W reklamacji kredytobiorcy wyznaczyli 30 dni na zapłatę. Odsetki od 5 czerwca 2023 r.

Wyrokiem z 29 stycznia 2025 r., sygn. akt I C 1391/23, Sąd Okręgowy w Świdnicy zasądził od strony pozwanej (...) S.A. w F. solidarnie na rzecz powodów C. F., P. F. kwotę 337.852,51 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 334.178,77 zł od dnia 16 maja 2023 r. do dnia zapłaty i od kwoty 3.673,74 zł od dnia 16 sierpnia 2023 r. do dnia zapłaty (pkt I); zasądził od strony pozwanej solidarnie na rzecz powodów kwotę 11.834 zł, w tym 10.800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się tego orzeczenia do dnia zapłaty (pkt II).

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd pierwszej instancji na kartach 349-349v.

Apelację od powyższego wyroku wywiodła strona pozwana. Zaskarżyła go w części, tj. w zakresie pkt 1 w którym Sąd zasądził ustawowe odsetki za opóźnienie liczone od kwoty 334.178,77 zł od dnia 16 maja 2023 r. do dnia zapłaty, a w konsekwencji co do pkt 2 w zakresie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego szczegółowo opisane i uzasadnione w apelacji (k. 358-359). Wniosła o jego zmianę poprzez oddalenie powództwa co do ustawowych odsetek za opóźnienie liczonych od kwoty 334.178,77 zł za okres do 16 maja 2023 r. do 16 sierpnia 2023 r. oraz zasądzenie na jej rzecz od powodów kosztów postępowania za obie instancje. Ewentualnie apelująca wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na apelację powodowie wnieśli o jej oddalenie i zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja okazała się być w części zasadna, co skutkowało zmianą orzeczenia w zakresie zasądzonych odsetek.

Przede wszystkim nie był uzasadniony wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Mimo, że wniosek ten został zgłoszony jako ewentualny, to jako dalej idący wymaga rozpoznania w pierwszej kolejności. Stosownie do treści art. 386 § 2 i 4 k.p.c. uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić tylko w razie stwierdzenia nieważności postępowania, nie rozpoznania przez Sąd I instancji istoty sprawy albo w sytuacji, gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. W ocenie Sądu Apelacyjnego w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przytoczonych powyżej podstaw do uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. W szczególności postępowanie przed Sądem Okręgowym nie jest dotknięte nieważnością, nadto Sąd Okręgowy rozpoznał istotę sprawy rozstrzygając w oparciu o prawidłowo ustalone okoliczności faktyczne.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd Apelacyjny oparł się na ustaleniach faktycznych dokonanych przez Sąd Okręgowy w Opolu. Ustalenia faktyczne, poczynione przez Sąd Okręgowy w ramach uzasadnienia zaskarżonego wyroku - poza wysokością wypłaconego powodom kredytu oraz wysokości zarejestrowanych spłat na poczet tejże umowy - znajdowały oparcie w zebranym w niniejszym postępowaniu materiale dowodowym. Powtarzanie ustaleń Sądu pierwszej instancji nie jest zatem konieczne i Sąd Apelacyjny przy zastosowaniu art. 387 § 2

1 ust. 1 k.p.c. władny jest poprzestać na stwierdzeniu, że ustalenia te uznaje w całości za swoje.

Za nieuzasadniony Sąd Apelacyjny uznał zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., zmierzający do podważenia dokonanej przez Sąd pierwszej instancji oceny dowodów. W ocenie Sądu Odwoławczego, z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika takie rozumowanie Sądu Okręgowego, które ignorowałoby zasady logiki, doświadczenia życiowego, czy też prowadziłoby do pominięcia wniosków bądź przyjęcia wniosków niewynikających z powyższego materiału. Przeciwnie, rozważania Sądu pierwszej instancji były poparte trafną i przekonującą oceną dowodów, prowadzącą do ustalenia prawidłowej podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Zakwestionowanie w apelacji oceny dowodów dokonanej przez Sąd Okręgowy było nieskuteczne i nie prowadziło do odmiennej ich oceny przez Sąd Apelacyjny. Ponadto, analiza zarzutów apelacji prowadziła do wniosku, że zarzuty naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. dotyczą nie tyle oceny dowodów, co wniosków, jakie z poczynionych na ich podstawie ustaleń zostały wyciągnięte przez Sąd Okręgowy, a zatem w rzeczywistości odnoszą się do materialnoprawnej oceny faktów istotnych dla rozstrzygnięcia dokonanego przez Sąd pierwszej instancji. Zdaniem Sądu Odwoławczego, Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie wystarczającym dla poczynienia ustaleń faktycznych mających wpływ na zastosowanie przepisów prawa materialnego. Ocena dowodów przeprowadzona przez Sąd Okręgowy zdaniem Sądu Apelacyjnego odpowiada wymogom stawianym przez przepis art. 233 § 1 k.p.c., uwzględnia cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i tym samym pozostaje pod ochroną wynikającą z powołanego przepisu.

W ocenie Sądu Apelacyjnego, powodowie w niniejszej sprawie zdołali wykazać zasadność ich roszczenia w zakresie odsetek. Zmiana zaskarżonego wyroku wynika nie z samej zasadności naliczenia odsetek a z kwestii odmiennego wyliczenia terminu. Sąd Apelacyjny dostrzega, że w skierowanej przez powodów reklamacji, wskazali oni 30 dniowy termin na spełnienie świadczenia. Wobec czego nawet wcześniej złożona przez pozwany bank odpowiedź na reklamację nie uzasadnia naliczenia odsetek od daty jej wystosowania do powodów. Zasadnym jest naliczenie odsetek po upływie terminu wskazanego w treści wezwania do zapłaty. Reklamacja została skierowana do pozwanego banku pismem z 4 maja 2023 r. (które zostało odebrane przez bank w dniu 5 maja 2023 r.)- k. 37, 40. W jej treści wskazany został 30 dniowy termin na spełnienie świadczenia, który liczony był od dnia otrzymania tego pisma. Mając to na względzie uznać należało, iż skutecznie naliczyć odsetki można dopiero od dnia 5 czerwca 2023r.

Apelująca powołuje się na brak umocowania pełnomocnika powodów do złożenia powyższej reklamacji. W tym zakresie Sąd Odwoławczy wskazuje, że nie dopatrzył się jego wadliwości. Do reklamacji załączone zostały prawidłowe pełnomocnictwa, które zezwalały P. S. do działania w imieniu powodów. Sąd Apelacyjny podziela stanowisko powodów, że w tego rodzaju sprawach banki kwestionują umocowanie pełnomocników do działania na rzecz kredytobiorców. Powodowie udzielili spółce (...) Sp. z o.o. pełnomocnictwa do podejmowania wszelkich czynności mających na celu dochodzenie roszczeń z umowy kredytu nr (...) udzielonego przez (...) S.A. Następnie prezes zarządu ww. podmiotu udzielił dalszego pełnomocnictwa dla P. S. do reprezentowania mocodawców spółki przed (...) S.A. w sprawach dotyczących ich zobowiązań wobec tego banku. Takie działanie w ocenie Sądu Apelacyjnego było w pełni uzasadnione i nie stanowiło żadnego naruszenia. Skierowanie przez prawidłowo umocowaną do działania w imieniu powodów P. S. reklamacji z 4 maja 2023 r. wypełniało przesłanki uznania wymagalności roszczenia wskazanego w pozwie w dacie w której upłynął termin do jego spełnienia. W treści reklamacji skutecznie zakwestionowano postanowienia umowy kredytu, które stanowiły później podstawę dochodzonych w niniejszej sprawie roszczeń. Rację miała apelująca jedynie w zakresie, w jakim Sąd Okręgowy uznał zasadność naliczenia odsetek od dnia następującego po dacie odpowiedzi pozwanego banku na złożoną reklamację i to skutkowało koniecznością zmiany zaskarżonego orzeczenia.

Termin naliczenia odsetek wynika wprost z przepisu art. 455 k.c., który wskazuje, że jeśli nie został on oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do jego wykonania. W niniejszej sprawie, uznając, że skierowane do pozwanego banku wezwanie zawarte w reklamacji z 4 maja 2023 r. było skuteczne, termin wskazany przez powodów, a wynoszący 30 dni upłynął 5 czerwca 2023 r. i od tej daty należy naliczać odsetki od kwoty dochodzonej pozwem.

Mając powyższe na względzie uznać należało, że z uwagi na częściowo zasadną apelację konieczna była zmiana zaskarżonego orzeczenia, o czym orzeczono w pkt 1 na podstawie art. 386 § 1 k.p.c.

Dalej idąca apelacja podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. o czym orzeczono w pkt 2.

O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w pkt 3 na podstawie art. 100 k.p.c. uznając, że strony uległy w postępowaniu odwoławczym w podobnej części, a koszty przez nie poniesione oscylują w podobnej wysokości.

J. T.

Z:

(...)

(...)