Silosy na cement zamiast użytku rolnego. Sąd oddalił skargę w sprawie ewidencji gruntów

Syg. akt VIII SA/Wa 425/26

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia 12 lutego 2026 roku M.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego ( DZ.U z 2025 roku poz. 1691 dalej jako k.p.a.) oraz art. 7b ust.2 ustawy z dnia 7b ust.2 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne( Dz.U z 2024 roku, poz. 1151 dalej jako p.g.i.k. lub ustawa) – po rozpatrzeniu odwołania G. K. od decyzji Starosty S. z dnia 19 listopada 2025 roku, znak: [...], orzekającej o aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków w zakresie zamiany zasięgu użytku gruntowego – inne tereny zabudowane, wykazanego dla działki ewidencyjnej nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym D., na obszarze gminy O., na podstawie dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] oraz odmowie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków ( dalej egib lub ewidencja) w zakresie usunięcia użytku Bp – zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, wykazanego dla działki nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym D. na obszarze gminy O. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna.

W dniu 25 lipca 2025 roku do Starosty S. wpłynął wniosek I. K. o zmianę użytków gruntowych w egib, wykazanych po przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów. Wnioskodawca podnosił, że podczas modernizacji błędnie zakwalifikowano użytek Bp – ujawniony na działce nr [...] oraz użytek Bi na działce nr [...]. Strony wskazały, że prowadzą gospodarstwo rolne, a w/w działki wchodzą w jego skład, stąd w użytku tych działek powinno być wpisane Br.

Na potrzeby postępowania G.K. i I. K. dołączyli do akt decyzję Wójta Gminy O. z dnia 3 lipca 2020 roku, znak: [...], o warunkach zabudowy z której wynika, że dla działki nr [...] ustalono sposób zagospodarowania terenu u warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego z częścią socjalną w zabudowie zagrodowej o planowanej powierzchni zabudowy do 300 m².

W związku decyzją o warunkach zabudowy organ zwrócił się do wykonawcy prac modernizacyjnych ewidencji w zakresie działki nr [...]. Wykonawca ze względu na zasadność reklamacji przekazał poprawione wyniki pracy geodezyjnej, które zostały przyjęte do państwowe zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...]. Na podstawie uzupełnione materiału dowodowego organ I Instancji orzekł o aktualizacji ewidencji w zakresie działki nr [...] oraz odmówił aktualizacji danych w zakresie działki nr [...].

Z przedmiotowym rozstrzygnięciem nie zgodził się G.K. wnosząc odwołanie od decyzji organu I Instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że art. 2 pkt 8 p.i.g.k. jest systemem informacyjnym zapewniającym gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarującymi tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Zgodnie z art. 20 ust.1 wyżej powołanej ustawy ewidencja obejmuje informacje dotyczące gruntów, ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz klas bonitacyjnych, oznaczenie ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów jeżeli zostały założone dla nieruchomości.

Sposób przeprowadzenia aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencyjnym określają przepisy ustawy oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków( DZ.U z 2024 roku, poz. 219 dalej jako rozporządzenie).

Organ wskazał na treść art. 24 ust.2a ustawy w związku z art. 23 ust.1 -4 ustawy w związku z § 29a rozporządzenia regulujące aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, podstaw aktualizacji. Wskazywał, że zgodnie z art. 24ust.2b ustawy aktualizacja może być dokonana w formie czynności materialno – technicznej w określonych sytuacjach w części przypadków w formie decyzji administracyjnej. Odmowa aktualizacji zawartych w ewidencji danych następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Szczególnym przypadkiem aktualizacji ewidencji gruntów i budynków jest jej modernizacja, której tryb postępowania opisany jest w art. 24a ustawy.

W wyniku przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] dla działki nr [...] ujawniono użytek Bi o powierzchni 0,7279 ha, grunty orne R V i VI klasy bonitacyjnej, o powierzchni odpowiednio 1,2718 i 0,7010 ha wraz z budynkiem innym niemieszkalnym o pow. zabudowy 139 m² i 62 m² . W zakresie działki nr [...] ujawniono użytek Bp o powierzchni 0,3337 ha, łąki trwałe na IV klasie bonitacyjnej o pow. 0,3337 ha, grunty łąk pod rowami W-Ł na IV klasie bonitacyjnej o pow. 0,0160 ha i grunty orne R IVa i IVb klasy bonitacyjnej o powierzchni 0,5532 ha i 0,0636 ha.

Organ przeprowadził oględziny przedmiotowych działek i ustalił, że na działce nr [...] znajdują się - budynek gospodarczy w budowie w stanie surowym zamkniętym, wiata garażowa, liczne kontenery usytuowane na płycie betonowej, silosy na cement, silosy transportowe do przewożenia materiałów sypkich, w środkowej części działki znajdują się dwie wiaty oraz kontenery morskie i socjalne. Dodatkowo w trakcie oględzin stwierdzono liczne pojazdy i maszyny – ciągniki, naczepy do pojazdów ciężarowych, samochody samowyładowcze i inne.

W zakresie działki nr [...] stwierdzono, że jest ogrodzona, a plac w połowie utwardzony kostką betonową i wylewką betonową. Na działce nr [...] znajdują się kontenery, naczepa do pojazdów ciężarowych, waga samochodowa. Z ewidencji działalności gospodarczej wynika, że przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez G. K. jest produkcja cementu, co wskazuje na nierolniczy charakter działalności. Dodatkowo działalność obejmuje produkcje wyrobów budowalnych, produkcje masy betonowej prefabrykowanej, sprzedaż detaliczną i hurtową towarów i usług.

Organ ocenił, że doszło do nieprawidłowości w zakresie wpisu do ewidencji odnośnie działki nr [...] w związku z decyzją Wójta Gminy O. z dnia 3 lipca 2020 roku. Nowy sporządzony operat w ramach rękojmi stanowił podstawę do wpisu do ewidencji gruntów budynków odnośnie działki nr [...], gdzie wykazano użytek Bi o powierzchni 0,6879 ha i grunty orne V i VI klasy bonitacyjnej o powierzchni odpowiednio 1,3118 ha i 0,7010 ha. Pomniejszono użytek Bi o powierzchnie w zakresie której jest realizowane zamierzenie budowalne, polegające na budowie budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej. Ponadto wykreślono budynki o identyfikatorach [...] i [...] ze względu na to, że w ewidencji nie wykazuje się budynków o których mowa w § 15 pkt 1 rozporządzenia.

Odnośnie działki nr [...] ustalono, że jest działką ogrodzoną, a plac w połowie utwardzony kostką i wylewką betonową. Z oględzin i sporządzonej dokumentacji fotograficznej wynika, że na działce znajdują się kontenery, naczepa do pojazdów ciężarowych, waga samochodowa.

Na podstawie opracowanego operatu przez wykonawcę modernizacji ewidencji organ dokonał zmian wpisu odnośnie działki nr [...] gdzie wykazano – użytek Bi o powierzchni 0,6879 ha oraz grunty orne V i VI klasy bonitacyjnej o powierzchni kolejno – 1,3118 ha i 0,7010 ha, co wskazuje, że zmniejszył się użytek Bi o powierzchnię w zakresie której realizowane jest zamierzenie budowlane, polegające na budowie budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej.

Wykonawca modernizacji posiłkując się dokumentacją dostarczoną przez stronę sporządził nową dokumentację geodezyjną uznając, że sposób zagospodarowania działek nr [...] i [...] odpowiada definicji użytków zawartych w pkt 15 i 16 tabeli załącznika nr 1 rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Zdaniem organu nie można zgodzić się ze skarżącym co do rolniczego wykorzystania całych działek nr [...] i [...].

Organ wskazał, że skarżący część z tych działek wykorzystuje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Na działkach zostały zlokalizowane silosy na cement, silosy transportowe do przewozu materiałów sypkich, kontenery morskie i socjalne, waga samochodowa, naczepy oraz pojazdy samochodowe ciężarowe, a także elementy infrastruktury typowe dla zaplecza przy prowadzonej działalności gospodarczej. Teren jest ogrodzony, częściowo utwardzony kostką betonową, wylewką betonową oraz tłuczniem co dodatkowo wskazuje na sposób zagospodarowania typowy dla prowadzenia działalności produkcyjno – magazynowej, a nie działalności rolniczej.

Prowadzona działalność gospodarcza przez skarżącego ma charakter nierolniczy i skupia się na produkcji cementu, produkcję wyrobów budowlanych, wytwarzanie masy betonowej, sprzedaż hurtową i detaliczną.

Zagospodarowanie działek nr [...] i [...] w części zdaniem organu wskazuje na gospodarcze wykorzystanie nieruchomości.

Skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł G.K..

Zaskarżonej decyzji zarzucał naruszenie prawa materialnego:

- załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków w zw. z art. 2 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 roku o ochronie gruntów rolnych i leśnych( DZ.U z 2024 roku, poz. 82 ustawa o ochronie gruntów) poprzez błędną interpretację polegającą na niewłaściwym sklasyfikowaniu gruntu na obu działkach,

- naruszenie przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy wadliwej decyzji organu pierwszej instancji.

Z uwagi na powyższe skarżący wnosił o – uchylenie zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz biorąc za podstawę art. 145a § 1 p.p.s.a. zobowiązanie organu do wydania w terminie 14 dni decyzji o aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie usunięcia użytku gruntowego Bi z działki nr [...] oraz Bp z działki nr [...],

- zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów wpisu sądowego.

W uzasadnieniu skargi podnosił, że organ błędnie ustalił charakter użytków na działkach nr [...] i [...] – w ramach przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków czym naruszył przepisy prawa materialnego – dokonując błędnej wykładni przepisów załącznika nr 1 do rozporządzenia w związku art. 2 ust.1 pkt 3 ustawy o ochronie gruntów.

W ocenie skarżącego część działek [...] i [...] utraciła charakter użytku rolnego po ich utwardzeniu i ogrodzeniu ale w dalszym ciągu służą i są wykorzystywane jako jego część gospodarstwa rolnego jako place manewrowe i przeładunkowe oraz postojowe dla maszyn rolniczych, co mieści się w zakresie załącznika nr 1 do rozporządzenia.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują, m.in. wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyrażona w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) dalej - p.p.s.a.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu organu administracji publicznej.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala - art. 151 p.p.s.a.

Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz.U. 2024 poz. 1151 z późn. zm. - dalej: ustawa pgik).

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest odmowa aktualizacji bazy ewidencji gruntów i budynków w zakresie ujawnienia powierzchni wskazanych działek zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr (...) z dnia 4 grudnia 2006 r. i treścią księgi wieczystej (...) oraz aktualizacji bazy ewidencji gruntów i budynków obręb T. w zakresie ujawnienia w ewidencji gruntów użytków gruntowych. Czego domagali się skarżący zarzucając, ze obecnie ich działki zmniejszyły się o 456 m2.

Stosownie do art. 40 ust. 3 pkt 3 pgik, prowadzenie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz weryfikacja opracowań przyjmowanych do zasobu należy do starostów - w zakresie powiatowych zasobów geodezyjnych i kartograficznych.

Natomiast art. 24 ust. 2a punkt 1 i 2 oraz ust. 2b pgik stanowi, że informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji:

1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z:

a) przepisów prawa,

b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4,

c) materiałów zasobu,

d) wykrycia błędnych informacji;

2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania.

Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje:

1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:

a) przepisów prawa,

b) wpisów w księgach wieczystych,

c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu,

d) ostatecznych decyzji administracyjnych,

e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,

f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,

g) wpisów w innych rejestrach publicznych,

h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b;

2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.

Zgodnie zaś z art. 24 ust. 2c pgik odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Zmian więc w ewidencji dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych. Organy administracji geodezyjno-kartograficznej, prowadząc ewidencję gruntów, rejestrują jedynie stany prawne w oparciu o określone dokumenty i nie mogą samodzielnie rozstrzygać w kwestii uprawnień objętych tymi dokumentami. Ewidencja gruntów jest zbiorem informacji, a rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem danych wynikających z przedłożonych organowi dokumentów i stąd też ma on charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny.

Zatem nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny zaistniały wcześniej.

Należy również podkreślić, że postępowanie z zakresu aktualizacji danych ewidencyjnych jest - rodzajem administracyjnego postępowania rejestrowego - i w związku z tym wykazuje daleko idącą specyfikę, która nie upoważnia organów administracji geodezyjno-kartograficznej do samodzielnego ustalania stanu prawnego nieruchomości lub danych podlegających ujawieniu w ewidencji. Organy te są jedynie uprawnione i zobowiązane do deklaratoryjnej rejestracji zmian w zakresie danych ewidencyjnych, które wynikają z przedłożonych lub uzyskanych z urzędu dokumentów (§ 29 Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy I Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2024.219)

Jak wynika z § 29a rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu:

1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub z obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi;

2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych;

3) wyeliminowania danych błędnych.

Z kolei § 29 rozporządzenia egib jednoznacznie stanowi, iż źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są:

1) materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym;

2) wyniki pomiarów geodezyjnych lub oględzin;

3) dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach;

4) dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki organizacyjne;

Analiza powyżej przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, że na staroście ciąży obowiązek aktualizacji ewidencji gruntów, która powinna być odzwierciedleniem stanu prawnego i faktycznego. Niewątpliwie, do zadań starosty, związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Przy czym, do materiałów źródłowych, należy zaliczyć nie tylko materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym czy w innych rejestrach ale również dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez organy czy wyniki oględzin (§ 29 pkt 2 i 4 rozporządzenia egib).

Szczególnie podkreślić trzeba, że na skutek przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do zasobu ukształtował się określony stan ewidencyjny, mający charakter trwały i dotyczący sytuacji innych osób (por. np. postanowienie WSA w Warszawie z 24 maja 2012 r., IV SAB/Wa 43/12).

Ma to miejsce także wówczas, gdy dokumenty odzwierciedlające ten stan, są uznawane przez właściciela nieruchomości za wadliwe. Istotą ewidencji gruntów i budynków jest, jak sama nazwa wskazuje, spisywanie istniejącego stanu prawnego gruntu lub budynku. Ewidencja gruntów i budynków jest jedynie zbiorem informacji o gruntach i budynkach. Wpis do ewidencji gruntów i budynków stanowi potwierdzenie istniejącego stanu prawnego nieruchomości (wyrok NSA z 23 stycznia 1998 r., II SA 1283/97).

Organy ewidencyjne są tylko rejestratorem, tych zmian prawnych, które zostały ustalone w innym trybie lub przez inne organy, a mogą tego dokonać wyłącznie w oparciu o decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe, akty notarialne, w których zwarte są dane objęte ewidencją gruntów czy dokumentację geodezyjną. Zapisy w ewidencji gruntów mają wyłącznie charakter techniczno-deklaratoryjny, nie zaś konstytutywny. Organy ewidencyjne są uprawnione jedynie do zbadania, czy na podstawie dostępnych dokumentów zasadne jest dokonanie aktualizacji istniejących w ewidencji wpisów (por. wyrok WSA w Krakowie z 26 lutego 2014 r., III SA/Kr 910/13).

Należy zauważyć, iż ocena charakteru użytków w stosunku do działek skarżącego o nr [...] i [...] była przedmiotem modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Do sporządzonego projektu operatu opisowo – kartograficznego wyłożenie miało miejsce w okresie od 20 – 29 maja oraz od 3 do 11 czerwca 2024 roku, a ogłoszenie o terminie wyłożenia zostało zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej Powiatu S. oraz prasie o zasięgu ogólnokrajowym. Wobec braku uwag do projektu stały się one danymi ewidencji gruntów i budynków. Dokumentacja techniczna zawierająca projekt została przyjęta państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 1 sierpnia 2024 roku.

W ocenie Sądu organ zasadnie wprowadził zmiany w ewidencji mając oparcie w stosownych dokumentach, które zgromadził w toku postępowania administracyjnego.

Wskazać również należy, że zgodnie z § 47 ust. 3 rozporządzenia, w przypadku, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ust. 3 ustawy.

W związku z wątpliwościami powstałymi w toku postępowania, odnośnie zgodności danych zawartych w operacie ze stanem faktycznym organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające. Przed wydaniem decyzji w II instancji przeprowadził w dniu 2 września 2025 roku oględziny, z czynności tej zaś sporządził protokół. Z dokumentu tego wynika, że przedmiotowe działka nr [...] w północnej części budynkiem gospodarczym w stanie surowym zamkniętym oraz kontenery na płycie betonowej. Natomiast w zachodniej części działki jest zlokalizowanych siedem silosów na cement. W środkowej części działki znajdują się kontenery morskie i socjalne obudowane blachą. Działka jest trwale ogrodzona siatką metalową. Plac jest utwardzony w 2/3 kostką brukową a w 1/3 części tłuczniem. Na środku przy wschodnim ogrodzeniu znajduje się zadaszenie garażowe. Przy bramie zaparkowane są trzy ciągniki, przyczepa, pług oraz przedsączac. Poza tym cztery silosy transportowe na materiały sypkie, betoniarka, naczepa platforma, naczepa wywrotka, BDF wywrotka, mała wywrotka 7,5 tony, ładowarka L., ciągnik samochodowy- pojazdy wyrejestrowane.

Na działce nr [...] znajdują się kontenery, naczepa, betoniarka waga samochodowa. Plac ogrodzony, utwardzony w części kostką brukową, w części wylewką betonową.

Oględzin nieruchomości dokonano z udziałem m.in. skarżącego. Do protokołu strona nie wniosła uwag.

Przedmiotem sporu w przedmiotowej sprawie jest prawidłowość ustalenia rodzaju użytku co do części działek o nr ew. [...] i [...].

Organ przyjął, iż użytek Bi – inne tereny zabudowane w stosunku do powierzchni 0 ,6879 ha na działce nr [...] oraz użytek Bp – zurbanizowane tereny niezabudowane w stosunku do powierzchni 03337 ha na działce nr [...].

Organ nie uznał, iż zamiast wpisanego użytku Bi i Bp winno być wpisany użytek Br jak twierdził skarżący. Użytek Br – grunty rolne zabudowane zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia pkt 5 stanowią grunty zajęte pod – budynki przeznaczone do produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, w szczególności – spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie, budynki na sprzęt rolniczy, magazyny sortownie ryb, zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu, budynki przeznaczone do przetwórstwa rolno – spożywczego, budynki mieszkalne – tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej.

Skarżący wskazywał, że co prawda część działek [...], [...] utraciła charakter użytku – gruntów ornych – oznaczanych symbolem R, ale w dalszym ciągu są związane z prowadzonym przez niego gospodarstwem rolnym jako place manewrowe, przeładunkowe oraz postojowe dla maszyn rolniczych, co powinno być zakwalifikowane jako użytek Br – rolne zabudowane.

W ocenie Sądu takie stanowisko pozostaje w sprzeczności z protokołem oględzin, gdzie organ ustalił, że na części działki nr [...] znajduje się budynek gospodarczy w stanie surowym zamkniętym, silosy na cement, liczne kontenery, silosy na cement, kontenery morskie , socjalne. Stwierdzono tam również pojazdy, które były wyrejestrowane. Na działce nr [...] stwierdzono kontenery, naczepę do pojazdów ciężarowych, wagę samochodową. Nawet obecność ciągników rolniczych nie może przesądzać, iż przedmiotowa działka ma związek z gospodarstwem rolnym skarżącego. W przeważającej części jest wykorzystywana do innej działalności niż rolnicza. Sposób zagospodarowania przedmiotowych działek obrazuje sporządzona dokumentacja fotograficzna.

Należy zgodzić się z organem, iż biorąc pod uwagę fakt, iż skarżący prowadzi działalność gospodarczą gdzie podstawowym rodzajem działalności jest produkcja cementu oraz produkcja elementów betonowych, produkcja masy betonowej, to rzeczy znajdujące się na części tych działek nie wskazują na związek z działalnością rolniczą, a działalnością gospodarczą prowadzoną przez skarżącego.

Z tego też względu biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.