Karmiąca pielęgniarka na sali operacyjnej. Sąd oddalił skargę szpitala na nakaz inspektora pracy

Przedmiotem sporu jest decyzja Okręgowego Inspektora Pracy w Katowicach – dalej organ II instancji, organ odwoławczy z dnia 1 grudnia 2025 r., nr KT-PPR-B.5112.14.2025.5, którą organ ten po rozpoznaniu odwołania Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego [...] w B. – dalej strona, skarżący utrzymał w mocy nakaz Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 21 października 2025 r. o numerze [...] dotyczycącego skierowania do innych prac p. K.P., pracownicy karmiącej piersią, dopuszczonej do pracy w Centralnym Bloku Operacyjnym wbrew obowiązującym przepisom przy pracach wzbronionych kobietom karmiącym dziecko piersią.

Stan sprawy jest następujący;

W trakcie kontroli przeprowadzanej w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym [...] w B., inspektor pracy wydał 21 października 2025 r. nakaz w sprawie skierowania do innych prac K. P., pracownicy karmiącej dziecko piersią, dopuszczonej do pracy w Centralnym Bloku Operacyjnym wbrew obowiązującym przepisom przy pracach wzbronionych kobietom karmiącym dziecko piersią .

W odwołaniu od nakazu inspektora pracy strona podniosła naruszenie przepisów postępowania; art. 7, art. 77 i art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w całości materiału dowodowego w sprawie oraz nie ustalenie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez: uznanie, że K.P. wykonuje pracę w warunkach stwarzających ryzyko zakażenia m.in. wirusem zapalenia wątroby typu B oraz HIV oraz wykonuje pracę w narażeniu na czynniki biologiczne podczas, gdy prawidłowa ocena oraz zebranie całości materiału dowodowego wykazują, iż nie wykonuje ona pracy w warunkach stwarzających ryzyko zakażenia w/w wirusami ani nie wykonuje pracy w narażeniu na czynniki biologiczne, całkowite pominięcie treści zeznań świadka z 16 października 2025 r., zgodnie z którymi K. P. nie wykonuje żadnych procedur medycznych oraz nie ma kontaktu z pacjentem oraz materiałem biologicznym, zaniechanie przesłuchania innych pracowników w celu ustalenia, czy K.P. wykonuje procedury medyczne oraz posiada kontakt z pacjentem oraz materiałem biologicznym, pominięcie wyjaśnień K. P., błędną ocenę protokołów pielęgniarek operacyjnych i przyjęcie, iż świadczą one o obecności K. P. na salach operacyjnych podczas, gdy K. P. wpisywała się na dokumentację jako osoba jedynie wprowadzająca dane.

W uzasadnieniu odwołania wskazano, że organ wydając zaskarżony nakaz nie uwzględnił wyjaśnień K.P. z dnia 21 października 2025 r., które świadczą o zachowaniu procedur związanych z pracą osoby karmiącej piersią w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym [...] w B.

Zdaniem Strony, powyższe okoliczności potwierdzają także zeznanie pani H. N. - pielęgniarki oddziałowej Centralnego Bloku Operacyjnego (protokół przesłuchania świadka z dnia 16 października 2025 r.). W zeznaniach wskazano, że "do zakresu zadań pracownicy należy wyłącznie ze względu na karmienie piersią zaznajomienie się z procedurami, prowadzenie dokumentacji medycznej pielęgniarskiej papierowej i elektronicznej (...). Pracownica nie wykonuje pracy na sali operacyjnej, do praktycznego szkolenia na sali operacyjnej jako instrumentariuszka zostanie dopuszczona po zakończeniu karmienia piersią, nie wykonuje żadnych procedur medycznych. Pracownica nie ma kontaktu z pacjentem i materiałem biologicznym".

Na poparcie swoich twierdzeń Strona załączyła protokół z kontroli doraźnej z dnia 28 października 2025 r. obejmującej swoim zakresem realizację przepisów prawa dotyczących zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy kobiet karmiących piersią zatrudnionych w Centralnym Bloku Operacyjnym oraz wykonanie nakazu Państwowej Inspekcji Pracy znak sprawy: [...] z dnia 21 października 2025 r. wnosząc o dopuszczenie go jako dowód w niniejszej sprawie.

Okręgowy Inspektor Pracy w Katowicach po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia 1 grudnia 2025r. nie uwzględnił odwołania.

Organ w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w toku kontroli, zaznaczył, iż k. P. została wskazana jako pielęgniarka pomagająca. Pracownica nadal wykonuje prace w salach operacyjnych Centralnego Bloku Operacyjnego stwarzające ryzyko zakażenia m.in.: wirusem zapalenia wątroby typu B oraz wirusem HIV (prace pielęgniarki będącej w trakcie szkolenia przygotowawczego do wykonywania czynności pielęgniarki instrumentariuszki, pomagającej na salach operacyjnych, polegające m.in. na: liczeniu gazików odrzuconych z pola operacyjnego, wymianie ssaka po jego napełnieniu, opisywaniu preparatów do badania mikrobiologicznego, odbiorze brudnych [skażonych] narzędzi po zabiegu i ich przekazywaniu do Centralnej sterylizacji; pracownica narażona jest na zranienie ostrymi narzędziami używanymi przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych; w trakcie zabiegów istnieje także możliwość zachlapania krwią oraz kontaktu z wytwarzanym w trakcie zabiegu bioaerozolem.

Pracownica wykonuje prace w narażeniu i w kontakcie ze szkodliwymi czynnikami biologicznymi), występujące lub mogące występować w środowisku pracy, zakwalifikowane do 2 oraz 3 grupy zagrożenia zgodnie z przepisami w sprawie szkodliwych czynników biologicznych dla ochrony zdrowia pracowników zawodowo narażonych na te czynniki, w tym na czynniki zakaźne przenoszone drogą krwi oraz w wyniku kontaktu z innym materiałem biologicznym, w tym z innymi tkankami, płynami ustrojowymi, wydzielinami, wydalinami, itd., lub też drogą powietrznokropelkową, w tym Wirus zapalenia wątroby typu B (WZW B, HBV) oraz Ludzki wirus niedoboru odporności (Hl\/). Wymienione powyżej prace wykonywane przez K.P. w salach operacyjnych Centralnego Bloku Operacyjnego są pracami stwarzającymi ryzyko zakażenia m.in. Wirusem zapalenia wątroby typu B (WZW B, HBV) oraz Ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV).

Wskazane powyżej szkodliwe czynniki biologiczne zostały zidentyfikowane w udokumentowanej ocenie ryzyka zawodowego sporządzonej w postaci dokumentu z dnia 09.01.2023r. pn. "Ocena ryzyka zawodowego metodą wg PN-18002 pielęgniarka, pielęgniarka operacyjna, pielęgniarka instrumentariuszka w Centralnym Bloku Operacyjnym" (dokument (numer karty; 07.03-05) pn. "Karta oceny ryzyka zawodowego stanowisko pielęgniarka, pielęgniarka operacyjna, pielęgniarka instrumentariuszka).

Jak stwierdzono w załączniku Nr 3 do obowiązującego w Szpitalu Regulaminu pracy z dnia 01.01.2025 r., pn. "Wykaz prac uciążliwych, niebezpiecznych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet w ciąży i kobiet karmiących dziecko piersią", wskazano (cyt.) "III. Prace w kontakcie ze szkodliwymi czynnikami biologicznymi. 1. Dla kobiet w ciąży i kobiet karmiących dziecko piersią: a. prace stwarzające ryzyko zakażenia: wirusem zapalenia wątroby typu B, wirusem ospy wietrznej i półpaśca, wirusem różyczki, wirusem HIV, wirusem cytomegalii, pałeczką listeriozy, toksoplazmozą". Powyższe prace wymienione są w ust. 1 pkt 1 części VII "Prace w kontakcie ze szkodliwymi czynnikami biologicznymi" załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie wykazu prac uciążliwych, niebezpiecznych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet w ciąży i kobiet karmiących dziecko piersią (Dz. U. poz. 796), jako prace szczególnie uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia kobiet w ciąży lub karmiących piersią, wzbronione bez względu na stopień narażenia na czynniki szkodliwe".

Organ odwoławczy wskazał, iż w toku kontroli inspektor pracy przesłuchał dwie pracownice Bloku Operacyjnego, których zeznania udokumentował w protokołach przesłuchania świadka, a to H.N. - pielęgniarkę Oddziałową Centralnego Bloku Operacyjnego, B.O. - pielęgniarkę bloku operacyjnego i treść tych zeznań przywołał.

Wskazał także na kserokopie wytworzone w Centralnym Bloku Operacyjnym Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego [...] w B. protokołów pielęgniarki operacyjnej z zabiegu operacyjnego, zawierające dane pracowników (w tym imię i nazwisko), za okres od 06.10.2025 r. do 20.10.2025 r. włącznie, w tym protokoły z dnia 09.10.2025 r., nr historii choroby [...], z dnia 10.10.2025 r., nr historii choroby [...], z dnia 13.10.2025 r., nr historii choroby [...], choroby [...], z dnia 14.10.2025 r., nr historii choroby [...]nr historii choroby [...], oraz z dnia 15.10.2025 r., nr historii choroby [...], w których K. P. została wskazana jako pielęgniarka pomagająca.

Organ za niezasadne uznał zarzuty błędnej oceny dowodów dokonanej przez inspektora pracy z powodu nieuwzględnienia wyjaśnień pracownicy K.P. oraz zeznań świadka H.N., jak również nieprzesłuchania kolejnych świadków. W jego ocenie materiał dowodowy został zebrany w sposób prawidłowy i wyczerpujący, a wydając niniejszą decyzję nie pominięto żadnej okoliczności. Jednocześnie wyjaśnił, że dokonując oceny dowodów dał pierwszeństwo dowodom w postaci dokumentów (protokoły pielęgniarki operacyjnej z zabiegu operacyjnego) ponieważ stanowią one przewidywany prawem element dokumentacji medycznej wytwarzanej w podmiocie leczniczym.

Wskazał, iż zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 21 i 22 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu przetwarzania (Dz. U. z 2024 r. poz. 798 z późn. zm.), protokół operacyjny oraz okołooperacyjna karta kontrolna (taką funkcję pełnią wytwarzane w Bloku operacyjnym dokumenty - Protokoły pielęgniarki operacyjnej z zabiegu operacyjnego) są częścią dokumentacji indywidualnej wewnętrznej wymaganej przez prawo.

W myśl § 4 ust. 1-6 w/w rozporządzenia, wpisu w dokumentacji dokonuje się niezwłocznie po udzieleniu świadczenia zdrowotnego z zapewnieniem niezaprzeczalności i integralności danych, a w dokumentacji w postaci papierowej w sposób czytelny i w porządku chronologicznym (ust. 1); wpisy i zmiany wpisów opatruje się oznaczeniem osoby ich dokonującej zgodnie z § 10 pkt 3 (ust. 2); dokumentację podpisuje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym albo z wykorzystaniem sposobu potwierdzania pochodzenia oraz integralności danych dostępnego w systemie teleinformatycznym udostępnionym bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ust. 3); dokumentację wewnętrzną można podpisać również przy wykorzystaniu wewnętrznych mechanizmów systemu teleinformatycznego (ust. 4); Dokumentację w postaci papierowej opatruje się własnoręcznym podpisem (ust. 5); wpis w dokumentacji w postaci papierowej nie może być z niej usunięty, a jeżeli został dokonany błędnie, skreśla się go i zamieszcza adnotację o przyczynie błędu oraz datę i oznaczenie osoby dokonującej adnotacji, zgodnie z § 10 pkt 3 (ust. 6). Organ dał wiarę zapisom powyższych dokumentów, gdyż nie jest w stanie obalić ich prawdziwości bowiem kompetencje w tym zakresie przysługują innym uprawnionym organom.

Organ odwoławczy kierując się m.in. doświadczeniem zawodowym oraz doświadczeniem życiowym, nie dał wiary zeznaniom osoby kierującej pracą pracownicy karmiącej (protokół przesłuchania nr rej. [...]) oraz oświadczeniom pracownicy karmiącej, dał natomiast wiarę przywołanym powyżej dokumentom oraz zeznaniom świadka - pielęgniarki zatrudnionej w Bloku Operacyjnym, będącej członkiem zespołów operacyjnych (protokół przesłuchania nr rej. [...]).

Wskazał, że oświadczenie pracownicy z dnia 20.10.2025r. w zakresie dotyczącym niewykonywania przez nią pracy od dnia 21.07.2025r. na salach operacyjnych jest sprzeczne z pozostałymi ustaleniami, w tym zeznaniami przełożonej, a tym samym pozbawione wiarygodności.

Organ odwoławczy uznał, że pracownica oraz osoba kierująca jej pracą działają w zmowie, w celu ukrycia faktu wykonywania przez pracownicę prac wzbronionych w salach operacyjnych, a nawet samego faktu przebywania przez pracownicę na salach operacyjnych w trakcie zabiegów operacyjnych. Powyższe działanie motywowane jest chęcią umożliwienia pracownicy karmiącej niezakłóconego procesu zakończenia procesu szkolenia, które jest niezbędne do wykonywania czynności pielęgniarki operacyjnej.

Przesłuchanie innych, postulowanych przez stronę świadków nie wniosłoby nic do sprawy, a w okolicznościach sprawy zebranie tych dowodów jedynie opóźniło wydanie decyzji.

Ponadto fakt przebywania przez pracownicę karmiącą na salach operacyjnych potwierdza przywołany przez stronę dowód w postaci dokumentu z dnia 27.10.2025 r., pn. "Protokół kontroli doraźnej"; na stronie 2 powołanego dokumentu, w punkcie 3 pt. "Zakres rzeczywisty czynności", przedstawiciel strony skarżącej stwierdza, przywołując zeznania pracowników zebrane przez Pełnomocnika Dyrektora Szpitala, iż (cyt.) "(...) Po szkoleniu wykonywała głównie zadania administracyjne i pomocnicze w strefie tzw. czystek, jeśli przebywała czasowo w salach operacyjnych"; tym samym, strona potwierdza, że pracownica karmiąca dziecko piersią przebywa na salach operacyjnych w trakcie zabiegów operacyjnych.

Podkreślił, iż podstawę prawną wydania przedmiotowego nakazu stanowił art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1712 z póżn. zm.), zgodnie z którym w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy lub przepisów dotyczących legalności zatrudnienia właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione odpowiednio do nakazania; wstrzymania prac lub działalności, gdy naruszenie powoduje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia pracowników lub innych osób wykonujących te prace lub prowadzących działalność; skierowania do innych prac pracowników lub innych osób do-puszczonych do pracy wbrew obowiązującym przepisom przy pracach wzbronionych, szkodliwych lub niebezpiecznych albo pracowników lub innych osób dopuszczonych do pracy przy pracach niebezpiecznych, jeżeli pracownicy ci lub osoby nie posiadają odpowiednich kwalifikacji; nakazy w tych sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

Zgodnie z dyspozycją art. 176 § 1 Kodeksu pracy Kobiety w ciąży i kobiety karmiące dziecko piersią nie mogą wykonywać prac uciążliwych, niebezpiecznych lub szkodliwych dla zdrowia, mogących mieć niekorzystny wpływ na ich zdrowie, przebieg ciąży lub karmienie dziecka piersią. Z kolei pracami szczególnie uciążliwymi lub szkodliwymi dla zdrowia są dla kobiet w ciąży lub karmiących piersią prace stwarzające zapalenia wątroby typu B, wirusem ospy wietrznej i półpaśca, HIV, wirusem cytomegalii, pałeczką listeriozy, toksoplazmą.

Na podstawie art. 179 § 1 Kodeksu pracy pracodawca zatrudniający pracownicę w ciąży lub karmiącą dziecko piersią przy pracy wymienionej w przepisach wydanych na podstawie art. 176, wzbronionej takiej pracownicy bez względu na stopień narażenia na czynniki szkodliwe dla zdrowia lub niebezpieczne, jest obowiązany przenieść pracownicę do innej pracy, a jeżeli jest to niemożliwe, zwolnić ją na czas niezbędny z obowiązku świadczenia pracy.

W skardze do WSA w Gliwicach zaskarżonej decyzji zarzucono;

1. naruszenie przepisów postępowania zarówno przez organ I i II instancji, mający istotny wpływ na wynik sprawy tj., przepisu art. 7, art. 77 i art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w całości materiału dowodowego w sprawie oraz nieustalenie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez uznanie że p. K.P. wykonuje pracę w warunkach stwarzających ryzyko zakażenia m.in. wirusem zapalenia wątroby typu B oraz HIV oraz wykonuje pracy w narażeniu na czynniki biologiczne podczas, gdy prawidłowa ocena oraz zebranie całości materiału dowodowego wskazują, iż p. K.P. nie wykonuje pracy w warunkach stwarzających ryzyko zakażenia ww. wirusami ani nie wykonuje pracy w narażeniu na czynniki biologiczne;

2. naruszenie przepisów postępowania zarówno przez organ I i II instancji, mający istotny wpływ na wynik sprawy tj. przepisu art. 7, art. 77 i art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w całości materiału dowodowego w sprawie oraz nieustalenie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez całkowite pominięcie treści zeznań świadka z dnia 16 października 2025 r. zgodnie z którymi p. K.P. nie wykonuje żadnych procedur medycznych oraz nie ma kontaktu z pacjentem oraz materiałem biologicznym;

3. naruszenie przepisów postępowania zarówno przez organ I i II instancji, mający istotny wpływ na wynik sprawy tj. przepisu art. 7, art. 77 i art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w całości materiału dowodowego w sprawie oraz nieustalenie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez zaniechania przesłuchania innych pracowników w celu ustalenia, czy p. K.P. wykonuje procedury medyczne oraz posiada kontakt z pacjentem oraz materiałem biologicznym;

4. naruszenie przepisów postępowania zarówno przez organ I i II instancji, mający istotny wpływ na wynik sprawy tj. przepisu art. 7, art. 77 i art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w całości materiału dowodowego w sprawie oraz nieustalenie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez pominięcie wyjaśnień p. K.P. dotyczących wykonywanej przez nią pracy;

5. naruszenie przepisów postępowania zarówno przez organ I i II instancji, mający istotny wpływ na wynik sprawy tj. przepisu art. 7, art. 77 i art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w całości materiału dowodowego w sprawie oraz nieustalenie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez błędną ocenę protokołów pielęgniarek operacyjnych i przyjęcie, iż świadczą one o obecności p. K.P. na salach operacyjnych podczas, gdy p. K.P. wpisywała się na dokumentacje jako osoba jedynie wprowadzająca dane;

6. naruszenie przepisów postępowania zarówno przez organ I i II instancji, mający istotny wpływ na wynik sprawy tj. przepisu art. 7, art. 77 i art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w całości materiału dowodowego w sprawie oraz nieustalenie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez odmowę dania wiary zeznania osoby kierującej pracą pracownicy oraz oświadczenia p. K.P.

Jednocześnie wniesiono o:

a) uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia 01 grudnia 2025 r. oraz nakazu z dnia 21 października 2025r. i zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej zwanej P.p.s.a. - (Dz.U. z 2026 r. poz. 143) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Dokonując oceny zaskarżonego orzeczenia zgodnie ze wskazanymi normami Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż skarga nie jest zasadna a wydana decyzja odpowiada prawu.

Organy inspekcji pracy są uprawnione do kontroli przestrzegania prawa pracy, w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy - art. 1 ustawy z dnia 13.04.2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U z 2024 poz. 1712) .

Podstawę prawną skarżonego nakazu stanowiły przepisy: art. 11 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, art. 176, art. 179 ustawy z dnia z dnia 26 czerwca 1974 r. kodeks pracy (Dz.U. z 2026 poz. 1245) oraz ust. 1 pkt 1 części VII załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie wykazu prac uciążliwych niebezpiecznych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet w ciąży i kobiet karmiących dziecko piersią ( Dz. U. nr poz. 796)

Z art. 11 punkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy wynika, że w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy, o ile dotyczy ono naruszenia zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień.

Zgodnie z dyspozycją art. 176 § 1 Kodeksu pracy Kobiety w ciąży i kobiety karmiące dziecko piersią nie mogą wykonywać prac uciążliwych, niebezpiecznych lub szkodliwych dla zdrowia, mogących mieć niekorzystny wpływ na ich zdrowie, przebieg ciąży lub karmienie dziecka piersią. Z kolei pracami szczególnie uciążliwymi lub szkodliwymi dla zdrowia są dla kobiet w ciąży lub karmiących piersią prace stwarzające r| zapalenia wątroby typu B, wirusem ospy wietrznej i półpaśca, HIV, wirusem cytomegalii, pałeczką listeriozy, toksoplazmą -

Na podstawie art. 179 § 1 Kodeksu pracy, pracodawca zatrudniający pracownicę w ciąży lub karmiącą dziecko piersią przy pracy wymienionej w przepisach wydanych na podstawie art. 176, wzbronionej takiej pracownicy bez względu na stopień narażenia na czynniki szkodliwe dla zdrowia lub niebezpieczne, jest obowiązany przenieść pracownicę do innej pracy, a jeżeli jest to niemożliwe, zwolnić ją na czas niezbędny z obowiązku świadczenia pracy.

Obowiązujące przepisy prawa są zatem jednoznaczne i wprost stanowią, iż kobiety karmiące dziecko piersią nie mogą wykonywać prac uciążliwych, niebezpiecznych lub szkodliwych dla zdrowia, mogących mieć niekorzystny wpływ na ich zdrowie. W tym też zakresie nie ma sporu pomiędzy stronami postępowania .

Istotą sporu w sprawie jest bowiem sposób zebrania materiału dowodowego jego ocena; a w konsekwencji ustalenie czy doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego a to art. art. 7, art. 77 i art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Strona skarżąca utrzymuje, że pielęgniarka K. P. karmiąca piersią dziecka nie wykonuje pracy w warunkach stwarzających ryzyko zakażenia m.in. wirusem zapalenia wątroby typu B oraz HIV oraz nie wykonuje pracy w narażeniu na czynniki biologiczne .

Organ jest zdania przeciwnego i twierdzi w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w toku kontroli, iż K.P. wskazana jako pielęgniarka pomagająca nadal wykonuje prace w salach operacyjnych Centralnego Bloku Operacyjnego stwarzające ryzyko zakażenia m.in.: wirusem zapalenia wątroby typu B oraz wirusem HIV .

W tym sporze Sąd stanął na stanowisku, iż organ ma rację, a zarzuty strony skarżącej nie są zasadne. Sąd nie dopatrzył się w sprawie naruszenia przez organ przepisów postępowania administracyjnego. Według art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W myśl art. 77 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy a zgodnie z art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W analizowanej sprawie organ wydał decyzję na podstawie ustaleń faktycznych, które wynikały z dowodów zebranych w postępowaniu administracyjnym w tym z zeznań świadków, a to pielęgniarki bloku operacyjnego B.O.. Z jej zeznań wprost wynika, iż K. P. wykonuje pracy w warunkach narażenia na szkodliwe czynniki biologiczne oraz w warunkach stwarzających ryzyko zakażenia wirusami zapalenia wątroby typu B , wirusem HIV (vide zeznania K 28-29 akt adm.). Powyższa ocena znajduje potwierdzenie w dowodach z dokumentów z dokumentacji medycznej wytwarzanej w podmiocie leczniczym w postaci protokołów pielęgniarki operacyjnej z zabiegu operacyjnego. Jak bowiem stanowią przepisy § 2 ust. 3 pkt 21 i 22 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu przetwarzania (Dz. U. z 2024 r. poz. 798 z późn. zm.), protokół operacyjny oraz okołooperacyjna karta kontrolna są częścią dokumentacji indywidualnej wewnętrznej których sporządzenie jest wymagane w/w przepisami. Tym też dokumentom Sąd dal wiarę nie dając zaś wiary zeznaniom pielęgniarki N. i samej K . P. W ocenie Sądu organ w sprawie niniejszej prawidłowo wykonał spoczywające na nim obowiązki wynikające treści art. 7. Art. 77. Art. 80 k.p.a. W kwestii naruszenia przez organ art. 80 kpa zgodnie z którym organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, Sąd stwierdził, że skuteczne zarzucenie naruszenia art. 80 kpa wymaga wykazania, że uchybiono zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego. Jedynie to, bowiem może być przeciwstawione uprawnieniu do dokonywania swobodnej oceny dowodów. Nie jest natomiast wystarczające przekonanie o innej niż przyjęta wadze poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie. Dokonana ocena materiału dowodowego może być, bowiem skutecznie podważona tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami, lub gdy rozumowanie wykracza poza reguły logiki albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia związku przyczynowo-skutkowego (wyrok NSA z 28.05.2026 r., I OSK 864/25). Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy, gdy Sąd nie dopatrzył się naruszeń w zastosowaniu przepisów prawa procesowego opisanych w pkt 1-56 skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a.