Niedziela Wydanie nr 36

Sygnatura akt
III KO 217/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział III
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
29 stycznia 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Przydział spraw tylko z prawa karnego nie wystarczył do przekazania sprawy P. M. i P. P.

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

Sąd Rejonowy w Rzeszowie zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy oskarżonych P. M. i P. P. innemu sądowi równorzędnemu. Jako powód wskazał odgórny przydział spraw sędziemu wyłącznie z zakresu prawa karnego.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy ustalił, że nie wykazano okoliczności, które mogłyby budzić wątpliwości co do zdolności tego sądu do bezstronnego rozpoznania tej konkretnej sprawy.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k.

Dlaczego

Sąd Najwyższy uznał, że sam sposób przydziału spraw według z góry ustalonych kategorii nie stanowi przesłanki do przekazania sprawy innemu sądowi.

Więcej o sprawie

Sąd Rejonowy w Rzeszowie wskazał, że sędziemu referentowi przydziela się wyłącznie sprawy karne, a sprawy restrukturyzacyjne należą do innego wydziału. Sąd Najwyższy uznał, że sam fakt takiego przydziału nie uzasadnia przekazania sprawy.

Rzecz w tym, że przyczyn do wyłączenia sądu jako organu wymiaru sprawiedliwości właściwego do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy nie definiował sam fakt przydziału spraw sędziemu.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział III
Sygnatura
III KO 217/25

Treść orzeczenia

III KO 217/25

POSTANOWIENIE

Dnia 29 stycznia 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron

w dniu 29 stycznia 2026 r.,

w sprawie P. M. i P. P. ,

oskarżonych o popełnienie czynu z art. 281 k.k. i in.,

inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu

wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w Rzeszowie

z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. akt II K 424/25,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

odmówić przekazania sprawy.

Uzasadnienie

Do referatu pana sędziego Sądu Rejonowego w Rzeszowie P.W. wpłynęła

sprawa oskarżonych P. M. i P. P. . Sąd Rejonowy w Rzeszowie zwrócił się do Sądu

Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu Sądowi równorzędnemu, wskazując,

że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga zmiany właściwości miejscowej,

albowiem w sprawie ujawniły się okoliczności mogące wpływać na swobodę

orzekania lub stwarzać przekonanie braku warunków do rozpoznania sprawy w

sposób obiektywny. Należy do nich odgórnie dokonywany przydział spraw

sędziemu referentowi wyłącznie z zakresu prawa karnego wykluczając go z

wykonywania czynności orzeczniczych z zakresu należącego do kręgu spraw

III KO 217/25

2

przewidzianych dla odpowiedniego wydziału jakim jest Sekcja ds.

Restrukturyzacyjnych i Upadłościowych V Wydziału Gospodarczego. Zdaniem

Sądu właściwego miejscowo taka tendencja nie służy dobru wymiaru

sprawiedliwości, a tym samym uzasadnia wyjęcie sprawy spod jego kompetencji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Inicjatywa Sądu terytorialnie właściwego nie zasługiwała na uwzględnienie.

Możliwość skorzystania z tak zwanej właściwości z delegacji określonej w art.

37 k.p.k. możliwa jest tylko w razie zaistnienia okoliczności dających podstawę do

twierdzenia, że w odbiorze powszechnym powstaną wątpliwości, co do zdolności

sądu właściwego do rozpoznania konkretnej sprawy w sposób bezstronny. Do tego

kręgu nie należała sprawa P. M. i P. P. , albowiem nie wykazano przesłanek

uzasadniających stwierdzenie, że w tej konkretnej sprawie, procedowanie Sądu

Rejonowego w Rzeszowie miałoby godzić w dobro wymiaru sprawiedliwości. Rzecz

w tym, że przyczyn do wyłączenia sądu jako organu wymiaru sprawiedliwości

właściwego do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy nie definiował sam fakt

przydziału spraw sędziemu. Argument, że jest on przeprowadzany według z góry

ustalonych kategorii spraw i zakłada, że istnieją przesłanki do wykonywania

czynności orzeczniczych z zakresu prawa karnego przez danego sędziego, który

notabene figuruje w zespole sędziów II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w

Rzeszowie, nie może prowadzić do uznania, że w sprawie nr II K 424/25 spełnione

zostały przesłanki przekazania sprawy innemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k.

Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań, postanowiono

jak na wstępie.

[J.J.]

[a.ł]

III KO 217/25

3

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.