Pismo nazwane sprzeciwem zamiast apelacji. Sąd odrzucił ją bez wniosku o uzasadnienie

W dniu 31 marca 2026 r. Sąd Rejonowy wydał wyrok. W dniu 19 czerwca 2026 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pozwany złożył „sprzeciw od wyroku zaocznego”.

Sąd zważył, co następuje.

Wydany w sprawie wyrok nie był wyrokiem zaocznym, a zatem przysługiwała od niego apelacja, a nie sprzeciw (art. 367 § 1 k.p.c., art. 344 § 1 k.p.c.). Wobec tego po bezskutecznym wezwaniu pozwanego do sprecyzowania treści pisma nadanego w dniu 19 czerwca 2026 r. zakwalifikowano je jako apelację od wyroku z 31 marca 2026 r.

Stosownie treści do art. 373 § 1 kpc sąd drugiej instancji odrzuca apelację spóźnioną, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie.

Z art. 369 § 1 kpc w zw. z art. 328 § 1 i 2 kpc wynika, że koniecznym warunkiem skutecznego wniesienia apelacji jest uprzednie złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia wyroku.

Pozwany nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyrok.

W konsekwencji apelacja podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna, skoro koniecznym warunkiem wniesienia apelacji jest uprzednie złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

SSO Marek Synowski