Skarga na postanowienie o kosztach procesu odrzucona, zażalenie oddalone

B.P. złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 23 lutego 2023 r. wydanego

sprawie V Acz 545/20

Postanowieniem z 29 kwietnia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie odrzucił

zażalenie. Sąd wskazał, że w świetle art. 4241 §1 k.p.c. skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od orzeczeń, które nie

są orzeczeniami kończącymi postępowanie w sprawie. Zaskarżone przez B.P.

postanowienie dotyczyło kwestii incydentalnej, tj. kwestii nieuiszczonych kosztów

sądowych i kosztów zastępstwa procesowego i jako takie nie należało do orzeczeń

kończących postępowanie w sprawie i wobec tego nie podlegało zaskarżeniu skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Poza tym Sąd podniósł,

że w postępowaniu związanym z postępowaniem przed Sądem Najwyższym zgodnie z art.

871 § 1 k.p.c. obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, z którego zwolnione są tylko

III CZ 144/25

2

osoby będące sędziami, prokuratorami, notariuszami, profesorami lub doktorami

habilitowanymi nauk prawnych, a skarżąca do żadnej z tych kategorii nie należy.

Z tych względów Sąd Apelacyjny na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. odrzucił skargę.

Zażalenie na postanowienie z 29 kwietnia 2024 r. złożyła osobiście B.P.,

wyjaśniając, że jest prokuratorem i z tego tytułu ma zdolność postulacyjną przed Sądem

Najwyższym. Zarzuciła naruszenie art. 871 §2 i art. 4246 k.p.c. i wniosła o uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W orzecznictwie wyjaśniono, że w procesie skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od postanowień w przedmiocie

kosztów procesu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 maja 2012 r. V CNP 65/11 nie

publ.). Zażalenie skarżącej podlegało zatem oddaleniu jako bezzasadne, gdyż jej skarga

była niedopuszczalna niezależnie od tego, że jako prokurator miała zdolność postulacyjną

do wywiedzenia skargi.

Z tych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.,

Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

(M.M.)

[a.ł]