Sąd oddalił skargę odwołanego sołtysa na uchwałę rady gminy o zebraniu wiejskim

W dniu 1 lipca 2025 r. mieszkańcy sołectwa R. skierowali do Wójta Gminy S. wniosek o odwołanie sołtysa sołectwa A.B. (dalej jako: "skarżący"). W uzasadnieniu argumentowali, że sołtys nie wykazuje żadnej inicjatywy w celu integracji grup i organizacji działających na terenie wsi. Zamiast pełnić rolę mediatora i lidera w społeczności, prowadzi działania, które zaostrzają podziały i prowadzą do konfliktów. Oświadczono, że sołtys utracił zaufanie mieszkańców, co wiąże się z brakiem możliwości dalszej współpracy. Do wniosku załączono listę mieszkańców popierających wniosek (52 osoby).

W dniu 8 lipca 2025 r. na tablicy ogłoszeń w R. wywieszone zostało obwieszczenie Wójt Gminy zwołujące zebranie wiejskie na dzień 18 lipca 2025 r. o godzinie 18:00 w świetlicy w miejscowości R. W obwieszczeniu wskazana została podstawa prawna - § 24 ust. 2 i 3 statutu sołectwa oraz sześciopunktowy porządek zebrania. W pkt 4 podano: "W przypadku odwołania sołtysa – wybory na nowego sołtysa".

W dniu 15 lipca 2025 r. doręczono skarżącemu pismo informacyjne o wniosku mieszkańców i prawie zajęcia pisemnego stanowiska w terminie 7 dni lub przedstawienia stanowiska podczas zebrania. Wskazano dzień, godzinę i miejsce zwołanego zebrania wiejskiego.

W dniu 16 lipca 2025 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się do Wójta Gminy

o zmianę terminu zebrania wiejskiego. Wskazał, że skarżący nie może odnieść się do zarzutów w terminie 7 dni, gdyż pismo doręczone zostało mu dopiero 15 lipca 2025 r. i bez załącznika w postaci listy osób popierających wniosek. Dodał, że okoliczność, że skarżący może ustosunkować się do zarzutów na zebraniu, tudzież fakt, że mógł zapoznać się

z wnioskiem o odwołanie wcześniej w Urzędzie Gminy nie ma w sprawie najmniejszego znaczenia.

Uchwałą z 18 lipca 2025 r., podjętą na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.; dalej: "u.s.g.") oraz § 31 ust. 1 i 2 Statutu Sołectwa R., stanowiącego załącznik nr 14 do uchwały Rady Gminy S. nr XI/47/2007 z dnia 7 września 2007 r. (Dz. Urz. Woj. [...] ze zm.; dalej jako: "statut sołectwa"), Zebranie Wiejskie Sołectwa R. stwierdziło, że w wyniku tajnego głosowania odwołuje A. B. z funkcji Sołtysa R. W uzasadnieniu wskazano, że nieskorzystanie przez sołtysa z prawa do zabrania głosu nie wpłynie na prawomocność i ważność decyzji podejmowanej przez zebranie wiejskie na podstawie dostępnych materiałów, w tym opinii mieszkańców oraz przedstawionych zarzutów.

Odrębną uchwałą nr 2/2025, podjętą na tym samym zebraniu, Zebranie Wiejskie Sołectwa R. stwierdziło, że w wyniku tajnego głosowania na sołtysa został wybrany T. P.

W dniu 22 lipca 2025 r. skarżący złożył pisemne wyjaśnienia. Przekonywał, że kierowane wobec niego przez mieszkańców zarzuty są bezzasadne. Zarzucił, że lista osób podpisanych pod wnioskiem nie zawiera nr PESEL i czytelnych podpisów, a przez to brak możliwości bezspornej identyfikacji mieszkańców.

Pismem z 29 lipca 2025 r. Wójt Gminy wyjaśnił skarżącemu, że nie musiał mu wysyłać pisemnego zawiadomienia i nie podzielił zarzutu niemożności identyfikacji mieszkańców podpisanych na liście. Wskazał, że w sprawie nie miał zastosowanie Kodeks Wyborczy.

Wnioskiem z 18 sierpnia 2025 r. pełnomocnik skarżącego wystąpił do Rady Gminy S. o uchylenie obu wskazanych uchwał Zebrania Wiejskiego Sołectwa R. z 18 lipca 2025 r., na podstawie art. 18a ust. 1 u.s.g. Zarzucił, że zebranie wiejskie zostało zwołane w niewłaściwym trybie. Wskazał, że powołany w obwieszczeniu § 24 ust. 2 i 3 statutu sołectwa można zastosować wyłącznie w celu dokonania wyboru nowego sołtysa, nie zaś odwołania dotychczasowego. W związku z tym nieobecność skarżącego oraz jego pełnomocnika podczas zebrania należy uznać za całkowicie usprawiedliwioną i bynajmniej nie zawinioną. Tym samym odwołanie sołtysa odbyło się bez wymaganego wysłuchania samego zainteresowanego, którą to powinność nakłada na zebranie wiejskie § 31 ust. 2 statutu sołectwa.

Na posiedzeniu w dniu 16 września 2025 r. Komisja Rewizyjna nie stwierdziła naruszeń przy zwołaniu zebrania wiejskiego i podjętych na nim uchwał. Obecny na posiedzeniu Komisji Rewizyjnej skarżący, jako radny uczestniczący bez prawa głosu, kwestionował sposób odwołania i wskazał na istnienie dwóch różnie brzmiących obwieszczeń zwołujących zebranie wiejskie na dzień 18 lipca 2025 r.

W dniu 5 października 2025 r. Przewodniczący Komisji Rewizyjnej złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa podrobienia i wywieszenia fałszywego obwieszczenia, na którym była mowa tylko o odwołaniu sołtysa, co mogło wprowadzić w błąd mieszkańców co do rzeczywistego celu zebrania.

Postanowieniem z 23 lutego 2026 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w M. odmówił wszczęcia śledztwa wobec braku znamion czynu zabronionego. W uzasadnieniu wyjaśniono, że skarżący zeznał, że przed odwołaniem, przebywając w Urzędzie Gminy, uzyskał informację o wypłynięciu wniosku mieszkańców o jego odwołanie z funkcji sołtysa. W dniu 9 lipca 2025 r. na tablicy informacyjnej w R. zobaczył obwieszczenie dotyczące zebrania wiejskiego, które miało odbyć się w dniu 18 lipca 2025 r. o godzinie 18:00. W obwieszczeniu tym wskazany został porządek obrad zawierający 5 punktów, takie samo obwieszczenie wyłożone było również w sklepie spożywczym. Następnie

w dniu 10 lipca 2025 r. postrzegł, że na tablicy informacyjnej w R. widnieje inne obwieszczenie, które zawiera 6 punktowy porządek obrad zebrania wiejskiego. Organy ścigania ustaliły, że poza skarżącym nikt nie wskazywał, aby obwieszczenia miały się różnić podanym porządkiem obrad. W aktach gminy znajduje się podpisane przez Wójta obwieszczenie zawierające sześciopunktowy porządek obrad, w tym pkt 4 w przypadku odwołania sołtysa - wybory nowego sołtysa. Rozpytywani świadkowie wskazali,

że najważniejsza dla nich była informacja, kiedy, gdzie i o której godzinie zebranie miało się odbyć, praktycznie wszyscy byli zorientowani w jakim celu zebranie jest zwołane. Organy ścigania za nieracjonalny uznały podniesiony przez skarżącego zarzut, że nie wiedząc o punkcie porządku obrad dotyczącym wyboru nowego sołtysa, uniemożliwiono mu w ten sposób powtórne kandydowanie na tę funkcję. Pogląd ten jest całkowicie nieuprawniony w kontekście postanowień statutu sołectwa, jak również z punktu widzenia czysto logicznego, skoro głosowano za odwołaniem sołtysa, tym samym nie głosowano by za ponownym jego wybraniem.

Uchwałą nr XXIV/162/2026 z dnia 27 marca 2026 r. Rada Gminy S., po rozpatrzeniu wniosku o uchylenie uchwał Zebrania Wiejskiego Sołectwa R. z 18 lipca 2025 r., postanowiła nie uwzględnić wniosku o ich uchylenie. W uzasadnieniu stwierdzono, że rada gminy nie sprawuje bieżącego nadzoru nad działalnością zebrania wiejskiego

w zakresie podejmowanych przez nie uchwał, a jej kompetencje w tym zakresie ograniczają się do rozpatrywania wniosków i skarg kierowanych przez mieszkańców. Po przeanalizowaniu treści wniosku oraz dostępnych materiałów dotyczących przebiegu zebrania wiejskiego, Rada Gminy S. nie stwierdziła przesłanek uzasadniających podjęcie działań skutkujących uchyleniem wskazanych uchwał. Wskazano, że w sprawie zostało skierowane zawiadomienie do Prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa, polegającego na podrobieniu dokumentu i użyciu go w celu wprowadzeni w błąd mieszkańców gminy lub w celu realizacji swych własnych interesów. Ocena tych okoliczności pozostawała w kompetencji właściwych organów prowadzących postępowanie i nie stanowiła podstawy do rozstrzygnięcia przez Radę Gminy w niniejszym trybie. Uwzględniono, że w dniu 26 lutego 2026 r. do Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej wpłynęło postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa wraz z uzasadnieniem.

W dniu 4 maja 2026 r. skarżący zaskarżył powyższą uchwałę Rady Gminy S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Wniósł o stwierdzenie jej wydania z naruszeniem prawa. Zaskarżonej uchwale zarzucił:

- brak powiadomienia pełnomocnika strony o terminie sesji Rady Gminy S. dotyczącej rozpoznania wniosku skarżącego o uchylenie wymienionych uchwał Zebrania Wiejskiego;

- oparcie rozstrzygnięcia o nieprawdziwe przesłanki dotyczące rzekomego umorzenia postępowania karnego w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 kk

i art. 270 § 1 kk przy okazji zwołania i przeprowadzenia wskazanego Zebrania Wiejskiego, podczas gdy w rzeczywistości postępowanie to nie zostało prawomocnie umorzone.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rady Gminy S. wniósł o jej oddalenie. Przytoczył stan faktyczny i prawny sprawy. Wskazał, że przepis art. 18a ust. 1 ustawy

o samorządzie gminnym przyznaje uprawnienia kontrolne nad działalnością jednostki pomocniczej radzie gminy. W orzecznictwie nie jest kwestionowane, że rada gminy posiada uprawnienia do kontrolowania procedur wyborczych organów jednostek pomocniczych i w ramach tej kontroli ma prawo rozstrzygać protesty wyborcze oraz stwierdzać nieważność wadliwie (niezgodnie z prawem), przeprowadzonych wyborów, przy czym najdalej idący wynik kontroli może być przez radę gminy zastosowany jedynie w przypadku, gdy przedstawione - w ramach protestu wyborczego - dowody wskażą niezbicie na fakt naruszenia przepisów ustaw. Wskazano, że tryb wyborów sołtysa został uregulowany w art. 35 ust. 3 pkt 2 u.s.g. i art. 36 ust. 2 u.s.g. Organizację i zakres działania sołectwa określa rada gminy odrębnym statutem, który jest aktem prawa miejscowego stanowiącym źródło prawa powszechnie obowiązującego na obszarze działania organu, który je ustanowił. Dalej przytoczono treść § 32 ust. 1 statutu sołectwa

i skonstatowano, że Wójt działając na podstawie obowiązującego statutu zwołał zebranie wiejskie w celu odwołania sołtysa, jednocześnie wskazując, że w przypadku jego odwołania odbędą się wybory uzupełniające. W ocenie organu nie doszło do istotnego naruszenia prawa, czego efektem jest zaskarżona uchwała. Zaznaczono, że Komisja Rewizyjna obradowała kilkukrotnie w sprawie, zebrała wszelkie niezbędne dowody w celu wyjaśnienia spornych okoliczności, umożliwiono zajęcie stanowiska skarżącemu i jego pełnomocnikowi.

Odnosząc się do zarzutu nieuznania wniosku o zmianę terminu, wskazano, że pełnomocnik skarżącego złożył wniosek 16 lipca 2025 r., czyli dwa dni przed planowanym zebraniem, mimo że wiedział o nim znacznie wcześniej. Jednocześnie we wniosku nie wskazano żadnego konkretnego powodu nieobecności. Nie może to więc stanowić naruszenia przepisów postępowania mającego wpływ na jego wynik. Statut nie przewiduje także konieczności wysłuchania sołtysa przed odwołaniem, a kreuje to jako jego uprawnienie.

W zakresie niepowiadomienia pełnomocnika skarżącego o terminie sesji, na której będzie rozpatrywana skarga, wskazano, że pełnomocnik był obecny na jednej z sesji

i przedstawił swoje stanowisko. Z przepisów prawa nie wynika obowiązek zawiadomienia

o terminie sesji, na której będzie rozpatrywana sprawa, a o sposobie jej załatwienia. Dodatkowo, porządek i terminy sesji są jawne i podlegają opublikowaniu w Biuletynie Informacji Publicznej. Zauważono też, że skarżący jest radnym Rady Gminy S. i znał porządek obrad.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz akty tych organów i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Niniejsza sprawa dotyczy aktu określonego w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., tj. aktu organu jednostki samorządu terytorialnego, innego niż akt prawa miejscowego, podjętego w sprawie z zakresu administracji publicznej. Z art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. koresponduje art. 101 ust. 1 stawy z dnia 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.; dalej: "u.s.g."). Przepis ten stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Przepis ten w aktualnym brzmieniu, na skutek noweli wprowadzonej ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), nie wymaga już poprzedzania skargi wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji skarga wnoszona w trybie tego przepisu na akty organów jednostek samorządu terytorialnego, inne niż decyzje administracyjne, wydane po wejściu w życie tej nowelizacji (art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej) nie jest ograniczona terminem i może zostać wniesiona w każdym czasie (art. 53 § 2a p.p.s.a.).

W orzecznictwie prezentowane pozostaje jednolite stanowisko, zgodnie z którym sprawy dotyczące wyboru i odwołania sołtysów są sprawami z zakresu administracji publicznej, wobec czego należą do kognicji sądu administracyjnego (por. np. orzeczenia NSA z: 4 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 1590/06; 8 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 2673/11 i z 3 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 417/13, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA").

Zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżącego, w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g., gdyż uznaje zgłoszony przez niego protest wyborczy za niezasadny, a tym samym potwierdza pozbawienie skarżącego uprawnień gwarantowanych przepisami prawa materialnego w związku z wyborem na sołtysa (por. wyroki NSA z 25 września 2008 r. sygn. akt II OSK 945/08 i 20 stycznia 2010 r. sygn. akt I OSK 1016/09, publ. w CBOSA).

Uznanie naruszenia interesu prawnego skarżącego nie oznacza automatycznie zasadności skargi. W myśl art. 91 ust. 1 u.s.g. tylko uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Zatem skuteczność skargi jest uzależniona od tego, czy wraz z naruszeniem interesu prawnego strony skarżącej doszło do naruszenia przez właściwy organ norm prawa materialnego lub procesowego, mających zastosowanie przy podejmowaniu zaskarżonego aktu. Obowiązek uwzględnienia skargi wniesionej w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. powstaje wówczas, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego jest związane z jednoczesnym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego. Obowiązku takiego nie ma natomiast wówczas, gdy naruszony zostaje interes prawny lub uprawnienie strony skarżącej, ale dzieje się to w zgodzie

z obowiązującym prawem, w granicach przysługującego organom gminy władztwa.

W niniejszym postępowaniu kontroli podlega prawidłowość odwołania dotychczasowego sołtysa na wniosek mieszkańców sołectwa i powołania nowego sołtysa w oparciu o przepisy obowiązującego statutu sołectwa.

Statut jednostki pomocniczej jest aktem prawa miejscowego, o czym przesądza art. 40 ust. 2 pkt 1 u.s.g., stanowiący, że na podstawie tej ustawy organy gminy mogą wydawać akty prawa miejscowego w zakresie wewnętrznego ustroju jednostek pomocniczych gminy. W konsekwencji, zgodnie z art. 87 Konstytucji RP, przepisy uchwalonego przez radę gminy statutu jednostki pomocniczej są źródłem prawa powszechnie obowiązującego na obszarze działania organu, który je ustanowił, a tym samym mają charakter bezwzględnie wiążący. Akty prawa miejscowego mogą podlegać odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego, na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Dlatego nie można na obecnym etapie kwestionować legalności przepisów statutu sołectwa, a jedynie dokonywać ich interpretacji według obowiązującego ich brzmienia.

Analizowany statut sołectwa nie zawiera przepisów określających zasady ani termin wnoszenia środków zaskarżenia co do przebiegu czy wyniku wyborów do organów sołectwa. W związku z tym wyjaśnić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych na kanwie art. 35 ust. 3 pkt 2 u.s.g. wypracowane zostało stanowisko, zgodnie z którym rady gminy mają pełną swobodę w regulowaniu zasad i trybu wybierania sołtysów i rad sołeckich jednostek pomocniczych. Przepisy statutu sołectwa mogą regulować tryb i termin wnoszenia protestów od wyników wyborów albo nie zawierać takich regulacji. Jest to przejaw tzw. władztwa statutowego, do którego odnosi się art. 169 ust. 4 Konstytucji RP (por. wyrok NSA z 11 grudnia 2024 r., sygn. akt III OSK 5825/21, dostępny w CBOSA). Przyjmuje się, że do wyborów organów jednostek pomocniczych nie mają zastosowania, chociażby odpowiedniego, przepisy Kodeksu Wyborczego (tak NSA w wyroku z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2030/22, dostępny w CBOSA).

Brak unormowania w statucie możliwości zaskarżenia wyborów do organów sołectwa nie oznacza jednak barku możliwości wnoszenia protestów wyborczych.

W sytuacji, gdy tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie statut sołectwa nie przewiduje trybu kwestionowania wyników bądź sposobu przeprowadzenia wyborów do jego organów, możliwość zweryfikowania ich prawidłowości przez radę gminy należy wywodzić z treści ogólnej normy kompetencyjnej sformułowanej w treści art. 18a ust. 1 u.s.g. W orzecznictwie możliwość taka nie budzi wątpliwości. Wskazuje się, że art. 18a ust. 1 u.s.g. uprawnia radę gminy do weryfikacji wyników bądź sposobu przeprowadzenia wyborów do organów sołectwa (por. wyroki NSA z 3 września 2024 r. sygn. akt III OSK 4815/21 oraz z 14 listopada 2023 r. sygn. akt III OSK 2927/21, publ. w CBOSA). Przeprowadzenie kontroli w tym przedmiocie wymaga oceny przebiegu wyborów pod względem zgodności z obowiązującymi przepisami. W rzeczonym przypadku w tym celu powołana Komisja Rewizyjne przeprowadziła postępowanie wyjaśniające i nie stwierdziła naruszeń, które uzasadniałyby wyeliminowania z obrotu prawnego zakwestionowanych przez skarżącego uchwał Zebrania Wiejskiego. Stanowisko to podtrzymała Rada Gminy w zaskarżonej uchwale. Ocenę tę podziela skład orzekający Sądu.

Nie można się zgodzić ze skarżącym, że doszło w rozpoznawanej sprawie do naruszeń w zwołaniu zebrania wiejskiego na dzień 18 lipca 2025 r. Znajdujące się w aktach sprawy obwieszczenie Wójta Gminy prawidłowo wskazuje w podstawie prawnej § 24 ust. 2 i 3 statutu sołectwa. Zgodnie z tymi przepisami zebranie wiejskie, na którym ma być wybrany sołtys i rada sołecka zwołuje Wójt, określając miejsce, dzień i godzinę zebrania oraz wyznacza przewodniczącego zebrania (ust. 2). Zawiadomienie o zwołaniu zebrania wiejskiego dla wyboru sołtysa i rady sołeckiej Wójt podaje do wiadomości mieszkańców sołectwa co najmniej na 7 dni przed wyznaczonym terminem poprzez wywieszenie ogłoszeń w miejscach publicznych (ust. 3). Wobec braku odrębnych regulacji, przepisy te mają zastosowanie również do wyborów przedterminowych w sytuacji odwołania sołtysa przed upływem kadencji. Stosownie do § 32 ust. 2 statusu sołectwa przedterminowego wyboru sołtysa lub członka rady sołeckiej dokonuje się na tym samym zebraniu, które zostało zwołane dla ich odwołania. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że dla odwołania sołtysa i wybrania w jego miejsce nowego sołtysa zwołuje się jedno zebranie wiejskie. Logicznym jest więc, że zwołania dokonuje Wójt jednym obwieszczeniem. Bezspornym w sprawie jest, że obwieszczenie Wójta zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń w miejscowości R., a nawet w sklepie, jak podawał skarżący, co najmniej na 7 dni przed wyznaczonym terminem zebrania. Na obwieszczeniu znajduje się adnotacja, że zostało wywieszone 8 lipca 2025 r., a skarżący w toku postępowania przed organami ścigania podał, że widział je 9 lipca 2025 r. na tablicy informacyjnej. W aktach sprawy (k. 16) znajduje się też notatka służbowa sporządzona na okoliczność zapoznania się skarżącego w dniu 7 lipca 2025 r. z treścią wniosku i listą podpisów mieszkańców o odwołanie go z funkcji sołtysa. Skarżący miał zatem niezbędne dane i czas na zajęcie stanowiska w sprawie i wyrażenie go na piśmie lub na zebraniu wiejskim w dniu 18 lipca 2025 r. Tym samym podawanych przyczyn nieobecności na zebraniu nie można uznać za usprawiedliwione i uzasadniające zmianę terminu zebrania wiejskiego.

Nie można też dać wiary twierdzeniom skarżącego, że wywieszone zostały dwa różne obwieszczenia. Brak jest jakiegokolwiek dowodu na tę okoliczność. Organy ścigania potwierdziły, że znajdujące się w aktach sprawy obwieszczenie jest jedyną wersją. Podniesiony brak prawomocności postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa w czasie podjęcia zaskarżonej uchwały Rady Gminy nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż organ stanowiący gminy nie był związany tym postanowieniem, ale samodzielnie dokonał oceny czy zgłoszoną okoliczność można uznać za udowodnioną.

Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut braku powiadomienia pełnomocnika skarżącego o posiedzeniu Rady Gminy, na którym została podjęta zaskarżona uchwała. Skarżący nie wykazał, aby mogło to mieć jakiekolwiek znaczenie dla rozstrzygnięcia. Zasadnie pełnomocnik organu dostrzegł, że porządek i terminy sesji oraz ich przebieg są jawne i podawane do publicznej wiadomości w BIP (art. 14 i art. 20 u.s.g.) Poza tym skarżący jest radnym i powinien znać porządek obrad. Słusznie też zauważono, że skarżący i jego pełnomocnik wyrażali już swoje stanowisko w tej sprawie. Tym samym obecność skarżącego lub jego obrońcy na posiedzeniu nie była niezbędna.

Z podanych powyżej przyczyn wniesiona skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.