Skazany z art. 280 § 1 k.k. nie dostał wstrzymania kary przed rozpoznaniem kasacji

Na skutek kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w

Katowicach z dnia 13 czerwca 2025 r., VI Ka 270/25, utrzymującego w mocy wyrok

Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 25 października 2024 r.,

III K 165/24, przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa m.in. J.M. Skazanemu za

przypisane mu przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. wymierzono karę 2 lat i 6 miesięcy

pozbawienia wolności.

W kasacji obrońcy został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania

zaskarżonego nią wyroku. Uzasadniając wniosek obrońca wskazał jedynie, że

IV KK 414/25

2

przystąpienie do wykonania tego wyroku przed rozpoznaniem kasacji może

powodować poważne i nieodwracalne dolegliwości, będąc przy tym

niesprawiedliwym dla skazanego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek okazał się niezasadny.

Dokonywana na potrzeby jego rozpoznania analiza kasacji i akt tej sprawy

doprowadziła Sąd Najwyższy do konkluzji, że nie ziściły się przesłanki do

wstrzymania wykonania wyroku. W orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd

Najwyższy może skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach.

Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie

prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz

ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla

skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadnie

podkreśla się więc, że można wstrzymać wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku,

jeżeli wyraźnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie

umorzenia wobec niego postępowania na skutek uwzględnienia kasacji (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18;

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2025 r., II KK 83/25). Ocena

zarzutów podniesionych w nadzwyczajnym środku zaskarżenia powinna od razu

pozwalać na stwierdzenie wysokiego prawdopodobieństwa ich zasadności.

Niezbędne jest więc ustalenie, że postawione orzeczeniu sądu odwoławczego

zarzuty (i argumentacja zaprezentowana na ich poparcie) dają asumpt do przyjęcia

poglądu o niemal pewnej wadliwości zaskarżonego wyroku sądu odwoławczego

(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 3 kwietnia 2025 r., IV KK 55/25; z

dnia 27 marca 2025 r., III KK 84/25).

W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność

uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy. Ocena jej zasadności wymagać

będzie analizy dokonywanej na etapie merytorycznego jej rozpoznania.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie

zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej

IV KK 414/25

3

instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym

względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii

zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w

Katowicach.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części

dyspozytywnej postanowienia.

[wb]

[a.ł]