Odsetki od 81 067,90 CHF wyceniane kursem z dnia pozwu. Zażalenie powoda oddalone

Sąd pierwszej instancji zasądził na rzecz powoda m. in. 81 067,90 CHF

z odsetkami od dni wskazanych w wyroku. Na skutek apelacji pozwanego Sąd

odwoławczy zmienił wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że oddalił powództwo.

Przy tym Sąd drugiej instancji nie podzielił racji pozwanego, lecz oddalił powództwo

ze względu na zmianę okoliczności: umorzenie wierzytelności na skutek

oświadczenia o potrąceniu złożonego przez powoda.

III CZ 247/25

2

Powód wniósł skargę kasacyjną co do oddalenia żądania odsetek od sumy

81 067,90 CHF za okres do 16 lutego 2023 r. Powód obliczył sumę tych odsetek na

11 741,19 CHF i po przeliczeniu jej na złote kursem średnim NBP z dnia wniesienia

skargi, tj. 4,57 zł/CHF, wynik 53 658 zł wskazał jako wartość przedmiotu

zaskarżenia.

Sąd drugiej instancji sumę skarżonych odsetek 11 741,19 CHF przeliczył na

złote kursem średnim NBP z dnia wniesienia pozwu, przyjętym przez powoda do

obliczenia wartości przedmiotu sporu co do żądania zapłaty 81 067,90 CHF

z odsetkami, tj. 4,1354 zł/CHF. Ponieważ wynik 45 555 zł jest niższy od 50 000 zł,

Sąd odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną (art. 3982 § 1 k.p.c.).

Powód zaskarżył odrzucenie skargi kasacyjnej zażaleniem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Prawo do odsetek jest prawem do świadczeń powtarzających się, o okresie

jednego dnia. Wartością przedmiotu sporu dla roszczenia o odsetki od sumy

81 067,90 CHF była suma odsetek za jeden rok (art. 22 k.p.c.) i wartość ta istniała

już w chwili wniesienia pozwu – była nią wartość odsetek za jeden rok wyrażona

w CHF i przeliczona na złote po kursie średnim NBP z dnia wniesienia pozwu. Przy

tym wartość obliczona zgodnie z art. 22 k.p.c. dotyczy tylko prawa do odsetek na

przyszłość, od dnia wniesienia pozwu. Wartością przedmiotu sporu prawa do

odsetek zaległych jest rzeczywista wartość tych odsetek.

Ponieważ powód nie żądał samych odsetek, lecz żądał ich – zarówno

zaległych jak i na przyszłość - obok należności głównej 81 067,90 CHF, nie wliczył

odsetek do wartości przedmiotu sporu wskazanej w pozwie (art. 20 k.p.c.). Jednak

gdy następnie rozstrzygnięcie jest zaskarżane tylko co do należności ubocznej,

art. 20 k.p.c. nie stosuje się i należy obliczyć wartość przedmiotu zaskarżenia,

a jest nią wartość odsetek za okres sporny (art. 22 k.p.c. stosuje się przy obliczaniu

wartości przedmiotu zaskarżenia, jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest prawo do

odsetek na przyszłość, a nie za określony okres). W przypadku odsetek w walucie

obcej wartość tych odsetek za okres objęty zaskarżeniem należy obliczyć po kursie

średnim NBP z dnia wniesienia pozwu, a nie zaskarżenia, gdyż tę wartość miało

III CZ 247/25

3

prawo do odsetek już w chwili wniesienia pozwu. Niewliczenie wartości prawa do

odsetek do wartości przedmiotu sporu (art. 20 k.p.c.) nie oznacza, że prawo to nie

miało określonej wartości w chwili wniesienia pozwu. Prawo do odsetek w chwili

wniesienia pozwu miało swoją wartość wyrażoną w złotych, oddzielnie za każdy

dzień (w przypadku odsetek na przyszłość liczoną tylko rok naprzód), po kursie

z dnia wniesienia pozwu, i wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli nie stosuje się

art. 20 k.p.c., należy obliczać jak w chwili wniesienia pozwu.

Ponieważ Sąd odwoławczy prawidłowo obliczył wartość przedmiotu

zaskarżenia i odrzucił skargę kasacyjną, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814

§ 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.

Na podstawie art. 98 i 99 k.p.c. pozwanemu przysługuje od powoda zwrot

kosztów sporządzenia odpowiedzi na zażalenie.

Dariusz Pawłyszcze

(G.G.)

[a.ł]