Wytwornica baniek za 568 zł nie dała innowacyjności. Sąd oddalił skargę na ocenę

Zaskarżoną uchwałą z 23 czerwca 2026r. nr [...] Rada Stowarzyszenia [...] "[...]" dokonała ponownej oceny wniosku skarżącego A. S. pn. "[...]". W ocenie tej organ stwierdził, że ww. operacja spełniła kryteria oceny formalnej oraz warunki udzielenia wsparcia, uzyskała minimalną liczbę punktów, jednak nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze. Rada Stowarzyszenia stwierdziła bowiem, że opisana operacja nie spełnia przesłanek innowacyjności produktowej ani procesowej w rozumieniu Kryterium nr 1 i odpowiada definicji innowacyjności pozornej, stąd w ramach tego kryterium wniosek otrzymał 0 pkt.

Z akt sprawy wynika, że 19 lutego 2026 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach naboru [...] Rozwój Przedsiębiorczości, w tym rozwój biogospodarki lub zielonej gospodarki poprzez rozwijanie pozarolniczej działalności gospodarczej w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 dla interwencji [...] Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność.

Projekt dotyczył kluczowego rozwoju działalności firmy poprzez wprowadzenie trzech komplementarnych usług: pomocy drogowej (zakup autolawety), wynajmu minikoparki oraz unikalnej na rynku lokalnym usługi eventowej - wynajmu wytwornicy baniek.

W dniu 22 kwietnia 2026 r. Rada Stowarzyszenia [...] (dalej "Rada") podjęła uchwałę nr [...], mocą której operacja, na którą skarżący wnioskował o przyznanie pomocy została oceniona na 12 punktów i została wybrana do dofinansowania, jednak nie zmieściła się w limicie środków wskazanym w regulaminie naboru wniosków. Rada za niespełnione (0 pkt.) uznała Kryterium nr 1 Stopień innowacyjności operacji oraz Kryterium nr 6 Zastosowanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub klimatu.

Odnośnie Kryterium nr 1 Rada stwierdziła, że zakup wytwornicy do baniek za kwotę 568,29 zł stanowi innowacyjność pozorną – są to drobne zmiany oferujące rzekome nowości – w rzeczywistości nie są to innowacje.

Natomiast co do Kryterium nr 6 uznała, że brak w ramach operacji rozwiązania sprzyjającego ochronie środowiska lub klimatu określonego w sposób mierzalny – cechą lub zbiorem cech sprzyjającej ochronie środowiska lub klimatu. Opisane rozwiązanie nie ograniczy emisji CO2 oraz innych zanieczyszczeń, daną pracę trzeba wykonać niezależnie czy sprzętem własnym, czy wynajętym.

6 maja 2026 r. skarżący złożył protest do Zarządu Województwa [...], zarzucając błędną ocenę Rady Stowarzyszenia [...] w ramach Kryterium nr 1 - Stopień innowacyjności operacji oraz Kryterium nr 6 - Zastosowanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub klimatu.

Zarząd Województwa [...], w wyniku rozpatrzenia protestu, uwzględnił zarzut protestu w zakresie Kryterium nr 1, a w zakresie Kryterium nr 6 potwierdził poprawność oceny dokonanej przez Radę Stowarzyszenia [...].

Jeśli chodzi o ocenę w zakresie Kryterium nr 1 - Stopień innowacyjności operacji, Zarząd podniósł ogólnikowość uzasadnienia Rady Stowarzyszenia do tego kryterium, lakoniczność i brak uzasadnienia dla stwierdzenia Rady o braku jakiejkolwiek innowacyjności, innowacyjności pozornej dla zakupu celem wynajmu urządzenia wytwarzającego bańki mydlane. Zarząd wskazał, że nie opisano powodu uznania pozorności innowacyjności tego zakupu.

Zarząd za protestującym podniósł, że Rada winna była odnieść się wprost do zarzutów protestu, a nadto nie wprowadzać dodatkowego elementu oceny innowacyjności w postaci wartości zakupu. W związku z tym przekazał sprawę z rozpatrzeniem protestu do Stowarzyszenia [...] w celu przeprowadzenia ponownej oceny w zakresie Kryterium nr 1.

Natomiast w zakresie Kryterium nr 6 - Zastosowanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub klimatu, Zarząd Województwa nie uwzględnił protestu.

Rada Stowarzyszenia [...] po ponownej ocenie wniosku podjęła 23 czerwca 2026 r. zaskarżoną obecnie uchwałę Nr [...] w sprawie ponownej oceny wniosku. Na mocy tej uchwały Rada stwierdziła, że operacja uzyskała w ramach oceny według kryteriów wyboru operacji 12 punktów, uzyskując minimalną liczbę pkt. i nie mieści się w limicie środków wskazanych w ogłoszeniu naboru wniosków o przyznanie pomocy.

W uchwale nr [...] z 23 czerwca 2026 r. Rada Stowarzyszenia dokonała ponownej oceny operacji w zakresie Kryterium nr 1 - Stopień innowacyjności operacji. Rada dokonała oceny zgodnie z Regulaminem naboru wniosków o przyznanie pomocy w ramach Przedsięwzięcia [...] Rozwijanie działalności gospodarczej w zakresie usług lokalnych w ramach naboru nr [...] i otrzymała ten sam wynik oceny jak przy pierwszej ocenie uznając, iż opisana operacja nie spełnia przesłanek innowacyjności produktowej ani procesowej w rozumieniu Kryterium nr 1.

Opis kryterium nr 1, które preferuje operacje innowacyjne pod względem zakresu i stopnia oryginalności zmian brzmi:

Zakres innowacyjności rozumiany jest jako:

— innowacyjność produktowa lub/i procesowa wprowadzona przez Skarżącego w wyniku wdrożenia projektu o zasięgu co najmniej na obszarze LSR, udokumentowana poprzez ukazanie zbioru cech, których wyróżniki świadczą o ww. aspekcie na tle oferty konkurencji;

— innowacyjność dotycząca lokalnych tradycji, unikalnych zasobów obszaru ich promocji, wprowadzona przez Skarżącego w wyniku wdrożenia projektu, dotycząca nowego sposobu wykorzystania lub zmobilizowania już istniejących zasobów, w tym przyrodniczych, historycznych, kulturowych czy społecznych w skali co najmniej obszaru LSR;

— innowacyjność organizacyjna lub marketingowa wprowadzona przez Skarżącego w wyniku wdrożenia projektu w skali co najmniej obszaru LSR.

Stopień oryginalności zmian:

— kreatywne - powstają w wyniku autorskiego pomysłu, dotyczą nowych produktów, usług lub procesów,

— imitujące - wzorowane na wcześniej powstałych produktach, usługach lub procesach,

— pozorne - drobne zmiany oferujące rzekome nowości - w rzeczywistości nie są to innowacje.

Podstawą rozstrzygnięcia był charakter proponowanego rozwiązania. Z opisu kryterium wynika, że punktowane są innowacje produktowe, innowacje procesowe, nowe sposoby wykorzystania lokalnych zasobów, rozwiązania kreatywne będące efektem autorskiego pomysłu.

Zdaniem organu, żaden z tych aspektów nie został spełniony. Samo rozpoczęcie świadczenia usługi przez kolejnego przedsiębiorcę nie oznacza jeszcze powstania nowego produktu lub nowego procesu w skali obszaru objętego Lokalną Strategią Rozwoju.

W analizowanym przypadku przedmiotem projektu jest zakup powszechnie dostępnego urządzenia służącego do wytwarzania baniek mydlanych oraz jego komercyjne wykorzystywanie w działalności usługowej. Nie dochodzi do stworzenia nowej technologii, nowej metody świadczenia usług ani nowego produktu.

W proteście skarżący wskazał, że na obszarze [...] nie ma firm świadczących usługę wynajmu wytwornicy baniek. W opinii Rady argument ten nie jest wystarczający do uznania projektu za innowacyjny. LSR nie definiuje innowacyjności jako wyłącznego występowania usługi na określonym obszarze. Brak przedsiębiorcy oferującego identyczny produkt nie oznacza automatycznie innowacji produktowej lub procesowej u wnioskodawcy.

Zdaniem organu, wytwornica baniek jest powszechnie oferowana przez firmy eventowe, agencje ślubne oraz wypożyczalnie sprzętu. Usługa taka jest zazwyczaj realizowana kompleksowo i obejmuje wynajem urządzenia, dostawę, obsługę techniczną, demontaż oraz specjalistyczny, bezpieczny płyn.

Zakres projektu nie wskazuje na powstanie nowego produktu. Opis operacji obejmuje wyłącznie zakup wytwornicy baniek, jej wynajem podczas imprez, wykorzystanie urządzenia podczas eventów. Nie przedstawiono we wniosku o dofinansowanie operacji:

— autorskiej technologii,

— własnego rozwiązania technicznego,

— nowego sposobu świadczenia usługi,

— nowego procesu organizacyjnego,

— nowego modelu biznesowego.

Projekt polega na wykorzystaniu standardowego, powszechnie dostępnego urządzenia zgodnie z jego podstawowym przeznaczeniem.

Kryteria wskazują, że innowacyjność kreatywna powstaje w wyniku autorskiego pomysłu i dotyczy nowych produktów, usług lub procesów. W przedmiotowym projekcie usługa wynajmu wytwornicy baniek nie jest autorskim pomysłem. Autorskim pomysłem nie można nazwać zakupu gotowego urządzenia dostępnego powszechnie na rynku i wykorzystania go zgodnie z instrukcją producenta. Nie wykazano elementów odróżniających usługę od analogicznych usług świadczonych przez przedsiębiorców funkcjonujących na rynku eventowym. Zatem przesłanki innowacyjności kreatywnej nie zostały spełnione.

Rada stanęła na stanowisku, że projekt ma charakter odtwórczy, bowiem usługa wynajmu wytwornicy baniek jest od wielu lat standardowym elementem rynku: wesel, pikników, imprez plenerowych, festynów, wydarzeń dla dzieci, eventów firmowych. Na rynku funkcjonują liczne przedsiębiorstwa świadczące identyczne usługi, a sama wytwornica baniek jest powszechnie wykorzystywanym urządzeniem eventowym. Nie jest to rozwiązanie nowe ani nietypowe. Wnioskodawca nie wykazał przewagi konkurencyjnej wynikającej z innowacji.

Nadto opis Kryterium wskazuje, że innowacyjność produktowa powinna zostać udokumentowana poprzez wykazanie, a nie tylko wskazanie cech wyróżniających ofertę. We wniosku nie wykazano również: nowych funkcjonalności, nowych parametrów usługi, nowego sposobu świadczenia, nowych odbiorców, nowej technologii. Jedyną wskazywaną cechą jest możliwość wynajęcia urządzenia. Nie stanowi to cechy odróżniającej od powszechnie dostępnych usług eventowych. Stąd w opinii Rady projekt odpowiada definicji innowacyjności pozornej.

Kryteria wyboru wskazują, że innowacyjność pozorna oznacza drobne zmiany oferujące rzekome nowości - w rzeczywistości nie są to innowacje. Zdaniem organu analizowana operacja odpowiada tej definicji, ponieważ:

— wykorzystuje standardowe urządzenie,

— urządzenie jest używane zgodnie z jego podstawowym przeznaczeniem,

— nie zmienia sposobu świadczenia usług,

— nie tworzy nowego procesu,

— nie tworzy nowego produktu,

— nie wprowadza nowej technologii.

Powstaje jedynie kolejna oferta wykorzystująca istniejące powszechnie znane na rynku rozwiązanie.

Organ podkreślił, że ocena Rady została dokonana wyłącznie na podstawie charakteru rozwiązania i wyłącznie o ścisły opis kryteriów obowiązujących przy ocenie operacji.

Jedynie w oparciu o doświadczenie życiowe członków Rady, ich wiedzę i oparcie się na zasadach obowiązujących w zakresie wydatkowania środków publicznych Rada stwierdziła - co nie było przedmiotem oceny - że:

Dokonana według kryteriów ocena znajduje potwierdzenie w danych finansowych zawartych we wniosku o dofinansowanie: udział w przychodach firmy z tytułu usługi wynajem wytwornicy baniek stanowi minimalną część przychodów, tj. 1% poziomu sprzedaży produktów lub usług. (Wynajem wytwornicy baniek: suma rok n, n+1, n+2, n+3 = 9 270 zł/ Podsumowanie poziomu sprzedaży wszystkich produktów / towarów / usług: suma rok n, n+1, n+2, n+3 = 902 010 zł).

Ponadto na pozorność działań wskazuje również wartość planowanego zakupu, stanowiąca 0,19% sumy kosztów kwalifikowalnych operacji. (Wytwornica baniek 568,29 zł/suma kosztów kwalifikowalnych operacji (Kk) 292 468,29 zł).

W podsumowaniu oceny Rada podniosła zgodność oceny z obowiązującymi kryteriami oceny i ich z opisem we wniosku: Planowana operacja dotyczy rozwoju istniejącej działalności gospodarczej na terenie [...] poprzez rozszerzenie zakresu świadczonych usług o pomoc drogową, wynajem minikoparki wraz z transportem oraz wypożyczania sprzętu eventowego. Operacja polegać będzie na zakupie autolawety, minikoparki oraz wytwornicy baniek. Poszerzenie działalności o wynajem wytwornicy baniek stanowi w opinii Rady działanie pozorne, nie stanowi o innowacyjności całej operacji, jest to działanie polegające na pozorowaniu w celu osiągnięcia korzyści w postaci dodatkowego punktu w procesie oceny. Operacja nie jest innowacyjna również w odniesieniu do usług pomocy drogowej, czy wynajmu minikoparki.

Rada po dokonaniu ponownej oceny przyznała 0 pkt. - brak jakiejkolwiek innowacyjności lub wprowadzenie innowacyjności innej niż wymienione uprzednio, w tym innowacyjność organizacyjna, marketingowa, pozorna.

W związku z oceną operacji wymienioną uchwałą, skarżący wniósł na nią skargę w zakresie, w jakim odmawia ona przyznania punktów w ramach Kryterium nr 1 Stopień innowacyjności operacji oraz stwierdza, że operacja skarżącego nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu naboru wniosków.

W skardze tej rozstrzygnięciu Rady zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, przepisów postępowania oraz zasad konstytucyjnych, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 22e ust. 2 i 3 ustawy o RLKS poprzez jego jawną i celową ignorancję przez Radę [...], polegającą na formalnym przeprowadzeniu "ponownej oceny", która w rzeczywistości stanowiła wyłącznie bezkrytyczne, powtórne przepisanie pierwotnego, wadliwego stanowiska z rażącym zlekceważeniem i zanegowaniem wiążącej oceny prawnej oraz wytycznych zawartych w rozstrzygnięciu Zarządu Województwa [...] z 3 czerwca 2026 r. (znak: [...]), który jednoznacznie uznał zarzut protestu za uzasadniony i nakazał realną rewizję oceny punktowej;

2. Naruszenie kryteriów wyboru operacji określonych w Regulaminie naboru wniosków nr [...] w ramach Przedsięwzięcia [...] "Rozwijanie działalności gospodarczej w zakresie usług lokalnych" dotyczących Kryterium nr 1 Stopień innowacyjności operacji poprzez zastosowanie pozaustawowych, arbitralnych i niewskazanych w regulaminie podkryteriów oceny (kryterium wartości procentowej sprzętu w budżecie oraz udziału w zyskach), co doprowadziło do bezpodstawnego uznania innowacji za "pozorną" i przyznania 0 pkt;

3. Naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 5, art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 i art. 11 ustawy z 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców w zw. z art. 2 Konstytucji RP (zasada państwa prawnego) i art. 32 Konstytucji RP (zasada równości), poprzez prowadzenie oceny w sposób skrajnie nieprzejrzysty, dyskryminujący, naruszający zasadę zaufania obywatela do organów władzy publicznej oraz bezpodstawne działanie na niekorzyść przedsiębiorcy (rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść wnioskodawcy);

4. Naruszenie podstawowych standardów procedury administracyjnej i europejskiej, tj. art. 41 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (prawo do dobrej administracji) oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (EKPCz) w zw. z art. 77 ust. 2 Konstytucji RP poprzez uniemożliwienie skarżącemu rzetelnego i obiektywnego rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny podmiot, przejawiające się w arbitralnym, subiektywnym i emocjonalnym formułowaniu uzasadnienia przez Radę [...] (zarzucenie wnioskodawcy "pozorowania w celu osiągnięcia korzyści").

Mając na uwadze powyższe zarzuty, na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., wniósł o:

1. Uwzględnienie skargi i uchylenie w całości zaskarżonej uchwały Rady [...] nr [...] z 23 czerwca 2026 r.;

2. Stwierdzenie, że ocena operacji została przeprowadzona w sposób wprost naruszający prawo i ma charakter bezprawny;

3. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Radzie Stowarzyszenia [...] z jednoznacznymi wytycznymi nakazującymi przyznanie skarżącemu należnych punktów w ramach kryterium nr 1, zgodnie z wiążącym rozstrzygnięciem Zarządu Województwa;

4. Zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że istotą ponownej oceny po uwzględnieniu protestu jest związanie [...] oceną prawną dokonaną przez organ rozpoznający protest. Stwierdził, że "Ignorując to związanie i ponownie przyznając 0 pkt. Rada [...] dopuściła się rażącego bezprawia i anarchii proceduralnej, co całkowicie wypacza sens dwuinstancyjnego postępowania ocennego i godzi w art. 78 Konstytucji."

Skarżący odniósł się do twierdzenia [...], że innowacja ma charakter "pozorny", ponieważ wartość zakupu wytwornicy baniek stanowi jedynie 0,19% kosztów kwalifikowalnych operacji (568,29 zł z 292 468,29 zł), a udział w planowanych przychodach to zaledwie 1%.

Co do tego stwierdził, że tego rodzaju kryteria matematyczno-procentowe nie istnieją w Regulaminie naboru nr [...] Zgodnie z oficjalnym opisem Kryterium nr 1, innowacyjność ocenia się pod względem zakresu i stopnia oryginalności zmian na obszarze LSR. Skarżący wykazał, że na obszarze działania [...] nie ma ani jednego podmiotu oferującego samodzielny wynajem takiego urządzenia, co stanowi innowację w skali mikroregionu. Regulamin w żadnym miejscu nie uzależnia oceny innowacyjności od ceny urządzenia ani od struktury procentowej zysku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o pozostawienie skargi bez rozpoznania z uwagi na wniesienie skargi bez kompletnej dokumentacji czyli bez wniosku o wsparcie, informacji, o których mowa w pkt 2 i 4 art. 22h ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, a to na zasadzie art. 22h ust. 3 i 8 tej ustawy.

W przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku, organ wniósł o oddalenie skargi z uwagi na brak podstawy faktycznej i prawnej zarzutów skargi.

Organ stwierdził, że zarzuty skargi są wskazane, ale nie wykazane. Oświadczył, że Rada w sposób pełny uwzględniła stanowisko Zarządu Województwa [...] zamieszczone w rozstrzygnięciu protestu z 3 czerwca 2026 r.

Zdaniem organu, twierdzenie skarżącego, że wynajem wytwornicy baniek jest unikalny i jedyny na lokalnym rynku jest niezgodne ze stanem faktycznym. Na potwierdzenie tej tezy podał przykłady 4 przedsiębiorców działających na rynku lokalnym, którzy oferują taką samą lub podobną usługę. Nadto, wiele tego typu ofert znajduje się na platformie [...]. Część z nich działa w miejscowościach leżących na terenie działania [...], co przeczy twierdzeniom skarżącego, że jego oferta jest jedyna na terenie LSR.

W replice na odpowiedź na skargę skarżący ocenił wniosek o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia jako bezzasadny, gdyż – jego zdaniem - to na organie ciąży bezwzględny obowiązek przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy, a próba przerzucania tego obowiązku na skarżącego stanowi "niedopuszczalną próbę unikania kontroli sądowej oraz naruszenie konstytucyjnego i unijnego prawa do sądu." Zarzucił pozorność ponownej oceny wniosku, stosownie niepisanych kryteriów i fakt, że oferty konkurencji z sąsiednich gmin zostały zgromadzone po podjęciu uchwały wyłącznie w celu usprawiedliwienia podjętej decyzji. Zarzucił także naruszenie jego dóbr osobistych i zasady bezstronności.

W piśmie z 7 września 2026r. skarżący wniósł o oddalenie wniosku organu o pozostawienie skargi bez rozpoznania i zobowiązanie go do niezwłocznego przekazania Sądowi pełnych akt sprawy.

W piśmie z tej samej daty skarżący wniósł o odroczenie rozprawy, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o rozpatrzenie sprawy pod jego nieobecność i zadanie organowi przez Sąd w jego imieniu kilku pytań, które sformułował.

Na rozprawie organ złożył wniosek dowodowy z pisma zawierającego zestawienie statystycznych wyników oceny wniosków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, ze zm.) - dalej także: ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Taką ustawą szczególną jest ustawa z 20 lutego 2015r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (t.j. Dz. U. z 2025r., poz. 182) – dalej powoływana jako ustawa. Według jej art. 22h w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnego wyniku ponownej oceny operacji lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 22m ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Kontrola sądowa zaskarżonego aktu sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.).

Na wstępie Sąd rozważył jako formalnie najistotniejszą, bo determinującą możliwość rozpoznania skargi, kwestię terminowości jej złożenia, gdyż – wbrew treści art. 22h ust. 2 ustawy – została wniesiona za pośrednictwem Zarządu Województwa [...] zamiast bezpośrednio do sądu administracyjnego.

Po myśli art. 22h ust. 2 pkt 1 ustawy, skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 22e ust. 1 albo ust. 2 pkt 2, art. 22f albo art. 22m ust. 2 pkt 1. Natomiast skarżący wniósł skargę za pośrednictwem Zarządu Województwa [...]. Tym niemniej ponieważ skarżący odebrał zaskarżoną uchwałę 2 lipca 2026r. (karta119), a skarga wpłynęła do sądu administracyjnego 13 lipca 2026r. (karta 2), a więc w 11. dniu od otrzymania przez stronę rozstrzygnięcia, to oznacza to, że mimo zastosowania błędnego trybu została wniesiona w terminie.

Następnie rozpoznaniu podlegał – jako najdalej idący - wniosek organu o pozostawienie skargi bez rozpoznania w oparciu o art. 22h ust. 3 pkt 2 i 4 ustawy w zw. z art. 22h ust. 3 i 8 ustawy z uwagi na wniesienie skargi bez kompletnej dokumentacji, w szczególności wniosku o wsparcie i informacji, o których mowa w pkt 2 i 4 art. 22h (w toku postępowania organ sprecyzował, że chodziło o art. 22h ust. 3 pkt 2 i 4 ustawy).

Zgodnie z art. 22h ust. 8 w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego wojewódzki sąd administracyjny wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania. W przypadku niewykonania wezwania w terminie skargę pozostawia się bez rozpoznania.

Natomiast stosownie do art. 22h ust. 3 pkt 2 i 4 kompletna dokumentacja obejmuje informację o wynikach wyboru i informację, o której mowa w art. 22e ust. 1 albo ust. 2 pkt 2, art. 22f albo art. 22m ust. 2 pkt 1.

Sąd jednak nie uwzględnił powyższego wniosku, albowiem w toku postępowania sądowego, na wezwanie Sądu z 24 lipca 2026r. (karta 38) skarżący uzupełnił skargę o wniosek wraz z załącznikami (karta 58 i nast.).

Sąd przystąpił więc do analizy innych kwestii procesowych.

W tych ramach na wstępie nie dopuścił dowodu z zestawienia wyników statystycznych oceny wniosków. Stosownie bowiem do art. 106 § 3 ppsa, sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Natomiast odnośnie przedłożonego zestawienia stwierdził, że nie ma ono związku ze sprawą i nie może przyczynić się do wyjaśnienia wątpliwości z nią związanych.

Sąd nie uwzględnił także wniosku strony o odroczenie terminu rozprawy wyznaczonej na 9 września 2026r. z uwagi na doręczenie jej odpowiedzi na skargę na dwa dni przed terminem rozprawy, jako że w piśmie z 7 września 2026r. strona złożyła obszerną replikę na odpowiedź na skargę, w której przedstawiła swoje stanowisko w sprawie. Zatem krótki czas między doręczeniem odpowiedzi na skargę a rozprawą nie naruszył praw strony ani nie pozbawił jej możliwości działania. Stanowisko skarżącego został dodatkowo uzupełnione dwoma pismami z tej samej daty, które – podobnie jak replika na odpowiedź na skargę – dotarły do Sądu przed terminem rozprawy i zostały wzięte pod uwagę przy jej rozstrzyganiu.

Natomiast zadawanie organowi pytań przez skarżącego w trakcie rozprawy nie jest przewidziane w procedurze sądowoadministracyjnej, stąd odraczanie rozprawy w celu umożliwienia tego stronie było nieuzasadnione.

Zgodnie z art. 106 § 2 ppsa, po złożeniu sprawozdania przez sędziego, strony - najpierw skarżący, a potem organ - zgłaszają ustnie swoje żądania i wnioski oraz składają wyjaśnienia. Strony mogą ponadto wskazywać podstawy prawne i faktyczne swych żądań i wniosków. Przewodniczący udziela głosu pozostałym stronom według ustalonej przez siebie kolejności.

Z powyższego wynika, że w toku rozprawy przed sądem administracyjnym strony mają prawo zgłaszania własnych żądań i wyjaśnień; nie służy ona swoistemu "przesłuchaniu" organu przez stronę.

Sąd przystąpił więc do merytorycznego rozpoznania sprawy.

Spór dotyczy prawidłowości oceny dokonanej przez organ w zakresie Kryterium 1 Stopień innowacyjności operacji w związku z uwzględnieniem protestu strony w tym zakresie przez Zarząd Województwa [...].

W toku ponownej oceny w ramach tego kryterium wniosek skarżącego ponownie otrzymał 0 pkt., co skarżący utożsamił z niewykonaniem oceny prawnej i wytycznych zawartych w rozstrzygnięciu protestu. Stanowisko strony jest jednak nieuprawnione.

W piśmie stanowiącym rozpatrzenie protestu Zarząd Województwa nie sformułował bowiem żadnych takich zaleceń, z których wynikałoby, że wniosek skarżącego winien otrzymać punktację wyższą. Jego treść sprowadzała się do podważenia nie tyle oceny punktowej, ile jej uzasadnienia. Zarząd Województwa wskazał, że uzasadnienie oceny ma charakter ogólnikowy, nie odnosi się do konkretnych elementów przedstawionych w opisie operacji, nie zawiera odniesienia się do argumentu wnioskodawcy o braku analogicznej oferty na obszarze działania [...]. Zarząd zwrócił też uwagę na konieczność odniesienia się do okoliczności faktycznych i ich odniesienia do kryteriów, co doprowadziło do przyznania określonej liczby punktów. Zatem fakt, że w wyniku ponownej oceny wniosek skarżącego w zakresie Kryterium 1 również otrzymał 0 pkt. sam przez się nie świadczy o wadliwym przeprowadzeniu ponownej oceny.

Czyni to zarzut sformułowany w pkt. 1 skargi nieuzasadnionym.

Zasadnym jest zatem zbadanie poprawności dokonanej oceny i jej zgodności z opisem Kryterium 1.

Kryterium 1 odnosi się do stopnia innowacyjności zmian. Z jego opisu wynika, że preferuje ono operacje innowacyjne pod względem zakresu i stopnia oryginalności zmian.

Zakres innowacyjności rozumiany jest jako:

— innowacyjność produktowa lub/i procesowa wprowadzona przez Skarżącego w wyniku wdrożenia projektu o zasięgu co najmniej na obszarze LSR, udokumentowana poprzez ukazanie zbioru cech, których wyróżniki świadczą o w w. aspekcie na tle oferty konkurencji;

— innowacyjność dotycząca lokalnych tradycji, unikalnych zasobów obszaru ich promocji, wprowadzona przez Skarżącego w wyniku wdrożenia projektu, dotycząca nowego sposobu wykorzystania lub zmobilizowania już istniejących zasobów, w tym przyrodniczych, historycznych, kulturowych czy społecznych w skali co najmniej obszaru LSR;

— innowacyjność organizacyjna lub marketingowa wprowadzona przez Skarżącego w wyniku wdrożenia projektu w skali co najmniej obszaru LSR,

Stopień oryginalności zmian:

— kreatywne - powstają w wyniku autorskiego pomysłu, dotyczą nowych produktów, usług lub procesów,

— imitujące - wzorowane na wcześniej powstałych produktach, usługach lub procesach,

— pozorne - drobne zmiany oferujące rzekome nowości - w rzeczywistości nie są to innowacje.

W ocenie Sądu, użycie w opisie Kryterium pojęcia "innowacyjnych operacji" prowadzi do wniosku, że innowacyjnością winna być objęta cała "operacja" czyli przedsięwzięcie zgłoszone do dofinansowania.

W przedmiotowej sprawie wniosek obejmował trzy elementy:

- zakup lawety,

- zakup minikoparki,

- zakup urządzenia do wytwarzania baniek.

Zatem w sytuacji, gdy dwie pierwsze pozycje ponad wszelką wątpliwość nie są innowacyjne, bo sprowadzają się do oferowania typowych i powszechnie oferowanych usług, nie można się dopatrzyć innowacyjności w operacji jako całości.

Nawet gdyby założyć, że można przyjąć przymiot innowacyjności do całej operacji o ile tylko którykolwiek z jej elementów jest innowacyjny (którego to poglądu Sąd nie aprobuje), to również takiego założenia wniosek skarżącego nie spełnia, o czym prawidłowo orzekł organ.

Główny przedmiot sporu stanowi uznanie za pozorną innowacyjności związanej z zakupem urządzenia do produkcji baniek mydlanych. Odnośnie tej oceny organ oświadczył, że została dokonana wyłącznie na podstawie charakteru rozwiązania.

Jak wynika z cytowanego wyżej opisu Kryterium 1., innowacja kreatywna wymaga zatem stworzenia nowego projektu, produktu lub usługi. Nie można rozumieć pojęcia "nowy" inaczej jak tylko "dotychczas nieistniejący". Twierdzenie to znajduje potwierdzenie w Słowniku języka polskiego. Zgodnie z zawartym w nim opisem "nowy" to:

1. «niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony»

2. «taki, który zajął miejsce poprzedniego»

4. «od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony».

W pełni zasadna była w takim razie ocena organu, że skoro wnioskodawca nie przedstawił autorskiej technologii, własnego rozwiązania technicznego, nowego sposobu świadczenia usługi, nowego procesu organizacyjnego ani modelu biznesowego, to nie doszło do stworzenia rozwiązania kreatywnie innowacyjnego.

W ocenie Sądu proponowane rozwiązanie rzeczywiście nie spełnia także warunków innowacyjności imitującej, która co prawda jest wzorowana na wcześniej powstałych produktach (usługach), ale nie jest z nimi identyczna, gdyż wówczas nie można byłoby mówić o "wzorowaniu", lecz zastosowaniu takiego samego rozwiązania. Inaczej mówiąc, wzorowanie zakłada podobieństwo do rozwiązań stosowanych wcześniej, inspirowanie się nimi, ale także ich rozwinięcie lub udoskonalenie. Słusznie zwrócił uwagę organ, że we wniosku skarżący nie wskazał nowych funkcjonalności, nowych parametrów usługi, nowego sposobu jej świadczenia, nowej technologii, co pozwalałoby uznać, że choć jest to usługa już wcześniej dostępna, to wnioskodawca dodał do niej jakiś ww. element nowości: sposób świadczenia, nieistniejące dotąd funkcjonalności etc., co pozwalałoby na uznanie, że rozwiązanie zawiera innowację imitującą. Jednak wnioskodawca nie wykazał na czym, w jego przypadku, polega twórcze udoskonalenie powszechnie stosowanego w branży eventowej urządzenia do wytwarzania baniek.

Tym samym, skoro planowany wynajem urządzenia nie spełnia kryterium ani innowacyjności kreatywnej, ani imitującej, to uzasadniona jest ocena organu, że jest to innowacyjność pozorna, a przyznana w takim przypadku punktacja w wysokości 0 pkt. jest w pełni uzasadniona.

Odnośnie takiej kwalifikacji rozwiązania objętego wnioskiem o dofinansowanie organ – realizując wskazania zawarte w rozstrzygnięciu protestu – wyczerpująco uzasadnił na czym opiera swą ocenę.

I tak zwrócił uwagę, że rozwiązanie to wykorzystuje standardowe urządzenie używane zgodnie z jego przeznaczeniem (tj. bez elementu nowości), nie zmienia sposobu świadczenia usług, nie tworzy nowego procesu, produktu ani technologii. Ocenę tę uznać należy za wyczerpującą i przejrzyście uzasadnioną, a jej konkluzję Sąd w pełni podziela. Nadto - również w wykonaniu zaleceń Zarządu Województwa [...] – organ wyjaśnił, że LSR nie definiuje innowacyjności jako wyłącznego występowania usługi na danym obszarze. Brak przedsiębiorcy oferującego taką samą usługę nie jest wystarczający do uznania innowacyjności u wnioskodawcy, jeśli nie są spełnione kryteria innowacyjności.

W tym miejscu należy się odnieść do zarzutu, że organ badając udział przychodów z tytułu wynajmu wytwornicy do baniek do przychodów ogółem oraz wartość tego zakupu do sumy koszów kwalifikowanych wprowadził nowe kryterium oceny, nieprzewidziane w Regulaminie naboru wniosków – którego Sąd stanowczo nie podziela.

Wyjaśniając powyższe zwrócić należy uwagę, że organ stanowczo podkreślił, że ocena Rady została dokonana wyłącznie na podstawie charakteru rozwiązania i rzeczywiście na podstawie jej treści stwierdzić należy, że tak jest w istocie. Natomiast na kwestie danych finansowych powołał się jedynie w kontekście potwierdzenia prawidłowość tej oceny.

Pominięcie owych wskaźników: relacji kosztu zakupu urządzenia do wytwarzania do kosztu operacji ogółem oraz stosunku przychodów z jego wynajmu do przychodów ogółem było wyrazem realizacji wskazań wyrażonych przez Zarząd Województwa w rozstrzygnięciu protestu. Zarząd Województwa stwierdził w nim, że wprowadzenie dodatkowych, niewynikających z kryteriów elementów oceny (np. wartości zakupu jako przesłanki oceny innowacyjności) narusza zasady przejrzystości procedury.

Tym niemniej zauważyć należy, że stosownie do art. 134 § 1 ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie zaś do art. 135 stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli jest to niezbędne do jej końcowego załatwienia.

Biorąc pod uwagę powyższe kompetencje sądu administracyjnego, Sąd zauważa, że w opisie Kryterium 1, w części dotyczącej stopnia oryginalności zmian, jako innowację pozorną wskazano "drobne zmiany oferujące rzekome nowości - w rzeczywistości nie są to innowacje."

Z tego opisu wynika, że zawiera on element ocenny – co do zakresu pojęcia "drobnych zmian" nie precyzując ani nie ograniczając organu w zakresie możliwych do przyjęcia kryteriów. Zatem organ – wbrew twierdzeniu skargi – winien ustalić, czy proponowane zmiany mają charakter "drobnych". W tym celu organ w pełni zasadnie – jakkolwiek tylko posiłkowo - odwołał się do obiektywnych i mierzalnych kryteriów: relacji ceny urządzenia do pełnych kosztów kwalifikowalnych na poziomie 0,19% oraz stosunku przychodów z wynajmu urządzenia do całości przychodów na poziomie 1%. Z całą stanowczością należy stwierdzić, że ujęcie takich wskaźników w ocenie nie stanowiło wprowadzenia dodatkowego, nieznanego Regulaminowi naboru kryterium, a jedynie mierzalne i weryfikowalne zastosowanie wskaźnika "drobnych zmian", wprost przewidzianego w opisie Kryterium. Było to ze wszech miar zasadne w celu uchronienia się od zarzutu arbitralności i nieweryfikowalności oceny innowacyjności jako "drobnej zmiany", a więc odpowiadającej pojęciu innowacyjności pozornej w sytuacji, gdyby organ nie odwołał się do obiektywnych wartości.

Wobec powyższego, zarzut wyrażony w pkt. 2 skargi, dot. zastosowania pozaustawowych i arbitralnych kryteriów oceny także okazał się nieuzasadniony, podobnie jak zarzut z pkt. 3 – naruszenia przepisów Prawa przedsiębiorców i Konstytucji RP przez przeprowadzenie oceny w sposób nieprzejrzysty i dyskryminujący. Zakaz dyskryminacji i odpowiadający mu nakaz równego traktowania wnioskodawców wiąże się z obowiązkiem stosowania takich samych zasad wobec wszystkich podmiotów ubiegających się o dofinansowanie w ramach danego postępowania. Równe traktowanie wnioskodawców wymaga, aby właściwa instytucja nie stosowała w trakcie postępowania żadnych indywidualnych preferencji. Zakaz ten dotyczy zarówno procedur wyboru projektów, jak i kryteriów. Zatem nie może być tak, że skarżący w sposób odmienny, preferencyjny wobec innych wnioskodawców, może wykazywać warunek - w tym przypadku odnoszący się do stopnia innowacyjności - konieczny do uzyskania środków pomocowych.

W ocenie Sądu uzasadnienie oceny jest obiektywne, wyczerpujące i odnosi się do wskaźników zawartych we wniosku, w tym cen wszystkich trzech urządzeń (autolaweta, minikoparka i wytwornica do baniek) oraz przychodów, jakie będą generować. Stawiając takie zarzuty skarżący nie wskazał na czym ów brak przejrzystości oceny miałby polegać, podobnie jak zarzut dyskryminacji, który mógłby być uznany za zasadny, gdyby skarżący wykazał, że identyczny wniosek innego wnioskodawcy został oceniony korzystniej, czego jednak nie udowodnił. Trudno więc dociec, na czym owa dyskryminacja skarżącego miałaby polegać. Natomiast fakt, że skarżący nie otrzymał dofinansowania swego wniosku o tym z pewnością świadczyć nie może. Całe postępowanie miało charakter konkursowy, zatem w tę formułę wpisuje się sytuacja, że dofinansowanie otrzymają ci spośród wnioskodawców, którzy spełnią wymogi konkursu lub spełnią je w stopniu wyższym, niż pozostali. Tak więc to na stronie skarżącej ciążył obowiązek przedstawienia dowodów oraz składania wyjaśnień niezbędnych do wyboru operacji do dofinansowania.

Zdaniem Sądu, całe postępowanie zostało przeprowadzone rzetelnie, wbrew twierdzeniu strony jego sprawa została rozpatrzona przez niezależny podmiot, a on sam miał możliwość skorzystania ze środków prawnych w postaci protestu i skargi do sądu administracyjnego, co czyni nieuzasadnionym również zarzut zawarty w pkt. 4 skargi.

Końcowo należy się odnieść do orzeczeń sądów administracyjnych powoływanych w skardze na poparcie twierdzeń skarżącego.

Wyrok o sygn. akt III SA/Gl 12/20 z 26 lutego 2020r. (a nie z 5 marca 2020r.) – wbrew twierdzeniu strony – nie dotyczy związania [...] wskazaniami wyrażonymi w rozstrzygnięciu protestu przez właściwą instytucję (str. 3 skargi), lecz odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymiaru kary pieniężnej.

Natomiast wyrok NSA o sygn. akt I GSK 1342/21 z 17 marca 2022r. (a nie z 14 grudnia 2021r.) odnosi się do wniosku o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i również nie ma związku z rozpoznawaną sprawą.

Wreszcie także wyrok NSA o sygn. akt II GSK 1205/18 (z 23 czerwca 2021r. a nie z 24 maja 2018r., jak twierdzi strona), został wydany w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. (Treść wszystkich orzeczeń Sąd ustalił na podstawie danych z CBOSA).

Trudno zatem dopatrzyć się związku przywołanych orzeczeń z niniejszą sprawą.

Jedynie wyrok TSUE z 18 października 2001 r. w sprawie C-19/00 ([...] przeciwko [...]) istotnie dotyczy zasady transparentności i równego traktowania wykonawców, choć w świetle prawa zamówień publicznych. Jednak – jak już Sąd wskazał - brak jest podstaw do przyjęcia, że w przedmiotowym postępowaniu do naruszenia takich zasad doszło.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 22h ust. 9 pkt 2 ustawy i art. 151 ppsa, orzekł o oddaleniu skargi.