Składy orzekające w 167 sprawach. Sąd uchylił odmowę prezesa sądu okręgowego

Przedmiotem skargi R. S. (dalej: strona, wnioskodawca, skarżący) jest decyzja Prezesa Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 25 sierpnia 2025 r. (nr PO.0123.235.2025) o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Zaskarżona decyzja została wydana na skutek odwołania strony od decyzji Prezesa Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 25 czerwca 2025 r. oraz w następstwie wniosku skarżącego z dnia 25 lutego 2025 r., rozszerzonego następnie pismem z dnia 31 marca 2025 r.

Wnioskiem z dnia 25 lutego 2025 r., zaadresowanym do Sądu Okręgowego w Świdnicy, strona wniosła o udzielenie jej informacji na temat, tego:

- ile aktów oskarżenia pochodzących z Prokuratur – Rejonowej i Okręgowej w Świdnicy wpłynęło do Sądu Okręgowego w Świdnicy w okresie o 2 stycznia 2019 r. do dnia wystąpienia z wnioskiem (czyli do 25 lutego 2025 r.);

- ile z tych aktów oskarżenia zakończyło się skazaniem; ile odrzucono, ile umorzono bądź załatwiono w inny sposób (jeśli tak, to w jaki);

- czy toczyły się postępowania karne wobec sędziów bądź prokuratorów lub innych funkcjonariuszy administracji państwowej ? Jeśli tak to w jaki sposób się zakończyły.

We wniosku wnioskodawca zawarł prośbę, aby odpowiedź na ten wniosek została udzielona w dwojaki sposób, tj. listem poleconym na podany we wniosku adres, jak i na wskazany adres e-mail.

Pismem z dnia 14 marca 2025 r. podpisanym przez Wiceprezesa Sądu Okręgowego, poinformowano wnioskodawcę, że w systemie reperteryjno-biurowym Sądu nie odnotowano postępowań karnych wobec sędziów, prokuratorów oraz innych funkcjonariuszy administracji państwowej.

Nadto, w ujęciu tabelarycznym przesłano wnioskodawcy zestawienie w zakresie wpływów aktów oskarżenia w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 25 lutego 2025 r. z podziałem na – rok, ilość aktów oskarżenia kierowanych przez Prokuraturę Okręgową w Świdnicy; sposób rozstrzygnięcia; ilość aktów oskarżenia kierowanych przez Prokuraturę Rejonową w Świdnicy; sposób rozstrzygnięcia.

Po otrzymaniu tej odpowiedzi, wnioskodawca w nawiązaniu do treści pisma Sądu będącego odpowiedzią na pierwotny wniosek, w piśmie z dnia 31 marca 2025 r. uzupełnił treść wniosku z dnia 25 lutego 2025 r. (nazywając to sprecyzowaniem wniosku z dnia 25 lutego 2025 r.) i wniósł o wskazanie – z imienia i nazwiska wszystkich składów orzekających w sprawach wskazanych w otrzymanej odpowiedzi zaznaczając, że chciałby wiedzieć, czy we wspomnianych sprawach skład był jedno czy trzyosobowy.

Nadto również, o wskazanie sygnatur akt prokuratorskich "poprzez precyzyjne przypisanie sygnatury P.O. i P.R. do sprawy S.O. w Świdnicy".

W piśmie tym wnioskodawca zawarł prośbę, aby odpowiedź na ten wniosek została udzielona w dwojaki sposób, tj. listem poleconym na podany we wniosku adres, jak i na wskazany adres e-mail.

Na to pismo wnioskodawcy Prezes Sądu Okręgowy w Świdnicy, będący adresatem żądań informacyjnych zgłoszonych przez skarżącego, odpowiedział w piśmie z dnia 11 kwietnia 2025 r.

Z treści tego pisma wynika, że wnioskodawcy w formie załącznika udostępniono zestawienie zawierające wykaz sygnatur spraw zarejestrowanych w Sądzie Okręgowym w Świdnicy na skutek wniesienia aktów oskarżenia przez Prokuraturę Rejonową i Okręgową w Świdnicy wraz z przypisanymi sygnaturami akt prokuratorskich, a nadto, ze wskazaniem z imienia i nazwiska sędziego przewodniczącego.

Z treści kierowanego do strony pisma zawarto informację, że składy orzekające w intersujących stronę sprawach były jedno, trzy lub pięcioosobowe, przy czym podmiot zobowiązany ograniczył się jedynie do wskazania z imienia i nazwiska przewodniczącego składu orzekającego, jako że wskazanie w każdej sprawie pełnego składu sędziowskiego z imienia i nazwiska wymagałoby osobnego zapoznania się z aktami każdej sprawy osobno. Z uwagi na ilość spraw, podmiot zobowiązany uznał, że zakres danych żądnych przez skarżącego tj. podanie z imienia i nazwiska wszystkich członków składu orzekającego w poszczególnych sprawach wymagałby wyselekcjonowania danych ze zgromadzonego zbioru, co wiązałoby się z przetworzeniem informacji publicznej, a co za tym idzie, żądanie wniosku w tym zakresie podmiot zobowiązany zakwalifikował jako odnoszące się do informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej: u.d.i.p.). Wskazując na powyższe, w piśmie z dnia 11 kwietnia 2025 r. wezwano wnioskodawcę do wykazania – w terminie 7 dni - szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji o imionach i nazwiskach sędziów orzekających w poszczególnych sprawach, do których odnosiły się wcześniejsze pisma skarżącego.

Do tego wezwania skarżący odniósł się w piśmie z dnia 16 czerwca 2025 r.

Decyzją z dnia 25 czerwca 2025 r. wydaną na podstawie art. 16 w zw. z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), Prezes Sądu Okręgowego w Świdnicy (dalej: Prezes Sądu Okręgowego, podmiot zobowiązany, organ, organ pierwszej instancji) odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej.

W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że na podstawie danych zgromadzonych w systemie repertoryjno-biurowym nie ma możliwości – w prosty sposób – wygenerować zestawienia pełnych składów sędziowskich. Na potrzeby realizacji danych obejmujących wskazanie pełnych składów sędziowskich z imienia i nazwiska w 167 sprawach objętych wnioskiem należałoby dokonać przeglądu każdej sprawy z osobna. W rezultacie, w celu realizacji żądania wniosku podmiot zobowiązany musiałby zaangażować w przygotowanie odpowiedzi na wniosek zarówno pracownika Oddziału Administracyjnego, jak również pracowników Wydziału Karnego, co w sposób znaczący zakłóciłoby wykonywanie bieżących obowiązków służbowych. Zaznaczył, że w toku przeprowadzonej analizy w sposób prosty uzyskano jedynie dane obejmujące imię i nazwisko sędziego przewodniczącego przypisując je do konkretnych spraw, a dane te przekazano wnioskodawcy wraz z zestawieniem przesłanym z pismem z dnia 11 kwietnia 2025 r.

W ocenie organu, podniesione okoliczności uzasadniają przyjęcie, że żądanie wniosku dotyczące podania pełnych składów sędziowskich w 167 sprawach posiada charakter informacji publicznej przetworzonej. Skoro wnioskodawca, pomimo wezwania, w treści pisma z dnia 16 czerwca 2025 r. nie wykazał przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., to w sprawie należało orzec o odmowie udostepnienia informacji publicznej przetworzonej.

W odwołaniu od tej decyzji strona podniosła, że wnioskowane przez nią informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej, ani też nie wymagają nakładu sił i środków. Wskazała na ewentualną potrzebę zwrócenia się do informatyków sądowych o przefiltrowanie danych, bądź wykorzystanie do sprawy sztucznej inteligencji.

Powołaną na wstępie decyzją Prezes Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu (dalej: Prezes Sądu Apelacyjnego, organ), działając na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.) i m.in. art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 u.d.i.p., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia 25 czerwca 2025 r.

W uzasadnieniu tej decyzji organ zaznaczył, że rozumienie pojęcia informacji publicznej przetworzonej wymaga uwzględnienia okoliczności danego przypadku i ich oceny przez pryzmat zakresu i rodzaju czynności koniecznych do przygotowania informacji o treści i zakresie żądanym przez wnioskodawcę. Jak następnie stwierdził, podmiot zobowiązany na dzień złożenia wniosku nie dysponował informacją w postaci zbioru danych gotowych do przekazania wnioskodawcy. Prezes Sądu Okręgowego wykazał, że na potrzeby realizacji wniosku poprzez wskazanie pełnych składów sędziowskich z imienia i nazwiska w 167 sprawach, wymagałoby przeglądu każdej sprawy z osobna, albowiem w systemie repertoryjno-biurowym nie ma możliwości w prosty sposób wygenerowania zestawienia pełnych składów sędziowskich.

W świetle tych ustaleń Prezes Sądu Apelacyjnego podzielił stanowisko organu pierwszej instancji co do zasadności zakwalifikowania tej części wnioskowanej przez stronę informacji publicznej jako informacji przetworzonej. Podobnie jak Prezes Sądu Okręgowego przyjął nadto, że wnioskodawca, pomimo wezwania, nie wykazał spełnienia przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Dodatkowo podniósł, że także z urzędu nie widzi on podstaw do tego by uznać, że wnioskowane przez stronę informacje o pełnych składach sędziowskich w 167 sprawach (których sygnatury udostępniono stronie) miałyby jakiekolwiek znaczenie z punktu widzenia efektywności funkcjonowania państwa (Sądu Okręgowego w Świdnicy), czy też mogłyby się realnie przełożyć na poprawę funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona zażądała uchylenia w całości decyzji Prezesa Sądu Apelacyjnego z dnia 25 sierpnia 2025 r. Zdaniem skarżącego, stanowisko organów w sprawie jest świadectwem braku organizacji miejsca pracy.

Dodatkową argumentację w sprawie strona przedstawiła w piśmie procesowym z dnia 14 stycznia 2026 r.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego wniósł o jej oddalenie.

W piśmie procesowym z dnia 25 sierpnia 2026 r., złożonym w następstwie zobowiązania Sądu, Prezes Sądu Apelacyjnego wyjaśnił, że nie istnieje możliwość automatycznej ekstrakcji wszystkich żądanych prze skarżącego danych w ramach jednego zestawienia. Przygotowanie jednego zestawienia obejmującego wszystkie wnioskowane dane wymagałoby ręcznej weryfikacji informacji wygenerowanych z systemu. Z uwagi na znaczną ilość spraw (łącznie 167 pozycji) udostępniono dane w zakresie możliwym przez automatyczne wygenerowanie.

Organ wskazał nadto, że raporty generowane z systemu SLPS zawierają dane obejmujące pełne składy orzecznicze, natomiast nie generują sygnatur spraw prokuratorskich oraz nazw jednostek, z których przekazywano akt oskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem sądowej kontroli w sprawie jest decyzja Prezesa Sądu Apelacyjnego z dnia 25 sierpnia 2025 r. o odmowie udostępnienia stronie informacji publicznej, przy czym materialnoprawną podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zw. z art. 16 u.d.i.p.

Wskazana w decyzji podstawa prawna, jak i zaprezentowana w jej treści argumentacja organu wskazuje, że Prezes Sadu Apelacyjnego, podobnie jak orzekający w pierwszej instancji Prezes Sądu Okręgowego, uznał, że sformułowane przez stronę w piśmie z dnia 31 marca 2025 r. (stanowiącym rozszerzenie wniosku z dnia 25 lutego 2025 r.) żądanie wskazania z imienia i nazwiska wszystkich składów orzekających w sprawach, których to wykaz skarżący otrzymał przy piśmie organu z dnia 11 kwietnia 2025 r. (jako odpowiedź na jego żądanie zawarte w piśmie z dnia 31 marca 2025 r.) stanowi informację publiczną przetworzoną, zaś strona, pomimo wezwania, nie wykazała przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Warto w tym miejscu zwrócić uwagę, że kwalifikacja informacji publicznej jako informacji przetworzonej prowadzi do ograniczenia konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, albowiem udostępnienie takiej informacji obwarowane jest warunkiem wykazania, że otrzymanie wnioskowanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Tego rodzaju przesłankę ustawodawca wprowadza w przepisie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Już przede wszystkim z tego powodu, podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej powinny wnikliwie każdorazowo rozważyć, czy rodzaj oraz zakres żądania informacyjnego sformułowanego we wniosku istotnie wskazuje na przetworzony charakter wnioskowanej informacji publicznej.

W przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej pojęcie "informacji przetworzonej" nie zostało zdefiniowane. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przez informację przetworzoną należy rozumieć jakościowo nową informację, która nie istnieje w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Stworzenie informacji przetworzonej wiąże się z czynnościami, które wykraczają poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia. Dlatego nawet zbiór informacji prostych może być uznany za informację przetworzoną, jeżeli utworzenie zbioru informacji prostych wymagałoby takiego nakładu środków i zaangażowania sił podmiotu zobowiązanego, które negatywnie wpływałoby na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego, a w szczególności, gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych żądanych przez wnioskodawcę, bądź wymaga odnalezienia i posegregowania wielu informacji prostych (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 3097/12, z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 977/11, z dnia 6 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1199/11, z dnia 17 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 416/12).

W nawiązaniu do stanu faktycznego sprawy dla porządku należy przypomnieć, że wnioskiem z dnia 25 lutego 2025 r., skierowanym do Sądu Okręgowego w Świdnicy, skarżący zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej m.in. na temat tego:

- ile aktów oskarżenia pochodzących z Prokuratur – Rejonowej i Okręgowej w Świdnicy wpłynęło do Sądu Okręgowego w Świdnicy w okresie o 2 stycznia 2019 r. do dnia wystąpienia z wnioskiem (czyli do 25 lutego 2025 r.);

- ile z tych aktów oskarżenia zakończyło się skazaniem; ile odrzucono, ile umorzono bądź załatwiono w inny sposób (jeśli tak, to w jaki);

W odpowiedzi, podmiot zobowiązany w piśmie dnia 14 marca 2025 r. m.in. w formie tabelarycznej przedstawił zestawienie w zakresie wpływów aktów oskarżenia w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 25 lutego 2025 r. z podziałem na – rok, ilość aktów oskarżenia kierowanych przez Prokuraturę Okręgową w Świdnicy; sposób rozstrzygnięcia; ilość aktów oskarżenia kierowanych przez Prokuraturę Rejonową w Świdnicy oraz sposób rozstrzygnięcia.

Po otrzymaniu pisma z dnia 14 marca 2025 r., skarżący w piśmie z dnia 31 marca 2025 r, rozszerzył pierwotne żądanie wniosku w ten sposób, że wystąpił o wskazanie z imienia i nazwiska wszystkich składów orzekających w sprawach wskazanych w otrzymanej uprzednio odpowiedzi. Zawnioskował również, o wskazanie sygnatur akt prokuratorskich poprzez wskazanie sygnatur akt prokuratorskich "poprzez precyzyjne przypisanie sygnatury P.O. i P.R. o sprawy S.O. w Świdnicy".

Przy piśmie z dnia 11 kwietnia 2025 r. Prezes Sądu Okręgowego udostępnił skarżącemu w formie załącznika zestawienie zawierające wykaz sygnatur spraw zarejestrowanych w Sądzie Okręgowym w Świdnicy na skutek wniesienia aktów oskarżenia przez Prokuraturę Rejonową i Okręgową w Świdnicy wraz z przypisanymi sygnaturami akt prokuratorskich, a nadto, ze wskazaniem z imienia i nazwiska sędziego przewodniczącego. Poinformowano również skarżącego, że składy orzekające w intersujących stronę sprawach były jedno, trzy lub pięcioosobowe, przy czym podmiot zobowiązany ograniczył się jedynie do wskazania z imienia i nazwiska przewodniczącego składu orzekającego, jako że wskazanie w każdej sprawie pełnego składu sędziowskiego z imienia i nazwiska wymagałoby osobnego zapoznania się z aktami każdej sprawy osobno. Z tych też powodów, żądanie informacyjne w zakresie podania wszystkich składów orzekających w sprawach wskazanych w otrzymanej uprzednio odpowiedzi organ uznał za informację publiczną o charakterze przetworzonym.

Stwierdzając, że skarżący, pomimo wezwania, nie wykazał przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., w sprawie wydana została decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Pierwotnie, o odmowie udostępnienia informacji publicznej w części uznanej za mającą charakter przetworzony orzekał w decyzji z dnia 25 czerwca 2025 r. Prezes Sądu Okręgowego. Następnie, w związku z odwołaniem strony od tej decyzji, decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej w powołaniu na przesłankę z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wydał Prezes Sądu Apelacyjnego, która to decyzja stanowi przedmiot skargi w sprawie.

Zawarte w wydanych w sprawie decyzjach uzasadnienie z powodu którego sporna część żądania informacyjnego wnioskodawcy została uznana za informację publiczną przetworzoną koncentruje się na ustalonej liczbie spraw sądowych (167), powiązanej z wyjaśnieniem, że na potrzeby realizacji żądania ustalenia pełnych składów sędziowskich orzekających we wszystkich tych sprawach należałoby dokonać przeglądu każdej sprawy z osobna. Wskazuje się, że na dzień wystąpienia z wnioskiem, podmiot zobowiązany nie dysponował gotową informacją w postaci zbioru danych do przekazania, zgodnie z żądaniem.

Ważąc argumentację przedstawioną przez Prezesa Sądu Apelacyjnego w zaskarżonej decyzji oraz przede wszystkim mając na uwadze treść wyjaśnień, jakie na wezwanie Sądu Prezes Sądu Apelacyjnego udzielił w sprawie w piśmie z dnia 25 sierpnia 2026 r. Sąd doszedł do przekonania o błędnym zakwalifikowaniu, objętego sporem, żądania wnioskodawcy jako informacji publicznej przetworzonej.

Po pierwsze należy zaznaczyć, że sam fakt, że podmiot zobowiązany na dzień złożenia wniosku nie dysponuje gotową informacją sam w sobie nie uzasadnia przyjęcia, że mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną. O czym była już mowa na wstępie, zbiór informacji prostych może być uznany za informację przetworzoną, jeżeli utworzenie zbioru informacji prostych wymagałoby takiego nakładu środków i zaangażowania sił podmiotu zobowiązanego, które negatywnie wpływałoby na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na ten podmiot.

Po wtóre, sam fakt, że podmiot zobowiązany nie jest w stanie automatycznie wygenerować odpowiedzi na wniosek w ramach jednego zestawienia nie oznacza, że żądanie informacyjne stanowi informację publiczną przetworzoną. O czym była już mowa, kwalifikacji informacji publicznej przetworzonej należy dokonywać poprzez pryzmat nakładów jakie są konieczne do przygotowania odpowiedzi na wniosek złożony w trybie dostępu do informacji publicznej według kryteriów podanych przez wnioskodawcę. Przy czym, Sąd nie widzi przeszkód, dla których odpowiedzi na wniosek organ nie mógłby sporządzić w dwóch zestawieniach (adekwatnie do posiadanych możliwości najszybszego i najprostszego sposobu elektronicznego wygenerowania danych), a których to dopiero łączna analiza dawałaby wnioskodawcy pełen zakres interesującej go informacji publicznej.

Jak wynika z treści pisma Prezesa Sądu Apelacyjnego z dnia 25 sierpnia 2026r. i co potwierdza udostępnione stronie przez Prezesa Sądu Okręgowego zestawienie, w elektronicznym systemie repertoryjno-biurowym sądów istnieje możliwość automatycznego wygenerowania danych w jednym pliku, zawierającym przypisanie sygnatur spraw sądowych i prokuratorskich z możliwością odfiltrowania spraw z sygnaturami Prokuratury Rejonowej i Okręgowej w Świdnicy, przy jednoczesnym wskazaniu przewodniczącego składu. Niezależnie od tego, dzięki danym gromadzonym przez system SLPS istnieje możliwość wygenerowania z tego systemu raportu zawierającego dane obejmujące składy orzecznicze przypisane sprawie prowadzonej pod konkretną sygnaturą.

Oczywiście, wynik z żadnej tych operacji rozważany pojedynczo nie wyczerpuje w pełni zapytanie strony. Niemniej, dane zawarte w obu zestawieniach pozwoliłyby bez większych problemów powiązać sygnaturę sprawy sądowej (oraz powiązaną z nią sygnaturą akt prokuratorskich) z pełnym składem orzekającym w konkretnym postępowaniu sądowym.

W ocenie Sądu, organy obu instancji błędnie założyły, że jedynie udostępnienie stronie jednego zestawienia zawierającego wszystkie oczekiwane przez nią kryteria czynić będzie zadość żądaniu informacyjnemu. Pominęły bowiem możliwość sporządzenia dwóch zestawień, obu wygenerowanych automatycznie, które analizowane we wzajemnym powiązaniu (o której to konieczności skarżący powinien zostać pouczony wraz z podaniem przyczyn) dawałyby możliwość zapoznania się przez skarżącego (w sposób stosunkowo prosty i czytelny w ramach samodzielnej analizy) z pełnym zakresem informacji publicznej, o którą wystąpił.

Zdaniem Sądu, wykorzystując możliwie najprostszą i najszybszą drogę udostępnienia stronie wnioskowanych informacji organ powinien był wygenerować, korzystając równocześnie z: elektronicznego systemu repertoryjno-biurowego oraz elektronicznego systemu SLPS, dwa zestawienia, na podstawie których strona bez trudności mogłaby powziąć informacje o interesujących ją kwestiach. Dla uzyskania oczekiwanych przez stronę danych, wymagane byłoby jedynie "dopasowanie" przez nią we własnym zakresie elementów z dwóch dostarczonych zbiorów.

Takie rozwiązanie pozwoliłoby udzielić żądanej przez nią informacji publicznej o pełnej treści, bez konieczności angażowania pracowników Sądu do osobistego przejrzenia każdej ze 167 spraw celem ustalenia pełnych składów orzeczniczych w tych sprawach, co z kolei stanowiło w sprawie uzasadnienie dla przyjęcia przez orzekające w sprawie organy, że analizowana część wniosku skarżącego odnosi się do informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Stwierdzając, że w sprawie doszło do naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędną kwalifikację żądania strony jako dotyczącego informacji publicznej przetworzonej, a tym samym także do - naruszenia art. 16 ust. 1 u.d.i.p. na skutek wydania decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, o czym orzekł jak w sentencji.

Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. zaprezentowana w sprawie ocena prawna Sądu wiąże organy przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z uzasadnienia Sądu. Rzeczą organu jest ponownie rozpoznać wniosek w części dotychczas objętej odmową udostępnienia informacji publicznej. Organ powinien wygenerować z systemu SLPS raport obejmujący (ustalone już przez organ) sygnatury 167 spraw sądowych z przypisanym do tych spraw pełnym składem orzekającym, a następnie udostępnić go skarżącemu wraz z informacją, że przyporządkowanie sygnatur spraw sądowych z przypisanym im składem orzekającym do odpowiedniej sygnatury akt prokuratorskich (powiązanej z sygnaturą akt sądowych) powinno zostać dokonane przez skarżącego we własnym zakresie, w drodze porównania informacji otrzymanych z obu udostępnionych mu źródeł.