- Sygnatura akt
- I NSP 496/26
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 8 października 2026 r.
- Żądanie pozwu
- 20 000 zł
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Skarga na przewlekłość sporu o dobra osobiste i prawa autorskie trafi do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania
Spór
Pełnomocnik M. M. K. wniósł skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym w Poznaniu (XIX GW 266/21) i Sądem Apelacyjnym w Poznaniu (I AGa 80/24), domagając się zadośćuczynienia w kwocie 20 000 zł.
Ustalenia sądu
Według skarżącego postępowanie trwało łącznie ponad pięć lat, a naruszenia miały trwać od 2019 r. Są to twierdzenia skarżącego, których Sąd Najwyższy nie rozstrzygał co do meritum.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał skargę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu.
Dlaczego
Art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość wyznacza właściwość sądu apelacyjnego, gdy skarga dotyczy przewlekłości przed sądem okręgowym i apelacyjnym. Przepisy o właściwości Sądu Najwyższego podlegają ściślejszej wykładni.
Dla firm
Jeżeli skarga na przewlekłość dotyczy postępowania przed sądem okręgowym i apelacyjnym, rozpoznaje ją w całości sąd apelacyjny, a nie Sąd Najwyższy.
Więcej o sprawie
Skarżący wskazywał, że pozew wniesiony 19 lipca 2021 r. tkwił w sądach ponad pięć lat, a sam wyrok w pierwszej instancji zapadł po dwóch latach i czterech miesiącach. Sąd Najwyższy uznał jednak, że o przewlekłości obu instancji decyduje sąd apelacyjny.
Z uwagi na fakt, że skarga dotyczy przewlekłości postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym i Sądem Apelacyjnym w Poznaniu, właściwym do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Poznaniu.
- Żądanie pozwu
- 20 000 zł
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
- Sygnatura
- I NSP 496/26
Treść orzeczenia
I NSP 496/26
POSTANOWIENIE
Dnia 8 października 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bosek
w sprawie ze skargi M. M. K.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Poznaniu o sygn. XIX GW 266/21
i Sądem Apelacyjnym w Poznaniu o sygn. I AGa 80/24,
z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych w dniu 8 października 2026 r.,
przekazuje sprawę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu
w Poznaniu.
Uzasadnienie
Pismem z 23 lipca 2026 r. pełnomocnik M. M. K. wniósł skargę na
przewlekłość postępowania domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania,
zobowiązania Sądu Apelacyjnego w Poznaniu do podjęcia czynności, przyznania
skarżącemu zadośćuczynienia pieniężnego w kwocie 20.000 zł oraz zasądzenia
kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu.
I NSP 496/26
2
Analiza skargi wskazuje, że skarżący kwestionuje zarówno sprawność
postępowania przed Sądem Okręgowym w Poznaniu, długotrwałość postępowania
międzyinstancyjnego, jak i postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu
(k. 4 – k. 5). Skarżący podkreśla, że wydanie wyroku przez „Sąd Okręgowy I instancji”
nastąpiło po 2 latach, 4 miesiącach i 10 dniach – 29 listopada 2023 r., apelacja
została wniesiona 29 kwietnia 2025 r., a łączny czas postępowania na dzień
sporządzenia skargi wynosi 5 lat i 4 dni. W uzupełnieniu stwierdza, że naruszenia
będące przedmiotem niniejszego postępowania trwają nieprzerwanie co najmniej
od 2019 r., a pozew został wniesiony 19 lipca 2021 r. Podkreśla przy tym, że istotą
sprawy jest systemowe i wieloletnie tolerowanie naruszeń dóbr osobistych
oraz autorskich praw majątkowych powoda, a przy ocenie sprawy uwzględnić należy
„ponadprzeciętną długość postępowania w I i II instancji (ponad 5 lat).”
Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora
i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,
poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), „[j]eżeli skarga dotyczy
przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym –
właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. Natomiast Sąd
Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania przed
sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym (art. 4 ust. 2 ustawy o skardze
na przewlekłość).
Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego
do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze
kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. m.in.
postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19;
z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24;
z 30 lipca 2025 r., I NSP 146/25).
W orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka utrwalił się
wprawdzie pogląd, że rozpatrując skargę na przewlekłość należy wziąć pod uwagę
całość postępowania w sprawie (zob. wyrok ETPC: z 7 lipca 2015 r., Rutkowski i inni
przeciwko Polsce, skarga nr 72287/10z 6 czerwca 2024 r., skarga
nr 45960/21,Terczyński i inni przeciwko Polsce; z 6 czerwca 2024 r., Pluciński i inni
przeciwko Polsce, skarga nr 56092/22; z 11 kwietnia 2024 r., Stań i inni przeciwko
I NSP 496/26
3
Polsce, skarga nr 56287/22; z 11 kwietnia 2024 r., Paradowski i inni przeciwko Polsce,
skarga nr 18706/22; z 11 kwietnia 2024 r., Paliccy i inni przeciwko Polsce, skarga
nr 32837/20), ale polska ustawa o przewlekłości postępowania dzieli postępowanie
na fazy i stosownie do tego wyznacza właściwość sądów zobowiązanych do oceny
skargi na przewlekłość. Wskazuje, że jeżeli przewlekłość dotyczy postępowania
przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, sądem właściwym do rozpoznania
skargi jest sąd apelacyjny (zob. przepis szczególny art. 4 ust. 1b ustawy o skardze
na przewlekłość).
Z uwagi na fakt, że skarga dotyczy przewlekłości postępowania
prowadzonego przed Sądem Okręgowym i Sądem Apelacyjnym w Poznaniu,
właściwym do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Poznaniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 200 § 2 k.p.c.
w związku z art. 391 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. w związku z art. 397
§ 3 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość orzekł,
jak w sentencji.
JW
[a.ł]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.