Wyrok skazujący zapadł ponad miesiąc po śmierci oskarżonego. SN umorzył postępowanie

III KK 676/25

2

Wyrokiem z dnia 31 lipca 2024 r., w sprawie o sygn. akt II K 175/23, Sąd

Rejonowy w Oświęcimiu uznał m.in. A.Z. za winnego trzech występków (dwóch z art.

13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. przy zast. art. 283 k.k. oraz jednego z art. 279 §

1 k.k. przy zast. art. 283 k.k.) popełnionych w ciągu przestępstw, za co na podstawie

art. 283 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. przy zast. art. 37a § 1 k.k. skazał go i wymierzył

mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej

kontrolowanej pracy na cel społeczny w rozmiarze 30 godzin w stosunku

miesięcznym. Nadto na mocy art. 46 § 1 k.k. wyrokiem tym nałożono na oskarżonego

obowiązek naprawienia szkody, a także orzeczono o kosztach postępowania.

Orzeczenie w tym zakresie (apelację wywiedziono jedynie co do oskarżonej

I.Z.) nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w dniu 8 sierpnia 2024

r.

Kasację na korzyść oskarżonego wniósł Prokurator Generalny podnosząc

zarzut rażącego naruszenia przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 17 § 1

pkt 5 k.p.k., polegającego na przeprowadzeniu postępowania i wydaniu wobec A.Z.

wyroku skazującego, podczas gdy oskarżony zmarł przed jego wydaniem, co stanowi

bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.

Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części

dotyczącej A.Z. i umorzenie w tym zakresie postępowania na podstawie art.17 § 1

pkt 5 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja okazała się zasadna i to w stopniu oczywistym uzasadniającym jej

uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Z dołączonego do akt sprawy odpisu skróconego aktu zgonu (k. 208) wynika,

że w dniu 18 czerwca 2024 r. oskarżony A.Z. zmarł, a w dniu 31 lipca 2024 r. wydany

został wobec niego wyrok skazujący. Choć sąd pierwszej instancji nie miał w dacie

wydania wyroku wiedzy co do śmierci oskarżonego, to jest oczywiste, że w dacie

wyrokowania istniała przeszkoda procesowa określona w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.

Prawidłowym postąpieniem powinno być zatem wówczas umorzenie postępowania.

Skoro jednak do wydania wyroku skazującego doszło, to konieczne stało się

III KK 676/25

3

uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej A.Z. i umorzenie w tym zakresie

postępowania karnego.

Orzeczenie o kosztach procesu wynika z treści art. 632 pkt 2 k.p.k.

Z tych powodów orzeczono jak w wyroku.

Jarosław Matras Michał Laskowski Waldemar Płóciennik

[WB]

[a.ł]