Spadkobiercy kwestionowali faktury po śmierci przedsiębiorcy. WSA oddalił skargę

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia 14 kwietnia 2016 r. - na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 roku, poz. 111 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z 27.12.2024 r., znak sprawy [...] w przedmiocie:

1) określenia wysokości dochodu spadkodawcy - H. M. - z pozarolniczej działalności gospodarczej, opodatkowanego podatkiem liniowym według stawki 19%, w kwocie 18.599,50 zł oraz wysokości nadpłaty z tego tytułu w wysokości 10.375,00 zł,

2) określenia wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy z tytułu podatku od towarów i usług za październik 2021 rok w wysokości 10.261,00 zł,

3) określenia wysokość straty spadkodawcy w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych za 2021 rok w wysokości 1.110,17 zł,

4) orzeczenia, o odpowiedzialności solidarnej Pani E. M. i F. M. do wartości masy czynnej spadku, za zobowiązania podatkowe spadkodawcy, w łącznej wysokości 17.807,80 zł z tytułu podatku od towarów i usług za [...] w kwocie 7.546,80 zł oraz podatku od towarów i usług za [...] w kwocie 10.261,80 zł

utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ II instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji, co następuje:

H. M. zmarł 19.10.2021r. W akcie poświadczenia dziedziczenia Repertorium A numer [...] z 27.10.2021 r., Notariusz A. C. poświadczył, że spadek po H. M., z dobrodziejstwem inwentarza nabywają żona spadkodawcy E. J. M. oraz syn spadkodawcy F. K. M., urodzony [...].2016 roku - każdy w jednej drugiej części.

Wobec powyższego, postanowieniem z 13.09.2022 roku, znak sprawy [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. wszczął wobec ww. osób postępowanie podatkowe w sprawie orzeczenia o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień spadkobierców po zmarłym H. M.. Organ podatkowy I instancji powołał się m.in. na przepisy art. 97 § 1, art. 98 § 1, art. 100 § 1, art. 100 § 2 Ordynacji podatkowej traktujące o prawach i obowiązkach następców prawnych, w tym spadkobierców.

Od 1.01.2019 r. H. M. do opodatkowania dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej wybrał podatek liniowy według stawki 19%, zgodnie z art. 30c ustawy o PIT. Dla celów podatku dochodowego prowadził podatkową księgę przychodów i rozchodów. W okresie od 1.04.2012 r. do śmierci H. M. był zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z uwagi na zgon, H. M. nie złożył zeznań podatkowych w zakresie podatku dochodowego za 2021 rok. Organ I instancji wskazał, że w 2021 roku H. M. otrzymał przychód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, udokumentowany informacją PIT-8C wystawioną przez [...] S. A., w której wykazano przychód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych - 3.300,00 zł., koszty z odpłatnego zbycia papierów wartościowych 4.410,17 zł,, stratę z odpłatnego zbycia papierów wartościowych 1.110,17 zł. W związku z powyższym, na podstawie art. 24 Ordynacji podatkowej, organ I instancji określił stratę z kapitałów pieniężnych za 2021 rok w wysokości 1.110,17zł.

Ponadto wskazano, że w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, prowadzonej w 2021 r. dla W. B. H. M., zaewidencjonowano przychód w wysokości 1.017.624,02 zł., koszty uzyskania przychodu w wysokości 931.991,85 zł., dochód w wysokości 85.632,17 zł.

Z informacji otrzymanej z ZUS wynikało, że w 2021 roku H. M. opłacił składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 9.685,68 zł jak i składki na ubezpieczenie zdrowotne w łącznej kwocie 3.798,63 zł. W trakcie roku 2021 H. M. wpłacił zaliczki na podatek liniowy w kwocie 10.375,00 zł.

W związku z powyższym na podstawie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej od dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej organ I instancji określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych wg stawki 19% za 2021 rok, w kwocie 11.159,00 zł.

Ponadto, jak wskazał organ. H. M. w okresie od 1.04.2012 r. do 19.10.2021 r. był zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej i składał miesięczne deklaracje VAT-7. Nie złożył deklaracji VAT-7 za październik 2021 rok z uwagi na zgon 19.10.2021 r.

Przy rozliczeniu w zakresie podatku od towarów i usług Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. ustalił, że ostatnią deklarację VAT-7 H. M. złożył 19.10.2021 rok za [...], w której zadeklarował:

- razem podstawa opodatkowania: 94.500,00 zł

- razem podatek należny: 21.735,00 zł

- nabycie towarów i usług pozostałych - wartość netto: 12.385,00 zł

- nabycie towarów i usług pozostałych - podatek naliczony: 2.849,00 zł

- razem kwota podatku naliczonego po odliczeniach: 2.849,00 zł

- kwota podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego: 18.886,00 zł.

Organ wskazał, że 15.10.2021 r. wpłynęła wpłata tytułem VAT w kwocie 18.886,00 zł, która została jednak zaliczona:

- na zobowiązanie w VAT za [...] -17.852,00 zł plus odsetki 69,80zł, razem 17.921,80 zł,

- na zobowiązanie w VAT za [...] - 964,20zł.

W związku z powyższym w rozliczeniu VAT za [...] rok powstała zaległość w kwocie 17.921,80 zł, (18.886,00 zł - 964,20 zł).

Dalej organ wskazał, że w rejestrze sprzedaży VAT za [...] zaewidencjonowano dostawę na łączną wartość netto 55.007,00 zł i VAT 12.463,00 zł w tym:

- (8%) netto 53.746,24 zł, VAT - 12.361,64 zł

- (23%) netto 1.261,11 zł, VAT -100,89 zł.

W rejestrze nabyć VAT za [...] zaewidencjonowano nabycia na łączną wartość netto 10.055,28 zł, podatek naliczony 2.202,00 zł.

Powyższe zapisy były zgodne z przedłożonymi dowodami źródłowymi.

Zatem, na podstawie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, z tytułu rozliczenia podatku od towarów i usług zmarłego H. M. za październik 2021 rok organ I instancji określił zobowiązanie podatkowe w wysokości 10.261,00 zł wg wyliczenia:

- dostawa towarów i usług: 55.007,00 zł

- podatek należny: 12.463,00 zł

- nabycie towarów i usług: 10.055,00 zł

- podatek naliczony: 2.202,00 zł

- razem kwota podatku naliczone: 2.202,00 zł

- kwota podatku do wpłaty: 10.261,00 zł.

Mając na uwadze powyższe, Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. 30.01.2023 r. wydał decyzję, znak sprawy [...] w sprawie:

1) określenia wysokości zobowiązania podatkowego spadkodawcy - H. M. - z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-36L za 2021 rok w wysokości 11.159,00 zł,

2) określenia wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy z tytułu podatku od towarów i usług za październik 2021 rok w wysokości 10.261,00 zł,

3) określenia wysokość straty spadkodawcy w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych za 2021 rok w kwocie 1.110,17 zł,

4) orzeczenia, o odpowiedzialności solidarnej E. M. i F. M. do wartości masy czynnej spadku, za zobowiązania podatkowe spadkodawcy, w łącznej wysokości 28.966,80 zł w tym z tytułu:

- podatku dochodowego [...] za 2021 r. w kwocie 784,00 zł,

- podatku od towarów i usług za [...] w kwocie 17.921,80 zł,

- podatku od towarów i usług za [...] w kwocie 10.261,00 zł.

Decyzją z 22.06.2023 r., znak sprawy [...] organ odwoławczy uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, w trakcie którego organ I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe i poczynił ustalenia w zakresie wskazanym przez organ II instancji, Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. w dniu 27.12.2024 r., znak sprawy [...] wydał decyzję w sprawie:

1) określenia wysokości dochodu spadkodawcy - H. M. - z pozarolniczej działalności gospodarczej, opodatkowanego podatkiem liniowym według stawki 19%, w kwocie 18.599,50 zł oraz wysokości nadpłaty z tego tytułu w wysokości 10.375,00 zł,

2) określenia wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy z tytułu podatku od towarów i usług za październik 2021 rok w wysokości 10.261,00 zł,

3) określenia wysokość straty spadkodawcy w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych za 2021 rok w wysokości 1.110,17 zł,

4) orzeczenia, o odpowiedzialności solidarnej E. M. i F. M. do wartości masy czynnej spadku, za zobowiązania podatkowe spadkodawcy, w łącznej wysokości 17.807,80 zł to jest: z tytułu podatku od towarów i usług za [...] w kwocie 7.546,80 zł oraz podatku od towarów i usług za [...] w kwocie 10.261,80 zł.

Nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem E. M. i F. M. wnieśli odwołanie, w którym domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania, zarzucili, że :

1) błędnie ustalono stan faktyczny, co do wiarygodności faktur będących przedmiotem postępowania, co skutkowało tym, że:

2) naruszono przepisy postępowania przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia, 1997 r. - Ordynacja podatkowa i w konsekwencji przyjęcie, że zachodzą podstawy do ustalenia zobowiązań podatkowych,

Ponadto, na podstawie art. 201 ustawy Ordynacja podatkowa wnieśli o zawieszenie postępowania z uwagi na toczące się postępowanie karne prowadzone przez Prokuraturę Rejonową w K., sygn, akt [...] oraz fakt, iż pomiędzy postępowaniami w sprawach dotyczących tej samej strony istnieje tego rodzaju związek, że na treść decyzji wydawanej w zawieszanym postępowaniu ma wpływ rozstrzygnięcie sprawy w innym postępowaniu.

Organ odwoławczy postanowieniem z 23.06.2025 r., znak sprawy: [...] na podstawie art. 201 § lc pkt 1 Ordynacji podatkowej zawiesił na wniosek spadkobierców prowadzone postępowanie podatkowe. Jak wynikało ze zgromadzonego materiału dowodowego Komenda Miejska Policji w K. prowadziła powierzone śledztwo wszczęte w Prokuraturze Rejonowej w K. w sprawie cyt.: "doprowadzenia w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w okresie od dnia 22 września 2021 r. do dnia 19 października 2021 r. w K. E. i F. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy oraz pojazdów, maszyn, urządzeń i narzędzi brukarskich o łącznej wartości 100200,00 poprzez wprowadzenie w błąd E. M. co do wielkości aktywów podmiotu W.-B. H. M. (...)".

Następnie pismem z 5.01.2026 r., które wpłynęło 13.01.2026 r., Prokuratura Rejonowa w K. poinformowała, że ww. śledztwo zostało zakończone. Do przedmiotowego pisma załączono prawomocne postanowienie o umorzeniu śledztwa z 21.05.2025 r. sygn. akt [...] oraz postanowienie Sądu Rejonowego w K. z 26.08.2025 r. sygn. akt II Kp 298/25 o utrzymaniu w mocy ww. postanowienia.

Z uwagi na to, że w przedmiotowej sprawie umorzono śledztwo ww. prawomocnym postanowieniem o sygnaturze [...] - zasadnym zdaniem organu II instancji było podjęcie postępowania w przedmiotowej sprawie.

Organ odwoławczy ww. decyzją z dnia 14 kwietnia 2026 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z 27 grudnia 2024 r., uznając za niezasadne podniesione w odwołaniu zarzuty.

Jak wskazał organ w uzasadnieniu decyzji, przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest wysokość określonego dochodu i jednocześnie nadpłaty spadkodawcy - H. M. - z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-36L za 2021 rok oraz wysokość określonego zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za październik 2021 rok, a także orzeczenie, o odpowiedzialności solidarnej E. M. i F. M. za zobowiązania podatkowe spadkodawcy, w łącznej wysokości 17.807,80 zł: z tytułu podatku od towarów i usług za [...] w kwocie 7.546,80 zł oraz podatku od towarów i usług za [...] w kwocie 10.261,80 zł.

Zgodnie z przepisami art. 97 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § la i 2a, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Zgodnie natomiast z art. 98 § 1 tej ustawy do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe.

Jak wynika z przepisu art. 100 § 1 organ podatkowy orzeka w jednej decyzji o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień poszczególnych spadkobierców na podstawie decyzji ostatecznych wydanych wobec spadkodawcy oraz jego zobowiązań wynikających z prawidłowych deklaracji. Ponadto, jeżeli deklaracja złożona przez spadkodawcę jest nieprawidłowa lub deklaracji nie złożono, orzekając o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień spadkobierców, organ podatkowy jednocześnie ustala lub określa kwoty, o których mowa w art. 21 § 3 i 3a, art. 24 lub art. 74a (art. 100 § 2 Ordynacji podatkowej).

Z brzmienia art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej wynika, że jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, iż podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, albo powstałego zobowiązania nie wykazano, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

H. M. w roku 2021 prowadził działalność gospodarczą, a dochody z tego opodatkowane były w roku 2021 tzw. podatkiem liniowym według stawki 19% - zgodnie z art. 30c ustawy o PIT. W okresie od 1.04.2012 roku do śmierci H. M. był również zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z uwagi na to, że podatnik zmarł 19.10.2021 roku, nie złożył zeznania podatkowego PIT 36L na którym rozliczają się podatnicy, którzy wybrali liniową formę opodatkowania dochodów. Ponadto nie złożył także deklaracji VAT-7 za październik 2021 roku.

W trakcie postępowania organ podatkowy uprawniony był i jednocześnie zobowiązany - na podstawie cytowanego na wstępie art. 100 § 2 Ordynacji podatkowej - m.in. do określenia kwot, o których mowa w art. 21 § 3 i 3a, to jest m.in. zobowiązań podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2021 rok oraz w zakresie podatku VAT za październik, ponieważ podatnik nie złożył deklaracji za te okresy.

Orzekając o zakresie odpowiedzialności spadkobierców organ I instancji wskazał, że w roku 2021 zmarły podatnik osiągnął przychód z działalności gospodarczej w wysokości 1.017.624,02 zł, koszty uzyskania przychodu w wysokości 999.064,52 zł oraz dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości 18.559,50 zł. Następnie organ określił wysokość nadpłaty w ww. podatku w kwocie 10.375,00 zł.

Ponadto organ I instancji ustalił, że w rejestrze sprzedaży VAT za [...] zaewidencjonowano dostawę na łączną wartość netto 55.007,00 zł i VAT 12.463,00 zł natomiast nabycia na łączną wartość netto 10.055,28 zł, podatek naliczony 2.202,00 zł. Zatem, na podstawie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, z tytułu rozliczenia podatku od towarów i usług zmarłego H. M. za październik 2021 roku organ I instancji określił zobowiązanie w podatku VAT w wysokości 10.261,00 zł.

Jednocześnie przy rozliczeniu w zakresie podatku od towarów i usług Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. ustalił, że ostatnią deklarację VAT-7 H. M. złożył 19.10.2021 rok za [...], w której zadeklarował: razem podstawa opodatkowania: 94.500,00 zł, razem podatek należny: 21.735,00 zł, nabycie towarów i usług pozostałych - wartość netto: 12.385,00 zł, nabycie towarów i usług pozostałych - podatek naliczony: 2.849,00 zł, kwota podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego: 18.886,00 zł. Kwota powyższa została wpłacona - tytułem VAT w kwocie 18.886,00 zł, niemniej jednak została zaliczona na zobowiązanie w VAT za [...] - 17.852,00 zł plus odsetki 69,80zł, razem 17.921,80 zł oraz na zobowiązanie w VAT za [...] - 964,20zł.

W związku z powyższym w rozliczeniu VAT za [...] rok powstała zaległość w kwocie 17.921,80 zł, (18.886,00 zł - 964,20 zł).

Na poczet tej kwoty (zobowiązania VAT za [...]) organ I instancji zaliczył nadpłatę w podatku dochodowym PIT-36L za 2021 r. w kwocie 10.375,00 zł. Zatem z tytułu VAT za [...] pozostało do zapłaty 7.546,80 zł, za [...] natomiast kwota 10.261,80 zł - łącznie 17.807,80 zł.

Na powyższe wyliczenie kwoty: przychodu i kosztów uzyskania przychodu i ostatecznie nadpłaty, a także obrotów i tym samym zobowiązań w podatku VAT wpływ miały również operacje gospodarcze dokonane we wrześniu i październiku 2021 roku. Należały do nich:

Sprzedaż nieruchomości i zbycie rzeczy ruchomych.

Jak wynika z akt sprawy przy piśmie z 12.01.2024 r. pełnomocnik spadkobierców przekazał otrzymany od notariusza wypis z pełnomocnictwa (t. III, k. [...]) udzielonego 7.08.2017 r., Rep. A. Nr [...]. Wynika z niego, że H. M.:

1) 21.07.2017 r. aktem notarialnym Rep. A. Nr [...] nabył do swojego majątku osobistego prawo wieczystego użytkowania działki nr [...], [...] oraz prawo własności budynku stanowiącego odrębną nieruchomość objętego księgą wieczystą [...],

2) udzielił pełnomocnictwa T. P. W. do zbycia na podstawie dowolnej czynności prawnej, w tym także umowy sprzedaży prawa wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Skarbu Państwa położonej w K., obręb S., ozn. nr. [...],[...] o łącznej powierzchni 0.1639 ha oraz prawa własności budynku stanowiącego odrębną nieruchomość, objętych księgą wieczystą Kw nr [...] na rzecz dowolnych osób oraz na zasadach i warunkach według uznania pełnomocnika,

3) w zakresie udzielonego pełnomocnictwa T. W. został również upoważniony m.in. do reprezentowania mocodawcy przed wszelkimi władzami, urzędami, sądami, organami administracji rządowej i samorządowej, bankami, osobami fizycznymi i prawnymi,

4) ponadto udzielił pełnomocnictwa T. P. W. do: obciążania przedmiotowej nieruchomości jakimikolwiek ograniczonymi prawami rzeczowymi, zarządzania i administrowania przedmiotową nieruchomością gruntową, występowania przed wszystkimi instytucjami obsługującymi media, zawierania, zmiany bądź rozwiązywania umów najmu lub dzierżawy, reprezentowania w sprawach związanych z zameldowaniem i wymeldowaniem dowolnych osób i odbioru wszelkiej korespondencji, przesyłek i przekazów,

5) postanowił, że pełnomocnik może być drugą stroną czynności prawnej dokonywanej w imieniu mocodawcy, a nadto może on udzielać dalszych pełnomocnictw.

Zatem, jak wskazał organ, na mocy powyższego pełnomocnictwa, T. W. był w bardzo szerokim zakresie umocowany do zarządzania i administrowania przedmiotową nieruchomością gruntową, a także do jej zbycia na warunkach i zasadach przez siebie uznanych, w tym na rzecz samego siebie.

Jednocześnie należy zauważyć, że w rejestrze sprzedaży VAT za [...] w poz. [...] H. M. ujął fakturę sprzedaży z 10.09.2021 nr [...], netto 66.000,00 zł, VAT 15.800,00 zł - budynek magazynowy i prawo wieczystego użytkowania nieruchomości KW [...] (akt notarialny z 27.09.2021 roku). Również w podatkowej księdze przychodów i rozchodów wykazano przychód ze sprzedaży w kwocie 66.000,00 zł.

Z księgi wieczystej [...] wynika, że przedmiotową nieruchomość:

- T. W. nabył 30.12.2008 r. od D. S. - akt Rep. A. [...],

- H. M. nabył 21.07.2017 r. od T. W. - akt Rep. A. [...],

- T. W. nabył 27.09.2021 r. od H. M. - akt Rep. A. [...].

Jak wskazał organ I instancji, wszystkie umowy były zawarte w formie aktów notarialnych, sporządzonych przez uprawnionych do tego notariuszy.

Przy umowie z 27.09.2021 r. H. M. był reprezentowany przez T. W. na podstawie opisanego wyżej pełnomocnictwa z 7.08.2017 r., sporządzonego również w formie aktu notarialnego.

Organ I instancji uznał ostatecznie, ze 27.09.2021 r. doszło do zawarcia umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, a w szczególności, że H. M. był przy tej czynności prawidłowo reprezentowany.

Niezależnie od rozliczeń między stronami umowy doszło do przeniesienia własności nieruchomości, czyli powstał obrót do opodatkowania podatkiem VAT oraz przychód w rozumieniu ustawy o PIT.

Odnośnie zbycia rzeczy ruchomych, organ wskazał, co następuje :

W podatkowej księdze przychodów i rozchodów w poz. [...] zaewidencjonowano fakturę sprzedaży z 6.09.2021 [...] - samochód marki [...]. Jako nabywcę wskazano M. M., wartość brutto 79.000,00 zł.

8.11.2023 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. wezwał M. M. do złożenia wyjaśnień w dotyczących zakupu samochodu osobowego [...] nr rej. [...], nr VIN [...], na podstawie faktury Nr [...] z 6.09.2021r.

Pismem z 14.11.2023 r. M. M. wyjaśnił, że:

1. 21.08.2020 r. sprzedał to auto Panu T. W., który następnie sprzedał je Panu H. M. . Pan H. M. ustalił, że na aucie ciąży wada prawna i zażądał zwrotu auta do Pana T. W., co skutkowało odsprzedażą auta do M. M..

2. Auto obejrzał przy odbiorze w K..

3. Cena nie była uzgadniana, tylko zwrócił tę kwotę, którą zapłacił Pan W. .

4. Auto odebrał w K., faktura sprzedaży była już gotowa.

5. Auto przekazał Pan T. W.

6. Auto odkupił od Pana H. M., ale wydawał je Pan W.

7. Pieniądze przekazał w gotówce Panu T. W. . Potwierdzeniem jest faktura [...]

8. Po zakupie auto zarejestrował ponownie na siebie i następnie zwrócił je osobie, od której je zakupił.

Przy piśmie z 5.12.2023 r. M. M. przysłał posiadane dokumenty dotyczące przedmiotowego samochodu.

Biorąc pod uwagę opisane wyżej okoliczności sprawy i zgromadzone dowody organ uznał, że transakcja udokumentowana fakturą Nr [...] z 6.09.2021 r. miała miejsce w rzeczywistości i dokumentuje przychód z działalności gospodarczej w wysokości 79.000,00 zł, który został ujęty w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w poz[...].

Z informacji i dokumentów przedstawionych przez M. M. wynika, że to H. M. był inicjatorem odsprzedaży ww. auta ze względu na to, że na aucie ciążyła wada prawna.

Dalej organ wskazał, że w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w poz. [...] i [...] oraz w rejestrze sprzedaży VAT za [...] w poz. [...] i [...] są zaewidencjonowane faktury:

- z 6.10.2021 [...] - przyczepa lekka N. [...] - nabywca: D. K., netto 325,20 zł, VAT 74,80 zł,

- z 6.10.2021 [...] - przyczepa lekka N. [...] - nabywca: D. K., netto 325,20 zł, VAT 74,80 zł.

W trakcie przesłuchania 22.03.2024 r. D. K. zeznał, że:

- H. M. nie znał osobiście, tylko z widzenia, ponieważ pracował na placu obok, w firmie A.-B., P. , [...],

- o możliwości zakupu tych pojazdów dowiedział się od T. W., bo półtora roku wcześniej też zakupił od nich przyczepkę,

- T. W. znał wcześniej niż H. M.,

- te przyczepki znajdowały się na placu P. ,

- kiedy świadek wyjeżdżał z pracy, to W. zapytał go, czy nie chce ich kupić,

- cenę i formę płatności uzgadniał z T. W., który przekazał mu pojazdy i dokumentację,

- świadek odebrał pojazdy dwa dni wcześniej przed otrzymaniem faktur,

- oprócz faktur, nie sporządzono umowy na piśmie,

- świadek kupił też od T. W. samochód osobowy [...] nr VIN; [...] za 15.000,00 zł, na podstawie umowy datowanej na 26.01.2022 r., który przerejestrował 24.03.2022 r. (k.[...])

- świadek nie był zdziwiony, że na fakturze widnieją dane H. M. jako sprzedającego, a wszystkie czynności wykonywał z T. W., bo był przekonany, że wszystko jest z uzgodnione z H. M.,

- świadek wiedział, że T. W. był właścicielem lub udziałowcem firmy W. B.,

- świadek nie zarejestrował przyczepek na własne nazwisko, ponieważ je sprzedał.

Organ II instancji uznał wobec tego, że powyższe zeznania są wiarygodne i potwierdzające, iż transakcje sprzedaży 2 przyczepek, udokumentowane fakturami z 6.09.2021 r. Nr [...] oraz [...] miały miejsce w rzeczywistości.

4. Sprzedaż rzeczy ruchomych na rzecz T. W. i W. T. W.

W dokumentacji księgowej firmy W. B. na [...] i [...], oprócz opisanej wcześniej faktury i aktu notarialnego sprzedaży nieruchomości, zaewidencjonowano poniższe faktury na sprzedaż rzeczy ruchomych na rzecz T. W., jako osoby fizycznej lub podmiotu gospodarczego:

- z 10.09.2021 [...] - samochód marki [...] - nabywca: T. W., wartość brutto 23.000,00 zł,

- z 14.09.2021 [...] - samochód ciężarowy marki [...] - nabywca: WGB T. W., netto 8.500,00 zł, VAT 1.955,00 zł (t. II, k.[...]),

- z 14.09.2021 [...] - samochód ciężarowy [...] nr VIN: [...] - nabywca: T. W. wartość brutto 7.000,00 zł,

- z 14.09.2021 [...] - samochód osobowy [...] - nabywca: T. W., wartość brutto 7.000,00 zł,

- z 5.10.2021 [...] - samochód osobowy [...] - nabywca: WGB T. W., netto 45.000,00 zł, VAT 10.350,00,

- z 5.10.2021 [...] - samochód ciężarowy [...] - nabywca: WGB T. W., netto 3.500,00 zł, VAT 805,00 zł,

- z 6.10.2021 [...] - przyczepa lekka [...] - nabywca: WGB T. W., netto 813,01 zł, VAT 186,99 zł

Jak wynika z opisanych wcześniej dowodów, T. W. działał przy sprzedaży ruchomości firmy W. B. na rzecz innych osób i podmiotów.

13.08.2024 r. Prokuratura przekazała potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię protokołu przesłuchania w charakterze świadka T. W., sporządzonego 29.04.2024 r.

W zakresie zakupu rzeczy ruchomych od podmiotu W.-B. H. M., T. W. zeznał, że:

- 14.09.2021 r. dokonał zakupu pojazdu [...], nr rej [...], za kwotę 7.000,00 zł; nie pamięta, komu i w jakiej kwocie przekazał pieniądze.

- 5.10.2021 r., jako podmiot W. G. B. zakupił samochód marki [...], rok prod. 1996 r. nr rej. [...], za kwotę 4.305,00 zł

- Wszystkie pojazdy nabyte były w ten sam sposób, natomiast za pojazd marki [...] nr rej [...] pieniądze przelał w całości na konto bankowe E. M.. Pojazd ten został następnie sprzedany przez świadka.

- 14.09.2021 r. zakupił samochód ciężarowy [...] nr rej. [...] za kwotę netto 8.500,00 zł, VAT 1.955,00 zł. Gotówkę za pojazd przekazał H. M.. Przy tej sprzedaży byli obecni tylko świadek i H. M.. Świadek sprzedał następnie ten pojazd.

- 6.10.2021 r. zakupił przyczepę lekką [...] nr rej [...] za 1.000,OOzł.

- -14.09.2021 r. nabył pojazd [...] nr rej. [...] za 7.000,00 zł. Ten pojazd był własnością świadka, następnie przepisał go na H. M., który użytkował go 5 lat. Następnie H. M. przepisał ten pojazd na świadka. T. W. nie przekazał za to H. M. żadnej gotówki. Przy sprzedaży był obecny H. M.. Świadek nie pamięta, kto podpisywał dokumenty.

10.09.2021 r. dokonał zakupu samochodu [...] nr rej. [...] za kwotę 23.000 zł. Ten pojazd został nabyty na tej samej zasadzie jak [...].

T. W. potwierdził zakupy samochodów i przyczepki, udokumentowane ww. fakturami ujętymi w księgach firmy W.-B. H. M..

[...]: [...], nr rej. [...], [...] nr rej. [...] [...] nr rej. [...], [...] są ujęte w zestawieniu amortyzacji środków trwałych za poszczególne lata 2017-2021 i w 2021 roku były w całości zamortyzowane. Faktury wystawione na rzecz WGB T. W. nr FV [...], FV [...], FV [...] i FV [...] zostały wykazane przez ten podmiot w JPK-VAT złożonych za [...] i [...] jako nabycie z prawem do odliczenia podatku VAT wykazanego w tych fakturach.

Jak wskazał organ, zgromadzone dowody pozwalają zatem na ocenę, że ww. faktury sprzedaży pojazdów na rzecz T. W., ujęte w księgach firmy W.-B. H. M., dokumentują rzeczywiste transakcje.

Analizując zebrane dowody i okoliczności organ II instancji uznał, że w roku 2021, a także w latach wcześniejszych H. M. prowadził działalność gospodarczą z dużym zaangażowaniem, wsparciem czy też udziałem T. W..

Świadczy o tym przede wszystkim udzielone T. W. pełnomocnictwo z 7.08.2017 r., rep. A. Nr [...], które uprawniało go wyjątkowo szeroko do zarządzania i administrowania ww. nieruchomością gruntową, a także do jej zbycia na warunkach i zasadach przez siebie uznanych, w tym na rzecz samego siebie.

Okoliczność, że T. W. był postrzegany, jako współwłaściciel czy też "udziałowiec" firmy W.-B. świadczy o jego ścisłej współpracy z H. M.. O takiej współpracy P. H. M. i T. W. świadczą również wyjaśnienia C. R., prowadzącego biuro rachunkowe, który współpracę z firmą W.-B. rozpoczął od lipca 2017 roku. Przedłożył on umowę na świadczenie usług księgowych z 1.07.2017 r. i wyjaśnił, że księgowość firmy W.-B. prowadził osobiście. Jednocześnie wskazywał, że dokumenty z tej firmy do biura dostarczał zarówno P. H. M. jak i T. W..

Z tymi wyjaśnieniami zbieżne są także zeznania samego T. W., który wskazał, że posiadał ustne pełnomocnictwo od H. M. do przekazywania dokumentów księgowych. Jego dalsze wyjaśnienia również potwierdzają współpracę obu osób i zaangażowanie T. W. w prowadzoną przez H. M. działalność gospodarczą. Zeznał on, że łączyła go z H. M. znajomość biznesowa. W celu zabezpieczenia niektórych składników majątku sprzedał je H. M. - w tym ww. nieruchomość i niektóre pojazdy. Następnie kiedy H. M. zachorował i był w szpitalu odsprzedał je na powrót T. W..

Świadek zeznał też, że pieniądze za niektóre sprzedane przedmioty przekazał w gotówce H. M., za część sprzedanych rzeczy pieniędzy nie przekazał, a niektóre przelał na konto E. M. (za sprzedaż R. T.).

Ponadto T. W. wyjaśniał, w trakcie przesłuchania, że ww. przedmioty należało sprzedać, aby opłacić pracowników W.-B.. Wskazywał też, że czasem pracownicy W.-B. i jego firma (W. G. B.) wykonywali wspólnie zlecone usługi. Wskazywał, że w momencie, kiedy H. M. poszedł do szpitala on zarządzał pracownikami W.-B. i prowadził dalsze prace. Pobierał kaucje należne W.-B. itp., aby wypłacić zaległości pracownikom. Powyższe dowody i okoliczności świadczą zatem, o ścisłej współpracy obu ww. osób oraz o zaangażowaniu T. W. - nie tylko w czasie choroby Spadkodawcy - w prowadzoną przez H. M. działalność gospodarczą. P

Powyższe okoliczności pozwalają również na stwierdzenie, że fizyczne przekazanie pojazdów dokonane przez T. W. na rzecz nabywców i ostatecznie ich sprzedaż odbywało się z umocowania i za zgodą H. M..

Faktury wystawione na rzecz WGB T. W. nr FV [...], FV [...], FV [...] i FV [...] zostały wykazane przez ten podmiot w JPK-VAT złożonych za [...] i [...] jako nabycie z prawem do odliczenia podatku VAT wykazanego w tych fakturach. Należy również wskazać, że większa cześć faktur została wystawiona w okresie przed pójściem H. M. do szpitala, a część przed skierowaniem na intensywną terapię.

Powyższe okoliczności świadczą o tym, że faktycznie doszło do sprzedaży ww. pojazdów, dokumentują one rzeczywiste umowy, a H. M. był ich świadomy i akceptował ww. transakcje.

Na powyższe wskazują również okoliczności wynikające z przesłanego przez Sąd Okręgowy w K. postanowienie o umorzeniu śledztwa z 21.05.2025 r. sygn. akt [...] oraz postanowienie Sądu Rejonowego w K. z 26.08.2025 r. sygn. akt II Kp 298/25 o utrzymaniu w mocy ww. postanowienia.

Wynika z nich, że H. M. po uzyskaniu pozytywnego testu na [...] został skierowany w dniu 22 września 2021 do szpitala w K.. W tym czasie z uwagi na stan zdrowia oraz panujące obostrzenia na ternie kraju nie mógł swobodnie i samodzielnie prowadzić swojej działalności gospodarczej. Mając powyższe na uwadze z E. M. kontaktował się współpracownik jej męża tj. T. W., który, jak wynika z zeznań pokrzywdzonej, wskazywał jej, jakie opłaty należy poczynić, aby przedsiębiorstwo jej męża mogło dalej funkcjonować, a następnie być prawidłowo rozliczone i zamknięte.

Jednocześnie E. M. po śmierci męża udzieliła również T. W. w dniu 1 grudnia 2021 r. pełnomocnictwa notarialnego do wszelkich czynności w zakresie przedsiębiorstwa zmarłego, w tym także do podpisywania dokumentów i faktur VAT.

Jak wynika zatem z powyższego E. M. również miała kontakt z T. W., współpracowała z nim, a nawet udzieliła mu pełnomocnictwa do wszelkich czynności w zakresie przedsiębiorstwa w tym także do podpisywania dokumentów i faktur VAT.

Organ potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię protokołu przesłuchania w charakterze świadka w sprawie karnej T. W., sporządzonego 29.04.2024 r. włączył do akt sprawy postanowieniem z 27.08.2024 r. jako dowód.

Organ odwoławczy, odnosząc się również do podniesionych zarzutów, wskazał, że

w myśl art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Należy mieć także na uwadze, że art. 181 Ordynacji podatkowej stanowi, że dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno- skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Stosownie zaś do art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Zgodnie z art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej - przepisy § 1 i 2 nie wyłączają możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentom wymienionym w tych przepisach.

W związku z powyższym, ponieważ art. 181 Ordynacji podatkowej dopuszcza wprost jako dowód materiały zgromadzone m.in. w toku innych postępowań (np. czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej) oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego, albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, to o naruszeniu prawa w przedmiotowej sprawie nie może świadczyć oparcie się przez organy podatkowe na dowodach pozyskanych z innych postępowań.

Samo włączenie materiałów z innych postępowań jest dopuszczalne w świetle art. 180 w związku z art. 181 Ordynacji podatkowej.

Organ wskazał również, że strona miała możliwość zapoznania się z aktami sprawy obejmującymi wszystkie dowody wykorzystane przez organy podatkowe.

Ponadto, w sprawie nie przedłożono dowodów pozwalających na ocenę, że faktury zostały wystawione po śmierci H. M. z datą wsteczną. Tym bardziej, że w powołanym już postanowieniu z 21.05.2025 r. o umorzeniu śledztwa wskazano, że uzyskana opinia biegłego z dziedziny informatyki nie dostarczyła istotnych informacji odnośnie tych okoliczności.

E. M. i F. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucili naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 210 § 4 i art. 229 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie fundamentalnych zasad postępowania podatkowego w szczególności dotyczących postępowania dowodowego , w tym przerzucenie na podatnika ciężaru dowodzenia, pomimo zasady prawy obiektywnej, naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów poprzez sprzeczne z logika i zasadami doświadczenia życiowego odmówienie wiary dowodom przeprowadzonym w toku postępowania, wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o wybraną część materiału dowodowego, z pominięciem innych dowodów, bez odmówienia im wiarygodności i podania przyczyn dla których organ nie uczynił na ich podstawie ustaleń, błędy w ustaleniach faktycznych, które wynikają z faktu wybiórczego stosowania przez organ materiału dowodowego oraz nieprzeprowadzeniem w toku postępowania wszystkich dowodów, które miały istotne znaczenie dla ustalenia rzeczywistego i prawdziwego stanu faktycznego.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145 -150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, zwanej dalej p.p.s.a.).

Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżony akt, jeśli stwierdzi, że wydano go z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub

z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) P.p.s.a. Należy również podkreślić, iż zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja

i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego lub procesowego w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu prawnego.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest wysokość określonego dochodu i jednocześnie nadpłaty spadkodawcy - H. M. - z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-36L za 2021 rok oraz wysokość określonego zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za październik 2021 rok, a także orzeczenie o odpowiedzialności solidarnej E. M. i F. M. za zobowiązania podatkowe spadkodawcy, w łącznej wysokości 17.807,80 zł: z tytułu podatku od towarów i usług za [...] w kwocie 7.546,80 zł oraz podatku od towarów i usług za [...] w kwocie 10.261,80 zł.

Zgodnie z art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, iż podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna, niż wykazana w deklaracji, albo powstałego zobowiązania nie wykazano, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

Natomiast zgodnie z art. 97 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § la i 2a, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy.

Jak wynika z art. 98 § 1 tej ustawy do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o przyjęciu i odrzuceniu spadku oraz o odpowiedzialności za długi spadkowe.

Na podstawie art. 100 § 1 organ podatkowy orzeka w jednej decyzji o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień poszczególnych spadkobierców na podstawie decyzji ostatecznych wydanych wobec spadkodawcy oraz jego zobowiązań wynikających z prawidłowych deklaracji. Ponadto, jeżeli deklaracja złożona przez spadkodawcę jest nieprawidłowa lub deklaracji nie złożono, orzekając o zakresie odpowiedzialności lub uprawnień spadkobierców, organ podatkowy jednocześnie ustala lub określa kwoty, o których mowa w art. 21 § 3 i 3a, art. 24 lub art. 74a (art. 100 § 2 Ordynacji podatkowej).

W kontrolowanej sprawie ustalony przez organy, wyżej wskazany, stan faktyczny nie budzi wątpliwości.

Strona skarżąca już w odwołaniu od decyzji organu I instancji kwestionowała przede wszystkim to, że kwoty, które zostały wskazane w decyzji, jako zadłużenie nie zostały przez nią ani przez jej męża utworzone. Zarzuciła, że wskazane w decyzji faktury zostały utworzone oraz edytowane po śmierci H. M.. Wskazała również, że w dniu , gdy jej mąż był pierwszy dzień pod respiratorem, kwota zobowiązań uległa zmianie.

W ocenie Sądu, wszystkie podnoszone przez skarżącą okoliczności zostały dostatecznie ustalone i wyjaśnione.

H. M. w roku 2021 prowadził działalność gospodarczą, a dochody z tego opodatkowane były w roku 2021 tzw. podatkiem liniowym według stawki 19% - zgodnie z art. 30c ustawy o PIT. W okresie od 1.04.2012 roku do śmierci H. M. był również zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Z uwagi na to, że podatnik zmarł 19.10.2021 r. i nie zostało złożone zeznanie podatkowe PIT 36L, na którym rozliczają się podatnicy, którzy wybrali liniową formę opodatkowania dochodów, ponadto nie została złożona deklaracja VAT-7 za październik 2021 roku, w zaskarżonej decyzji zasadnie przyjęto, że organ podatkowy uprawniony był i jednocześnie zobowiązany - na podstawie art. 100 § 2 Ordynacji podatkowej - m.in. do określenia kwot, o których mowa w art. 21 § 3 i 3a, to jest m.in. zobowiązań podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2021 rok oraz w zakresie podatku VAT za październik.

Organ w sposób dostateczny wyjaśnił także wątpliwości dotyczące wysokości zobowiązań podatkowych.

Prawidłowo, w ocenie Sądu, organ orzekł również o zakresie odpowiedzialności spadkobierców E. M. i F. M. za zobowiązania podatkowe spadkodawcy.

Orzekając o zakresie odpowiedzialności spadkobierców organ wskazał, że w roku 2021 zmarły podatnik osiągnął przychód z działalności gospodarczej w wysokości 1.017.624,02 zł, koszty uzyskania przychodu w wysokości 999.064,52 zł oraz dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości 18.559,50 zł. Ponadto, w rejestrze sprzedaży VAT za [...] zaewidencjonowano dostawę na łączną wartość netto 55.007,00 zł i VAT 12.463,00 zł natomiast nabycia na łączną wartość netto 10.055,28 zł,

Jak ustalił organ , na wyliczenie kwoty przychodu i kosztów uzyskania przychodu i ostatecznie nadpłaty, a także obrotów i tym samym zobowiązań w podatku VAT wpływ miały również operacje gospodarcze dokonane we wrześniu i październiku 2021 roku, do których należały sprzedaż nieruchomości oraz zbycie rzeczy ruchomych.

W rejestrze sprzedaży VAT za [...] w poz. [...] widnieje faktura sprzedaży z 10.09.2021 nr [...], netto 66.000,00 zł, VAT 15.800,00 zł - budynek magazynowy i prawo wieczystego użytkowania nieruchomości KW [...] (akt notarialny z 27.09.2021 roku). Również w podatkowej księdze przychodów i rozchodów wykazano przychód ze sprzedaży w kwocie 66.000,00 zł.

Jak wynika z dokonanych przez organy ustaleń, przy umowie z 27.09.2021 r. H. M. był reprezentowany przez T. W. na podstawie pełnomocnictwa z 7.08.2017 r., sporządzonego również w formie aktu notarialnego, zatem H. M. był przy tej czynności prawidłowo reprezentowany. Ponadto, jak prawidłowo uznał organ, N

niezależnie od rozliczeń między stronami umowy, doszło do przeniesienia własności nieruchomości, czyli powstał obrót do opodatkowania podatkiem VAT oraz przychód w rozumieniu ustawy o PIT.

Zdaniem Sądu, dostatecznie organ ustalił także, na podstawie zgromadzonych w sprawie dowodów, że fizyczne przekazanie pojazdów dokonane przez T. W. na rzecz nabywców i ostatecznie ich sprzedaż odbywało się z umocowania i za zgodą H. M.. Wskazane zaś w decyzji faktury sprzedaży pojazdów ujęte w księgach firmy W.-B. H. M., dokumentują rzeczywiste transakcje.

H. M. prowadził działalność gospodarczą, jak ustalił organ, z dużym zaangażowaniem, wsparciem czy też udziałem T. W., o czym świadczy udzielone T. W. pełnomocnictwo z 7.08.2017 r., rep. A. Nr [...].

Niewątpliwie okoliczności te potwierdza wskazane wyżej postanowienie Sądu Okręgowego w K. z 21.05.2025 r. sygn. akt [...] o umorzeniu śledztwa,

W którym wskazano, m.in., że uzyskana opinia biegłego z dziedziny informatyki nie dostarczyła istotnych informacji odnośnie tego, że faktury zostały wystawione po śmierci H. M. z datą wsteczną oraz postanowienie Sądu Rejonowego w K. z 26.08.2025 r. sygn. akt II Kp 298/25 o utrzymaniu w mocy ww. postanowienia.

Jednocześnie, na co również słusznie wskazał organ, E. M. po śmierci męża również udzieliła T. W. w dniu 1 grudnia 2021 r. pełnomocnictwa notarialnego do wszelkich czynności w zakresie przedsiębiorstwa, w tym także do podpisywania dokumentów i faktur VAT.

Co należy również podkreślić, w kontrolowanej sprawie, w skardze wniesionej do Sądu, poza powołaniem przepisów, które zdaniem skarżącej organy naruszyły, nie wskazano żadnego konkretnego zarzutu, w tym, jakie konkretnie czynności procesowe organów był wadliwe, w szczególności jakie dowody nie zostały przeprowadzone, a mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie wskazano, w jakim zakresie ustalony przez organ stan faktyczny był niezgodny z istotnymi okolicznościami sprawy.

W ocenie Sądu, organ wydając zaskarżoną decyzję, jak również organ I instancji, nie uchybił zasadom prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie, wydając rozstrzygnięcie w oparciu o prawidłowo zgromadzony i oceniony materiał dowodowy.

W tym stanie rzeczy, Sąd, mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.