Niedziela Wydanie nr 36

Sygnatura akt
III KO 142/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział III
Rodzaj
Zarządzenie
Data orzeczenia
22 stycznia 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Obrońca K.K. kwestionował skład SN w sprawie wznowienia. Wznowienia z urzędu nie będzie

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

Obrońca skazanego K.K. zarzucał, że w składzie SN, który wydał postanowienie o oddaleniu wniosku o wznowienie, zasiadali sędziowie powołani na wniosek KRS ukształtowanej w trybie ustawy z 2017 r.

Ustalenia sądu

Obrońca wskazał jako przyczynę wznowienia bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Sąd nie badał zasadności tego zarzutu, bo rozstrzygał wcześniej o dopuszczalności samego wznowienia.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy stwierdził niedopuszczalność wznowienia z urzędu postępowania o wznowienie zakończonego postanowieniem z 18 czerwca 2025 r., sygn. III KO 85/23.

Dlaczego

Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym samego postępowania o wznowienie nie można wznowić, choć w ostatnich latach pojawił się pogląd odchodzący od tej linii.

Dla firm

Postępowania o wznowienie, które zakończyło się prawomocnym oddaleniem wniosku, nie można wznowić ani na wniosek strony, ani z urzędu.

Więcej o sprawie

Wcześniejsze postanowienie SN z 18 czerwca 2025 r. oddaliło wniosek skazanego o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie. Sąd Najwyższy uznał, że nie można wznawiać samego postępowania o wznowienie, bo tak wynika z utrwalonej linii orzeczniczej.

Powyższa inicjatywa obrońcy skazanego nie mogła przynieść oczekiwanego przez niego rezultatu.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział III
Sygnatura
III KO 142/25

Treść orzeczenia

III KO 142/25

ZARZĄDZENIE

Dnia 22 stycznia 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Kala

w związku z pismem obrońcy skazanego K.K.

z dnia 19 sierpnia 2025 r. sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu

postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego

z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt III KO 85 /23

na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.

zarządza:

stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wyżej

opisanego postępowania.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 19 sierpnia 2025 r. obrońca skazanego K.K. zwrócił się do

Sądu Najwyższego o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego

postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt III KO 85

/23, na mocy którego oddalono wniosek o wznowienie postępowania sądowego

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 22

listopada 2022 r., sygn. akt II AKa 156/22, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego

w Koszalinie z dnia 23 lutego 2022 r., sygn. akt II K 37/21. Jako przyczynę

wznowieniową obrońca wskazał wystąpienie w postępowaniu wznowieniowym

bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. związanej z faktem,

że w składzie Sądu Najwyższego, który wydał ww. postanowienie brali udział SSN

M.B. i SSN R.W., powołani na swój urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa

III KO 142/25

2

ukształtowanej w trybie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie

ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r.,

poz. 3).

Powyższa inicjatywa obrońcy skazanego nie mogła przynieść oczekiwanego przez

niego rezultatu. Należy bowiem podzielić trafny pogląd, który od lat prezentowany jest w

orzecznictwie, że nie jest możliwe wznowienie, zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu,

samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym

orzeczeniem sądu o oddaleniu wniosku strony lub orzeczeniem o braku podstaw do

wznowienia ex officio (zob. szerzej postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010

r., sygn. V KO 47/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. III

KO 99/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. II KO 17/13;

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21,

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2023 r., sygn. I KZP 17/22 i

argumentację przywołaną w tych judykatach).

Mając powyższe na uwadze - mimo świadomości, że w ostatnich latach w

orzecznictwie Sądu Najwyższego prezentowany jest również pogląd stanowiący odejście

od wskazanej wyżej, utrwalonej linii orzeczniczej - zarządzono jak wyżej.

[WB]

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.