Zażalenie w sporze o podział majątku wniesione bez adwokata odrzucone

Postanowieniem z 31 lipca 2024 r., w sprawie o sygn. I CSK 394/23, Sąd

Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną J.W. w części, a pozostałym zakresie odmówił

przyjęcia jej do rozpoznania.

J.W. złożyła na to rozstrzygnięcie zażalenie osobiście.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przez Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Dotyczy to

także postępowania toczącego się na skutek wniesienia do Sądu Najwyższego

zażalenia. Sporządzenie zażalenia do Sądu Najwyższego osobiście przez stronę

pozbawioną zdolności postulacyjnej (tj. niebędącą adwokatem, radcą prawnym ani

III CZ 232/24

2

innym kwalifikowanym podmiotem wymienionym w art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięte

brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia zażalenia jako

niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełnienia zażalenia. Nie ma przy tym

możliwości usunięcia takiego braku samodzielnie przez stronę ani jej pełnomocnika

w jakiejkolwiek formie (zob. m.in. postanowienia SN z 21 września 2011 r.,

I CZ 59/11; z 14 kwietnia 2021 r., I CZ 33/20, i z 17 marca 2023 r., III CZ 446/22).

Już z tej przyczyny zażalenie podlegało odrzuceniu.

Równolegle zachodzi jeszcze druga przesłanka przesądzająca

o niedopuszczalności zażalenia. Katalog orzeczeń podlegających zaskarżeniu do

Sądu Najwyższego wskazany w art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. ma charakter zamknięty

i nie przewidziano w nim orzeczenia, jak to skarżone niniejszym zażaleniem.

Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie na postanowienie sądu drugiej

instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub

pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, a także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji

wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Ponadto należy podkreślić, że orzeczenia Sądu Najwyższego, jako sprawującego

nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych, nie podlegają

zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych (zob. m.in. postanowienie SN z 26

czerwca 2025 r., III CZ 98/25). Również z tej przyczyny zażalenie podlegało

odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na

podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

Marcin Krajewski

(E.M.)

[a.ł]