Skarga klienta banku na przewlekłość trafi do Sądu Apelacyjnego w Warszawie

Skargą z 15 grudnia 2025 r. (data stempla pocztowego) skarżący J. S.

zastępowany przez adw. M. Ż. wniósł skargę na przewlekłość postępowania

sądowego, toczącego obecnie przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie

o sygn. VI ACa 3785/23.

I NSP 576/25

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ

właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie

prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym

prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym

bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa

o skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie

do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym

lub Sądem Najwyższym. Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość postępowania

przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy

o skardze na przewlekłość „właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd

apelacyjny”.

Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego

do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze

kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienia

Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r.,

I NSP 333/24; z 12 listopada 2024 r., I NSP 256/23; z 18 grudnia 2024 r.,

I NSP 401/24; z 14 stycznia 2025 r., I NSP 426/24; z 16 stycznia 2025 r.,

I NSP 442/24; z 11 marca 2025 r., I NSP 293/25; z 15 kwietnia 2025 r.,

I NSP 6/25; z 21 maja 2025 r., I NSP 144/25; z 11 czerwca 2025 r., I NSP 173/25;

z 18 września 2025 r., I NSP 289/25; z 26 listopada 2025 r., I NSP 349/25,

z 26 listopada 2025 r., I NSP 366/25, z 26 listopada 2025 r., I NSP 396/25;

z 11 grudnia 2025 r., I NSP 18/25 z 29 stycznia 2026 r., I NSP 497/25).

Sąd Najwyższy w wyniku dokonania całościowej oceny treści skargi, doszedł

do wniosku, że skarżący objął skargą postępowania tak przed Sądem I instancji,

jak i postępowanie Sądem II instancji, to jest postępowanie przed Sądem

Okręgowym w Warszawie o sygn. XXIV C 542/20 i Sądem Apelacyjnym

w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACa 3785/23, o czym może świadczyć

przytoczenie w uzasadnieniu istotnych okoliczności, takich jak stwierdzenie,

że „[w] niniejszej sprawie pozew został wniesiony w dniu 14 kwietnia 2020 r.

I NSP 576/25

3

a wyrok Sądu I instancji został wydany w dniu 24 sierpnia 2023 r.”. Dalej skarżący

podnosi, że „sprawa prowadzona jest od 2020 r., chociaż charakter sprawy

i stopień jej prawnej zawiłości wskazują, że nie jest to sprawa nadmiernie

skomplikowania (…)”.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej

niewłaściwości i przekazaniu sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie

na podstawie art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym

odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje

się do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze

na przewlekłość.

[kf]

[a.ł]