Sąd oddalił skargę egzaminatora, zostaje unieważnienie egzaminu na prawo jazdy

Decyzją z dnia 19 maja 2026 r. znak: SKO.UP/4121/124/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, działając na podstawie art. 52 ust. 2, art. 67 ust. 1 pkt 4, art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierującymi pojazdami (t.j. Dz. U z 2025 r., poz. 1226 z późn. zm., dalej: u.k.p.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, z późn. zm., dalej: k.p.a.), utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia 7 maja 2025 r. nr TK-IV.8041.12.2025, orzekającą o unieważnieniu egzaminu państwowego w części praktycznej w zakresie kat. B prawa jazdy, przeprowadzonego w dniu 21 stycznia 2025 r., przez egzaminatora J. O. (dalej: skarżący) w Małopolskim Ośrodku Ruchu Drogowego w Krakowie, któremu poddany został E. B.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 10 lutego 2025 r. do Urzędu Marszałkowskiego wpłynęło pismo znak: [...] Małopolskiego Ośrodka Ruchu Drogowego, wraz z kompletem dokumentów dotyczących egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kat. B, przeprowadzonego w dniu 21 stycznia 2025 r. przez skarżącego. Do pisma dołączono: odwołanie p. E. B., notatkę służbową skarżącego, listę osób zakwalifikowanych na egzamin, arkusz przebiegu części praktycznej egzaminu oraz płytkę DVD z nagraniem przebiegu egzaminu.

Po zapoznaniu się z przekazaną dokumentacją w sprawie, organ I instancji uznał, że zachodzą przesłanki do unieważnienia egzaminu państwowego praktycznego w zakresie kat. B prawa jazdy, przeprowadzonego w dniu 21 stycznia 2025 r. przez skarżącego w Małopolskim Ośrodku Ruchu Drogowego w Krakowie, któremu został poddany E. B.

W związku z powyższym organ I instancji, pismem z dnia 14 lutego 2025 r. powiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego.

Po przeprowadzenie postępowania, Marszałek Województwa Małopolskiego, decyzją z dnia 7 maja 2025 r. nr TK-IV.8041.12.2025, orzekł o unieważnieniu egzaminu państwowego w części praktycznej w zakresie kat. B prawa jazdy, przeprowadzonego w dniu 21 stycznia 2025 r. przez skarżącego w Małopolskim Ośrodku Ruchu Drogowego w Krakowie, któremu został poddany E. B.

W motywach rozstrzygnięciach, organ I instancji wyjaśnił, że wykonując w ruchu drogowym zadanie egzaminacyjne (wskazane w arkuszu przebiegu egzaminu pod poz. 13) egzaminowany zbliżając się do przejazdu kolejowego, oznakowanego znakiem ostrzegawczym A-10 "przejazd kolejowy bez zapór", a następnie znakiem drogowym G-4 tj. "krzyżem św. Andrzeja przed przejazdem kolejowym wielotorowym" oraz sygnalizacją świetlną, zredukował prędkość pojazdu egzaminacyjnego do około 15 km/h, a następnie spojrzał w prawo czy nie nadjeżdża pojazd szynowy. Skarżący uznał zachowanie egzaminowanego, jako zagrażające bezpośrednio zdrowiu i życiu uczestników ruchu drogowego, dlatego też ustalił wynik negatywny i przerwał egzamin.

Następnie, po zapoznaniu się z nagraniem z przebiegu egzaminu oraz ze zgromadzoną dokumentacją organ I instancji ustalił, że przejazd przez ww. przejazd kolejowy przez egzaminowego wykonany został zgodnie z przepisami ruchu drogowego. Egzaminowany, przed przejazdem kolejowym zredukował prędkość i rozpoczął obserwację przejazdu kolejowego. Egzamin odbywał się przy dobrej widoczności.

Wobec powyższego, w ocenie organu I instancji nagranie z przebiegu egzaminu, nie potwierdza opisu sytuacji przedstawionego przez skarżącego, a tym bardziej zaistnienia przesłanki do przerwania egzaminu praktycznego na kat. B prawa jazdy. Nie doszło do sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia i zdrowia uczestników ruch drogowego, a przerwanie egzaminu było bezzasadne.

Wobec powyższego, w ocenie organu I instancji decyzja skarżącego o ustaleniu oceny negatywnej z egzaminu i jego przerwaniu była zbyt pochopna.

W odwołaniu wniesionym od ww. decyzji, skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. naruszenie przepisów postępowania tj.:

- art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego w wyniku nierozważenia całego materiału dowodowego, pominięcia istotnych dowodów w sprawie dokonanie oceny dowodów z przekroczeniem zasady swobodnej oceny,

- art. 8 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w sposób budzący oczywiste wątpliwości co do rzetelności i bezstronności postępowania a także prowadzenie postępowania w sposób sugerujący wolę wskazania z góry założonej tezy,

- art. 11, poprzez zdawkowe i niedokładne wyjaśnienie przez organ przesłanek, którymi kierował się przy wydawaniu decyzji,

- art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak w uzasadnieniu decyzji uzasadnienia faktycznego i prawnego wraz z wyjaśnienia podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa

2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 72 ust. 1 pkt. 2 ustawy o kierujących pojazdami, poprzez błędne zastosowanie w sytuacji nieistnienia przesłanek do unieważnienia egzaminu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uznało wniesione odwołanie za nieuzasadnione i opisaną na wstępie decyzją orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy streścił przebieg dotychczasowego postępowania oraz przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie. Wyjaśnił, że egzamin państwowy na prawo jazdy składa się z części teoretycznej i praktycznej (art. 51 ustawy o kierującymi pojazdami).

Zgodnie z art. 52 ust. 2 ww. ustawy część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań jedynie w przypadku, gdy zachowanie osoby zdającej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego.

Podstawą do uzyskania przez egzaminowanego wyniku negatywnego z części praktycznej egzaminu w zakresie kat. B prawa jazdy był wjazd na torowisko bez upewnienia. W notatce służbowej z dnia 8 lutego 2025 r. skarżący stwierdził, iż egzaminowany uzyskał wynik negatywny i "egzamin został przerwany z powodu zachowania osoby egzaminowanej, zagrażającego bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego- nieupewnienia się przed wjazdem na przejazd kolejowy czy nie zbliża się pojazd szynowy".

SKO wskazało, że podstawowym dowodem w sprawie jest nagranie z egzaminu z dnia 21 stycznia 2025 r. Po przeanalizowaniu nagrań z kamer, nagrania, na którym widoczny jest kierowca i jezdnia po lewej stronie kierowcy oraz widoku z przodu samochodu Kolegium stwierdziło, iż egzaminowany nie stworzył zagrożenia bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego, co mogłoby skutkować zakończeniem części praktycznej egzaminu.

Na nagraniach widać (po "zsynchronizowaniu" widoku z kamery, z którego widać jezdnię po lewej stronie kierującego i z widoku z przodu samochodu), iż egzaminowany nie stworzył zagrożenia. Okoliczność tę w sposób prawidłowy ocenił organ I instancji. Egzaminowany zatrzymał się podczas pierwszego przejazdu w odległości ok 6 m-7 m od torowiska (licząc od skraju maski samochodu).

Okoliczność tę Kolegium oceniło na podstawie nagrania z przodu pojazdu. Podczas żadnego z przejazdów nie przejeżdżał torowiskiem pociąg. Odnośnie zaś kwestii braku upewnienia się przez egzaminowanego podczas przejazdu przez torowisko, na obu nagraniach widoczne jest, iż zbliżając się do torowiska spojrzał w swoja prawą stronę i podczas tego patrzenia nastąpiło zahamowane i przerwanie egzaminu.

Wobec powyższego - zdaniem Kolegium - zachowanie egzaminowanego nie zagroziło życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący, zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

I. przepisów postępowania, tj.:

a) art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego w wyniku nierozważenia całego materiału dowodowego, pominięcia istotnych dowodów w sprawie, dokonania oceny dowodów z przekroczeniem zasady swobodnej oceny;

b) art. 8 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w sposób budzący oczywiste wątpliwości, co do rzetelności i bezstronności postępowania organów obu instancji, a także prowadzenie postępowania w sposób sugerujący chęć wykazania z góry założonej tezy;

c) art. 11 k.p.a., poprzez pobieżne i niedokładne wyjaśnienie przez Organy orzekające przesłanek, którymi kierowały się przy wydawaniu rozstrzygnięcia;

d) art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak w uzasadnieniu decyzji uzasadnienia dla przyjętego stanu faktycznego i prawnego.

II. przepisów prawa materialnego tj. art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, poprzez błędne zastosowanie w sytuacji nieistnienia przesłanek do unieważnienia egzaminu.

Mając powyższe zarzuty na uwadze, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzające ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi, skarżący rozwinął powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.

Zdaniem Sądu skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 28 p.r.d.

1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejazdu kolejowego oraz przejeżdżając przez przejazd, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność. Przed wjechaniem na tory jest on obowiązany upewnić się, czy nie zbliża się pojazd szynowy, oraz przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności, zwłaszcza jeżeli wskutek mgły lub z innych powodów przejrzystość powietrza jest zmniejszona.

2. Kierujący jest obowiązany prowadzić pojazd z taką prędkością, aby mógł go zatrzymać w bezpiecznym miejscu, gdy nadjeżdża pojazd szynowy lub gdy urządzenie zabezpieczające albo dawany sygnał zabrania wjazdu na przejazd.

3. Kierującemu pojazdem zabrania się:

1) objeżdżania opuszczonych zapór lub półzapór oraz wjeżdżania na przejazd, jeżeli opuszczanie ich zostało rozpoczęte lub podnoszenie nie zostało zakończone;

2) wjeżdżania na przejazd, jeżeli po drugiej stronie przejazdu nie ma miejsca do kontynuowania jazdy;

3) wyprzedzania pojazdu na przejeździe kolejowym i bezpośrednio przed nim;

4) omijania pojazdu oczekującego na otwarcie ruchu przez przejazd, jeżeli wymagałoby to wjechania na część jezdni przeznaczoną dla przeciwnego kierunku ruchu.

Organy w niniejszej sprawie ustaliły w niniejszej sprawie stan faktyczny na podstawie dokumentów i zapisów video z przebiegu praktycznego egzaminu, zgromadzonych w aktach administracyjnych. Organy dokonały analizy zapisu przebiegu egzaminu praktycznego i na tej podstawie przyjęły, że egzaminowany wykonując zadanie wskazane w arkuszu przebiegu egzaminu pod poz. 13 zbliżając się do przejazdu kolejowego, oznakowanego znakiem ostrzegawczym A-10 "przejazd kolejowy bez zapór", a następnie znakiem drogowym G-4 tj. "krzyżem św. Andrzeja przed przejazdem kolejowym wielotorowym" oraz sygnalizacją świetlną, zredukował prędkość pojazdu egzaminacyjnego i z bezpiecznej odległości spojrzał prawą stronę, celem upewnienia się, czy nie nadjeżdża pojazd szynowy. Na podstawie dokumentacji sprawy, a zwłaszcza z nagrania przebiegu egzaminu organy uznały, że egzaminowany jechał z bezpieczną prędkością zbliżając się do przejazdu kolejowego, oznakowanego znakiem ostrzegawczym A-10 "przejazd kolejowy bez zapór", wraz ze znakiem drogowym G-4 tj. "Krzyż św. Andrzeja przed przejazdem kolejowym wielotorowym" oraz sygnalizacją świetlną, zredukował prędkość do ok 15 km/h celem bezpiecznego przejazdu przez torowisko kolejowe i upewnił się o możliwości dalszej jazdy. W sytuacji egzaminu, którego dotyczy zaskarżona decyzja, zatrzymanie pojazdu egzaminacyjnego przed znakiem G-4 nie było wymagane. Nie wynikało ani z oznakowania pionowego czy poziomego przed przejazdem kolejowym, ani też z braku dostatecznej widoczności torowiska już w znacznej odległości od niego. Sygnalizator świetlny nie był wzbudzony przez żaden pojazd szynowy, gdyż światła nie paliły się w sposób ani ciągły ani też nie nadawane były sygnały świetlne migające. Egzaminowany w ocenie organów nie stworzył zagrożenia dla ruchu drogowego, dlatego też brak było podstaw do przerwania egzaminu państwowego.

W dokonanej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego nie sposób doszukać się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. czy art. 80 k.p.a. zarzucanego przez skarżącego. Organy prawidłowo przeanalizowały, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, zapis video przeprowadzonego egzaminu i na tej podstawie przyjęły przedstawiony powyżej stan faktyczny sprawy.

Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, unieważnia egzamin państwowy, jeżeli był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik. Z treści powołanego przepisu wynika, że zadaniem organu administracji publicznej jest ocena, czy w trakcie czynności egzaminacyjnych zostały naruszone przepisy prawa, które mogą stanowić podstawę do oceny, że egzamin powinien zostać unieważniony. Podkreślić przy tym należy, że użyty przez ustawodawcę w art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. zwrot "niezgodny z przepisami ustawy" oznacza zarówno niezgodność z przepisami ustawy o kierujących pojazdami oraz z przepisami wykonawczymi do ww. ustawy, tj. mającym zastosowanie w niniejszej sprawie rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach. Akt ten określa m.in. warunki i tryb przeprowadzania części praktycznej egzaminu państwowego. Z § 28 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym w dniu egzaminu, wynika że osoba egzaminowana uzyskuje negatywny wynik części praktycznej egzaminu państwowego, jeżeli:

a) dwukrotnie nieprawidłowo wykonała to samo zadanie egzaminacyjne w ramach części praktycznej egzaminu przeprowadzanej w ruchu drogowym,

b) egzamin przerwano zgodnie z § 16 ust. 1,

c) wystąpiły okoliczności określone w § 12 ust. 2.

Z kolei § 16 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia przewiduje, że egzaminator przerywa egzamin państwowy, jeżeli zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 52 ust. 2 u.k.p., a § 16 ust. 1 pkt 2, jeżeli wystąpiły okoliczności określone w tabeli nr 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia, a zachowanie osoby zdającej zagrażało bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. Określone w art. 52 ust. 2 u.k.p. przesłanki przerwania części praktycznej egzaminu państwowego przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań, polegają na takim zachowaniu osoby zdającej, które zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego.

Wskazać zatem należy, że skoro art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. dla dopuszczalności unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy wymaga, aby egzamin "był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy", to zbadanie legalności zaskarżonej decyzji polegać musi na wskazaniu, jak należy rozumieć wyrażenie "w sposób niezgodny z przepisami ustawy", a odpowiedzi na to pytanie należy poszukiwać w przepisach Rozdziału 9 obejmującego art. 49-57d u.k.p. Równie ważne znaczenie ma treść art. 51 ust. 1 pkt 2 u.k.p., który określa cel egzaminu praktycznego i jego zakres w odniesieniu do egzaminu praktycznego na prawo jazdy uprawniające do kierowania m.in. pojazdami silnikowymi jako: "sprawdzenie umiejętności w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się, odpowiednio do uprawnienia, o które ubiega się osoba zdająca egzamin w ruchu drogowym pojazdem silnikowym". W kontekście tego przepisu, należy przyjąć, że egzamin przeprowadzony w sposób niezgodny z wyżej wskazanym celem i zakresem egzaminu, byłby wówczas niezgodny z przepisami ustawy.

W świetle powyższych regulacji, przepis art. 52 ust. 2 u.k.p. w powiązaniu z § 16 ust. 1 pkt 1 a także § 16 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia wskazują, że egzaminator jest zobowiązany do przerwania egzaminu państwowego przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań, gdy zachowanie osoby zdającej egzamin zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego; co oznacza, że zachowanie takie, aby stanowiło uzasadnioną przesłankę do przerwania egzaminu państwowego na prawo jazdy, musi zagrażać bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2023 r., sygn. II GSK 1323/22, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych, dalej: CBOSA).

Aby przyjąć, że zachowanie osoby zdającej może być podstawą przerwania egzaminu, konieczne jest ustalenie i stwierdzenie, czy w konkretnych okolicznościach danej sprawy zachowanie osoby zdającej stwarzało bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia uczestników ruchu drogowego uzasadniające podjęcie decyzji o przerwaniu egzaminu, co prowadzi i do tego wniosku, że sam fakt nieprawidłowego zachowania osoby zdającej, nawet wymienionego w tabeli nr 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia, nie uprawnia do przerwania egzaminu, jeżeli z zachowaniem tym nie łączy się bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia uczestników ruchu drogowego. Innymi słowy, część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań "jedynie w przypadku", gdy "zachowanie osoby zdającej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego" (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2023 r., sygn. I OSK 917/20, CBOSA). Użyty przez ustawodawcę zwrot "zagraża bezpośrednio" wskazuje, że powinno to być zachowanie, które powoduje zagrożenie realnie w okolicznościach danej sprawy, nie może być to zatem zagrożenie potencjalne, hipotetyczne. Jak wynika z zapisu video przebiegu egzaminu, sygnalizator świetlny nie był wzbudzony przez żaden pojazd szynowy, światła nie paliły się w sposób ani ciągły ani też nie nadawane były sygnały świetlne migające, nie nadjeżdżał żaden pojazd szynowy, droga przed pojazdem, którym odbywał się egzamin była wolna, w związku z powyższym, egzaminowany nie mógł spowodować realnego zagrożenia.

W tym kontekście jeszcze raz należy przypomnieć, że zgodnie z art. 28 ust. 1 p.r.d. kierujący pojazdem, zbliżając się do przejazdu kolejowego oraz przejeżdżając przez przejazd, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność. Przed wjechaniem na tory jest on obowiązany upewnić się, czy nie zbliża się pojazd szynowy, oraz przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności. A zatem szczególną ostrożność należy zachować nie tylko przed znakiem drogowym G-4 tj. "krzyżem św. Andrzeja przed przejazdem kolejowym wielotorowym", ale także podczas przejeżdżania przez przejazd kolejowy, a upewnić się czy nie zbliża się pojazd szynowy, należy nie przed znakiem drogowym G-4 tj. "krzyżem św. Andrzeja przed przejazdem kolejowym wielotorowym", ale przed wjechaniem na tory, na co egzaminowany nie miał szansy, ponieważ skarżący zatrzymał pojazd znacznie wcześniej, uznając że upewnienie to winno nastąpić przed znakiem drogowym G-4 tj. "krzyżem św. Andrzeja przed przejazdem kolejowym wielotorowym", a nie przed wjechaniem na tory.

W świetle powyższych rozważań, nie można zgodzić się ze skarżącym, jakoby w realiach niniejszej sprawy, egzamin państwowy na prawo jazdy został przeprowadzony zgodnie z przepisami ustawy. Zachowanie osoby zdającej egzamin nie zagrażało w bezpośredni sposób zdrowiu i życiu uczestników ruchu drogowego (art. 52 ust. 2 u.k.p.), co w konsekwencji oznacza, że brak było podstaw do zakończenia części praktycznej egzaminu przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań. Dlatego też, za niezasadny należało uznać zarzut skargi naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.