- Sygnatura akt
- III SA/Kr 969/26
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
- Rodzaj
- Wyrok
- Data orzeczenia
- 17 września 2026 r.
- Rozstrzygnięcie
- oddalono skargę
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sądy administracyjne
© autorzy OpenStreetMap
Ursus kupiony w dobrej wierze nie został zarejestrowany po uchyleniu wpisu poprzednika
Przejdź do orzeczenia, 16 min czytania
Spór
G. N. spierał się ze Starostą Tarnowskim i Samorządowym Kolegium Odwoławczym o uchylenie jego rejestracji ciągnika Ursus C360 oraz odmowę zarejestrowania pojazdu na jego rzecz.
Ustalenia sądu
Według akt rejestracja pojazdu na rzecz A. W. została uchylona decyzją ostateczną z 16 grudnia 2025 r., a dowód rejestracyjny wydany mu stracił moc. Skarżący twierdził, że nabył pojazd w dobrej wierze i że dokumenty nie mają wad.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z 7 maja 2026 r.
Dlaczego
Sąd uznał, że skuteczność rejestracji skarżącego zależała od ważnego dowodu rejestracyjnego jego poprzednika. Po uchyleniu rejestracji poprzednika podstawa wznowienia z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. była spełniona.
Dla firm
Skuteczność kolejnej rejestracji pojazdu zależy od prawidłowego dowodu rejestracyjnego poprzedniego właściciela. Jego uchylenie w trybie wznowienia postępowania może skutkować uchyleniem rejestracji nowego nabywcy i odmową jego zarejestrowania.
Więcej o sprawie
Umowa sprzedaży ciągnika z 27 lutego 2023 r. została zawarta w C., a skarżący twierdził, że nabył pojazd w dobrej wierze. Sąd uznał, że bez ważnego dowodu rejestracyjnego poprzedniego właściciela nowa rejestracja nie mogła się utrzymać.
Uchylenie decyzją ostateczną aktu rejestracji z dnia 30 września 2022r. na rzecz A. W., pozbawiło mocy prawnej dowód rejestracyjny wydany na rzecz ww.
- Rozstrzygnięcie
- oddalono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
- Sygnatura
- III SA/Kr 969/26
Treść orzeczenia około 16 minut czytania
|Sygn. akt III SA/Kr 969/26 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2026 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jakub Makuch, Sędzia: WSA Katarzyna Marasek-Zybura, Asesor: WSA Ewelina Dziuban (spr.), Protokolant: specjalista Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2026 r., ze skargi G. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 7 maja 2026 r. nr SKO.RD/4120/33/2026 w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu skargę oddala.
Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie z dnia 7 maja 2026 r., sygn. akt SKO.RD/4120/33/2026 utrzymało w mocy decyzję Starosty Tarnowskiego z dnia 24 lutego 2026 r. nr WTK-II.5410.1.3253.2023 o: 1. uchyleniu decyzji Starosty Tarnowskiego z dnia 31 marca 2023 r. nr WTK-II.5410.1.3253.2023 o rejestracji pojazdu marki Ursus C360 numer identyfikacyjny [...] rok produkcji 1976 pod numerem rejestracyjnym [...] na rzecz G. N., 2. odmowie zarejestrowania pojazdu opisanego w punkcie 1 na rzecz G. N.
W podstawie prawnej decyzji podano art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. oraz art. 73 ust.1 ustawy z 20.06.1997 r. Prawo u ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1251 ze zm.)
Decyzja ta zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Wnioskiem z dnia 1 marca 2023 r. G. N. (dalej skarżący) wystąpił o rejestracje pojazdu marki Ursus C360 numer identyfikacyjny [...] rok produkcji 1976. Do wniosku dołączył m.in. dowód rejestracyjny pojazdu wydany przez Starostę Tarnowskiego, w którym jako właściciel pojazdu został wskazany A. W. oraz umowę sprzedaży pojazdu z dnia 27 lutego 2023 r. zawartą w C. Starosta Tarnowski decyzją z dnia 1 marca 2023 r. orzekł o czasowej rejestracji pojazdu marki Ursus C360 na rzecz G. N., a następnie decyzja z dnia 31 marca 2023 r. zarejestrował ww. pojazd na rzecz G. N. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 31 marca 2023 r.
W dniu 20 października 2025 r. do Starostwa Powiatowego w Tarnowie wpłynęła decyzja Starosty Proszowickiego z dnia 15 października 2025 r. nr KT.5410.543.2025, sprostowana następnie postanowieniem Starosty Proszowickiego z dnia 2 lutego 2026 r., o uchyleniu w całości ostatecznej decyzji nr KT.5410.3566.2.2021.TN z dnia 27 kwietnia 2021 r. w sprawie zarejestrowania pod nr rejestracyjnym [...] ciągnika rolniczego marki Ursus C360 rok produkcji 1976 o numerze nadwozia VIN [...] na wniosek Ł. S. zam. [...] P., O. [...] oraz o odmowie rejestracji ciągnika rolniczego marki Ursus C360 o numerze rejestracyjnym [...], rok produkcji 1976 o numerze nadwozia VIN [...].
Pismem z dnia 17 listopada 2025 r. Starosta Proszowicki zaświadczył, że powyższa decyzja z dnia 15 października 2025 r. nr KT.5410.543.2025 w sprawie uchylenia rejestracji ciągnika rolniczego stała się prawomocna w dniu 6 listopada 2025 r.
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2025 r. Starosta Tarnowski wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie rejestracji pojazdu marki Ursus C360 o numerze identyfikacyjnym [...] rok produkcji 1976 pod numerem rejestracyjnym [...] na rzecz A. W., zakończone decyzją Starosty Tarnowskiego nr WTK-II.5410.1.8564.2022 z dnia 30 września 2022 r. a następnie decyzją z dnia 16 grudnia 2025 r. nr WTK-II.5410.1.8564.2022 Starosta Tarnowski orzekł o uchyleniu decyzji Starosty Tarnowskiego z dnia 30 września 2022 r. nr WTK-II.5410.1.8564.2022 w sprawie rejestracji pojazdu marki Ursus C360 o numerze identyfikacyjnym [...] rok produkcji 1976 pod numerem rejestracyjnym [...] na rzecz A. W. i orzekł o odmowie zarejestrowania tego pojazdu na rzecz A. W. Pismem z dnia 16 kwietnia 2026 r. Starosta Tarnowski potwierdził, że decyzja ta stała się ostateczna z dniem 13 stycznia 2026 r.
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2026 r. Starosta Tarnowski wznowił postępowanie administracyjne w sprawie rejestracji pojazdu marki Ursus C360 na rzecz G. N. zakończone ostateczną decyzją z dnia 31 marca 2023 r. W treści tego postanowienia jako podstawa wznowienia postępowania został wskazany z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.
Pismem z dnia 5 lutego 2026 r. G. N. wystąpił o umorzenie tego postępowania. Zaznaczył, że pojazd nabył w dobrej wierze od jego poprzedniego właściciela A. W. Odpowiedź na to pismo została udzielona przez Starostę Tarnowskiego pismem z dnia 11 lutego 2026 r, w którym organ przedstawił stronie stan faktyczny i stan prawny sprawy oraz wskazał, że brak jest podstaw do umorzenia wznowionego postępowania.
Pismem z dnia 20 lutego 2026 r. G. N. podtrzymał swój wniosek o umorzenie postępowania względnie wydanie decyzji o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji o rejestracji pojazdu Ursus 360 z 31 marca 2023 r. Wskazał, iż dokumenty będące podstawą rejestracji pojazdu na jego rzecz nie są obciążone żadnymi wadami, są autentyczne. W jego ocenie brak jest podstaw do wzruszenia decyzji ostatecznej w drodze wznowienia postępowania jeśli nie zostało wydane orzeczenie sądowe stwierdzające nieskuteczność umowy będącej podstawą rejestracji.
Następnie decyzją z dnia 24 lutego 2026 r. Starosta Tarnowski orzekł o: 1) uchyleniu decyzji Starosty Tarnowskiego z dnia 31 marca 2023 r. o rejestracji pojazdu marki Ursus C360 na rzecz G. N., 2) odmowie zarejestrowania pojazdu opisanego w punkcie 1 na rzecz skarżacego.
W treści tej decyzji organ wskazał, że skoro decyzja Starosty Tarnowskiego o rejestracji pojazdu na rzecz A. W. została uchylona, to został unieważniony również dowód rejestracyjny pojazdu będący podstawą rejestracji pojazdu na rzecz G. N.
W uzasadnieniu opisanej na wstępie decyzji Kolegium, wskazało, że zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, rejestracji dokonuje się na podstawie m.in. dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Zgodnie natomiast z § 2 ust, 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz. U. poz. 1709 z późn. zm.), w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu składa do organu rejestrującego wniosek o rejestrację pojazdu na formularzu, którego wzór jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia, a w przypadku pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 2a ustawy, na formularzu, którego wzór jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem § 24, zwane w niniejszym rozdziale "wnioskiem o rejestrację", do którego dołącza m.in. dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany. W przypadku zatem, kiedy pojazd był już wcześniej zarejestrowany, nowy właściciel nie może skutecznie zarejestrować pojazdu bez przedstawienia dowodu rejestracyjnego wydanego na rzecz poprzedniego właściciela. Z powołanego wyżej przepisu ustawy, a także przepisów rozporządzenia wykonawczego jednoznacznie bowiem wynika, że podstawę kolejnej rejestracji pojazdu stanowi wykazanie przejścia własności pojazdu, a także przedstawienie dowodu rejestracyjnego pojazdu wydanego na podstawie decyzji o zarejestrowaniu tego pojazdu na rzecz poprzedniego właściciela. Z kolei wydanie dowodu rejestracyjnego następuje na podstawie decyzji o rejestracji pojazdu (art. 73 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym). W konsekwencji oznacza to, że decyzja o kolejnym zarejestrowaniu pojazdu jest bezspornie wydawana "w oparciu" o decyzję o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz poprzedniego właściciela w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.. Nie jest więc możliwe dokonanie skutecznej rejestracji pojazdu przez nowego właściciela na podstawie takiego dowodu rejestracyjnego, który utracił swoją moc prawną na skutek uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji, która stanowiła podstawę jego wydania. Uchylenie w wyniku wznowienia postępowania decyzji administracyjnej, na mocy której pojazd został zarejestrowany i odmowa jego zarejestrowania pociąga za sobą anulowanie dowodu rejestracyjnego, który stanowił potwierdzenie wydania decyzji o rejestracji. Bezpośrednią konsekwencją tego stanu rzeczy jest także konieczność wznowienia postępowania, w którym podmiot ubiegający się o kolejną rejestrację pojazdu przedłożył unieważniony później dowód rejestracyjny (tak wyrok WSA w Krakowie z 17.03.2026 r., III SA/Kr 1616/25, LEX nr 4080293, wyrok NSA z 23.10.2013 r, I OSK 987/12, LEX nr 2347292 a także wyrok WSA w Lublinie z 27.02.2018 r, III SA/Lu 359/17, LEX nr 2486375, wyrok WSA w Bydgoszczy z 7.03.2018 r, II SA/Bd 771/17, LEX nr 2497844, wyrok WSA w Bydgoszczy z 14.03.2017 r, II SA/Bd 1425/16, LEX nr 2283841, wyrok WSA w Gliwicach z 29.11.2012 r., II SA/GI 560/12, LEX nr.1248871). Z tego też względu w niniejszym przypadku Starosta Tarnowski był uprawniony do tego, by uchylić w wyniku wznowienia postępowania swą decyzję z dnia 31 marca 2023 r. o rejestracji pojazdu marki Ursus C360 na rzecz G. N. oraz orzec odmowie zarejestrowania tego pojazdu. Skuteczność rejestracji przedmiotowego pojazdu na rzecz G. N. była bowiem uzależniona od istnienia prawidłowo wystawionego dowodu rejestracyjnego na rzecz jego poprzednika prawnego, ujawnionego w wydanym mu dowodzie rejestracyjnym jako właściciel pojazdu. Natomiast w sprawie zostało wykazane, a przy tym pozostawało poza sporem zaistnienie okoliczności, które podważyły skuteczność wcześniejszego aktu rejestracji spornego pojazdu, a tym samym pozbawiły mocy prawnej dowód rejestracyjny stanowiący jeden z podstawowych dokumentów, w oparciu o który dokonano rejestracji pojazdu. Jak już wyżej wskazano, dowód rejestracyjny przedłożony przez G. N. przy wniosku o rejestrację pojazdu na skutek decyzji Starosty Tarnowskiego z dnia 16 grudnia 2025 r. utracił swą moc prawną.
W skardze skarżący pod adresem ww. decyzji sformułował następujące zarzuty: 1) naruszenie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. poprzez przyjęcie, że uchylenie decyzji o rejestracji pojazdu na rzecz A. W. stanowi samoistną i wystarczającą podstawę wznowienia postępowania w sprawie rejestracji pojazdu na rzecz skarżącego, 2) naruszenie 145 § 1 pkt 8 k.p.a. w zw. z art. 72 ust. 1 p.r.d. poprzez wznowienie i prowadzenie postępowania w kierunku zakwestionowania ciągłości tytułów własności w oparciu wyłącznie o administracyjne uchylenie wcześniejszej decyzji rejestracyjnej bez uprzedniego rozstrzygnięcia w drodze wyroku sądu powszechnego o nieważności lub bezskuteczności poszczególnych umów sprzedaży pojazdu, 3) naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., przez niewyjaśnienie w sposób wszechstronny i wyczerpujący stanu faktycznego, w szczególności: a. pominięcie okoliczności, że umowa nabycia pojazdu przez A. W. została zawarta po upływie 3 lat od nabycia pojazdu przez Ł. S., b. pominięcie, że nie zapadł żaden wyrok sądu powszechnego stwierdzający nieważność umów sprzedaży albo brak przejścia własności pojazdu, c. przyjęcie bez dalszej analizy, że uchylenie decyzji rejestracyjnej na rzecz A. W. automatycznie przekreśla możliwość rejestracji pojazdu na rzecz skarżącego, 4) naruszenie art, 72 ust. 1 p.r.d. w zw. z art. 1 i 2 k.p.c. przez faktyczne rozstrzygnięcie przez organy administracji o ważności umów sprzedaży pojazdu oraz o istnieniu dobrej wiary nabywców, podczas gdy organy administracji publicznej nie są właściwe do ustalenia prawa własności pojazdu nabytego od osoby nieuprawnionej ani nie mogą oceniać istnienia dobrej wiary jednej ze stron umowy, co w konsekwencji wyklucza uchylenie decyzji o rejestracji bez orzeczenia sądu powszechnego stwierdzającego nieważność umowy nabycia pojazdu, 5) naruszenie zasady proporcjonalności, pewności obrotu prawnego oraz zasady zaufania do organów państwa poprzez przyjęcie, że uchylenie decyzji rejestracyjnej wobec poprzednich nabywców automatycznie prowadzi do eliminacji z obrotu prawnego późniejszych nabyć pojazdu, dokonanych w dobrej wierze.
W związku z ww. naruszeniami, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Kolegium oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, uznając ją za pozbawioną podstaw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024r. poz. 1267 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026r. poz. 143 ze zm. dalej-p.p.s.a.) Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W myśl art. 145§1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Zgodnie z art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiot kontroli Sądu w niniejszej sprawie stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 7 maja 2026 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty Tarnowskiego z dnia 24 lutego 2026 r. w której organ I instancji uchylił własną decyzję z 31 marca 2023 r. o rejestracji pojazdu marki Ursus na rzecz skarżącego oraz odmówił zarejestrowania tegoż pojazdu.
Zaskarżona decyzja zapadła w postępowaniu wszczętym postanowieniem Starosty Tarnowskiego z dnia 22 stycznia 2026 r. o wznowieniu postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 31 marca 2023 r. w sprawie zarejestrowania przedmiotowego pojazdu na skarżącego. Wydając postanowienie o wznowieniu postępowania organ powołał się na okoliczność uchylenia decyzją Starosty z dnia 16 grudnia 2025 r. własnej decyzji w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu na rzecz A. W.
W związku z tym wskazać należy, że stosownie do powołanego przez organ w ramach podstawy wznowienia art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 1 i 2 k.p.a.).
Stosownie do art. 151 § 1 k.p.a. po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 właściwy w sprawie wznowienia organ administracji publicznej wydaje decyzję, w której: odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.
Jednocześnie art. 151 § 2 k.p.a. przewiduje, że w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji.
Na mocy art. 146 § 1 k.p.a. uchylenie decyzji z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat.
W ocenie Sądu, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego i ustalonych okoliczności niniejszej sprawy, wydając zaskarżoną decyzję organ zasadnie stwierdził zaistnienie podstawy wznowienia przewidzianej w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.
Wymaga wyjaśnienia, że podstawę prawną rejestracji pojazdu stanowią przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym. Wymieniona ustawa w art. 71 ust. 1 określa, że dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe.
Zgodnie z treścią art. 72 ust. 1 ustawy rejestracji dokonuje się między innymi na podstawie: dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5 (pkt 1); karty pojazdu, jeżeli była wydana (pkt 2); dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany (pkt 5).
W oparciu o delegację ustawową przewidzianą w art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym wydano rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz. U. poz. 1709 ze zm.), które w § 2 ust. 1 określa, że w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu (...) składa w organie rejestrującym wniosek o rejestrację pojazdu, zwany dalej "wnioskiem o rejestrację", do którego dołącza: dowód własności pojazdu (pkt 1); kartę pojazdu, jeżeli była wydana (pkt 2); dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany (pkt 3) oraz tablice (tablicę) rejestracyjne, jeżeli pojazd był zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W przypadku zatem, kiedy pojazd był już wcześniej zarejestrowany, nowy właściciel nie może skutecznie zarejestrować pojazdu bez przedstawienia dowodu rejestracyjnego wydanego na rzecz poprzedniego właściciela. Z powołanego wyżej przepisu ustawy, a także przepisów rozporządzenia wykonawczego jednoznacznie bowiem wynika, że podstawę kolejnej rejestracji pojazdu stanowi wykazanie przejścia własności pojazdu, a także przedstawienie dowodu rejestracyjnego pojazdu wydanego na podstawie decyzji o zarejestrowaniu tego pojazdu na rzecz poprzedniego właściciela. Z kolei wydanie dowodu rejestracyjnego następuje na podstawie decyzji o rejestracji pojazdu (art. 73 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym).
W konsekwencji oznacza to, że decyzja o kolejnym zarejestrowaniu pojazdu jest bezspornie wydawana "w oparciu" o decyzję o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz poprzedniego właściciela.
Ponieważ wydanie dowodu rejestracyjnego następuje na podstawie decyzji o rejestracji pojazdu, wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o rejestracji pojazdu pozbawia jednocześnie wartości prawnej wydany na jej podstawie dowód rejestracyjny (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 lutego 2013r., sygn. akt III SA/Lu 801/12). Nie jest więc możliwe dokonanie skutecznej rejestracji pojazdu przez nowego właściciela na podstawie takiego dowodu rejestracyjnego, który utracił swoją moc prawną na skutek uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji, która stanowiła podstawę jego wydania. Uchylenie w wyniku wznowienia postępowania decyzji administracyjnej, na mocy której pojazd został zarejestrowany i odmowa jego zarejestrowania pociąga za sobą anulowanie dowodu rejestracyjnego, który stanowił potwierdzenie wydania decyzji o rejestracji. Bezpośrednią konsekwencją tego stanu rzeczy jest także konieczność wznowienia postępowania, w którym podmiot ubiegający się o kolejną rejestrację pojazdu przedłożył unieważniony później dowód rejestracyjny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2013r., I OSK 987/12).
Wobec powyższego należy stwierdzić, że skuteczność rejestracji przedmiotowego pojazdu na rzecz skarżącego była uzależniona od istnienia prawidłowo wystawionego dowodu rejestracyjnego na rzecz jego poprzednika prawnego, ujawnionego w wydanym mu dowodzie rejestracyjnym jako właściciel pojazdu. Natomiast w sprawie zostało wykazane, a przy tym pozostawało poza sporem zaistnienie okoliczności, które podważyły skuteczność wcześniejszego aktu rejestracji spornego pojazdu, a tym samym pozbawiły mocy prawnej dowód rejestracyjny stanowiący jeden z podstawowych dokumentów, w oparciu o który dokonano rejestracji pojazdu.
Uchylenie decyzją ostateczną aktu rejestracji z dnia 30 września 2022r. na rzecz A. W., pozbawiło mocy prawnej dowód rejestracyjny wydany na rzecz ww. Ponieważ dowód ten był podstawą rejestracji pojazdu na rzecz kolejnego jego nabywcy – G. N. decyzja o rejestracji na rzecz nowego nabywcy okazała się była wadliwa.
Mając na uwadze, że pomiędzy aktami rejestracji na rzecz kolejnych właścicieli zachodzi ścisły związek, gdyż decyzja o rejestracji pojazdu na rzecz kolejnego właściciela oparta jest na decyzji o rejestracji na rzecz poprzednika, uchylenie decyzji o rejestracji na rzecz A. W. skutkowało w konsekwencji zaistnieniem podstaw prawnych do wzruszenia decyzji o rejestracji pojazdu na rzecz skarżącego. Organy prawidłowo zastosowały w tej sytuacji art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., w świetle którego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję, która została następnie uchylona.
Jak już wyżej wyjaśniono, każdy kolejny akt rejestracji pojazdu na rzecz nowego właściciela jest uwarunkowany prawidłowością wcześniejszych aktów rejestracji i legitymowaniem się prawidłowo wystawionym dowodem rejestracyjnym. Dlatego podważenie wcześniejszego aktu rejestracji rzutuje wprost i wywiera wpływ na prawidłowość rejestracji na rzecz kolejnego nabywcy.
Organy obu instancji należycie ustaliły i wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą i nie dopuściły się naruszenia przepisów procedury administracyjnej, w tym w szczególności art. 7, art. 8, art. 77§1 i art. 80 k.p.a.
Trafnie też uznały, że kluczową dla sprawy okolicznością było wcześniejsze wyeliminowanie z obrotu prawnego poprzedniego aktu rejestracji, co bezpośrednio wpłynęło na wynik niniejszej sprawy.
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026r. poz. 143) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę.
Podstawa prawna: Dz.U. 2024 poz 1251 Art. 73 ust. 1; Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.)
Hasła tematyczne: Inne
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA). Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.