Spółka chciała zbadać niezawisłość sędziego SN. Sąd Najwyższy odrzucił wniosek

C. Limited z siedzibą w L. (dalej: „Skarżący”) zastępowany przez

profesjonalnego pełnomocnika wniósł o zbadanie spełnienia wymogów

niezawisłości i bezstronności przez sędziego Sądu Najwyższego Krzysztofa

Wesołowskiego z uwagi na okoliczności towarzyszące jego powołaniu na urząd

sędziego, co w konsekwencji powinno skutkować wyłączeniem sędziego Sądu

Najwyższego Krzysztofa Wesołowskiego od rozpoznania sprawy II CSKP 235/23.

W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że w jego ocenie w sprawie zachodzą

przesłanki przewidziane w art. 29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie

Najwyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 622 z późn. zm.; dalej: „ustawa

o Sądzie Najwyższym”), w szczególności, że sędzia Sądu Najwyższego Krzysztof

Wesołowski został powołany na urząd sędziego w okresie obowiązywania

zmienionej w 2017 r. ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa. Zdaniem Skarżącego

taki stan rzeczy prowadzi zaś do stwierdzenia, iż w sprawie II CSKP 235/23 może

dojść do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności, mającego wpływ na

wynik tej sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podstawą wniosku był art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym w brzmieniu

obowiązującym od 15 lipca 2022 r., zgodnie z którym dopuszczalne jest badanie

spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości

i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu

i jego postępowania po powołaniu, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to

doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego

wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego

oraz charakteru sprawy. Natomiast na podstawie art. 29 § 9 i 10 przedmiotowej

ustawy wniosek o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności powinien

czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto

zawierać żądanie stwierdzenia, że w danej sprawie zachodzą przesłanki określone

w art. 29 § 5 oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie wraz

III CB 38/23

3

z dowodami na ich poparcie. Wniosek niespełniający tych wymagań podlega

odrzuceniu bez wezwania do usunięcia braków formalnych. Odrzuceniu podlega

również wniosek złożony po upływie terminu albo z innych przyczyn

niedopuszczalny.

W ocenie Sądu Najwyższego, wniosek Skarżącego podlega odrzuceniu

z powodu braku spełnienia przesłanek określonych w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie

Najwyższym. Skarżący wskazał we wniosku, jakie okoliczności towarzyszące

powołaniu sędziego Sądu Najwyższego Krzysztofa Wesołowskiego do pełnienia

tego urzędu postrzega jako naruszające standard niezawisłości i bezstronności.

Budzi wprawdzie zasadnicze wątpliwości, czy sam fakt negatywnego nastawienia

sędziego do prób kwestionowania trybu jego powołania jest takim zachowaniem,

które może naruszać standardy niezawisłości lub bezstronności, jednak ta

okoliczność nie podlega badaniu na etapie kontroli dopuszczalności wniosku.

Skarżący nie wskazał natomiast, jak w okolicznościach sprawy II CSKP 235/23

ewentualne naruszenie standardu niezawisłości lub bezstronności związane

z powołaniem na urząd sędziego i późniejszym postępowaniem sędziego mogłoby

wpływać na jej wynik (przy uwzględnieniu okoliczności dotyczących uprawnionego

oraz charakteru sprawy). W tym zakresie Skarżący ograniczył się do powołania

orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz Naczelnego Sądu

Najwyższego, z których miałoby wynikać, że wszyscy sędziowie powołani do

pełnienia urzędu w okresie obowiązywania zmienionej w 2017 r. ustawy o Krajowej

Radzie Sądownictwa nie mogą sprawować wymiaru sprawiedliwości. Taka teza,

abstrahująca od przedmiotu sprawy, w której wniesiono skargę kasacyjną, jest nie

do pogodzenia z treścią art. 179 w związku z art. 175 ustęp 1 i art. 180 ust.

1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i nie stanowi wypełnienia wszystkich trzech

przesłanek zawartych w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym.

Sąd Najwyższy wskazuje nadto, że postanowieniem z 9 kwietnia 2024 r., III

CB 38/23 na podstawie art. 177 § 1 pkt 3 k.p.c. per analogiam zawiesił

postępowanie w sprawie z uwagi na konieczność przeprowadzenia zmian

legislacyjnych usuwających wady procesowe określone w wyroku Trybunału

Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Wielka Izba) z 21 grudnia 2023 r., C-718/21 oraz

w wyroku pilotażowym Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 23 listopada

III CB 38/23

4

2023 r. Wałęsa przeciwko Polsce (skarga nr 50849/21) w terminie tam

zakreślonym. Stosownie jednak do treści art. 180 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Najwyższy

postanowił podjąć dalsze postępowanie stosownie do okoliczności. Podejmując

postępowanie, Sąd Najwyższy miał na uwadze uchwałę z 3 grudnia 2025 r., I NZP

7/25.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy uznał, że wniosek nie spełnia

wymagań formalnych określonych w art. 29 § 9 pkt 2 i na podstawie art.

29 § 10 ustawy o Sądzie Najwyższym orzekł jak na wstępie.

Janusz Niczyporuk

(M.M.)

[a.ł]