Oskarżony chciał wyłączenia sędzi SN za wcześniejszy wyrok. SN nie uwzględnił wniosku

Sąd Rejonowy Katowice – Zachód w Katowicach wyrokiem z dnia 21 lutego

2024 r., sygn. III K 896/22 uniewinnił oskarżonego A. S. od popełnienia czynu z art.

230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2024 r., sygn. akt

VI Ka 480/24, po rozpoznaniu apelacji oskarżyciela publicznego i oskarżyciela

posiłkowego oraz zażalenia obrońcy oskarżonego, zmienił zaskarżony wyrok w

zakresie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu (pkt 1), w

pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (pkt 2) oraz orzekł o kosztach

sądowych (pkt 3).

Kasację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Rejonowy Katowice-

Północ w Katowicach.

IV KK 7/25

2

Przedmiotowa sprawa została zarejestrowana pod sygn. IV KK 7/25 i

przydzielona do rozpoznania sędziemu SN Małgorzacie Gierszon.

Na rozprawie kasacyjnej w dniu 17 grudnia 2025 r. w sprawie o sygn akt

IV KK 7/25 (k. 72 akt SN), A. S. wniósł o wyłączenie od rozpoznania przedmiotowej

sprawy sędziego SN Małgorzaty Gierszon. W uzasadnieniu wniosku odwołał się do

orzekania przez sędziego Małgorzatę Gierszon w lipcu 2010 roku w sprawie

zamordowanego G.P. i skazania za ten czyn funkcjonariusza MO na 8 lat

pozbawienia wolności. Ponadto wnioskodawca wskazał na brak należytej

staranności tego sędziego i opóźnienie w doręczeniu mu postanowienia o odmowie

wyznaczenia obrońcy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek A. S. o wyłączenie sędziego SN Małgorzaty Gierszon nie

zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie bowiem z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje

okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego

bezstronności w danej sprawie. Przepis ten expressis verbis odwołuje się do

„uzasadnionej wątpliwości", a zatem musi ona istnieć obiektywnie i poddawać się

zewnętrznej weryfikacji oraz ocenie, a nie być tylko subiektywnym przekonaniem

określonej osoby (zob. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2012 r., III KK 214/11).

W niniejszej sprawie tego rodzaju wątpliwości nie zaistniały, a zatem brak było

podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.

Fakt rozpoznawania przez sędziego innej sprawy, gdzie nie wykazano jej

bezpośredniego związku ze sprawą oskarżonego, nie prowadzi do przyjęcia, iż

naruszona została zasada bezstronności. Zdaniem Sądu Najwyższego argumenty

podnoszone przez A. S. stanowią wyłącznie jego subiektywne przekonanie o

stronniczości sędziego, co w świetle obowiązującego orzecznictwa Sądu

Najwyższego nie stanowi okoliczności uzasadniających wątpliwości co do

bezstronności sędziego.

Dla stwierdzenia podstawy wyłączenia sędziego, wymaga się istnienia

określonej kategorii okoliczności, która, jeżeli zestawić ją z przedmiotem

IV KK 7/25

3

rozstrzygnięcia w określonej sprawie, prowadzi do wniosku o uzasadnionej

wątpliwości co do bezstronności sędziego, mającego ją rozstrzygnąć. Oznacza to,

że pomiędzy podnoszonymi okolicznościami, które powinny mieć charakter

rzeczywisty i obiektywny, a rozstrzygnięciem konkretnej sprawy musi zachodzić

związek, pozwalający na wyprowadzenie wniosku o istnieniu uzasadnionej

wątpliwości co do braku bezstronności w rozstrzygnięciu tej sprawy, a więc o

potencjalnie możliwym rozstrzygnięciu na korzyść jednej ze stron, bez

uzasadnionych podstaw. Uzasadniona wątpliwość co do bezstronności, w

rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k., zachodzi zatem zawsze in concreto, a nie in abstracto

(zob. postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2025 r., III KK 187/25).

Konkludując, A. S. nie wykazał, iż zachodzą racjonalne podstawy, określone

w art. 41 § 1 k.p.k., do wyłączenia sędziego SN Małgorzaty Gierszon od

rozpoznania in concerto przedmiotowej sprawy kasacyjnej.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd Najwyższy orzekł jak w

sentencji.

[J.J.]

[a.ł]