Wymiana sprzętu w klubie fitness to inwestycja odtworzeniowa. Sąd oddalił skargę

UASADNIENIE

Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia 10 lipca 2026 r. L. A. W. P. (dalej także jako "LAWP", "organ") nie uwzględniła protestu wniesionego od negatywnej oceny projektu "[...]", zgłoszonego w ramach Działania 1.3 Badania i innowacje w sektorze przedsiębiorstw, Priorytetu I Badania naukowe i innowacje, programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie sprawy.

Skarżący K. P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą K. P. "F." przystąpił do postępowania dotyczącego naboru nr [...], opublikowanego na stronie internetowej Fundusze Europejskie dla Lubelskiego - funduszeUE.lubelskie.pl, składając wniosek o dofinansowanie projektu w dniu 31 grudnia 2025 r. Wniosek o dofinansowanie pozytywnie przeszedł etap oceny formalnej. Został zakwalifikowany do etapu oceny merytorycznej w trakcie, której za pośrednictwem systemu WOD2021, poinformowano wnioskodawcę o konieczności złożenia poprawy wniosku ze względu na niespełnienie siedmiu kryteriów. W zakreślonym terminie wnioskodawca przedłożył wymaganą poprawę/uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu. Komisja Oceny Projektów LAWP stwierdziła, że wniosek o dofinansowanie w dalszym ciągu nie spełnia kryteriów: "Projekt dotyczy inwestycji początkowej i spełnia warunki wynikające z Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014" oraz "Zgodność projektu z obowiązującymi przepisami prawa na poziomie unijnym i krajowym oraz z zapisami Regulaminu wyboru projektów". Pismem z dnia 28 maja 2026 r. LAWP poinformowała wnioskodawcę, że po dokonaniu oceny merytorycznej projekt otrzymał ocenę negatywną. Wnioskodawca złożył protest od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu. W uzasadeniu protestu podniósł m.in., że informacja o negatywnej ocenie w istocie ogranicza się do zakomunikowania arbitralnego stanowiska KOP, jakoby inwestycja objęta projektem miała charakter odtworzeniowy. Na str. 2 Informacji o negatywnej ocenie (in fine) KOP podniosła, jakoby "W piśmie wyjaśniającym Wnioskodawca sam potwierdził, że "wyposażenie intensywnie jest eksploatowane od kilkunastu lat". Stanowisko KOP, jakoby wnioskodawca "przyznawał" okoliczności, z których KOP wywiodła negatywną ocenę narusza przepis art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w stopniu istotnym. W rzeczywistości bowiem wnioskodawca, już w pierwotnym wniosku, informował że posiada obecnie urządzenia treningowe, jednakże o takich właściwościach, że uniemożliwiają one wdrożenie nowej usługi, będącej wynikiem przeprowadzonych prac B+R. Dodatkowo, KOP zupełnie pominęła zmierzenie się z argumentacją wnioskodawcy wskazującą na przyczyny, dla których dla realizacji projektu niezbędne jest pozyskanie nowych urządzeń. Wbrew stanowisku KOP, wnioskodawca w piśmie z dnia 22 kwietnia 2026 r. w obszernej argumentacji wykazywał konieczność nabycia nowych urządzeń dla dywersyfikacji działalności zakładu i potwierdził, że wartość kosztów kwalifikowalnych przekracza co najmniej 200% wartość księgową ponownie wykorzystywanych aktywów. Argumentacja ta w żadnym stopniu nie uprawniała KOP do przypisywania wnioskodawcy, jakoby "potwierdził" okoliczności, które KOP bezpodstawnie wywiodła w celu dokonania negatywnej oceny projektu. Dodatkowo, zasady przejrzystości i rzetelności narusza argumentacja KOP, że skoro wnioskodawca przeprowadził prace B+R z wykorzystaniem z wykorzystaniem urządzeń posiadanych przed realizacją projektu, to miałoby to potwierdzać odtworzeniowy charakter projektu. Celem projektu jest zmiana sposobu działania zakładu w taki sposób, aby mogli z niego rozpocząć korzystanie także mężczyźni; dodatkowo w ramach projektu przewidziano dostosowanie zakładu do potrzeb osób niepełnosprawnych). Etap prowadzenia prac B+R służył weryfikacji założeń metodycznych pod nadzorem specjalistów, natomiast wdrożenie usługi wymaga wykorzystania nowoczesnych urządzeń zapewniających powtarzalność, bezpieczeństwo, komfort i wiarygodność wyników dla wszystkich klientów. O ile istotą projektu wspartego ze środków europejskich jest trwałość jego oddziaływania, to jest oczywiste, że formułując założenia inwestycji, wnioskodawca zaplanował nabycie urządzeń nowych, umożliwiających utrzymanie trwałości projektu. Wbrew stanowisku KOP, opinia serwisu nie potwierdza odtworzeniowego charakteru inwestycji, lecz przeciwnie - wskazuje, że dotychczasowe urządzenia nie gwarantują standardu, precyzji i funkcjonalności wymaganych do realizacji innowacyjnej usługi. KOP pominęła także, iż uruchomienie nowej usługi powoduje konieczność pozyskania sprzętu dostosowanego do potrzeb zarówno kobiet, jak i mężczyzn, co wynika z różnic w charakterystyce prowadzonych treningów oraz poziomie wykorzystywanych obciążeń. Dotychczas wykorzystywane wyposażenie było ukierunkowane na potrzeby kobiet i oferowało podstawowy zakres obciążeń, niewystarczający do realizacji bardziej zaawansowanych programów treningowych, przeznaczonych dla mężczyzn. W związku z tym konieczne jest zastosowanie urządzeń umożliwiających pracę z większymi ciężarami oraz zapewniających szerszy zakres regulacji obciążeń. Pozwoli to na właściwe dostosowanie treningów do indywidualnych możliwości, potrzeb i celów wszystkich klientów, a tym samym na pełną realizację innowacyjnej usługi na zakładanym poziomie jakości oraz umożliwiającą osiągnięcie zakładanych wskaźników projektu.

W odniesieniu do robót budowlanych, wnioskodawca nie jest w stanie ustalić procesu wnioskowania KOP, który doprowadził do uznania, iż "skala prac remontowych" miałaby jedynie służyć kontynuacji dotychczasowej działalności. Niezależnie od powyższego, stanowisko KOP jest oczywiście pozbawione podstaw, skoro obecnie z zakładu wnioskodawcy korzystają wyłącznie kobiety, zaś zapewnienie, że z zakładu będą mogli korzystać także mężczyźni wymaga przeprowadzenia określonych robót budowlanych. Rozdzielenie miejsc przebierania się czy do sanitariatów dla kobiet i mężczyzn jest kwestią niezbędną, wymaganą przez klientów. Obecnie wnioskodawca nie ma możliwości rozdzielenia dostępu do pewnych pomieszczeń między kobiety i mężczyzn, stąd objęcie projektem określonych robót budowlanych. KOP celowo nie uwzględniła okoliczności, że wnioskodawca kierując się zasadami efektywności i racjonalności wydatków zaplanował roboty budowlane w taki sposób, aby przy poniesionych nakładach osiągnąć zaplanowany cel. Konsekwentnie, roboty budowlane zaplanowane w projekcie są nakierowane na zmianę sposobu funkcjonowania zakładu w sposób, którego nie sposób zrównywać ze sposobem korzystania właściwym dla stanu przed realizacją projektu. W odniesieniu do wyposażenia lokalu (poz. 65) oraz wyposażenia biurowego i pomocniczego (poz. 65, 68, 71) KOP wskazała, że są to elementy "standardowe" czy "stanowi podwyższenie majątku o charakterze konsumpcyjnym i odtworzeniowym". Taka argumentacja KOP jest sprzeczna z Regulaminem wyboru projektów, który dopuszcza zakup takich elementów, jakie objęto wnioskiem. Argumentacja KOP w tym zakresie dąży jedynie do wywiedzenia kolejnego argumentu, równie pozbawionego podstaw, jak pozostałe, mającego wywierać wrażenie, że negatywna ocena znajduje jakiekolwiek obiektywne podstawy.

Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia 10 lipca 2026 r. Lubelska Agencja Wspierania Przedsiębiorczości nie uwzględniła protestu argumentując m.in., że wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru. Przystąpienie przez podmiot aplikujący do konkursu/naboru w ramach danego działania jest równoznaczne z zapoznaniem się z dokumentacją konkursową i stosowaniem się do określonych nią zasad. Ocena kryterium "Projekt dotyczy inwestycji początkowej i spełnia warunki wynikające z Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014" jest bezpośrednio powiązana ze wskazaniami oceniających oraz uzupełnieniami i wyjaśnieniami dokonanymi przez wnioskodawcę w odniesieniu do kryterium dotyczącego kwalifikowalności wydatków zaplanowanych w projekcie ("Kwalifikowalność wydatków projektu zgodnie z Regulaminem wyboru projektów oraz zgodność projektu z Działaniem"). Na etapie wezwania do poprawy, wnioskodawcy zwrócono uwagę, że większość wydatków zaplanowana w projekcie służy wymianie starego sprzętu używanego w klubie F. na nowy, co stanowi o odtworzeniowym charakterze wydatków, gdyż nie są one niezbędne do wprowadzenia do przedsiębiorstwa wyników prac B+R. Na etapie wezwania oceniający wskazali, iż: "(...) Planowane w projekcie działania powodują wymianę istniejącego wyposażenia siłowni na nowe. Tego rodzaju działania nie prowadzą do wprowadzenia nowej infrastruktury o unikalnych funkcjonalnościach, lecz stanowią typowe odtworzenie lub unowocześnienie już posiadanych zasobów. Wymiana sprzętu treningowego, nawet jeśli wiąże się z zakupem nowocześniejszych urządzeń, nie może być uznana za inwestycję początkową.

Deklarowana innowacyjna usługa - oparta na wynikach prac B+R dotyczących suplementacji i optymalizacji treningu - nie jest bezpośrednio powiązana z planowanymi wydatkami inwestycyjnymi. Zakup standardowego wyposażenia siłowni oraz przeprowadzenie remontu obiektu nie stanowią warunku koniecznego do wdrożenia modelu treningowo suplementacyjnego, który co do zasady ma charakter metodyczny i mógłby być realizowany w oparciu o już istniejącą infrastrukturę. Oznacza to, że brak jest wyraźnego i bezpośredniego związku pomiędzy ponoszonymi nakładami a wdrażaną innowacją. Należy także zwrócić uwagę na brak związku między przychodami projektu a wdrożeniem wyników B+R, o czym mowa w uwadze nr 3 w kryterium "Wykonalność techniczna i organizacyjna projektu". W konsekwencji projekt nie spełnia przestanek inwestycji początkowej, lecz wpisuje się w kategorię inwestycji odtworzeniowej, polegającej na modernizacji i wymianie istniejących aktywów trwałych. Należy podkreślić, że w ramach naboru nr [...] nie przewiduje się wsparcia dla inwestycji o charakterze odtworzeniowym. Wsparcie w ramach tego działania ukierunkowane jest na wdrażanie innowacji wynikających z prac B+R, prowadzących do realnej zmiany jakościowej w działalności przedsiębiorstwa." Działanie polegające na wymianie starego sprzętu siłowni na nowy, nie wpisuje się w inwestycję początkową w rozumieniu art. 2 pkt. 49 rozporządzenia Komisji nr 651/2014, a jest jedynie inwestycją odtworzeniową. Większość wydatków zaplanowana w projekcie ma służyć jedynie modernizacji i wymianie istniejącej infrastruktury. Projekt nie stanowi inwestycji początkowej w rozumieniu ww. rozporządzenia. Głównym celem projektu jest wymiana wyeksploatowanego parku maszynowego i dokonanie remontu obiektu, w którym wnioskodawca obecnie prowadzi klub fitnes. Pomimo, że wnioskodawca deklaruje wdrożenie innowacyjnej usługi polioptymalizacji programów treningowych, zakres rzeczowy projektu skupia się na modernizacji istniejącej infrastruktury klubu fitness. Planowane w ramach projektu koszty dotyczące standardowego sprzęt siłowego i cardio, mimo ich powiązania z nową metodyką, stanowią wymianę dotychczasowego wyposażenia na nowsze modele o podobnej funkcji, co wypełnia znamiona inwestycji odtworzeniowej, a nie inwestycji początkowej. Dodatkowo znaczną część budżetu stanowi remont istniejącego obiektu. Planowane wydatki służą przede wszystkim wymianie zużytego parku maszynowego, oraz dokonania remontu budynku siłowni, co wpisuje się w model inwestycji odtworzeniowej. Planowana do wdrożenia innowacja produktowa w postaci usługi polioptymalizacji programów treningowych ma charakter procesowo-cyfrowy (oparty o algorytm i aplikację monitorującą) i jako taka jest technologicznie niezależna od zakupu fabrycznie nowej bazy sprzętowej. Sama nowość urządzeń oraz maszyn nie może stanowić o tym, że są one niezbędne do wprowadzenia innowacyjnego rozwiązania, ponieważ dotychczas używane są już zużyte. Innowacyjność polegająca na wprowadzeniu usługi polioptymalizacji programów treningowych ma charakter procesowo-cyfrowy (opartej o algorytm i aplikację monitorującą), jest niezależna od zakupu fabrycznie nowej bazy sprzętowej. Wnioskodawca w treści wyjaśnień, w odniesieniu do poszczególnych kosztów, wskazywał na ogólne twierdzenia mające stanowić podstawę uznania inwestycji za inwestycję początkową. Wnioskodawca nie przedstawił żadnych merytorycznych argumentów przemawiających za nieuznaniem jego przedsięwzięcia za inwestycję odtworzeniową. Zmiana formy działalności na koedukacyjną nie determinuje uznania projektu za inwestycję początkową. Charakter działalności wnioskodawcy, czyli działalność klubu fitness dalej pozostaje ta sama. Zamierzenie projektowe jest inwestycją odtworzeniową, która nie stanowi inwestycji początkowej, dlatego projek nie spełnia kryterium merytorycznego "Projekt dotyczy inwestycji początkowej i spełnia warunki wynikające z Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014" w zakresie pytania cząstkowego "Czy projekt dotyczy "inwestycji początkowej" w rozumieniu art. 2 pkt 49 lit. a) Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 i spełnia warunki wynikające z art. 14 ww. Rozporządzenia?" oraz kryterium "Zgodność projektu z obowiązującymi przepisami prawa na poziomie unijnym i krajowym oraz z zapisami Regulaminu wyboru projektów" w zakresie pytania cząstkowego "Czy projekt jest zgodny z zasadami udzielania pomocy publicznej na podstawie właściwego programu pomocowego, zgodnie z Rozporządzeniem Komisji (UE) Nr 651/2014 (jeśli dotyczy)?".

K. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższe rozstrzygnięcie zarzucając naruszenie:

- art. 2 pkt 49 lit. a rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z 17 czerwca 2014 r. w związku z kryterium "Projekt dotyczy inwestycji początkowej i spełnia warunki wynikające z Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014", przez błędną wykładnię i zastosowanie, polegające na wprowadzeniu niewynikających z przepisu wymogów, aby aktywa nabywane w projekcie miały "unikalne funkcjonalności", były same w sobie innowacyjne, technologicznie zależne od algorytmu oraz stanowiły bezwzględny warunek wdrożenia innowacji;

- art. 2 pkt 49 lit. a rozporządzenia nr 651/2014 w związku z powołanym kryterium, przez zastąpienie ustawowego badania związku inwestycji z dywersyfikacją zakładu pozaustawowym testem "głównego celu projektu" i uznanie, że występowanie elementów wymiany sprzętu lub remontu automatycznie wyłącza kwalifikację całego projektu jako inwestycji początkowej;

- art. 2 pkt 49 lit. a rozporządzenia nr 651/2014, przez utożsamienie pozostawania w szeroko rozumianej branży fitness z brakiem nowej usługi oraz zaniechanie obiektywnego porównania wyniku usługowego świadczonego przez zakład przed projektem i po projekcie;

- art. 45 ust. 1 oraz art. 69 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, przez przeprowadzenie weryfikacji w sposób niepełny i nierzetelny w znaczeniu normatywnym, tj. przez fragmentaryczne klasyfikowanie poszczególnych kosztów jako "standardowych", "remontowych" lub "odtworzeniowych", bez oceny projektu jako zintegrowanego systemu wdrażającego nową usługę i bez wykazania, dlaczego argumenty dotyczące funkcjonalnego związku urządzeń z nowym procesem usługowym nie mogą zostać uwzględnione;

- art. 68 w związku z art. 64 ust. 2 pkt 4 i 5 oraz art. 69 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, przez brak rzeczywistego rozpoznania zarzutów protestu, polegający na ponownym przytoczeniu, rozwinięciu i uzupełnieniu stanowiska przyjętego uprzednio przez KOP, bez przeprowadzenia merytorycznej analizy poszczególnych zarzutów i argumentów przedstawionych w proteście, w szczególności dotyczących wykładni art. 2 pkt 49 lit. a rozporządzenia nr 651/2014 oraz znaczenia powołanego orzecznictwa, co uniemożliwia ustalenie, z jakich przyczyn zarzuty te zostały uznane za niezasadne;

- art. 2 pkt 49 lit. a i art. 14 ust. 7 rozporządzenia nr 651/2014, przez potraktowanie dalszego wykorzystywania lub przeniesienia części dotychczasowych aktywów jako okoliczności automatycznie wyłączającej dywersyfikację, bez prawidłowego odniesienia do pojęcia zakładu jako jednostki produkcyjnej oraz do warunku ilościowego dotyczącego ponownie wykorzystywanych aktywów;

- art. 43 i art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w związku z kryterium inwestycji początkowej i kryterium kwalifikowalności wydatków - przez utożsamienie ewentualnej słabości uzasadnienia lub kwalifikowalności niektórych pozycji budżetowych z charakterem całej inwestycji, bez rozważenia, czy sporne pozycje mają charakter pomocniczy albo mogą zostać ocenione odrębnie;

- kryterium "Zgodność projektu z obowiązującymi przepisami prawa na poziomie unijnym i krajowym oraz z zapisami Regulaminu wyboru projektów", przez uznanie go za niespełnione wyłącznie jako następstwo wadliwej kwalifikacji projektu w ramach kryterium inwestycji początkowej.

Skarżący wniósł o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Skarżący domagał się przekazania sprawy LAWP do ponownego rozpatrzenia rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu.

Lubelska Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w Lublinie wniosła o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

W niniejszej sprawie kontroli Sądu podlegało rozstrzygnięcie polegające na nieuwzględnieniu protestu wniesionego od negatywnej oceny wniosku o dofinasowanie projektu, na etapie jego oceny merytorycznej. Wniosek dotyczył dofinansowania projektu pod tytułem "Wdrożenie do działalności klubu F. innowacyjnej usługi w postaci polioptymalizacji programów treningowych opartej o autorski dobór suplementacji". Przedmiotowy wniosek złożony został przez skarżącego w ramach Działania 1.3 Badania i innowacje w sektorze przedsiębiorstw, Priorytetu I Badania naukowe i innowacje, programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027, w odpowiedzi na konkurs nr [...]

Z uwagi na charakter prowadzonego sporu wymaga wyjaśnienia w pierwszej kolejności, że zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2025 r. poz. 1733, ze zm.), dalej jako "u.z.r.z." lub "ustawa wdrożeniowa" albo "ustawa".

Stosownie do art. 73 ust. 8 pkt 1-3 tej ustawy, w wyniku rozpoznania skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:

a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2,

b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 u.z.r.z., właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (art. 45 ust. 2 ustawy). Wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów (art. 43 u.z.r.z.).

Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w celu wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków o dofinansowanie projektu, zwany dalej "naborem". Według art. 50 ust. 2 ustawy, warunkiem przeprowadzenia naboru przez właściwą instytucję jest:

1) przyjęcie regulaminu wyboru projektów oraz

2) udostępnienie regulaminu wyboru projektów potencjalnym wnioskodawcom.

Udostępnienie regulaminu wyboru projektów, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, w przypadku konkurencyjnego sposobu wyboru projektów następuje w formie ogłoszenia o naborze upublicznianego na stronie internetowej właściwej instytucji oraz na portalu (art. 50 ust. 3 ustawy). Zgodnie z art. 50 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, ogłoszenie o naborze zawiera nazwę właściwej instytucji, wskazanie przedmiotu naboru, informację o potencjalnych wnioskodawcach, termin składania wniosków o dofinansowanie projektu, regulamin wyboru projektów oraz dane do kontaktu.

Według art. 51 ust. 1 u.z.r.z., regulamin wyboru projektów określa w szczególności:

1) kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów;

2) maksymalny, dopuszczalny poziom dofinansowania projektu lub maksymalną, dopuszczalną kwotę dofinansowania projektu;

3) kryteria wyboru projektów;

4) wskazanie sposobu wyboru projektów do dofinansowania oraz jego opis;

5) właściwy system teleinformatyczny, w którym można złożyć wniosek o dofinansowanie projektu, oraz sposób dostępu do formularza wniosku o dofinansowanie projektu;

6) termin składania wniosków o dofinansowanie projektu;

7) załączniki do wniosku o dofinansowanie projektu, o ile wymagane jest ich złożenie, oraz sposób, formę i termin ich przedłożenia;

8) zakres, w jakim możliwe jest uzupełnianie lub poprawianie wniosków o dofinansowanie projektu;

9) sposób komunikacji między wnioskodawcą a właściwą instytucją;

10) czynności, które powinny zostać dokonane przed zawarciem umowy o dofinansowanie projektu lub podjęciem decyzji o dofinansowaniu projektu, oraz termin ich dokonania.

Stosownie do art. 53 ust. 1 u.z.r.z., w celu dokonania oceny projektów właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów oraz określa regulamin jej pracy. W skład komisji oceny projektów wchodzą pracownicy właściwej instytucji posiadający wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem, w ramach której jest dokonywany wybór projektów (art. 53 ust. 2 ustawy). Na wezwanie właściwej instytucji wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić wniosek o dofinansowanie projektu w zakresie określonym w wezwaniu, zgodnie z regulaminem wyboru projektów. Właściwa instytucja w trakcie uzupełniania lub poprawiania wniosku o dofinansowanie projektu zapewnia równe traktowanie wnioskodawców (art. 55 ust. 1 u.z.r.z.).

Zdaniem Sądu, ocena wniosku o dofinansowanie projektu dokonana została prawidłowo, w sposób, który prawa nie narusza. Stanowisko LAWP prezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie narusza również wewnętrznych regulacji w postaci postanowień Regulaminu wyboru projektów. Korzystanie z dopuszczalnej prawem pomocy ze środków publicznych, w tym dotacji unijnych, nie jest obowiązkowe. Skarżący, wnioskując o pomoc finansową dla przedstawionego projektu, powinien uwzględnić wynikające z systemu realizacji programu określone wymogi. Zgodził się na te wymogi bez zastrzeżeń. W przeciwnym wypadku nie złożyłby wniosku o dofinansowanie projektu na nieakceptowanych przez siebie warunkach. To na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciążył bezwzględny obowiązek uważnego zapoznania się z dokumentacją konkursową oraz starannego i rzetelnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Brak przedstawienia niezbędnych informacji, starannego i wyczerpującego odniesienia się do kwestii objętych zakresem danego obowiązującego kryterium konkursowego, czy też przedstawienie danych niezgodnych z wymogami tej dokumentacji, niespójnych, niepewnych, czy też budzących uzasadnione wątpliwości – w sposób oczywisty wpływa na ocenę spełnienia danego kryterium w sposób negatywny. Na stosowanie w procedurze konkursowej nie tylko przepisów prawa powszechnie obowiązującego, ale i zasad wynikających z dokumentacji konkursowej, każdy wnioskodawca wyraża zgodę. Oznacza to, że to po stronie wnioskodawcy leży obowiązek dochowania należytej staranności i dostosowania się do jawnych i identycznych dla wszystkich wnioskodawców dofinasowania reguł i wymogów.

Oceny projektów dokonuje się w oparciu o dostępną publicznie dokumentację konkursową, a zatem składające się na nią dokumenty powinny stanowić także podstawę sądowej kontroli zgodności z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny projektu. Do publicznej wiadomości podany został Regulamin wyboru projektów do dofinansowania w sposób konkurencyjny w ramach naboru Działania 1.3 Badania i innowacje w sektorze przedsiębiorstw (typ projektu 3), Priorytetu I Badania naukowe i innowacje, programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027, stanowiącym Załącznik nr 2 do uchwały Zarządu Województwa Lubelskiego nr [...] z dnia 25 maja 2026 r. Z Regulaminu wynika, że w ramach postępowania konkursowego ocena podzielona jest na etapy – ocenę formalną i merytoryczną. Ocena formalna przeprowadzana jest w oparciu o zatwierdzone przez KM FEL kryteria wyboru projektów (załącznik nr 8 do Regulaminu):

- formalne dostępu (kryteria obligatoryjne zerojedynkowe);

- formalne poprawności (kryteria obligatoryjne zerojedynkowe);

- formalne specyficzne (kryteria obligatoryjne zerojedynkowe).

Ocena merytoryczna przeprowadzana jest w oparciu o zatwierdzone przez Komitet monitorujący, o którym mowa w art. 38 Rozporządzenia ogólnego - Komitet Monitorujący Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027 kryteria wyboru projektów (załącznik nr 8 do Regulaminu):

- merytoryczne techniczne (kryteria obligatoryjne zerojedynkowe);

- merytoryczne specyficzne (kryteria obligatoryjne zerojedynkowe);

- trafności merytorycznej (kryteria punktowe);

- rozstrzygające (wyodrębnione w ramach kryteriów trafności merytorycznej).

Pierwotnie złożony przez skarżącego wniosek wymagał korekty. Skarżący dochował terminu na dokonanie poprawy dokumentacji aplikacyjnej i przedłożył kolejną wersję wniosku o dofinansowanie (okoliczności bezsporne). Natomiast istotę sporu w rozpoznawanej sprawie stanowiła kwestia prawidłowości merytorycznej oceny projektu objętego wnioskiem skarżącego, w zakresie kryteriów wyboru projektu oceny merytorycznej. Mianowicie na etapie oceny merytorycznej uznano, że projekt nie spełnia kryteriów:

- "Projekt dotyczy inwestycji początkowej i spełnia warunki wynikające z Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014" oraz

- "Zgodność projektu z obowiązującymi przepisami prawa na poziomie unijnym i krajowym oraz z zapisami Regulaminu wyboru projektów".

Inwestycja początkowa – zgodnie z art. 2 pkt 49 Rozporządzenia 651/2014 -oznacza jedno z poniższych:

a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne związane z co najmniej jednym z poniższych:

- utworzeniem nowego zakładu,

- zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu,

- dywersyfikacją produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów lub usług dotąd niewytwarzanych lub nieświadczonych przez ten zakład,

- zasadniczą zmianą całościowego procesu produkcji produktu lub produktów, których dotyczy inwestycja w ten zakład;

b) nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił. Samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa nie stanowi inwestycji początkowej.

Inwestycja odtworzeniowa nie stanowi zatem inwestycji początkowej;

Z powyższego wynika, że Regulamin konkursu powtarza definicję z art. 2 pkt 49 Rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu.

Z opisu definicji kryterium "Projekt dotyczy inwestycji początkowej i spełnia warunki wynikające z Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014" wynika, że w ramach tego kryterium ocenie podlegać będzie: Czy projekt dotyczy "inwestycji początkowej" w rozumieniu art. 2 pkt 49 lit. a) Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 i spełnia warunki wynikające z art. 14 ww. Rozporządzenia? Kryterium weryfikowane jest na podstawie wniosku o dofinansowanie oraz załączników. Opis znaczenia kryterium dla wyniku oceny stanowi, że jest to kryterium zerojedynkowe. Ocena spełnienia kryterium będzie polegała na przyznaniu wartości logicznych "TAK", "NIE". Kryterium obligatoryjne – spełnienie kryterium jest niezbędne do przyznania dofinansowania. Kryterium uznaje się za spełnione, jeżeli odpowiedź na pytanie będzie pozytywna (wartość logiczna "TAK"). Istnieje jednokrotna możliwość poprawy/uzupełnienia projektu na wezwanie instytucji w zakresie niniejszego kryterium. Przyznanie wartości "NIE" (po jednokrotnym złożeniu uzupełnień i/lub wyjaśnień) oznacza, iż kryterium nie jest spełnione. Niespełnienie kryterium skutkuje negatywną oceną projektu.

Z powyższych rozważań wynika, że w ramach naboru nr [...] nie przewiduje się wsparcia dla inwestycji o charakterze odtworzeniowym. Wsparcie w ramach tego działania ukierunkowane jest na wdrażanie innowacji wynikających z prac B+R, prowadzących do realnej zmiany jakościowej w działalności przedsiębiorstwa.

Skarżący prowadzi działalność gospodarczą, świadcząc usługi z zakresu aktywności fizycznej. W ramach tej usługi skarżący w klubie fitness zapewnia dostęp do sprzętu i przestrzeni treningowej. Co istotne, na etapie wezwania do poprawy KOP zwróciła uwagę, że większość wydatków zaplanowana w projekcie służy wymianie starego sprzętu używanego w klubie F. na nowy, co stanowi o odtworzeniowym charakterze wydatków, gdyż nie są one niezbędne do wprowadzenia do przedsiębiorstwa wyników prac B+R. Wskazano, że planowane w projekcie działania powodują wymianę istniejącego wyposażenia siłowni na nowe. Tego rodzaju działania nie prowadzą do wprowadzenia nowej infrastruktury o unikalnych funkcjonalnościach, lecz stanowią typowe odtworzenie lub unowocześnienie już posiadanych zasobów. Wymiana sprzętu treningowego, nawet jeśli wiąże się z zakupem nowocześniejszych urządzeń, nie może być uznana za inwestycję początkową.

Zdaniem Sądu, zgłoszone przez KOP LAWP powyższe uwagi należy uznać za uzasadnione wobec treści art. 2 pkt 49 lit. a) Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014. Nie może budzić wątpliwości, że zakup standardowego wyposażenia siłowni oraz przeprowadzenie remontu obiektu nie stanowią warunku koniecznego do wdrożenia modelu treningowosuplementacyjnego, który co do zasady ma charakter metodyczny i mógłby być realizowany w oparciu o już istniejącą infrastrukturę. Głównym celem projektu jest zastąpienie zużytej bazy technicznej nową, a deklarowana innowacja produktowa jest jedynie wtórnym uzasadnieniem dla koniecznej wymiany sprzętu. Co ważne, w samej opinii serwisu wprost stwierdzono, że obecne urządzenia Cardio są intensywnie użytkowane od kilkunastu lat, ich stan odbiega od standardów, a koszty serwisu są nieuzasadnione ekonomicznie, co uzasadnia rekomendację rozpoczęcia procesu wymiany urządzeń na nowe. W piśmie wyjaśniającym skarżący sam potwierdził, że "wyposażenie intensywnie jest eksploatowane od kilkunastu lat". W projekcie skarżącego nie występują żadne prace badawcze ani rozwojowe. Planowane wydatki na standardowy sprzęt siłowy i cardio, mimo powiązania z nową metodyką, stanowią de facto unowocześnienie bazy sprzętowej służącej kontynuacji dotychczasowego profilu działalności (fitness), co stanowi inwestycję odtworzeniową, ale nie początkową.

Należy zaakceptować stanowisko LAWP, że projekt nie spełnia przestanek inwestycji początkowej, lecz wpisuje się w kategorię inwestycji o charakterze odtworzeniowej, polegającej na modernizacji i wymianie istniejących aktywów trwałych. Ocena KOP nie jest dowolna i już na etapie wezwania do poprawy/uzupełnienia wniosku o dofinansowanie KOP zwróciła uwagę, że brak jest wyraźnego i bezpośredniego związku pomiędzy ponoszonymi nakładami a wdrażaną innowacją. Oczywiście, rację ma skarżący, że nowszy sprzęt zapewnia spektrum funkcjonalności i szerszy dostęp do świadczonej usługi. Niewątpliwie, przeformatowanie świadczonej usługi przez wdrożenie bardziej zaawansowanych technologii, analiza i przetwarzanie danych gromadzonych w procesie treningowym, oznaczają, że taka inwestycja przyczni się do lepszej konkurencyjności świadczonej już usługi. Z rozstrzygnięcia protestu nie wynika, by LAWP negował, że wdrożenie usługi nie polega na samym udzieleniu zaleceń suplementacyjnych, lecz na łącznym świadczeniu spersonalizowanego procesu treningowosuplementacyjnego. Skarżący podkreślał przy tym, że aby taki proces był możliwy do przeprowadzenia w sposób bezpieczny, powtarzalny i adekwatny do różnych profili użytkowników oraz różnych celów treningowych, zakład musi dysponować pełnym, standaryzowanym zapleczem sprzętowym dla różnych typów wysiłku i różnych grup mięśniowych z przeznaczeniem dla użytku koedukacyjnego.

Powyższe świadczy o pogłębionej analizie i przemyślanej strategii biznesowej skarżącącego. Niemniej jednak jest to w istocie przedsięwzięcie polegające na modernizacji i wymianie istniejącej infrastruktury. Wbrew oczekiwaniu skarżącego, LAWP nie może dokonywać oceny wniosku złożonego w danym naborze jedynie na podstawie dokumentacji przedłożonej przez samego wnioskodawcę oraz zawartych w niej informacji i oświadczeń złożonych pod rygorem odpowiedzialności karnej. Skoro skarżący planował skorzystać z tego rodzaju dofinansowania, to powinien dostosować się do zasad udzielania pomocy oraz bezwzględnie wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Ponieważ inwestycja odtworzeniowa nie stanowi inwestycji początkowej, projekt nie spełnia kryterium merytorycznego "Projekt dotyczy inwestycji początkowej i spełnia warunki wynikające z Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014" w zakresie pytania cząstkowego "Czy projekt dotyczy "inwestycji początkowej" w rozumieniu art. 2 pkt 49 lit. a) Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 i spełnia warunki wynikające z art. 14 ww. Rozporządzenia?" oraz kryterium "Zgodność projektu z obowiązującymi przepisami prawa na poziomie unijnym i krajowym oraz z zapisami Regulaminu wyboru projektów" w zakresie pytania cząstkowego "Czy projekt jest zgodny z zasadami udzielania pomocy publicznej na podstawie właściwego programu pomocowego, zgodnie z Rozporządzeniem Komisji (UE) Nr 651/2014 (jeśli dotyczy)?". Za treść wniosku i zaplanowanego projektu odpowiada wnioskodawca, który przed jego wysłaniem winien dokonać sprawdzenia jego poprawności, pod kątem jego zgodności z obowiązującymi w tym zakresie wymogami. W tym celu winien posłużyć się instrukcjami, wypełniania wniosku oraz wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie. Wyłącznie na skarżącym ciążył obowiązek wykazania (udowodnienia), że spełnia kryteria przyznania mu dofinasowania w postępowaniu konkursowym. Nie jest zaś dopuszczalne domaganie się przez potencjalnego beneficjenta otrzymania od organu analizującego wniosek o dofinansowanie zgłoszonego w konkursie projektu tego rodzaju wskazówek, które pozwalałyby na uwzględnienie wniosku o dofinansowanie albo też kwestionowania dokonywanego przez organ sposobu wykładni reguł konkursowych i zasad przez niego stosowanych przy dokonywaniu oceny. Wykładnia ta była bowiem przez organ oceniający stosowana wobec wszystkich zainteresowanych w sposób jednakowy. Nie ma żadnych dowodów na to, aby organ reguły te stosował inaczej (bardziej restrykcyjnie) względem skarżącego niż pozostałych wnioskodawców biorących udział w postępowaniu konkursowym.

Wbrew zapatrywaniu skarżącego, organ nie przeprowadzil "testu", który nie wynikał z treści art. 2 pkt 49 lit. a) rozporządzenia. Rzeczą skarżącego było wykazać, że projekt związany jest z dywersyfikacją produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów lub usług dotąd niewytwarzanych lub nieświadczonych przez ten zakład. Zdaniem Sądu, wykładnia tego przepisu została dokonana przez organ prawidłowo. Weryfikacja oceny projektu dokonana przez LAWP – podczas rozpatrywania protestu – została przeprowadzona w sposób właściwy i nie można skutecznie zarzucać, że samo oświadczenie skarżącego o projekcie przedstawionym jako dywersyfikacja polegająca na wprowadzeniu usługi do tej pory nie świadczonej przez zakład było wystarczające do pozytywnej oceny zamierzenia inwestycyjnego. Bezzasadny jest argument skargi, że zabrakło rzeczywistego rozpoznania zarzutów podniesionych w proteście. Rozwinięcie i uzupełnienie przez LAWP stanowiska KOP nie jest – w ocenie Sądu - czynnością wadliwą – jak to zarzuca skarżący. Ustalajac, że znaczną część budżetu projektu stanowią wydatki na remont obiektu (klubu) organ nie dokonał fragmentarycznej oceny kosztów. Jego obowiązkiem nie była wszechstronna analiza dotycząca planowanych do poniesienia kosztów ujętych w projekcji finansowej w sytuacji, kiedy zamierzeniem wnioskodawcy była wymiana wyeksploatowanego sprzętu (wyposażenia) i przeprowadzenie remontu klubu z wykorzystaniem w tym celu publicznych środków finansowych. Organ odniósł się do twierdzeń skarżącego i wyjaśnił znaczenie obowiązujących kryteriów, które stanowiły podstawę do negatywnej oceny projektu. Ocena ta nie nie była oceną arbitralną skoro stan techniczny sprzętu odbiegał od standardów i generował wysokie koszty napraw (i serwis rekomendował wymianę urządzeń na nowe) i sam skarżący planował przeniesienie sprzętu do nowego miejsca poza lokal przy ul. [...]. Zamierzone roboty budowalne związane z unowocześnienem obiektu zajmowanego przez klub (w tym rozbiórka ściań) oraz zakup wyposażenia ( w tym mebli) niewątpliwie podnoszą standard klubu, ale nie podważają - nawet w powiązaniu ze zmianą dotychczasowej formy działalności na koedukacyjną – prawidłowej oceny LAWP wyrażonej w zaskarżonym rozstrzygnięciu z dnia 10 lipca 2026 r., że zostanie zachowana dotychczasowa działalność w klubu oraz że skarżący nie wykazał, że funkcjonalności nowych maszyn są konieczne do wdrożenia innowacyjnych rozwiązań u przedsiębiorcy. Obowiązkiem LAWP nie było porównywanie dotychczasowej usługi świadczonej przez skarżącego przed realizacją projektu z nową usługą "po projekcie". Kryteria oceny projektów opublikowane przed naborem nie nakładały na organ obowiązku wykonania takiej czynności w postępowaniu konkursowym. Organ odniósł się także do poruszonej kwestii znaczenia przywołanego w treści protestu wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 24 czerwca 2010 r. I SA/Rz 270/10. Wyjaśnił, że to orzecznie nie dotyczy spornego pojęcia inwestycji początkowej, o którym mowa w art. 2 pkt 49a rozporządzenia 651/2014, ale inwestycji w rozumieniu innego aktu prawnego (rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie Tarnobrzeskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej). Powyższe oznacza, że organ właściwie rozpoznał protest, pomimo tego, że bliżej nie nawiązał do poglądu prawnego, wyrażonego we wspomnianym wyroku, że zastąpienie przez podatnika maszyny zakupionej przed uzyskaniem zezwolenia nową maszyną bardziej zaawansowaną technologicznie np. o większej funkcjonalności lub wydajności jest wydatkiem kwalifikującym się do objęcia pomocą publiczną.

Zagadnienia objęcia pomocą publiczną (w drodze ulgi podatkowej dla nowej inwestycji) nie sposób utożsamiać z pomocą finansową, dopuszczalną w przypadku inwestycji początkowej, o której mowa w art. 2 pkt 49a rozporządzenia 651/2014, którą to pomoc spodziewał się uzyskać przedsiębiorca przystępujący do postępowania konkursowego i składający wniosek o dofinansowanie projektu o charakterze inwestycyjnym.

Nie wystąpił również "następczy" błąd w ocenie projektu w zakresie obligatoryjnego kryterium zgodności projektu z przepisami prawa oraz Regulaminem wyboru projektów. Powyższe uchybienie leżące po stronie LAWP skarżący upatruje niesłusznie w tym, że jeżeli pierwsze kryterium dotyczące inwestycji początkowej zostało ocenione negatywnie (według niewłaściwego wzorca), to odpowiedź na pytanie o zgodność projektu z zasadami pomocy publicznej wymagała samodzielnej analizy. W odpowiedzi na powyższy zarzut należy stwierdzić, że organ prawidłowo zinterpretował pojęcie inwestycji odtworzeniowej, której nie zdefiniowano w rozporządzeniu nr 651/2014, że za taką można uznać każde działanie, które nie przyczyni się w żaden sposób do utworzeniem nowego zakładu, zwiększenia zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, nie będzie prowadzić do dywersyfikacji produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów lub usług dotąd niewytwarzanych lub nieświadczonych przez ten zakład, a także nie będzie mieć wpływu na zasadniczą zmianą całościowego procesu produkcji produktu lub produktów, których dotyczy inwestycja w ten zakład. Tak zdefiniowane przez LAWP pojęcie inwestycji odtworzeniowej w realich badanej sprawy wynika z przyjęcia przez organ założenia, że proponowana w projekcie inwestycja nie wpisuje się w ścisłą definicję inwestycji początkowej. Wynika też z nawiązania w rozstrzygnięciu protestu do pojęcia inwestycji odtworzeniowej określanej w dziedzinach nauk związanych z zarządzaniem i ekonomiką przedsiębiorstw jako inwestycji polegającej na zastępowaniu zużytych lub przestarzałych urządzeń (zob. Magdalena Kowalczyk w "Inwestycje rzeczowe w jednostkach samorządu terytorialnego" publ. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego nr 640 z 2011 r.). Stąd też stwierdzenie LAWP, że za inwestycję odtworzeniową można uznać inwestycję polegającą m.in. na przywróceniu użyteczności i sprawności maszyn czy urządzeń, a także polegającą na zastępowaniu uszkodzonych elementów poprzez nowe produktu lub wymianą niesprawnych części zamiennikami, jest wyrazem rzetelnego i logicznego odniesienia się do zarzutów podniesionych w treści protestu. Bez naruszenia art. 14 ust. 7 rozporządzenia nr 651/2014 organ rozpoznał wniesiony przez skarżącego protest. Wspomniany przepis stanowi, że w przypadku pomocy przyznanej dużym przedsiębiorstwom na zasadniczą zmianę procesu produkcji koszty kwalifikowalne muszą przekraczać koszty amortyzacji aktywów związanych z działalnością podlegającą modernizacji w ciągu 3 poprzednich lat obrotowych. W przypadku pomocy przyznanej dużym przedsiębiorstwom lub MŚP na dywersyfikację istniejącego zakładu koszty kwalifikowalne muszą przekraczać o co najmniej 200 % wartość księgową ponownie wykorzystywanych aktywów, odnotowaną w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac.

W skontrolowanym rozstrzygnięciu LAWP nie stwierdziła, że istnieje prawny zakaz dalszego wykorzytywania dotychczasowych aktywów posiadanych przez skarżącego. Stwierdziła natomiast, że projekt nie spełniał obowiązującego kryterium inwestycji początkowej w rozumieniu art. 2 pkt 49a rozporządzenia. Uwadze skarżącemu, który zarzuca naruszenie tego przepisu umyka to, że to nie kwestia prawnej możliwości wykorzystywania tylko części aktywów była podstawą negatywnej oceny projektu, ale przyjęty przez LAWP odtworzeniowy charakter zgłoszonej do dofinansowania inwestycji. Drugorzędnym więc zagadnieniem była kwestia "progu" wynikającej z zasady, o której mowa w art. 14 ust. 7 rozporządzenia nr 651/2014, że koszty kwalifikowalne muszą przekraczać o co najmniej 200 % wartość księgową ponownie wykorzystywanych aktywów. W świetle powyższych rozważań deklaracje zawarte w projekcie o zamiarze realizacji projektu inwestycyjnego dotyczącego wdrożenia innowacyjnej usługi (produktu) w postaci polioptymalizacji programów treningowych w przedsiębiorstwie skarżącego okazały się niewystarczające do pozytywnej oceny zgłoszonego do dofinansowania wniosku z dnia 31 grudnia 2025 r.

Mając powyższe rozważania na względzie, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej – oddalił skargę, o czym orzekł w sentencji wyroku.