Granicę ustalił już sąd, więc koszty rozgraniczenia obciążyły tylko skarżącą

Zaskarżonym postanowienie z 2 marca 2026 r. znak: SKO.GN/4160/1/2026 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie, działając na postawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144, art. 262 § 1 pkt 2 i art. 264 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy T. z 21 listopada 2025r. znak: GR.6830.10.15.2023 w sprawie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego.

Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.

Rozpoznając wniosek M. K. (dalej: skarżąca) z 3 lipca 2023 r. Wójt Gminy T. postanowieniem z 4 września 2023 r. znak: GR.6830.10:2023, powołując się na treść art. 61a § 1 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia pomiędzy nieruchomością składającą się z działki ewidencyjnej nr [...] z działką sąsiednią, tj. nr [...] położonymi w Z. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia wskazano, że przebieg przedmiotowej granicy został ustalony w postępowaniu sądowym i ujawniony w ewidencji gruntów i budynków na podstawie danych geodezyjnych zawartych w operacie technicznym nr [...] wykonanym do wyroku z 10 listopada 2005 r. sygn. akt [...], po oddaleniu apelacji przez Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt [...].

W wyniku rozpatrzenia zażalenia wniesionego przez skarżącą, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie postanowieniem z dnia 2 listopada 2023 r. sygn. akt SKO.GN/4160/117/2023, uchyliło postanowienie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.

Następnie Wójt Gminy T. decyzją z dnia 20 września 2024 r. umorzył postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości składającej się z działki ewidencyjnej nr [...] z działką nr [...] i przekazał sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w Tarnowie.

Odwołanie od ww. decyzji wniosła skarżąca podnosząc, że sprawa zakończona wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowie z 10 listopada 2005 r. sygn. akt [...] (w sprawie ustalenia przebiegu granic pomiędzy ww. nieruchomościami) została błędnie rozstrzygnięta, a to przez to, że wykonany do tego postępowania operat pomiarowy jest nieprawidłowy. Dalej skarżąca poddała krytyce przeprowadzone przez sąd powszechny rozgraniczenie. Zdaniem skarżącej granice zostały źle wyznaczone, tj. według błędnej mapy ewidencyjnej.

Decyzją z dnia 6 listopada 2024 r. sygn. akt SKO.GN/4160/105/2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie uchyliło ww. decyzję Wójta Gminy T. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Kolegium wskazało, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien w sposób nie budzący wątpliwości ustalić, czy okazana w protokole granicznym z 19 kwietnia 2024 r. granica przebiega w tym samym miejscu, co granica ustalona we wcześniejszym postępowaniu sądowym.

Decyzją z dnia 7 marca 2025 r. Wójt Gminy T. umorzył postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości położonej w obrębie Z., tj. składającej się z działki ewidencyjnej nr [...] z działką sąsiednią nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że Sąd Rejonowy w Tarnowie wyrokiem sygn. akt [...] dokonał rozgraniczenia nieruchomości położonych w Z. i ustalił granice pomiędzy działkami nr [...] i nr [...]. Prawomocne orzeczenie sądu w sprawie rozgraniczenia jest wiążące dla organu i nie jest możliwe ustalenie innego przebiegu granicy, niż ustalił to sąd powszechny.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła geodecie, że sporządzony przez niego operat dotyczy źle dokonanego rozgraniczenia przez Sąd w sprawie sygn. akt [...], gdyż dokonanego w oparciu o wyrysowaną drogę gminną, która nie istnieje na gruncie. Zdaniem skarżącej Sąd w tym przypadku "zgodził się z tym fałszerstwem geodety". Dalej skarżąca podniosła, że Sąd Rejonowy w Tarnowie w wyroku z 10 listopada 2005 r. pominął wiele dowodów i okoliczności, które były podnoszone na etapie tego postępowania.

Decyzją z dnia 19 maja 2025 r. znak: SKO.GN/4160/35/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie, w wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej, utrzymało w mocy ww. decyzję Wójta Gminy T. z 7 marca 2025 r. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że w niniejszej sprawie istotne jest to, że po przeprowadzeniu postępowania w sprawie ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działką ewidencyjną nr [...] z działką sąsiednią, tj. nr [...] uprawniony geodeta w opinii z 14 maja 2024 r. stwierdził, że cyt. "z analizy dokumentów w postępowaniu wynika, że przebieg przedmiotowej granicy został ustalony w postępowaniu sądowym, został on ujawniony w ewidencji gruntów i budynków na podstawie danych zawartych w operacie technicznym nr [...] wykonanym do wyroku sygn. akt [...] z dnia 10 listopada 2005 r. po oddaleniu apelacji przez Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem sygn. akt [...] z dnia 19 stycznia 2007 r. Z powołanych wyżej dokumentów wynika, że sąd dokonał rozgraniczenia działki nr [...] z działkami nr [...] i [...], w której zapadł prawomocny wyrok." Ponadto w uzupełnieniu opinii z 10 stycznia 2025 r. geodeta stwierdził, że wyznaczone w protokole granicznym z 19 kwietnia 2024 r. punkty graniczne 1/4 - 2/4 przyjęte zostały z operatu sporządzonego do wyroku sądu, posiadają te same współrzędne geodezyjne określające ich położenie na gruncie, co oznacza, że są tożsame jak punkty oznaczone nr 1 i 2 w postępowaniu sądowym. Podsumowując, organ stwierdził, że rację ma organ I instancji wskazując, że granica pomiędzy działką ewidencyjną nr [...] z działką sąsiednią, tj. nr [...] została ustalona w postępowaniu sądowym. Dodatkowo, uprawiony geodeta jednoznacznie stwierdził, że wizja w terenie nie pozwala na stwierdzenie, że nastąpiła zmiana we władaniu przedmiotowymi nieruchomościami w odniesieniu do granicy ujawnionej w ewidencji gruntów na podstawie ww. wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowie. Kolegium podkreśliło, że ustalenie granicy nastąpiło w postępowaniu sądowym ma ważkie znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy. W orzecznictwie niekwestionowany jest pogląd, że organ administracji publicznej nie może zmieniać orzeczeń sądu powszechnego w zakresie ustalenia granic.

Następnie wskazano, że postanowieniem z dnia 21 listopada 2025 r. znak: GR.6830.10.15.2023 Wójt Gminy T. ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego na kwotę 1.200,00 zł i w całości zobowiązał do zapłaty skarżącą.

W zażaleniu wniesionym na ww. postanowienie skarżąca ponowiła zarzuty podnoszone na etapie postępowania dotyczącego rozgraniczania, wskazując szczegółowo na historię sporu pomiędzy właścicielami działek nr [...] i nr [...] w Z. Zdaniem skarżącej nie doszło do wyznaczenia granic pomiędzy ww. nieruchomościami w miejscu granicy tych dróg wyznaczonej przez Sąd postanowieniem z dnia 04.03.1997 r. sygn. akt [...]. Zdaniem skarżącej geodeta wyznaczył granicę wyrysowanej drogi gminnej oznaczonej bezprawnie nr [...] i nie istniejącej na gruncie, z drogą nr [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie nie znalazło podstaw do uwzględnienia zażalenia i opisanym na wstępie postanowieniem z dnia 2 marca 2025r. orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji. Kolegium wyjaśniło, że zasady wynikające z regulacji przewidzianej w dziale IX Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczącym "Opłat i kosztów postępowania" stanowią, iż stronę obciążają te koszty postępowania, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie (art. 262 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a.). Przepis ten wskazuje więc koszty, które obciążają strony, a także przewiduje możliwość żądania od stron w uzasadnionych przypadkach zaliczki na pokrycie kosztów postępowania (art. 262 § 2 k.p.a.). Wykładnia gramatyczna art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. skłania do wniosku, że ustala on zasady rozdziału kosztów postępowania pomiędzy stronę (strony), a organ administracji. Oznacza to, że koszty postępowania, których poniesienie nie jest ustawowym obowiązkiem organu, obciążają strony: w wypadku kosztów rozgraniczenia obciążają one strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości, według zasady wyrażonej w art. 152 Kodeksu cywilnego. Konsekwentnie więc należy przyjąć, że na tej podstawie można orzec o kosztach rozgraniczenia poniesionych przez organ administracji publicznej (np. o wynagrodzeniu upoważnionego geodety) i obciążyć kosztami rozgraniczenia wyłożonymi przez organ strony będące właścicielami gruntów objętych rozgraniczeniem, na zasadach określonych w art. 152 Kodeksu cywilnego.

W niniejszej sprawie niesporne jest, że postępowanie rozgraniczeniowe zostało wszczęte na wniosek skarżącej z dnia 3 lipca 2023 r. Decyzją z dnia 7 marca 2025 r. Wójt Gminy T. umorzył postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości położonej w obrębie Z., tj. składającej się z działki ewidencyjnej nr [...] z działką sąsiednią nr [...]. Decyzją z dnia 19 maja 2025 r. znak: SKO.GN/4160/35/2025, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie, w wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej utrzymało w mocy ww. decyzję Wójta Gminy T. z dnia 7 marca 2025 r. Za wykonane czynności uprawniony geodeta otrzymał wynagrodzenie w kwocie 1.200,00 zł zgodnie z rachunkiem (faktura nr [...]) z dnia 1 lipca 2024 r. przedstawionym przez geodetę. W aktach sprawy znajdują się dokumenty dotyczące rozgraniczenia. W protokole granicznym z 19 kwietnia 2024 r. geodeta uprawniony wskazał na czynności, jakie wykonał i jakie dowody uwzględnił w postępowaniu. Wykonano szkic graniczny stanowiący załącznik do protokołu. W opinii z dnia 15 kwietnia 2024 r. geodeta stwierdził, że "z analizy dokumentów w postępowaniu wynika, że przebieg przedmiotowej granicy został ustalony w postępowaniu sądowym, został on ujawniony w ewidencji gruntów i budynków na podstawie danych zawartych w operacie geodezyjnym technicznym [...] wykonanym do wyroku sygn. akt [...] z dnia 10 listopada 2005 r. po oddaleniu apelacji przez Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem sygn. akt [...] z dnia 19 stycznia 2007 r. Z powołanych dokumentów wynika, że sąd dokonał rozgraniczenia działki nr [...] z działkami nr [...] i nr [...], w której zapadł prawomocny wyrok".

Organ odwoławczy wskazał następnie, że w toku sprawy organ I instancji zwrócił się do geodety K. P. (pismo z 22 listopada 2024 r.) o podanie następujących informacji: 1. Czy przebieg spornej granicy jest widoczny na gruncie? 2. Czy można jednoznacznie stwierdzić, że nastąpiła zmiana we władaniu nieruchomościami w miejscu przebiegu spornego odcinka granicy pomiędzy działką nr [...] i [...] w odniesieniu do przebiegu ustalonego w dokumentacji geodezyjnej, sporządzonej przez biegłego geodetę do wyroku z dnia 10.11.2005 r. sygn. akt [...]. Czy okazana w protokole granicznym z dnia 19 kwietnia 2024 r. granica przebiega w tym samym miejscu co granica ustalona w ww. postępowaniu sądowym?

W odpowiedzi (pismo z 28 listopada 2024 r.) geodeta stwierdził, że przebieg spornej granicy nie jest widoczny na gruncie i przebiega w części zajeżdżonej drogi. Ponadto nie można stwierdzić, że nastąpiła zmiana we władaniu nieruchomościami w odniesieniu do dokumentacji geodezyjnej sporządzonej przez biegłego geodetę do wyroku z dnia 10.11.2005 r. sygn. akt [...]. Na pytanie trzecie organu geodeta stwierdził, że granica okazana 19 kwietnia 2024 r. jest tą sama granicą, która została ustalona w postępowaniu sądowym. Organ wyjaśnił, że stosownie do art. 365 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W orzecznictwie wskazuje się, że zarówno w przypadku zawarcia przez strony postępowania ugody w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości, jak i rozstrzygnięcia sprawy przez sąd powszechny, ponowne ustalenie przebiegu granicy przez organ administracyjny w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości jest niedopuszczalne.

Następnie organ wskazał, że zasady podziału kosztów na właścicieli rozgraniczanych nieruchomości po połowie odnoszą się do sytuacji, gdy co do przebiegu granic zaistniał spór. Kwestie tą należy oceniać obiektywnie. Wskazuje się bowiem, że "skoro postępowanie rozgraniczeniowe, co wynika z treści art. 152-153 k.c., toczy się w istocie rzeczy w interesie wszystkich podmiotów uczestniczących w rozgraniczeniu, to wszyscy właściciele sąsiednich nieruchomości zobowiązani są do udziału w kosztach tego postępowania, bez względu na to kto żądał jego wszczęcia. Niemniej jednak rozkład kosztów postępowania rozgraniczeniowego musi uwzględniać rzeczywisty zakres sporności lub niepewności. Koszy postępowania powinny zostać rozdzielone równomiernie jedynie w odniesieniu do tej części granicy, której przebieg okazał się obiektywnie sporny lub niepewny. W pozostałym zakresie, co do tej części granicy, która odpowiada stanowi geodezyjno - kartograficznemu i nie była kwestionowana przez stronę niebędąca wnioskodawcą podział kosztów powinien uwzględniać zasadność wystąpienia z wnioskiem dotyczącym przebiegu całej granicy. (wyrok WSA w Rzeszowie z 14.03.2023 r. II SA/Rz 1298/22).

Organ podkreślił, że ustalenie granicy nastąpiło w postępowaniu sądowym a organ administracji publicznej nie może zmieniać orzeczeń sądu powszechnego w zakresie ustalenia granic. To powoduje, że w istocie żądając prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, skarżąca wiedziała, że granice pomiędzy działkami nr [...] i [...] są ustalone w postępowaniu sądowym. W efekcie, zdaniem Kolegium, w niniejszej sprawie obiektywnie nie wystąpił spór co do granic ww. nieruchomości. Skarżąca powinna bowiem wiedzieć, że w postępowaniu administracyjnym nie sposób zakwestionować granic ustalonych w postępowaniu sądowym i to niezależnie do argumentów podniesionych przez skarżącą. W konsekwencji, skoro nie było obiektywnego sporu co do granicy, organ I instancji zasadnie obciążył kosztami tylko skarżącą.

Koszty postępowania ustalone zostały ryczałtowo. Przepisy prawa nie określają wysokości stawek za wykonanie usług geodezyjnych w postępowaniu o rozgraniczenie nieruchomości w trybie administracyjnym. Ceny te kształtują zasady wolnego rynku. W takiej sytuacji geodeta nie miał obowiązku przedstawiania wyceny poszczególnych czynności. Innymi słowy wysokość tych kosztów nie ma charakteru stałego, jak również nie została określona ryczałtowo w przepisach prawa - ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz wydanego na podstawie delegacji zawartej w tej ustawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości (Dz. U. z 1999 r. Nr /5, poz. 453). Koszty czynności związanych z rozgraniczeniem należą do kosztów postępowania administracyjnego i są wydatkami związanymi z postępowaniem, ponoszonymi w celu rozstrzygnięcia sprawy.

W toku sprawy geodeta wskazał, że na koszty związane z realizacją czynności rozgraniczenia składają się: zgłoszenie w ODGiK - 138,40 zł; listowe wezwanie uczestników postępowania 6 szt. x 12 zł = 72 zł; paliki geodezyjne do markowania 2 szt. x 0,35 zł = 0,70 zł; paliwo na dojazd - 30 zł; robocizna - 1 pracownik- 61 zł, geodeta- 248 zł; zysk 649,90 zł. Biorąc powyższe pod uwagę, Kolegium stwierdziło, że organ I instancji zasadnie przyjął, że geodeta wykonał pracę niezbędną w celu przeprowadzenia postępowania w sprawie ustalenia granic. Wykazane przez geodetę koszty są niewątpliwe wydatkami związanymi z pracą poniesioną przez geodetę. Nadto z akt sprawy wynika, że organ I instancji wystosował zapytanie ofertowe na wykonanie rozgraniczenia. Jak ustalono, wpłynęły trzy oferty (na 1200 zł, 2440 zł, 2500 zł). Organ wybrał tę ofertę, która była najtańsza. Mając na uwadze przedstawione powyżej wyjaśnienia organ orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca przytoczyła fragmenty zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji i podniosła, że nie zgadza się na wyznaczenie granicy przez Sąd Rejonowy w sprawie sygn. akt [...]. Zdaniem skarżącej Wójt Gminy T. błędnie odczytał ten wyrok, gdyż nie dotyczy on ustalenia granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...]. Kolegium nie zauważyło różnicy pomiędzy granicą działek nr [...] i nr [...] ustaloną przez sąd w sprawie sygn. akt [...], a granicą wyznaczoną przez sąd wyrokiem z dnia 10 listopada 2005 r. sygn. akt [...] pomiędzy działkami nr [...] i [...]. Zdaniem skarżącej żądanie zapłaty kwoty 1200 zł za dokonanie oznaczenia granicy drogi nr [...] z drogą nr [...] dwoma znakami i zobowiązanie w całości do jej zapłaty skarżącej jest niesłuszne.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonych w obrębie Z. gm. T., oznaczonych jako działki ewidencyjne [...] oraz [...]. W ocenie sądu, wbrew stanowisku skarżącej, koszty postępowania rozgraniczeniowego zostały przez organ odwoławczy ustalone i rozdzielone prawidłowo.

Rozgraniczenie nieruchomości w postępowaniu administracyjnym zostało uregulowane w przepisach ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 ze zm.), dalej jako ustawa lub p.g.k. Zgodnie z art. 29 ust. 1 tej ustawy, rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Organem przeprowadzającym rozgraniczenie z urzędu lub na wniosek strony, stosownie do art. 29 ust. 3 i art. 30 ust. 1 p.g.k., jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), zaś czynności ustalania przebiegu granic wykonuje geodeta upoważniony przez wskazane organy (art. 31 ust. 1 p.g.k.).

Rodzaje rozstrzygnięć, jakie zapaść mogą w postępowaniu rozgraniczeniowym określają przepisy art. 31 ust. 4, art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 2 p.g.k. Sprawa o rozgraniczenie w postępowaniu administracyjnym może zakończyć się ugodą mającą moc ugody sądowej (art. 31 ust. 4), decyzją organu o rozgraniczeniu, jeżeli mimo niezawarcia ugody, zebrane dowody pozwalają na ustalenie przebiegu granicy (art. 33 ust. 1), bądź decyzją o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego i przekazaniu sprawy z urzędu do rozpatrzenia sądowi (art. 34 ust. 2), gdy nie doszło do zawarcia ugody, ale również gdy zebrane w postępowaniu administracyjnym dowody nie dają podstaw do ustalenia przebiegu granicy w drodze decyzji.

Przytoczone przepisy wskazują na zasadę udziału geodety w postępowaniu dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości. W konsekwencji koniecznymi kosztami postępowania rozgraniczeniowego są koszty związane z czynnościami geodety w tym postępowaniu. Tym samym należą one do kosztów postępowania administracyjnego.

Przepisy ustawy nie określają natomiast zasad ponoszenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. W tej sytuacji, w kwestii kosztów administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego i sposobu ich rozliczenia zastosowanie znajdują przepisy Działu IX k.p.a. Zasady rozdziału kosztów postępowania administracyjnego regulują przepisy art. 262 § 1 i art. 264 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 262 § 1 k.p.a. stronę obciążają te koszty postępowania, które wynikły z jej winy (pkt 1), a także zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie (pkt 2).

Do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych, a nadto koszty mediacji (art. 263 § 1 k.p.a.). Organ może zaliczyć do kosztów postępowania także inne koszty bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy (art. 263 § 2 k.p.a.). Ustalenie wysokości kosztów postępowania następuje w drodze postanowienia, wydanego przez organ administracji publicznej jednocześnie z wydaniem decyzji. W postanowieniu tym organ określa osoby zobowiązane do poniesienia kosztów oraz termin i sposób ich uiszczenia (art. 264 § 1 k.p.a.). Na postanowienie w sprawie kosztów postępowania osobie zobowiązanej do ich poniesienia służy zażalenie.

Przedmiotem kontroli sądu w niniejszym postępowaniu nie jest ani prawidłowość rozgraniczenia dokonanego przez sąd powszechny, ani prawidłowość operatu sporządzonego na potrzeby tamtego postępowania. Przedmiotem kontroli jest wyłącznie postanowienie o kosztach. Natomiast skarżąca w istocie nie formułuje zarzutów dotyczących kosztów. Z pism procesowych skarżącej wynika, że ona nadal prowadzi spór o przebieg granicy i próbuje wykazać, że wyrok sądu z 2005 r. był błędny. To zaś pozostaje całkowicie poza zakresem tej sprawy. Zarzuty skargi skierowane są faktycznie przeciwko wyrokowi Sądu Rejonowego w Tarnowie i dokumentacji wykorzystanej w tamtym postępowaniu. Nawet gdyby skarżąca miała rację co do wadliwości operatu (a organy tego nie potwierdziły), nie mogłoby to prowadzić do wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia sądu cywilnego w niniejszym postępowaniu administracyjnym.

Podkreślić należy, że prawomocne orzeczenie sądu powszechnego korzysta z powagi rzeczy osądzonej i wiąże zarówno strony, jak i organy administracji publicznej. Organ rozgraniczeniowy nie posiada kompetencji do ponownego badania prawidłowości tego orzeczenia ani do ustalania odmiennego przebiegu granicy.

Organ prawidłowo wskazał, że koszty powstały w związku z postępowaniem wszczętym na żądanie skarżącej. Nadto konieczność przeprowadzenia czynności geodezyjnych wynikała także z zaleceń SKO zawartych w decyzji kasacyjnej. Organ I instancji nie mógł zatem poprzestać na samym powołaniu się na wcześniejsze rozgraniczenie, lecz musiał zweryfikować wskazaną przez organ odwoławczy okoliczność dotyczącą przebiegu granicy. Wydatki te były więc rzeczywiście poniesionymi kosztami postępowania. W konsekwencji, skoro organ prawidłowo zastosował art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. i wykazał, że koszty zostały wywołane żądaniem skarżącej, a jednocześnie prawidłowo uzasadnił obciążenie jej całością kosztów, to brak jest podstaw do ingerencji sądu.

Wcześniej SKO dwukrotnie uchylało rozstrzygnięcia organu I instancji, dając skarżącej pełną możliwość wykazania, że granica ustalona w postępowaniu sądowym nie jest tożsama z granicą będącą przedmiotem jej wniosku. Ostatecznie organy, przy pomocy uprawnionego geodety ustaliły, że chodzi o tę samą granicę. Skarżąca nie przedstawia natomiast argumentów podważających samo rozstrzygnięcie kosztowe, ponieważ jedynie powtarzała zarzuty dotyczące przebiegu granicy. W konsekwencji jej argumentacja pozostaje nieadekwatna do przedmiotu postępowania.

Niewątpliwie wynagrodzenie geodety upoważnionego przez organ prowadzący postępowanie rozgraniczeniowe do wykonania czynności ustalenia przebiegu granic stanowi koszt tego postępowania. Natomiast wysokość wynagrodzenia geodety wykonującego czynności na zlecenie Wójta Gminy T. oraz przedstawionej przez geodetę faktury VAT z dnia 15 grudnia 2017 r. wskazują, że wszystkie istotne dla wydania zaskarżonego postanowienia okoliczności faktyczne zostały przez organy prawidłowo ustalone i nie można zasadnie postawić organom orzekającym o ustaleniu kosztów postępowania rozgraniczeniowego zarzutu naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. W świetle powyższego wskazać należy, że bezpodstawny jest zarzut naruszenia art. 262 §1 pkt 2 K.p.a., gdyż koszty postępowania, których poniesienie nie jest ustawowym obowiązkiem organu.

Sąd ze zrozumieniem odnosi się do poczucia pokrzywdzenia skarżącej, nie mniej jednak, jak już powyżej wskazano, prawomocne orzeczenie sądu powszechnego korzysta z powagi rzeczy osądzonej i wiąże zarówno strony, jak i organy administracji publicznej.

Reasumując biorąc pod uwagę okoliczności stanu faktycznego oraz obowiązujące przepisy prawa Sąd doszedł do przekonania, że organ odwoławczy zasadnie utrzymał w mocy postanowienie obciążające kosztami postępowania rozgraniczeniowego w całości skarżącą

Mając powyższe na uwadze Sąd, nie stwierdzając naruszenia przepisów postępowania, ani prawa materialnego, oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.