Fundacja sama sporządziła zażalenie do SN. Odrzucone z powodu braku pełnomocnika

Postanowieniem z 3 grudnia 2025 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach,

w sprawie z powództwa Fundacji C. w J. przeciwko K. K. w Z., na skutek skargi

kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 6 sierpnia 2025

r., odrzucił skargę kasacyjną.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła powódka.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie związanej z wniesieniem zażalenia powódka nie była

zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika.

III CZ 19/26

2

W praktyce Sądu Najwyższego dominuje pogląd, iż w tego typu przypadku

zażalenie powinno podlegać odrzuceniu. W postępowaniu przed Sądem

Najwyższym obowiązuje bowiem zastępstwo stron przez adwokatów lub radców

prawnych (art. 871 § 1 k.p.c.). Dotyczy to także postępowania toczącego się na

skutek wniesienia do Sądu Najwyższego zażalenia (zob. np. postanowienie SN

z 14 kwietnia 2021 r., I CZ 33/20). Sporządzenie zażalenia do Sądu Najwyższego

osobiście przez stronę (uczestnika postępowania nieprocesowego) pozbawioną

zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje

konieczność odrzucenia takiego zażalenia wprost, jako niedopuszczalnego, bez

wzywania do uzupełnienia tego braku. Niemożliwe również jest usunięcie takiego

braku samodzielnie przez stronę, ani jej pełnomocnika w jakiejkolwiek formie (zob.

m.in. postanowienia SN z 9 lipca 2021 r., IV CZ 26/21; z 16 lipca 2021 r., I CZ

21/21; z 25 lutego 2022 r., III CZ 46/22; z 14 czerwca 2022 r., III CZ 197/22).

Na marginesie należy zasygnalizować, że stanowisko wyrażone

w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Katowicach było zasadne. Wywód

przedstawiony powyżej jest aktualny również w tym przypadku.

Uwzględniając przywołaną argumentację Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie

na podstawie art. 3941 § 1 i 3 k.p.c. w zw. art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.

Piotr Telusiewicz

[a.ł]