Skarga na przewlekłość apelacji we Wrocławiu odrzucona bez wskazania opóźnień

R. Ł. (dalej: „skarżący”) pismem z dnia 13 maja 2025 r. wniósł skargę na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w

postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu o sygn. V ACa 3987/25.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym

prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez

nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze

na przewlekłość”), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu,

którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez

nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia

I NSP 552/26

2

kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia

istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do

załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia

sądowego (przewlekłość postępowania).

Według art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość skarga powinna

zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie,

której skarga dotyczy oraz 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę

niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy

do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.

Mając na względzie powyższe regulacje, Sąd Najwyższy stoi na stanowisku,

że skarga spełnia tylko wówczas wymagania formalne przewidziane w art. 6 ust. 2

pkt 1 i 2 ustawy o skardze na przewlekłość, jeśli skarżący wniesie żądanie o

stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie, którego skarga dotyczy, a

ponadto w uzasadnieniu skargi szczegółowo określi, w czym dopatruje się

nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób w miarę precyzyjny

przedstawi konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę,

które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (zob. postanowienia Sądu

Najwyższego z: 7 czerwca 2005 r., III SPP 103/05; 21 lutego 2007 r., III SPP 5/07).

Bez podania powyższych okoliczności nie jest możliwa merytoryczna ocena skargi.

Przekładając powyższe na realia przedmiotowej sprawy, należy podkreślić,

że skarżący nie określił szczegółowo, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki

w rozpoznaniu jego sprawy.

Z tego powodu Sąd Najwyższy uznaje, że wniesiona skarga, ze względu

na brak przytoczenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie przewlekłości, musi

być uznana za oczywiście niewystarczającą dla spełnienia przesłanek ujętych w art.

6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o skardze na przewlekłość (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z: 15 stycznia 2008 r., III SPP 46/07; 16 kwietnia 2024 r., I NSP 211/23;

4 grudnia 2025 r., I NSP 519/25).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.

[r.g.]

I NSP 552/26

3