- Sygnatura akt
- V KK 364/25
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział V
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 27 stycznia 2026 r.
- Zasądzono
- 1476 zł
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Skazana cofnęła kasację obrońcy, bo zgadza się z wyrokiem. Skarb Państwa zapłaci 1476 zł
Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania
Spór
Obrońca skazanej I.D. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Płocku. Skazana została osądzona za przestępstwo z art. 207 § 1 i 1a k.k. oraz inne czyny.
Ustalenia sądu
Skazana oświadczyła, że zgadza się z wydanym orzeczeniem i chciałaby odbyć wymierzoną karę w systemie terapeutycznym w zakresie terapii uzależnienia od alkoholu. Wcześniej domagała się cofnięcia kasacji wniesionej przez obrońcę.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił kasację bez rozpoznania, zwolnił skazaną od wydatków postępowania kasacyjnego, a od Skarbu Państwa zasądził na rzecz obrońcy 1476 zł, w tym 23% VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji.
Dlaczego
Kasacja została skutecznie cofnięta przez skazaną, co uzasadniało pozostawienie jej bez rozpoznania. Adwokat z urzędu zachowuje prawo do wynagrodzenia z Skarbu Państwa także w takiej sytuacji, a Sąd Najwyższy zwolnił skazaną od kosztów ze względów słuszności.
Dla firm
Adwokat ustanowiony z urzędu, który sporządził i wniósł kasację, zachowuje prawo do wynagrodzenia od Skarbu Państwa, nawet gdy skarga zostanie pozostawiona bez rozpoznania z powodu jej cofnięcia przez stronę.
Więcej o sprawie
Chciała odbyć karę trzech lat pozbawienia wolności w terapii uzależnienia od alkoholu. Sąd Najwyższy zwolnił ją z kosztów postępowania kasacyjnego.
Jednocześnie, kierując się względami słuszności, o których stanowi art. 624 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy zwolnił skazaną od wydatków postępowania kasacyjnego i obciążył nimi Skarb Państwa.
- Zasądzono
- 1476 zł
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział V
- Sygnatura
- V KK 364/25
Treść orzeczenia
V KK 364/25
POSTANOWIENIE
Dnia 27 stycznia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Bojańczyk
po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2026 r.
w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 531 § 3 k.p.k.)
sprawy I.D.
skazanej z art. 207 § 1 i 1a k.k. i in.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z dnia 7 stycznia 2025 r., sygn. II AKa 299/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Płocku
z dnia 18 marca 2024 r., sygn. II K 20/23,
na podstawie art. 432 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 531 § 1 zd. drugie i §
3 k.p.k. oraz art. 624 § 1 k.p.k. i art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 29 ust. 1
ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze w zw. z § 17 ust. 3 pkt 2 i § 4
ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie
ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tj. Dz. U. z
2024 r., poz. 763),
wobec cofnięcia nadzwyczajnego środka zaskarżenia przez skazaną
p o s t a n o w i ł:
1. kasację pozostawić bez rozpoznania;
2. zwolnić skazaną I.D. od wydatków postępowania kasacyjnego i
obciążyć nimi Skarb Państwa;
3. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy adw. I.D. –
Kancelaria Adwokacka w P. – kwotę 1.476,00 zł (jeden tysiąc
czterysta siedemdziesiąt sześć złotych), w tym 23% VAT, tytułem
V KK 364/25
2
wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz
skazanej I.D.
[WB]
Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 stycznia 2026 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego w
dniu 14 stycznia 2025 r. (k. 30), skazana I.D. oświadczyła, że domaga się cofnięcia
nadzwyczajnego środka zaskarżenia wniesionego przez jej obrońcę od wyroku
Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 7 stycznia 2025 r., sygn. II AKa 299/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 18 marca 2024 r.,
sygn. II K 20/23, wskazując, iż zgadza się z wydanym orzeczeniem i chciałaby
odbyć wymierzoną karę 3 lat pozbawienia wolności (w systemie terapeutycznym w
zakresie terapii uzależnienia od alkoholu).
Wobec skutecznego cofnięcia kasacji, zgodnie z brzmieniem przepisów art.
432 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 531 § 1 zd. drugie i § 3 k.p.k.
nadzwyczajny środek zaskarżenia wniesiony przez obrońcę skazanej należało
pozostawić bez rozpoznania na posiedzeniu bez udziału stron — wobec złożenia
przez skazaną oświadczenia o jego cofnięciu.
Jednocześnie, kierując się względami słuszności, o których stanowi art. 624
§ 1 k.p.k., Sąd Najwyższy zwolnił skazaną od wydatków postępowania kasacyjnego
i obciążył nimi Skarb Państwa. Konsekwencją tej decyzji jest również decyzja o
zasądzeniu od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy adw. I.D. – Kancelaria
Adwokacka w P. – kwoty 1.476,00 zł (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć
złotych), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie
kasacji na rzecz skazanej I.D., zgodnie z treścią art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z
art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze w zw. z § 17 ust.
3 pkt 2 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu
terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z
V KK 364/25
3
urzędu (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 763). Jak wskazuje się w orzecznictwie Sądu
Najwyższego: „[a]dwokat ustanowiony z urzędu zachowuje natomiast prawo
domagania się od Skarbu Państwa wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie
kasacji, jeżeli skarga ta zostanie pozostawiona bez rozpoznania z przyczyn innych
niż związane z samym tym pismem, np. z uwagi na nieuiszczenie przez stronę
wymaganej opłaty od kasacji czy cofnięcia przez nią tej skargi”, a ostatnia z tych
sytuacji (cofnięcie kasacji) miała miejsce w przedmiotowej sprawie (zob.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2005 r., IV KK 418/04,
OSNwSK 2005/1/387, LEX nr 223047).
[WB]
[a.ł]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.