Skarga powodów na przewlekłość sprawy z banku trafi do Sądu Apelacyjnego w Warszawie

Skargą z 17 grudnia 2025 r. (data stempla pocztowego) skarżący E. O. i

R.O. zastępowani przez r.pr. M. F. wnieśli skargę na przewlekłość postępowania

sądowego, toczącego się obecnie przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie pod

sygn. I ACa 3944/23 (sygn. akt Sądu I instancji; I C 1585/22), żądając:

stwierdzenia przewlekłości w tymże postępowaniu (1); zlecenia Sadowi

prowadzącemu postępowanie podjęcie odpowiednich czynności w wyznaczonym

I NSP 6/26

2

terminie (2); przyznania od Skarbu Państwa na rzecz powodów kwot po 5000 zł (3);

zasądzenia na rzecz skarżących od Skarbu Państwa – Prezesa Sadu Apelacyjnego

w Warszawie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według

norm przepisanych (4).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ

właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie

prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym

prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez

nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze

na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie do rozpoznania skargi

dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.

Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość postępowania przed sądem

okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy o skardze

na przewlekłość „właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”.

Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego

do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze

kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienia

Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r.,

I NSP 333/24; z 12 listopada 2024 r., I NSP 256/23; z 18 grudnia 2024 r.,

I NSP 401/24; z 14 stycznia 2025 r., I NSP 426/24; z 16 stycznia 2025 r.,

I NSP 442/24; z 11 marca 2025 r., I NSP 293/25; z 15 kwietnia 2025 r., I NSP 6/25;

z 21 maja 2025 r., I NSP 144/25; z 11 czerwca 2025 r., I NSP 173/25,

z 18 września 2025 r., I NSP 289/25, z 26 listopada 2025 r., I NSP 349/25,

z 26 listopada 2025 r., I NSP 366/25, z 26 listopada 2025 r., I NSP 396/25;

z 11 grudnia 2025 r., I NSP 18/25; z 29 stycznia 2026 r., I NSP 497/25,

z 29 stycznia 2026, I NSP 576/25).

I NSP 6/26

3

Sąd Najwyższy w wyniku dokonania całościowej oceny treści skargi doszedł

do wniosku, że skarżący przyjęli za cel objęcie skargą postępowania tak przed

Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 3944/23, jak i przed

Sądem Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie o sygn. I C 1585/22.

Świadczy o tym przytoczenie w petitum skargi podstawy prawnej z art. 4 ust. 1a

i 1b ustawy o skardze na przewlekłość oraz w uzasadnieniu okoliczności

dotyczących zarówno postępowania przed Sądem I instancji, jaki przed Sądem

II instancji z podkreśleniem faktu, że postepowania w sprawie prowadzonej przez

Sąd I instancji rozpoczęło się w dniu 19 października 2022 r.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej

niewłaściwości i przekazaniu sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie

na podstawie art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym

odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje

się do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze

na przewlekłość.

[kf]

[a.ł]