Bez umowy o właściwości w pozwie. Szczecin oddał sprawę o 1858 zł do Warszawy

Pozwem z dnia 30 grudnia 2025 r. M. W. wniósł przeciwko S. H. pozew o zapłatę kwoty 1858,11 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwot cząstkowych.

Jako uzasadnienie właściwości tutejszego Sądu powód powołał się na art. 46 § 1 k.p.c., w związku z zapisem umowy zawartej z pozwanym..

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 27 k.p.c. powództwo wytacza się przed sąd pierwszej instancji, w którego okręgu pozwany ma miejsce zamieszkania. W myśl art. 46 § 1 k.p.c. strony mogą umówić się

na piśmie o poddanie sądowi pierwszej instancji, który według ustawy nie jest miejscowo właściwy, sporu już wynikłego lub sporów mogących w przyszłości wyniknąć z oznaczonego stosunku prawnego. Sąd ten będzie wówczas wyłącznie właściwy, jeżeli strony nie postanowiły inaczej lub jeżeli powód nie złożył pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Strony mogą również ograniczyć umową pisemną prawo wyboru powoda pomiędzy kilku sądami właściwymi dla takich sporów.

Powód wprawdzie powołał się na właściwość umowną, z której wynikać ma właściwość tut. Sądu (k. 4 verte), nie dołączył jednak do pozwu zawartej z pozwanym umowy pisemnej o świadczenie usługi, wymienionej jako załącznik do pozwu umowę. Dołączonymi do pozwu załącznikami są jedynie wezwanie do zapłaty oraz faktury wystawione przez powoda.

W myśl art. 46 § 1 k.p.c. zawarta między stronami umowa prorogacyjna kształtująca właściwość umowną sądu musi być zawarta na piśmie. Oznacza to, że musi być ona nośnikiem postanowień umowy, musi być dokument, a ponadto dokument ten musi być

opatrzony własnoręcznymi podpisami stron. Jeżeli umowa zawarta między stronami nie ma formy pisemnej, to w ogóle nie może być równoważna umowie prorogacyjnej kształtującej umowną właściwość sadu. Wobec braku dołączenia dokumentu umowy do pozwu tut. sąd nie może zweryfikować, czy istotnie zawarto umowę prorogacją, ani też formy pisemnej zawartej umowy.

Również pozostałe wskazane w pozwie okoliczności, w świetle załączonych do niego dokumentów (wezwania do zapłaty, faktury, wydruków z (...) danych powoda i pozwanego) w ocenie sądu nie potwierdzają właściwości miejscowej przemiennej tut. Sądu, stosownie do art. 34 k.p.c. Powód niniejszym pozwem dochodzi od pozwanego zapłaty należności z tytułu spełnienia przez powoda świadczenia umowy w postaci usługi reemitowania programu (...). Zgodnie z art. 34 § 2 k.p.c. za miejsce wykonania umowy uważa się miejsce spełnienia świadczenia charakterystycznego dla umów danego rodzaju, w szczególności w przypadku sprzedaży rzeczy ruchomych - miejsce, do którego rzeczy te zgodnie z umową zostały lub miały zostać dostarczone (pkt 1), a w przypadku świadczenia usług - miejsce, w którym usługi zgodnie z umową były lub miały być świadczone (pkt 2). Z kolei w myśl § 3 tego przepisu w przypadku wątpliwości miejsce wykonania umowy powinno być stwierdzone dokumentem. W tym przypadku nie można zweryfikować, czy miejscem świadczenia usługi przez powoda była siedziba powoda, w każdym razie powód na taką właściwość się nie powołuje.

W takiej sytuacji stwierdzić należało, że niniejsza sprawa winna zostać rozpoznana przez sąd gospodarczy właściwy dla siedziby pozwanego. Adres siedziby pozwanego należy do właściwości miejscowej i funkcjonalnej Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w W..

W myśl art. 200 § 1

4 k.p.c. sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę sądowi właściwemu.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

ZARZĄDZENIE

(...)

(...)

(...)

(...)