Wniosek o wyłączenie sędziego SN za tryb jego powołania pozostawiony bez rozpoznania

Przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa z kasacji obrońcy skazanego M.P.

od wskazanego wyżej wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie. Sprawa

niniejsza została zarejestrowana pod sygn. akt IV KK 288/24, a następnie na mocy

zarządzenia Prezesa Izby Karnej z 10 lutego 2026 r. przydzielona do referatu

sędziego SN S.S. (k 215). Obrońca skazanego adw. D.C. złożyła, na podstawie art.

41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. w zw. z art. 4239 § 1 pkt 2 k.p.k., wniosek o

wyłączenie tego sędziego od rozpoznania kasacji, z uwagi na wątpliwości co do

IV KK 288/24

2

jego bezstronności mające wynikać z procedury powołania na urząd sędziego, na

wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na mocy ustawy z 8 grudnia

2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych

ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3), co miałoby uzasadniać twierdzenie, że skład sądu

uformowany z udziałem takiego sędziego prowadzi do wystąpienia uchybienia z art.

439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek jest bezprzedmiotowy.

Jak wynika bowiem z akt sprawy niniejszej, SSN S.S., zarządzeniem

Prezesa Izby Karnej Sądu Najwyższego z 10 lutego 2026 r., została przydzielona

do referatu sprawa z kasacją wywiedzioną przez obrońcę skazanego M.P. (k. 215).

Sprawie tej została nadana sygn. IV KK 288/24. Jednakże mocą zarządzenia

Prezesa Izby Karnej Sądu Najwyższego z 12 sierpnia 2026 r., sprawa powyższa

została przydzielona do referatu innego sędziego – SSN P.B. (k. 262). Na skutek

wniosku obrońcy skazanego z 29 sierpnia 2026 r., Sąd Najwyższy postanowieniem

z d 26 października 2026 r., sygn. akt IV KK 288/24 (KRI 1789) wyłączył tego

ostatniego sędziego od udziału w tej sprawie (k. 298). Aktualnie sprawa oczekuje

na przedzielenie do referatu kolejnego sędziego SN.

W zaistniałej zatem sytuacji, SN S.S., którego dotyczy rozważany wniosek,

nie jest już aktualnie ani referentem ani też członkiem składu wyznaczonego do

rozpoznania kasacji w sprawie IV KK 288/24, toteż inicjatywę jego wyłączenia

należało uznać za bezprzedmiotową. Wskazać należy, że przepis art. 41 § 1 k.k. i

związana z nim procedura iudex suspectus dotyczy osoby konkretnego sędziego,

który został wyznaczony do rozpoznania danej sprawy. Kodeks postępowania

karnego nie przewiduje natomiast wyłączenia sędziego in abstracto. Rozważanie

wyłączenia sędziego w oparciu o art. 40 § 1 lub 41 § 1 k.p.k. wchodzi w rachubę

jedynie w odniesieniu do konkretnego sędziego wyznaczonego już do udziału w

sprawie, a nie sędziego, który jedynie potencjalnie może zostać do sprawy

wyznaczony (zob. tak np. w postanowieniu SN z 24 kwietnia 2025 r., III KO 42/25).

IV KK 288/24

3

Mając na uwadze powyższe, rozstrzygnięto w jak w sentencji postanowienia.

[WB]

[r.g.]