Poniedziałek Wydanie nr 30

Sygnatura akt
I ZI 39/24
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Odpowiedzialności Zawodowej Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
24 lutego 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Prokurator cofnął wniosek o immunitet sędziego w sprawie wycieku danych sędziów

Przejdź do orzeczenia, 9 min czytania

Spór

Prokurator Regionalny we Wrocławiu wnioskował do Sądu Najwyższego o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Okręgowego X. Y. Zarzuty dotyczyły udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, która miała przetwarzać i ujawniać dane osobowe sędziów, oraz przekazywania im dokumentów służbowych.

Ustalenia sądu

Sąd nie czynił ustaleń co do zarzucanych czynów. Prokurator wskazał, że sędzia złożył trzy wnioski dowodowe, a dowody te mogą mieć znaczenie tylko dla oceny jego zachowania. Sędzia i jego pełnomocnik wyrazili zgodę na cofnięcie wniosku.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie o zezwolenie na pociągnięcie sędziego X. Y. do odpowiedzialności karnej na podstawie art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. w związku z art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych.

Dlaczego

Bez wniosku oskarżyciela publicznego nie może toczyć się postępowanie o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, a prokurator mógł wniosek cofnąć. Cofnięcie wiąże sąd i kończy postępowanie.

Dla firm

Cofnięcie wniosku przez oskarżyciela publicznego przed rozstrzygnięciem kończy postępowanie immunitetowe, bo bez wniosku nie może ono toczyć się dalej.

Więcej o sprawie

Sędzia w toku postępowania immunitetowego złożył trzy obszerne wnioski dowodowe. Prokurator uznał, że ich przeprowadzenie zamieniłoby postępowanie immunitetowe w quasi-postępowanie przygotowawcze.

Sędzia, któremu zarzucono udział w grupie przekazującej dziennikarzom dane sędziów, sam zgodził się na cofnięcie wniosku.

mając na uwadze charakter postępowania immunitetowego nie jest wskazane by przez wnioski sędziego zmieniło się ono w quasi-postępowanie przygotowawcze, w którym Sąd Najwyższy przeprowadzałby dowody, które winny zostać przeprowadzone w śledztwie

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Odpowiedzialności Zawodowej Wydział I
Sygnatura
I ZI 39/24

Treść orzeczenia około 9 minut czytania

I ZI 39/24

POSTANOWIENIE

Dnia 24 lutego 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Korzeniowski

po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej, na posiedzeniu bez udziału

stron 24 lutego 2026 r., w związku z oświadczeniem Prokuratora Regionalnego we

Wrocławiu Piotra Wójtowicza z 30 stycznia 2026 r. o cofnięciu wniosku o

zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu

Okręgowego w [...] X. Y.,

postanowił:

na podstawie art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. w związku z art. 128 ustawy

z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych umorzyć

postępowanie o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności

karnej X. Y. sędziego Sądu Okręgowego w [...], za to, że:

I. w okresie od lipca 2018 roku do października 2018 roku w W. i

innych miejscach na terenie kraju, brał udział w zorganizowanej grupie

przestępczej, kierowanej przez X1. Y1., w skład której wchodzili poza

nim, X2. Y2., X3. Y3., X4. Y4. i X5. Y5. oraz inne w tej chwili

nieustalone osoby, prowadzącej działania przeciwko sędziom, przede

wszystkim skupionym w S., z wykorzystaniem sprawowanych funkcji i

zajmowanych stanowisk w wymiarze sprawiedliwości, mającą na celu

popełnianie przestępstw związanych z nieuprawnionym

przetwarzaniem danych osobowych sędziów zawartych w różnego

rodzaju dokumentach służbowych, ujawnianiem osobom

nieuprawnionym informacji uzyskanych w toku wykonywania

czynności służbowych, w tym przekazywanie ich dziennikarzom w

celu ich publikacji, ujawnianiem tych dokumentów i informacji na

portalach społecznościowych oraz publikowaniem treści

I ZI 39/24

2

znieważających oraz zniesławiających sędziów sądów powszechnych,

mających także postać podżegania i pomocnictwa do takich działań

innych osób korzystających z mediów społecznościowych, a także

przekraczaniem przysługujących uprawnień w tym zakresie, w tym

podejmowanie zabiegów zmierzających do inicjowania postępowań

dyscyplinarnych, co miało na celu zdyskredytowanie sędziów w opinii

publicznej, wywołanie u nich poczucia obawy, a tym samym

zniechęcenie do prowadzonej przez nich krytyki reform wymiaru

sprawiedliwości, to jest o czyn z art 258 § 1 k.k.;

II. w okresie od 25 lipca 2018 roku do 29 lipca 2018 roku w W. w

siedzibie Ministerstwa Sprawiedliwości, działając w zorganizowanej

grupie przestępczej opisanej w pkt I, w krótkich odstępach czasu w

wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc osobą nieuprawioną, po

otrzymaniu od podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości -

X1. Y1., będącego w jego posiadaniu w związku z wykonywaniem

czynności służbowych, zbioru dokumentów osobowych prowadzonego

w Ministerstwie Sprawiedliwości, tzw. „zielonej teczki” sędziego X6.

Y6., mając świadomość, że X1. Y1. - funkcjonariusz publiczny

przekazał mu ten zbiór dokumentów ujawniając go osobie

nieuprawnionej, zapoznał się z informacjami zawartymi w

wymienionych wyżej dokumentach, przetwarzając jednocześnie dane

osobowe tego sędziego, choć ich przetwarzanie było niedopuszczalne

w ten sposób, że w dniu 29 lipca 2018 r. przesłał X2. Y2., na adres jej

prywatnej poczty, z adresu swojej prywatnej poczty elektronicznej [...],

wiadomość zawierającą zdjęcia uchwały Sądu Dyscyplinarnego w […]

z dnia 22.02.2000 r. dotyczącej sędziów X7. Y7., X8. Y8. i X6. Y6., w

treści której znajdowało się szereg informacji w zakresie danych

osobowych dotyczących imion i nazwisk w/wym. sędziów oraz imion i

nazwisk oskarżonych J. W., K. D., R. J., A. S., T. M., J. R., A1. S1. i

A2. S2. oraz tego samego dnia przetwarzał dane osobowe sędziego

X6. Y6., choć ich przetwarzanie było niedopuszczalne, poprzez

przesłanie X2. Y2., na adres jej prywatnej poczty, z adresu swojej

I ZI 39/24

3

prywatnej poczty elektronicznej [...], trzech wiadomości zawierających

osiem zdjęć ośmiu stron odpisu wyroku Wyższego Sądu

Dyscyplinarnego […] z dnia 5.06.2001 r., sygn. […] wraz z

uzasadnieniem, a także dwukrotnie, dziewięć stron odpisu wyroku

Sądu Dyscyplinarnego […] z dnia 15.01.2001 r. sygn. […] wraz z

uzasadnieniem, zdjęcie uchwały Sądu Dyscyplinarnego […] z dnia

22.02.2000 r. z szeregiem informacji w zakresie danych osobowych

dotyczących imienia i nazwiska wymienionego sędziego oraz

podobnych, odnoszących się do oskarżonych: J. R., A1. S1., A2. S2.,

F. R., Z. D., P. G., W. B., przy czym nie był uprawniony do

przetwarzania danych osobowych w powyższy sposób, czym działał

na szkodę wyżej wymienionych pokrzywdzonych, to jest o czyn z art.

266 § 2 k.k. w zw. z art. 21 § 2 k.k. i art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 10

maja 2018 r. o ochronie danych osobowych w zw. z art. 11 § 2 k.k. w

zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.;

III. w okresie od 30 lipca 2018 roku do 1 sierpnia 2018 roku w W. oraz

innych miejscach na terenie kraju, działając w ramach zorganizowanej

grupy przestępczej opisanej w pkt I, wspólnie i w porozumieniu z X2.

Y2., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego

zamiaru, będąc osobą nieuprawioną, po otrzymaniu w dniu 30 lipca

2018 r. na swój prywatny adres poczty elektronicznej od

podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości X1. Y1.,

będących w jego posiadaniu w związku z wykonywaniem czynności

służbowych, dokumentów w postaci: pisma Wiceprezesa Sądu

Apelacyjnego […] z dnia 25.07.2018 r. skierowanego do Dyrektora

Departamentu Kadr i Organizacji - Sądów Powszechnych i

Wojskowych Ministerstwa Sprawiedliwości wraz z załączonymi do

niego protokołami: posiedzenia Kolegium Sądu Apelacyjnego […] z

dnia 18.06.2018r., posiedzeń Zgromadzenia Przedstawicieli Sędziów

Apelacji […] z dni 25 i 26.06.2018 r. z listami obecności i wykazami

kandydatów do zaopiniowania oraz kopiami dokumentów

przekazanymi przez Prezesów Sądów Okręgowych […] oraz […] z ich

I ZI 39/24

4

akceptacją ocen kandydatów na stanowiska sędziowskie, w dniu 31

lipca 2018 r., mając świadomość, że X1. Y1. - funkcjonariusz

publiczny przekazał mu te dokumenty ujawniając je osobie nie

uprawnionej, zapoznał się z informacjami w nich zawartymi,

przetwarzając jednocześnie dane osobowe sędziów, choć ich

przetwarzanie było niedopuszczalne w ten sposób, że na ich

podstawie sporządził opracowanie zatytułowane „Sąd Apelacyjny

[…]”, a następnie przesłał je pocztą elektroniczną X2. Y2. wiedząc, że

zostanie ono, wraz z pozostałymi wymienionymi dokumentami

przekazanymi przez X1. Y1., udostępnione przez nią dziennikarzom,

przy czym nie był uprawniony do przetwarzania danych osobowych w

powyższy sposób, czym działał na szkodę X9. Y9., X10. Y10., X11.

Y11., X12. Y12., X13. Y13., X14. Y14. i X15. Y15., tj. o czyn z art. 266

§ 2 k.k. w zw. z art. 21 § 2 k.k. i art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja

2018 r. o ochronie danych osobowych w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z

art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Pismem z 30 stycznia 2026 r. Prokurator Regionalny we Wrocławiu Piotr

Wójtowicz oświadczył, że „cofa wniosek o zezwolenie na pociągnięcie

do odpowiedzialności karnej X. Y. sędziego Sądu Okręgowego w [...], złożony w

Sądzie Najwyższym w dniu 28 czerwca 2024 r., w której to sprawie postępowanie

toczy się pod sygn. I ZI 39/24”.

W uzasadnieniu wskazano, że Prokuratura Regionalna we Wrocławiu

prowadzi śledztwo sygn. […] przeciwko X3. Y3. i X2. Y2. podejrzanym o czyny z

art. 258 § 1 k.k. oraz art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie

danych osobowych i inne.

W toku powyższego postępowania 28 czerwca 2024 r. wniesiony został do

Sądu Najwyższego – Izby Odpowiedzialności Zawodowej, wniosek o zezwolenie na

pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y., sędziego Sądu Okręgowego w [...]

I ZI 39/24

5

Prokurator Regionalny we Wrocławiu Piotr Wójtowicz zaznaczył, że w toku

postępowania immunitetowego sędzia X. Y. złożył trzy obszerne wnioski

dowodowe, zawierające skierowane do Sądu Najwyższego żądanie

przeprowadzenia wskazanych tam licznych dowodów, m. in. przesłuchania

świadków, oględzin dokumentów oraz oględzin dokumentacji elektronicznej.

Podkreślono, że zawnioskowane przez sędziego dowody mają charakter

nowy i nie były przeprowadzane we wcześniejszym toku postępowania

przygotowawczego, gdyż Prokuratura nie dysponowała informacjami o ich istnieniu.

Jedynie w określonym zakresie dowody były przeprowadzane z akt Prokuratury

Regionalnej w K. o sygn. […] (późniejsza sygn. […] Sądu Rejonowego w O.),

jednakże nie było możliwości wcześniej zapoznać się z dowodami zgromadzonymi

w postępowaniu sądowym, gdyż zarówno proces przed pierwszą, jak i drugą

instancją, toczył się z wyłączeniem jawności.

Prokurator Regionalny we Wrocławiu Piotr Wójtowicz wskazał, że czynności

procesowe w przedmiocie przeprowadzenia zawnioskowanych dowodów cały czas

trwają, jednakże są one czasochłonne, gdyż dotyczą m. in. oględzin znacznej ilości

przekazanych przez sędziego danych elektronicznych, w tym plików głosowych

z zarejestrowanych przez niego rozmów telefonicznych.

Prokurator Regionalny we Wrocławiu Piotr Wójtowicz podkreślił, że „mając

na uwadze charakter postępowania immunitetowego nie jest wskazane by przez

wnioski sędziego zmieniło się ono w quasi-postępowanie przygotowawcze, w

którym Sąd Najwyższy przeprowadzałby dowody, które winny zostać

przeprowadzone w śledztwie. Uzyskane do tej pory informacje wskazują na fakt, iż

dowody zawnioskowane przez sędziego X. Y. mogą mieć istotne znaczenie dla

oceny tylko jego zachowania w świetle treści wniosku o uchylenie mu immunitetu i

nie wpływają na ocenę zachowania osób objętych innymi wnioskami – X1. Y1., X5.

Y5., X4. Y4. i X16. Y16.” (k. 420-421).

W odpowiedzi na zarządzenie Sądu Najwyższego z 12 lutego 2026 r.,

pismem z 18 lutego 2026 r., pełnomocnik sędziego X. Y. – adw. R. B., oświadczył,

że sędzia X. Y. wyraża zgodę na cofnięcie przez Prokuratora Regionalnego we

Wrocławiu wniosku o zezwolenie na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej,

złożonego w Sądzie Najwyższym 28 czerwca 2024 r., w której to sprawie

I ZI 39/24

6

postępowanie toczy się pod sygn. akt I ZI 39/24. Adw. R. B. dodał, że oświadczenie

to składa także w uzgodnieniu z obrońcą sędzią Sądu Najwyższego X17. Y17. (k.

428).

Pismem z 21 lutego 2026 r. sędzia X. Y. potwierdził zgodę na cofnięcie przez

Prokuratora Regionalnego we Wrocławiu Piotra Wójtowicza wniosku z 28 czerwca

2024 r. o zezwolenie na pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej (k. 430).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Prokurator Regionalny we Wrocławiu Piotr Wójtowicz, działając jako strona

postępowania, cofnął wniosek o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności

karnej X. Y. sędziego Sądu Okręgowego w [...], złożony w Sądzie Najwyższym 28

czerwca 2024 r., sygn. akt I ZI 39/24.

Oświadczenia woli uczestników procesu mogą być cofnięte do czasu ich

załatwienia, o ile ustawa nie stanowi inaczej lub nie występują okoliczności

uniemożliwiające odwołanie czynności.

Cofnięcie wniosku wiąże Sąd Najwyższy i kończy postępowanie w tej

sprawie.

Bez wniosku oskarżyciela publicznego nie może toczyć się postępowanie o

zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej (art. 80 ust.

2a ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych).

Prokuratorowi przysługuje prawo cofnięcia aktu oskarżenia w określonym

czasie (art. 14 k.p.k., art. 64 ustawy Prawo o prokuraturze). Takie uprawnienie

przysługuje też oskarżycielowi w sprawie o uchylenie immunitetu sędziemu (art. 14

k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych). Brak wniosku

oznacza, że nie spełnia się przesłanka formalna postępowania immunitetowego,

dlatego postępowanie podlega umorzeniu z mocy art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. w zw. z

art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych).

Uznać zatem należało, że czynność procesowa strony – oświadczenie

o cofnięciu wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X.

Y. sędziego Sądu Okręgowego w [...] jest dopuszczalna i powoduje umorzenie

postępowania.

I ZI 39/24

7

[M. T.]

[r.g.]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.