśla, że wydanie wyroku przez „Sąd Okręgowy I instancji”

nastąpiło po 2 latach, 4 miesiącach i 10 dniach – 29 listopada 2023 r., apelacja

została wniesiona 29 kwietnia 2025 r., a łączny czas postępowania na dzień

sporządzenia skargi wynosi 5 lat i 4 dni. W uzupełnieniu stwierdza, że naruszenia

będące przedmiotem niniejszego postępowania trwają nieprzerwanie co najmniej

od 2019 r., a pozew został wniesiony 19 lipca 2021 r. Podkreśla przy tym, że istotą

sprawy jest systemowe i wieloletnie tolerowanie naruszeń dóbr osobistych

oraz autorskich praw majątkowych powoda, a przy ocenie sprawy uwzględnić należy

„ponadprzeciętną długość postępowania w I i II instancji (ponad 5 lat).”

Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), „[j]eżeli skarga dotyczy

przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym –

właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. Natomiast Sąd

Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania przed

sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym (art. 4 ust. 2 ustawy o skardze

na przewlekłość).

Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego

do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze

kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. m.in.

postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19;

z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24;

z 30 lipca 2025 r., I NSP 146/25).

W orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka utrwalił się

wprawdzie pogląd, że rozpatrując skargę na przewlekłość należy wziąć pod uwagę

całość postępowania w sprawie (zob. wyrok ETPC: z 7 lipca 2015 r., Rutkowski i inni

przeciwko Polsce, skarga nr 72287/10z 6 czerwca 2024 r., skarga

nr 45960/21,Terczyński i inni przeciwko Polsce; z 6 czerwca 2024 r., Pluciński i inni

przeciwko Polsce, skarga nr 56092/22; z 11 kwietnia 2024 r., Stań i inni przeciwko

I NSP 496/26

3

Polsce, skarga nr 56287/22; z 11 kwietnia 2024 r., Paradowski i inni przeciwko Polsce,

skarga nr 18706/22; z 11 kwietnia 2024 r., Paliccy i inni przeciwko Polsce, skarga

nr 32837/20), ale polska ustawa o przewlekłości postępowania dzieli postępowanie

na fazy i stosownie do tego wyznacza właściwość sądów zobowiązanych do oceny

skargi na przewlekłość. Wskazuje, że jeżeli przewlekłość dotyczy postępowania

przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, sądem właściwym do rozpoznania

skargi jest sąd apelacyjny (zob. przepis szczególny art. 4 ust. 1b ustawy o skardze

na przewlekłość).

Z uwagi na fakt, że skarga dotyczy przewlekłości postępowania

prowadzonego przed Sądem Okręgowym i Sądem Apelacyjnym w Poznaniu,

właściwym do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Poznaniu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 200 § 2 k.p.c.

w związku z art. 391 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. w związku z art. 397

§ 3 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość orzekł,

jak w sentencji.

JW

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.