Nowy wniosek o podział udziału we wspólnocie gruntowej w B. Sąd uchylił umorzenie postępowania

Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2026 r. Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej jako "organ odwoławczy", "organ II instancji"), po rozpatrzeniu odwołania Spółki dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej w B. (dalej jako "strona", "skarżąca" lub "Spółka"), uchylił w całości decyzję Starosty B. z dnia [...] marca 2026 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków Miasta B. w zakresie osób uprawnionych do udziału po J. W. oraz w zakresie podziału przysługującego mu udziału wymienionego w pozycji 48 wykazu zatwierdzonego przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. decyzją z 26 stycznia 1970 r., znak: [...] i umorzył postępowanie pierwszej instancji.

Decyzja wydana została w następującym stanie sprawy.

Spółka dla Zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej w B. wnioskiem z 1 grudnia 2025 r. zwróciła się do organu I instancji o dokonanie zmian w wykazie osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej Miasta B. w pozycji 48 poprzez:

1) wykreślenie udziału przysługującego następującym osobom uprawnionym: A. M. M., J. J. W., H. S. W., H. W., L. S., I. S., T. J. N., J. A. W.;

2) podział udziału w poz. 48 wykazu na dziewięć udziałów stosownie do art. 29 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych oraz ujawnienie udziałów powstałych z podziału udziału o wielkości wskazanej niżej oraz następujących osób uprawnionych do udziałów powstałych z podziału udziału:

- udział 48/1 w wysokości 0,0001 przysługujący A. M. M., J. J. W., H. S. W., J. A. W., T. J. N. i H. W.,

- udział 48/2 w wysokości 0,0001 przysługujący A. M. M., J. J. W., H. S. W., J. A. W., T. J. N. i I. W.,

- udział 48/3 w wysokości 0,0001 przysługujący J. A. W., T. J. N., H. W. i I. W.,

- udział w poz. 48/4 w wysokości 0,0025 — D. E. T.-M.,

- udział w poz. 48/5 w wysokości 0,0008 — M. S.,

- udział w poz. 48/6 w wysokości 0,0011 — M. Ł.,

- udział w poz. 48/7 w wysokości 0,0008 — J. A. W. i T. J. N.

- udział w poz. 48/8 w wysokości 0,0017 — L. S. i G. S.,

- udział w poz. 48/9 w wysokości 0,0004 — I. W. (S. ).

Dodatkowo Spółka wniosła o przeprowadzenie dowodu z operatu technicznego — wykazu zmian gruntowych z 19 czerwca 2024 r. dotyczącego działek nr [...] ark. 14, nr [...] i nr [...] ark. 15, nr [...] ark. 35, nr [...] ark. 39 i nr [...] ark. 40.

Po przeprowadzeniu postępowania organ I instancji odmówił aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. W konkluzji organ ten wskazał, że przesłanką negatywnego rozpatrzenia wniosku Spółki w zakresie aktualizacji osób uprawnionych do udziału we Wspólnocie Gruntowej w B. jest brak właściwego ustalenia kręgu uprawnionych do udziału w tej wspólnocie i brak faktycznej możliwości przypisania nowych wysokości udziału poszczególnym uprawnionym w związku z podziałem udziału pierwotnego.

Od decyzji odwołanie złożyła strona wnosząc o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez wprowadzenie wnioskowanych zmian w wykazie osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej Miasta B. lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 28 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, poprzez przyjęcie, że ma on zastosowanie tylko do działek wchodzących w skład gospodarstwa rolnego na dzień ustalenia wysokości udziału we wspólnocie gruntowej; naruszenie art. 29 ww. ustawy, poprzez uznanie, iż zniesienie współwłasności polegające na przyznaniu działki na własność kilku osobom nie prowadzi do współwłasności powstałego udziału we wspólnocie gruntowej w wysokości proporcjonalnej do wydzielonej działki oraz art. 7 i 77 oraz 107 § 3 k.p.a., poprzez zaniechanie wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, w szczególności, czy osoby dokonujące zbycia części gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z którym związany był udział, posiadali jeszcze inne działki, a jeżeli tak to o jakiej powierzchni.

Po rozpatrzeniu odwołania organ odwoławczy uznał, że z akt sprawy wynika, że sprawa była już przedmiotem ostatecznego rozstrzygnięcia administracyjnego zakończonego decyzją organu I instancji z [...] lutego 2025 r., znak: [...] r. (k. 191-196 akt sprawy organu I instancji Tom II) oraz na skutek odwołania została rozpatrzona przez organ odwoławczy decyzją z [...] kwietnia 2025 r., znak: [...] (k. 121-127 akt sprawy organu II instancji). Decyzja ta nie została skutecznie zaskarżona do sądu administracyjnego (vide postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 25 czerwca 2025 r., sygn. akt III SA/Lu 299/25), jest zatem ostateczna i prawomocna.

W konsekwencji, w ocenie organu odwoławczego pomiędzy sprawą zakończoną ostateczną decyzją z [...] kwietnia 2025 r., a sprawą niniejszą zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa oparta na tej samej podstawie prawnej i faktycznej oraz na tożsamych żądaniach wnioskodawcy. W opinii organu odwoławczego tożsamości tej nie dostrzegł organ I instancji, który bezzasadnie ponownie przeprowadził postępowanie i orzekł co do istoty sprawy, w sytuacji, gdy wystąpiła przesłanka bezprzedmiotowości postępowania.

Organ II instancji podkreślił, że na gruncie obowiązującego administracyjnego prawa procesowego nie ma prawnych możliwości wielokrotnego rozstrzygania tej samej kwestii, a wydanie przez organ ostatecznej decyzji powoduje niemożność ponownego orzekania w tej samej sprawie, bez uprzedniego usunięcia jej z obrotu prawnego. Ponadto wydanie decyzji w sprawie załatwionej już uprzednio decyzją ostateczną, powoduje, że późniejsza decyzja obarczona jest wadą nieważności, o której mowa art. 156 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691, dalej jako k.p.a.). Organ wyjaśnił w swoim stanowisku, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 5 września 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 446/23, że dopóki w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja rozstrzygająca sprawę merytorycznie w sposób ostateczny, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest niedopuszczalne i to niezależnie od prawidłowości tej decyzji. Organ wyjaśnił, że powaga rzeczy osądzonej (res iudicata) zachodzi w przypadku tożsamości podstawy prawnej, podstawy faktycznej oraz treści żądania strony i stanowi przeszkodę ponownego wszczęcia i prowadzenia postępowania w tej samej - pod względem podmiotowym i przedmiotowym – sprawie, a więc, gdy żądanie składane przez ten sam podmiot opiera się na tej samej podstawie prawnej, dotyczy tego samego, a stan faktyczny się nie zmienił.

Z rozstrzygnięciem organu II instancji nie zgodziła się Spółka, kierując skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżąca podniosła zarzut naruszenia:

1) art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych poprzez nierozpoznanie sprawy co do istoty i nierozstrzygnięcie składanego przez skarżącą wniosku o dokonanie podziału udziału i uznanie, iż postępowanie jest bezprzedmiotowe,

2) art. 29 w związku z art. 18 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych poprzez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy zaistniały przesłanki do dokonania podziału udziału we wspólnocie gruntowej określone w art. 29 ustawy,

3) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania pierwszej instancji, w sytuacji, gdy brak było podstaw do uznania, iż zachodzi bezprzedmiotowość postępowania organu I instancji,

4) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieuchylenie decyzji oraz nieprzekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, w sytuacji, gdy decyzja organu I instancji naruszała art. 28 i 29 cyt. ustawy,

5) art. 7 i 77 k.p.a. poprzez stwierdzenie, iż wniosek Spółki z 1 grudnia 2025 r. jest tożsamy z wnioskiem z 15 października 2024 r., a więc jest nieskonkretyzowany i nieudokumentowany, w sytuacji, gdy Spółka zastosowała się do wskazań organu odwoławczego zawartych w decyzji z 17 kwietnia 2025 r.,

6) art. 7 i 77 k.p.a. poprzez zaniechanie ustalenia czy wskazane przez Spółkę dowody uzasadniają dokonanie aktualizacji danych w wykazie osób uprawnionych do udziału we wspólnocie.

W uzasadnieniu skargi strona przedstawiła argumentację na poparcie swoich zarzutów. W szczególności dotyczyły one kwestii oceny treści nowego wniosku o dokonanie aktualizacji w wykazie osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej oraz bezzasadne uznanie przez organy obu instancji, że nie zachodzą przesłanki takiej aktualizacji. Ponadto skarżąca wskazała, że w jej opinii nie zachodziły przesłanki bezprzedmiotowości postępowania, a organ odwoławczy, w sytuacji uznania bezzasadności wniosku skarżącej, powinien rozpatrzyć sprawę co do jej istoty i wydać decyzję merytoryczną.

W odpowiedzi na skargę Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako p.p.s.a.) wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje jedynie wówczas, gdy dokonywana przez sąd kontrola jego legalności wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź kwalifikowane naruszenie prawa dające podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Kontrolując zaskarżoną decyzję w takim zakresie, Sąd stwierdził, że narusza ona obowiązujące przepisy prawa.

Zgodnie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której (...) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części.

Stosownie natomiast do treści art. 105 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe.

Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy brak jest podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, a dalsze prowadzenie postępowania stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy (por. J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski – Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 12 wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2012, s. 414).

Nie jest sporne, że skarżąca pierwotnym wnioskiem z 15 października 2024 r. zwróciła się do organu I instancji, na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. z 2025 r., poz. 1454, dalej jako u.z.w.g.) o dokonanie zmian w wykazie osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej Miasta B. w poz. 48 i podział udziału na dziewięć udziałów, stosownie do dyspozycji przepisu art. 29 ww. ustawy, a także o ujawnienie do udziałów powstałych z podziału udziału, wymienionych we wniosku następców prawnych (k. 1-7 akt sprawy I instancji, Tom II):

1) udział 48/1 w wysokości 0,0001 przysługujący A. M. M., J. J. W., H. S. W., S. D. W. i H. W.;

2) udział 48/2 w wysokości 0,0006 przysługujący A. M. M., J. J. W., H. S. W., S. D. W. i I. W.;

3) udział 48/3 w wysokości 0,0001 przysługujący S. D. W., H. W. i I. W.;

4) udział 48/4 w wysokości 0,0025 przysługujący D. E. T.-M.;

5) udział 48/5 w wysokości 0,0008 przysługujący M. S.

6) udział 48/6 w wysokości 0,0011 przysługujący M. Ł.;

7) udział 48/7 w wysokości 0,0008 przysługujący J. A. W. i T. J. N.;

8) udział 48/8 w wysokości 0,0017 przysługujący L. S. i G. S.;

9) udział 48/9 w wysokości 0,0004 przysługujący I. W..

We wniosku przywołano okoliczności odnoszące się do: następstwa prawnego po zmarłym [...] czerwca 1986 r. J. W. oraz powołaniem do spadku po nim osób wskazanych w postanowieniu Sądu Rejonowego w B. z 22 grudnia 1986 r., sygn. akt I Ns 848/86; zniesienia współwłasności nieruchomości; dokonania aktu darowizn udziałów w oddziedziczonych nieruchomościach przez zstępnych i ich następców prawnych, a także dziedziczenia powołanej uprzednio do spadku po J. W. S. D. W. zmarłej 18 maja 2011 r., po której spadek na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w B. z 30 grudnia 2011 r., sygn. akt I Ns 793/11, odziedziczyli jej spadkobiercy.

Organ I instancji rozpatrzył ten wniosek decyzją z 5 lutego 2025 r. (k. 191-196 akt sprawy I instancji, Tom II), na podstawie art. 24 ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r., Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r., poz. 1151 ze zm., dalej jako p.g.i.k.), w której odmówił aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków Miasta B. w zakresie osób uprawnionych do udziału we Wspólnocie Gruntowej w B. po J. W. oraz w zakresie podziału przysługującego mu udziału wymienionego w poz. 48 wykazu zatwierdzonego przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. decyzją z 26 stycznia 1970 r., znak: L.dz. [...] Decyzja organu I instancji została utrzymana decyzją Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] kwietnia 2025 r., znak: [...], która jest ostateczna i prawomocna, wobec oddalenia na nią skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawomocnym wyrokiem z 5 marca 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 14/24. Nadmienić także należy, że prawomocnym postanowieniem z 25 czerwca 2025 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 299/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Spółki na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Z kolejnym wnioskiem o aktualizację danych w ewidencji gruntów i budynków Spółka zwróciła się pismem z 1 grudnia 2025 r. (k. 1-10 akt sprawy I instancji, Tom I), wnosząc o wykreślenie w poz. 48 udziału przysługującego A. M. M., J. J. W., H. S. W., H. W., L. S., I. S., T. J. N. i J. A. W., dokonanie podziału udziału w poz. 48 na dziewięć udziałów oraz ujawnienie podziału tego udziału poprzez wskazanie następujących udziałów:

1) udział 48/1 w wysokości 0,0001 przysługujący A. M. M., J. J. W., H. S. W., J. A. W., T. J. N. i H. W.;

2) udział 48/2 w wysokości 0,0006 przysługujący A. M. M., J. J. W., H. S. W., J. A. W., T. N. i I. W.;

3) udział 48/3 w wysokości 0,0001 przysługujący J. A. W., T. N., H. W. i I. W.;

4) udział 48/4 w wysokości 0,0025 przysługujący D. E. T.-M.

5) udział 48/5 w wysokości 0,0008 przysługujący M. S.;

6) udział 48/6 w wysokości 0,0011 przysługujący M. Ł.

7) udział 48/7 w wysokości 0,0008 przysługujący J. A. W. i T. J. N.

8) udział 48/8 w wysokości 0,0017 przysługujący L. S. i G. S.;

9) udział 48/9 w wysokości 0,0004 przysługujący I. W..

Organ I instancji po rozpoznaniu nowego wniosku, decyzją z [...] marca 2026 r. (k. 194-198 akt sprawy I instancji, Tom I), na podstawie art. 24 ust. 2c p.g.i.k., odmówił aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków Miasta B. w zakresie osób uprawnionych do udziału we Wspólnocie Gruntowej w B. po J. W. oraz w zakresie podziału przysługującego mu udziału wymienionego w poz. 48 wykazu zatwierdzonego przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. decyzją z 26 stycznia 1970 r., znak: L.dz. [...] Uzasadniając swoje stanowisko organ podniósł, że w wyniku dokonanych czynności cywilno-prawnych obejmujących działki wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, z którego wyliczony został udział we wspólnocie w pozycji 48 wykazu (częściowy dział spadku w 2002 r. i wyjście ze współwłasności w 2003 r.), doszło de facto do powstania "nowych" gospodarstw, których wyłącznymi właścicielami stali się spadkobiercy J. W.. Okoliczności te, w myśl art. 29 u.z.w.g. stanowią podstawę do podziału udziału we wspólnocie gruntowej, tak więc żądanie w tej materii, zakreślone we wniosku inicjującym postępowanie było zasadne, jednakże, aby ujawnić w ewidencji gruntów i budynków tenże podział udziału, należy w pierwszej kolejności ustalić komu obecnie przysługuje uprawnienie do udziału we Wspólnocie Gruntowej w B. w związku z zasadą określoną w art. 28 ustawy. Dopiero wówczas będzie można dla tych osób uprawnionych przypisać wysokości "wydzielonych" udziałów, których suma musi odpowiadać wielkości określonej w pozycji 48 wykazu osób uprawnionych we Wspólnocie Gruntowej w B.. Wynika to z faktu, mającego potwierdzenie w aktach sprawy, zbywania kolejnych działek pochodzących pierwotnie z gospodarstwa J. W. na rzecz poszczególnych osób przez jego spadkobierców, którzy wyszli ze współwłasności w drodze dziedziczenia lub darowizny. Organ stanął na stanowisku, że wniosek Spółki o aktualizację listy osób uprawnionych po J. W. nie znajduje uzasadnienia, bowiem wymienieni we wniosku J. J. W. i H. W. nie są aktualnie posiadaczami części gospodarstwa rolnego, z którego wyliczony został udział we wspólnocie gruntowej w pozycji 48 oraz osoby te, w ocenie organu, nie spełniają kryteriów określonych przepisami ustawy, dotyczących uprawnienia do udziału we Wspólnocie, nie posiadając gruntu wywodzącego się z opisanego powyżej gospodarstwa. Przy tym H. W. na obecną chwilę nie posiada żadnej nieruchomości wchodzącej w skład dawnego gospodarstwa J. W., gdyż wszystkie nieruchomości darował M. Ł., S. W. oraz M. i T. małż. Ł. . W przypadku tym wystąpiła sytuacja, o której mowa w art. 28 ust. 1 u.z.w.g i doszło do zbycia całości posiadanego gospodarstwa, powstałego w wyniku działu spadku i wyjścia ze współwłasności, z którym to gospodarstwem wiązało się uprawnienie do udziału. Z kolei w akcie notarialnym Rep. A Nr. [...] M. S. darowała działkę nr [...] mężowi M. S., jednak w powyższym akcie nie wskazano, że M. S. nabył ją razem z udziałem we Wspólnocie Gruntowej. Wobec powyższego udział przysługuje w dalszym ciągu M. (z domu W. ).

Ze stanowiskiem organu I instancji nie zgodził się organ II instancji, uznając, że pomiędzy sprawą zakończoną decyzją z [...] kwietnia 2025 r., a aktualnie rozpoznawaną sprawą zachodzi tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa oparta na tej samej podstawie prawnej i faktycznej oraz na tożsamych żądaniach wnioskodawcy, bowiem nie uległy zmianie istotne elementy wniosku. W opinii organu odwoławczego skarżąca błędnie utożsamia doprecyzowanie argumentacji oraz wskazanie dokumentów pozostających w zasobie organu I instancji, z wystąpieniem nowego przedmiotu sprawy administracyjnej.

W związku z tym, że wniosek pochodził od tego samego podmiotu, zawierał to samo żądanie - dokonanie zmian w wykazie osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej i był oparty na tej samej podstawie prawnej, co poprzedni wniosek, rozstrzygnięty ostateczną decyzją, według organu odwoławczego niedopuszczalne było obecnie ponowne rozpatrywanie merytoryczne tego kolejnego wniosku.

Wbrew jednak stanowisku organu II instancji nie można było uznać, że w sprawie niniejszej wystąpiła tożsamość ze sprawą zakończoną decyzją ostateczną. Już sama analiza powyżej przytoczonych wniosków, wskazuje na odmienną ich treść odnośnie do podmiotów, które miały by być ujawnione w ewidencji gruntów i budynków wraz z przysługującymi im udziałami cząstkowymi. Wprawdzie ponownie wniosek wymienia wśród uprawnionych J. J. W. i H. W., to w pozostałym zakresie dotyczy on innych podmiotów. Aktualny wniosek różni się względem poprzedniego w pkt 1-3 i wskazuje J. A. W. i T. J. N., w miejsce poprzednio wymienionej S. D. W.. Nie można zatem w prosty sposób, tak jak tego dokonał organ odwoławczy, uznać, że w sprawie wystąpiła tożsamość podmiotowa, która wraz z pozostałymi – przedmiotową, faktyczną i prawną, stanowi przesłankę bezprzedmiotowości postępowania. Należy zauważyć, co nie budzi wątpliwości, że wskazane tożsamości warunkujące bezprzedmiotowość postępowania i możliwość zastosowania przepisu art. 105 § 1 k.p.a., muszą wystąpić kumulatywnie, a brak którejkolwiek z nich wyklucza skorzystanie z jego dyspozycji, także w postępowaniu odwoławczym. Tymi okolicznościami kierował się przy tym organ I instancji, który, w ocenie Sądu, prawidłowo uznał brak wystąpienia tożsamości sprawy administracyjnej i przeprowadził postępowanie. W konsekwencji organ II instancji, powinien rozpatrzeć sprawę administracyjną co do jej istoty, nie zaś uznać, że w sprawie wystąpiła bezprzedmiotowość postępowania.

Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy uwzględni powyższe okoliczności.

Z powyższych względów należało uchylić zaskarżoną decyzję, o czym Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

W punkcie drugim wyroku Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., a objęły one wpis sądowy w kwocie 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (łącznie 697 zł).

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Stosowny wniosek został złożony przez organ w odpowiedzi na skargę, zaś skarżąca nie wnosiła o przeprowadzenie rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).