Kierowca chciał zredukować punkty karne za wykroczenia z jednego dnia. Skarga oddalona

M. S. (dalej: skarżący), reprezentowany przez r. pr. M. D. wniósł skargę na czynność (pismo) Komendanta Wojewódzkiego Policji (KWP) w P. z 26 lutego 2026 r., w którym organ ten odmówił skorygowania zapisów w ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego (dalej: ewidencja).

Z dokumentów zawartych w aktach sprawy wynika, że pismami z dnia 13 stycznia 2026 r. KWP w P. wystąpił do Starosty [...] o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oraz poinformowanie o wyniku badań psychologicznych, a to w związku z przekroczeniem przez skarżącego limitu 24 punktów karnych. Wskazano, że skarżący w okresie od dnia 29 października 2024 r. do dnia 3 lutego 2025 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego za co otrzymał łącznie [...] punktów.

1) 29 października 2024 r., K., ul. [...], ul. [...], odnotowano naruszenia:

a. [...]: Wyprzedzanie pojazdu na przejściu dla pieszych, na którym ruch nie jest kierowany, lub bezpośrednio przed tym przejściem\

b. [...]: Naruszenie powodujące tamowanie lub utrudnienie ruchu na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu;

c. [...]: Niestosowanie się do pozostałych, niewyszczególnionych w niniejszym katalogu znaków i sygnałów drogowych, z wyłączeniem znaków dotyczących zatrzymania i postoju pojazdów,

d. [...]: Nieuprawnione umieszczanie w pojeździe lub na nim urządzeń stanowiących obowiązkowe wyposażenie pojazdu uprzywilejowanego, wysyłających sygnały świetlne w postaci niebieskich lub czerwonych świateł błyskowych albo sygnał dźwiękowy o zmiennym tonie,

Liczba punktów: [...]. Data uprawomocnienia się wyroku: 2 grudnia 2025 r.

2) 3 luty 2025 r., P., ul. [...], samochód osobowy, naruszenie przepisów ruchu drogowego ([...]), tj. przez niestosowanie się do jednego ze znaków od [...] do [...] Liczba punktów: [...]

W reakcji na wniosek Policji, pismem z dnia 12 lutego 2026 r. skarżący wystąpił do KWP w P. z żądaniem korekty zapisów ewidencji, podnosząc, że winny one uwzględniać regulację art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1226 ze zm.; dalej: u.k.p.), który nakazywał zredukować z 29 do 15 liczbę punktów karnych z tytułu naruszeń popełnionych 29 października 2024 r.

Stanowiącym zaskarżoną czynność pismem z 26 lutego 2026 r. KWP w P., poinformował, że nie dostrzegł nieprawidłowości w sposobie naliczenia punktów karnych. Wyjaśnił, że ewidencja kierujących naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzona jest na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1897; dalej: rozp. MSWiA), które określa zarówno sposób dokonywania wpisów do ewidencji jak i zasady przypisania punktów za poszczególne naruszenia, w tym również sytuacje, w których jednym zachowaniem dochodzi do popełnienia kilku naruszeń przepisów ruchu drogowego.

Zgodnie z §3 ust. 2 wskazanego rozporządzenia, w przypadku gdy kierujący dopuścił się jednym czynem dwóch lub większej liczby naruszeń, do ewidencji wpisuje się wszystkie te naruszenia, przypisując każdemu z nich odpowiadającą mu liczbę punktów określoną w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Przepis ten ustanawia zasadę generalną, zgodnie z którą przy wielości naruszeń nie stosuje się ograniczenia polegającego na redukcji łącznej liczby punktów do określonego poziomu, lecz dokonuje się wpisu wszystkich naruszeń i sumowania punktów, o ile nie zachodzą szczególne, wyraźne wskazane w rozporządzeniu wyjątki. W analizowanej sprawie nie występuje żadna z sytuacji wyjątkowych, o których mowa w § 3 ust. 3-7 rozporządzenia, które mogłyby skutkować przypisaniem punktów wyłącznie za jedno z naruszeń.

KWP w P. zaznaczył dalej, że wpis dotyczący naruszenia z dnia 29 października 2024 roku został dokonany w oparciu o prawomocne rozstrzygnięcie sądu. Z przekazanych informacji wynika, że wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 11 lipca 2025 roku (sygn. akt II W 40/25) skarżący został uznany za winnego zarzucanych czynów. Następnie rozpoznana w dniu 2 grudnia 2025 roku apelacja przez Sąd Okręgowy w P. (sygn. akt IV Ka 1030/25), wniesiona przez obrońcę skarżącego zmieniła jedynie zakres wymiaru orzeczonej kary grzywny, utrzymując tym samym w pozostałej części zaskarżony wyrok w mocy. Oznacza to, że ustalenia co do sprawstwa, winy oraz kwalifikacji prawnej czynów zostały prawomocnie potwierdzone.

Organ wskazał dalej, że nie jest uprawniony do dokonywania merytorycznej weryfikacji ustaleń sądu ani do modyfikowania zakresu przypisanych czynów, lecz obowiązany jest do dokonania wpisu zgodnie z treścią prawomocnego orzeczenia oraz z zasadami punktacji określonymi w przytoczonym rozporządzeniu.

Odnosząc się do argumentu skarżącego dotyczącego art. 98 ust. 3 u.k.p., wyjaśniono, że w aktualnym stanie prawnym sposób prowadzenia ewidencji oraz mechanizm przypisywania punktów został szczegółowo i kompleksowo uregulowany w obowiązującym rozporządzeniu.

W skardze na opisaną czynność KWP w P. zarzucono rażące naruszenie prawa materialnego w postaci art. 98 ust. 3 zd. 2 u.k.p. poprzez jego niezastosowanie.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że choć formalnie przepis ten nie wszedł w życie, to jednak Naczelny Sąd Administracyjny przyjmuje, że podlega on stosowaniu. Powołano się na wyrok z dnia 9 grudnia 2025 r. sygn. akt II GSK 2517/24).

KWP w P. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Sąd uznaje za prawidłowe stanowisko organu o tym, że nie było podstaw do zastosowania art. 98 ust. 3 u.k.p. w odniesieniu do naruszeń popełnionych przez skarżącego 29 października 2024 r.

Trzeba wskazać, że zgodnie z art. 139 pkt 3 u.k.p. przepis art. 98 miał wejść w życie z dniem 4 czerwca 2018 r. Jednak równocześnie z dniem 4 czerwca 2018 r. weszła w życie również nowelizacja dokonana ustawą z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), którą dokonując zmian w ustawie o kierujących pojazdami oraz Prawo o ruchu drogowym, w art. 14 ust. 1 postanowiono, że do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1 (a więc Prawa o ruchu drogowym), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 43 ust. 2 pkt 4, art. 44 ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. c i pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3, art. 102 ust. 1b, art. 103 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 124 ust. 7, art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16 oraz przepisów rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 2 (tj. ustawy o kierujących pojazdami) nie stosuje się. W ust. 2 tej regulacji przewidziano z kolei, że "Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie".

Z powyższej regulacji wynika, że do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy nowelizującej, nie stosuje się m.in. przepisu art. 98 ustawy o kierujących pojazdami.

Należy więc uznać, że przepis art. 98 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami nie obowiązywał w dniu zdarzeń drogowych (29 października 2024 r.) ani w dniu uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego w K. z 11 lipca 2025 r. sygn. akt II W 40/25 (2 grudnia 2025 r.). Nie obowiązywał również w dniu wydawania zaskarżonej czynności (26 lutego 2026 r.). Komunikat Ministra Cyfryzacji z 2 czerwca 2026 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych w zakresie okresu próbnego oraz praktycznego szkolenia w zakresie zagrożeń w ruchu drogowym (Dz. U. poz. 743) termin wdrożenia określił na 4 września 2026 r.

Nawiasem mówiąc, nie można uznać, że 98 ust. 3 u.k.p. w przypadku wykroczeń popełnionych w dniu 29 października 2024 r. w ogóle mógłby mieć zastosowanie i to nawet w przypadku, gdyby w dacie dokonywania wpisu do ewidencji obowiązywał. Z uzasadnienia wspomnianego wyroku Sądu Rejonowego w K. wynika bowiem, że wykroczenia, które stanowiły naruszenia prawa drogowego będące podstawą wpisów w ewidencji, popełniane były po sobie, a nie jednocześnie (k. [...] akt WSA). Sąd Rejonowy jasno wskazywał w odniesieniu do kolejnych naruszeń, kwalifikowanych jako odrębne wykroczenia, że były popełniane kolejno, po sobie (cyt.: "następnie", "po dojeździe do skrzyżowania o ruchu okrężnym ulic [...]/ [...]/ [...]", "po wjechaniu na ulicę [...]"). Także wykroczenia z art. 96a § 1 i 2 k.w. polegającego na posiadaniu w pojeździe urządzeń stanowiących obowiązkowe wyposażenie pojazdów uprzywilejowanych i ich używanie, nie mogą być traktowane jako pozostające w czasowej zbieżności z pozostałymi wykroczeniami, ponieważ naruszenie jest kwalifikowane - zgodnie z poz. [...] rozp. MSWiA jako "nieuprawnione umieszczenie w pojeździe lub na nim urządzeń stanowiących obowiązkowe wyposażenie pojazdu uprzywilejowanego, wysyłających sygnały świetlne w postaci niebieskich lub czerwonych świateł błyskowych albo sygnał dźwiękowy o zmiennym tonie". Dnia 29 października 2024 r. takie zachowanie miało miejsce przed popełnieniem pozostałych naruszeń polegających już na kierowaniu pojazdem w sposób wielokrotnie naruszający zasady ruchu drogowego. Tymczasem zasada częściowej absorbcji określona w art. 98 ust. 3 u.k.p. mogłaby mieć zastosowanie wyłącznie "w przypadku jednoczesnego popełnienia kilku naruszeń", co w przypadku spornych naruszeń nie miało miejsca.

Wpisy dotyczące naruszeń popełnionych w dniu 29 października 2024 r. nie mogły więc naruszać art. 98 ust. 3 u.k.p.

Sąd ocenił zatem, że wpisów w ewidencji dokonano zgodnie z przepisami. W każdym przypadku, naruszenia zakwalifikowano zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozp. MSWiA, a w żadnym z przypadków nie miał miejsca zbieg, o którym mowa w § 3 rozporządzenia.

Z opisanych tu przyczyn Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 poz. 143).