Skazany za zabójstwo żony obciążał jej rodzeństwo. SN odmówił przyjęcia wniosku

M.P. został skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Łodzi z dnia 5 kwietnia

1989 r., sygn. akt III K 8/89, zmienionym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca

1989 r., sygn. akt III KR 126/89, na karę 10 lat pozbawienia wolności. za czyn z art.

148 § 1 k.k.

W toku przesłuchania w charakterze świadka, w dniu 11 sierpnia 2026 r.,

podczas składania zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa, M.P.

złożył do protokołu wniosek o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie.

V KO 160/26

2

Wniosek ten został przekazany Sądowi Najwyższemu do rozpoznania według

właściwości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 545 § 3 k.p.k. osobisty wniosek strony o wznowienie

postępowania podlega wstępnej, formalnej kontroli w zakresie jego treści. W

wypadku stwierdzenia, że świadczy ona o jego oczywistej bezzasadności, skazany

nie jest wzywany do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez sporządzenie

i podpisanie go przez adwokata lub radcę prawnego, a sąd nie uwzględnia wniosku

o przyznanie obrońcy z urzędu, gdy strona o to wnioskuje.

Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. W złożonych w dniu 11 sierpnia

2026 r. zeznaniach M.P. zaprzeczył swojej odpowiedzialności za śmierć żony, E.P.,

a winą za zabójstwo obciążył rodzeństwo pokrzywdzonej: Z.F. i K.G. Nie przedstawił

jednocześnie żadnych dowodów potwierdzających stawiane przez siebie tezy i

podważających prawidłowość ustaleń faktycznych, poczynionych w postępowaniu

zakończonym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Łodzi z dnia 5 kwietnia 1989 r., sygn.

akt III K 8/89, zmienionym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 1989 r., sygn.

akt III KR 126/89

Argumentacja wniosku nie nawiązuje do żadnej ze wskazanych w art. 540,

540a albo 540b k.p.k. przesłanek wznowienia. Tymczasem wznowienie

postępowania to nadzwyczajny środek zaskarżenia, co oznacza, że obowiązują

ściśle określone i restrykcyjne wykładane przesłanki jego stosowania. Jeżeli w danej

sprawie nie zachodzi żadna z precyzyjnie wskazanych wyżej wymienionymi

przepisami okoliczności, nie ma podstaw do skorzystania z tej instytucji, nawet jeżeli

skazany ma subiektywne poczucie, że został potraktowany przez sąd

niesprawiedliwie i jest niewinny.

Warto wspomnieć, że przedmiotowy wniosek stanowi kolejną próbę

doprowadzenia przez skazanego do wznowienia postępowania, w którym został

uznany winnym zabójstwa żony. We wcześniejszych wnioskach M.P. podnosił

tożsame kwestie, które nie zostały uznane przez Sąd Najwyższy za wystarczające

podstawy wznowienia postępowania (por. postanowienia Sądu Najwyższego

wydane w sprawach o sygn. akt III KO 53/94, II KO 11/18 i II KO 97/21). Tym bardziej

zatem jego obecny wniosek, oparty na tych samych postawach, trzeba ocenić jako

oczywiście bezzasadny. W konsekwencji należało, kierując się treścią art. 545 § 3

V KO 160/26

3

k.p.k., odmówić przyjęcia sporządzonego osobiście przez skazanego wniosku o

wznowienie postępowania, bez wzywania go do usunięcia braków formalnych pisma.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

Eugeniusz Wildowicz

[WB}

[a.ł]