Czternaście wyroków z 24 lat, kara łączna 2 lat i miesiąca utrzymana w mocy

1.

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

R. M. został skazany prawomocnymi wyrokami:

1. Sądu Rejonowego w Gdańsku z 13 stycznia 2000r. wydanym w sprawie sygn. akt

II K 1453/99 za czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk popełniony 22 lipca 1999 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny 50 stawek dziennych po 10 zł, karę pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby 4 lat, postanowieniem z 23 stycznia 2003r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;

2. Sądu Rejonowego w Gdańsku z 11 września 2001r. wydanego w sprawie sygn. akt.

III K 906/00 za czyn z art. 291 § 1 kk popełniony 14 grudnia 1999r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny 30 stawek dziennych po 10 zł, karę pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby 3 lat;

3. Sądu Rejonowego w Gdańsku z 22 października 2001r. wydanego w sprawie sygn. akt

III K 1024/01 za czyn z art. 279 § 1 kk popełniony 1 lutego 2001r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny 50 stawek dziennych po 20 zł zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z 14 sierpnia 2002r. poprzez zastosowanie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności na okres próby 4 lat, postanowieniem z dnia 08 marca 2007 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;

4. Sądu Rejonowego w Gdańsku z 19 września 2003r. wydanego w sprawie sygn. akt.

III K 271/01 za czyn z art. 279 § 1 kk popełniony 10 sierpnia 2000r. na karę roku pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 10 zł;

5. Sądu Rejonowego Gdańsk Północ w Gdańsku z 19 września 2005r. wydanego w sprawie

XI K 74/05 za czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk i art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony 29 listopada 2004r. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

6. Sądu Rejonowego Gdańsk Północ w Gdańsku z 30 października 2006r. wydanego w sprawie sygn. akt

II K 830/06 za czyn z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony 6 lipca 2006r. na karę roku i 4 miesięcy pobawienia wolności oraz karę grzywny 50 stawek dziennych po 10 zł ;

7. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z 18 stycznia 2008r. wydanym w sprawie sygn. akt

IIK 827/07, prawomocnym 8 lutego 2008r., którym to wyrokiem zostały połączone wyroki:

a) Sądu Rejonowego w Gdańsku z 22 października 2001r. sygn. akt

III K 1024/01,

b) Sądu Rejonowego w Gdańsku z 19 września 2003r. sygn. akt

III K 271/01

i wymierzono karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w wymiarze 70 stawek dziennych po 10 zł;

8. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z 6 listopada 2012r. wydanym w sprawie sygn. akt

II K 1175/12, prawomocnym 14 listopada 2012r., za popełnione 14 sierpnia 2012r. przestępstwo z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, na karę roku pozbawienia wolności i grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 złotych, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z 9 listopada 2013r. zamieniono orzeczoną karę roku pozbawienia wolności na karę 30 dni aresztu;

9. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z 11 kwietnia 2016r. wydanym w sprawie sygn. akt

XI K 899/14, prawomocnym 14 czerwca 2016r., za popełnione w okresie od 14 listopada 2012r. do 7 stycznia 2013r. przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, na karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych po 10 złotych;

10. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z 8 czerwca 2017r. wydanym w sprawie sygn. akt

II K 1461/16 prawomocnym 16 czerwca 2017r., za popełnione 24 kwietnia 2016r. przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, na karę 2 lat pozbawienia wolności;

11. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z 7 września 2017r. wydanym w sprawie sygn. akt

II K 704/17, prawomocnym 22 września 2017r., za popełnione 5 grudnia 2016r. przestępstwo z art. 242 §2 kk, na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;

12. łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z 17 października 2017r. wydanym w sprawie sygn. akt

II K 985/17, prawomocnym 25 października 2017r., którym to wyrokiem zostały połączone wyroki:

a) Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z 11 kwietnia 2016r.,

XI K 899/14,

b) Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z 8 czerwca 2017r.

II K 1461/16

i wymierzono karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, którą skazany odbywał od 17 stycznia 2018r. do 12 czerwca 2020r.;

13. Sądu Okręgowego w Częstochowie z 19 lipca 2017r. sygn. akt

II K 33/14, prawomocnym 6 kwietnia 2018r., za popełnienie:

a) w okresie od 26 maja 2011r. do 30 września 2011r. przestępstwa z art. 271 § 3 kk i art. 18 § 3 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, na karę 2 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 70 złotych,

-

w okresie od 26 maja 2011r. do 30 września 2011r. przestępstwa z art. 62 § 2 kks

w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2016r. i art. 18 § 3 kk w zw. z art. 20 § 2 kks w zw. z art. 76 § 1 kks w zw. z art. 7 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 kks, na karę roku pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 70 złotych; przy czym na podstawie art. 8 § 2 kks przyjęto, że wykonaniu podlega kara surowsza opisana w punkcie a), zaliczając skazanemu na poczet orzeczonej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 11 maja 2015r. godz. 17.35 do 21 lipca 2015r. godz. 15.43;

14. łącznym Sądu Okręgowego w Częstochowie z 29 czerwca 2018r. sygn. akt

II K 38/18, prawomocnym 8 sierpnia 2018r., którym to wyrokiem zostały połączone wyroki:

a) łączny Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z 17 października 2017r. sygn. akt

II K 985/17 i Sądu Okręgowego w Częstochowie z 19 lipca 2017r. sygn. akt.

II K 33/14 i wymierzono karę łączną 4 lat pozbawienia wolności,

b) Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z 11 kwietnia 2016r. sygn. akt

XI K 899/14 i Sądu Okręgowego w Częstochowie z 19 lipca 2017r. sygn. akt.

II K 33/14 i wymierzono karę łączną grzywny 200 stawek dziennych po 70 zł;

15. Sądu Okręgowego w Gdańsku z 5 grudnia 2018r. sygn. akt.

XIV K 120/18 prawomocnym 13 grudnia 2018r. za popełnione:

-

w okresie od 4 sierpnia 2011r. do 29 grudnia 2011r. przestępstwa z art. 294 § 1 kk na karę roku pozbawienia wolności,

- w okresie nie później niż 31 marca 2012r. przestępstwa skarbowego z art. 77 pkt 2 ustawy o rachunkowości na karę grzywny 100 stawek dziennych po 10 zł,

- w okresie nie później niż 31 marca 2012 r. przestępstwa żart. 77 pkt 2 ustawy o rachunkowości na karę grzywny 100 po 10 zł

orzeczono karę łączną grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 10 zł,

16. łącznym Sądu Okręgowego w Gdańsku z 12 marca 2019r. sprawie sygn. akt

IV K 8/19, prawomocnym 20 sierpnia 2019r., którym to wyrokiem zostały połączone wyroki:

a) łączny Sądu Okręgowego w Częstochowie z 29 czerwca 2018r. sygn. akt

II K 38/18 i Sądu Okręgowego w Gdańsku 5 grudnia 2018r. sygn. akt.

II K 120/18 i wymierzono karę łączną 4 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączna grzywny 300 stawek dziennych po 10 zł;

17. Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z 4 kwietnia 2024r. wydanym w sprawie sygn. akt

X K 1137/23. prawomocnym 12 kwietnia 2024r., za popełnione 14 kwietnia 2023r. przestępstwo z art.278 §1 kk, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

18. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z 20 października 2023r. sygn. akt

II K 900/23, prawomocnym 28 października 2023r., za popełnione:

-

14 kwietnia 2023r. roku przestępstwo z art. 281 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk, na karę roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności,

-

1 kwietnia 2023r., 5 kwietnia 2023r., 12 kwietnia 2023r., 12 kwietnia 2023r., 13 kwietnia 2023r., 15 kwietnia 2023r. i 17 kwietnia 2023r. ciągu przestępstw z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 2 kk i art. 64 § 1 kk na karę roku pozbawienia wolności

orzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem łącznym z 13 listopada 2024r. w sprawie XIV K 176/24:

I. na podstawie art. 568a § 1 pkt 2 k.p.k., art. 569 § 2 k.p.k., art. 570 k.p.k. oraz art. 85 § 1 i § 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k połączył skazanemu

R. M. jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego Gdańsk Południe w Gdańsku sygn. akt

X K 1137/23 oraz Sądu Rejonowego Gdańsk Północ w Gdańsku sygn. akt

II K 900/23 i wymierzył mu karę łączną

2 lat i miesiąca pozbawienia wolności;

II. pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach objętych wyrokiem łącznym pozostawił do odrębnego wykonania;

III. na podstawie art.577 k.p.k. zaliczył na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności ze sprawy II K 900/23 tj. okres od 18 kwietnia 2023r. godz. 12:30 do 20 czerwca 2023r. godz. 15:20 i od 10 stycznia 2024r. godz. 10:00 do 13 listopada 2024r. godz. 10:00;

IV. w zakresie pozostałych wyroków wyszczególnionych w pkt. od 1 do 16 postępowanie o wydanie wyroku łącznego umorzył,

V. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze w zw. z § 2 pkt. 1 , § 4 ust. 1 i 3 w zw. z § 17 ust. 5 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. L. kwotę 590,10 zł. brutto tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu;

VI. na podstawie art. 626 § 1 k.p.k., art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego od zapłaty kosztów procesu, którymi obciążył Skarb Państwa.

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Fakty uznane za udowodnione

Skazany

R. M.

Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego.

Fakty uznane za nieudowodnione

R. M.

Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego.

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego.

Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego.

Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego.

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

Rażąca niewspółmierność kary poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej w wymiarze 2 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności, przy jednoczesnym braku uwzględnienia pozytywnych przesłanek resocjalizacyjnych wynikających z opinii Dyrektora Zakładu Karnego, które to przemawiały za zastosowaniem kary łagodniejszej, tj. kary zbliżonej do kary opartej na zasadzie pełnej absorbcji.

Niezasadny

Zarzut nie jest zasadny. Okoliczności bowiem jakie wziął pod uwagę Sąd Okręgowy kształtując wymiar kary łącznej oraz zasada jej wymiaru (asperacja) zyskały pełną aprobatę Sądu II instancji.

Nie ma racji skarżąca twierdząc, że w realiach przedmiotowej sprawy zasadnym byłoby wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności w najniższym ustawowym wymiarze. Kara łączna w takim wymiarze winna być bowiem stosowana wyjątkowo, gdy zarówno ilość jak i waga okoliczności za nią przemawiających przeważają zdecydowanie nad tymi, które jej zastosowaniu sprzeciwiają się. Skarżąca w wywiedzionej apelacji wskazała na pozytywne aspekty zachowania skazanego, w szczególności uzyskanie siedmiu nagród, brak aktów samoagresji i konieczności stosowania wobec niego środków przymusu bezpośredniego, bezkonfliktowe funkcjonowanie w jednostce penitencjarnej, podejmowanie starań o regulaminowe zachowanie (str.2 apelacji), pomijając jednak, że skazany był jeden raz ukarany dyscyplinarnie (co dostrzegł Sąd Okręgowy – str.14 uzasadnienia wyroku). Wskazać nadto w tym miejscu należy, że bezkonfliktowe funkcjonowanie w jednostce penitencjarnej, podejmowanie starań o regulaminowe zachowanie są obowiązkami każdego skazanego i same w sobie nie mogą świadczyć o tym, że kara łączna winna zostać wymierzona w najniższym możliwym wymiarze (tak też: Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z 11 marca 2022r., II AKa 2/22).

Sąd I instancji odniósł się również do wymiaru kary łącznej orzeczonej w jednej ze spraw podlegających łączeniu wskazując, że orzeczona w zaskarżonym wyroku łącznym kara łączna jedynie o 1 miesiąc przekracza tę orzeczoną w sprawie II K 900/23 Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z 20 października 2023r., mimo że omawiany wyrok łączny obejmuje również karę 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie X K 1137/23 Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku. Skazany zatem będzie przebywał w jednostce penitencjarnej o 5 miesięcy krócej niż gdyby nie została wobec niego orzeczona w zaskarżonym wyroku kara łączna. Jest to zatem sytuacja dla niego korzystna. Podkreślenia przy tym wymaga, że – jak trafnie wskazał Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z 26 maja 2022r., II AKa 54/22 - wydanie wyroku łącznego co do zasady nie musi przynosić korzyści dla skazanego (podobnie ten sam sąd w wyroku z 24 stycznia 2022r., II AKa 534/21).

„Celem instytucji kary łącznej nie jest premiowanie zachowania skazanego, który dopuścił się kilku przestępstw, ani też łagodzenie orzeczonych wobec niego prawnokarnych konsekwencji” (tak: Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z 13 lutego 2023r., II AKa 357/22). Nie sposób również pominąć faktu, że wobec R. M. orzeczono 14 wyroków skazujących za czyny popełnione na przestrzeni blisko 24 lat, co świadczy o tym, że skazany nie jest sprawcą incydentalnym, a osobą nader często naruszającą porządek prawny. Zgodnie natomiast z treścią art.85a kk, orzeczona kara łączna ma spełnić cel prewencyjny wobec samego skazanego, ale przede wszystkim ma osiągnąć cele w zakresie społecznego oddziaływania. Nadmierne zatem łagodzenie orzeczonych kar poprzez wymierzenie kary łącznej w najniższej ustawowej granicy takiego celu z pewnością by nie osiągnęło. Wymierzona przez Sąd I instancji kara łączna czyni również zadość sformułowanym w orzecznictwie oraz w piśmiennictwie szczegółowym dyrektywom odwołującym się do kryteriów charakteryzujących przedmiotowo-podmiotowe związki między przestępstwami, za które kary podlegają łączeniu.

Reasumując, w ocenie Sądu Apelacyjnego, orzeczona kara łączna 2 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności w pełni spełnia sądowe dyrektywy jej wymiaru i brak jest podstaw do jej obniżenia.

Zmiana zaskarżonego wyroku co do punktu I oraz wymierzenie skazanemu kary łącznej w wymiarze najwyższej z kar podlegających łączeniu powiększonej o miesiąc, tj. w wymiarze jednego roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Niezasadny

Nietrafność zarzutu apelacyjnego.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

1. Nie dotyczy.

Nie dotyczy.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Przedmiot utrzymania w mocy

Zaskarżony wyrok łączny.

Nietrafność zarzutu apelacyjnego.

Przedmiot i zakres zmiany

Nie dotyczy.

Nie dotyczy.

Nie dotyczy.

Nie dotyczy.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

Nie dotyczy.

Konieczność umorzenia postępowania

Nie dotyczy.

Nie dotyczy.

Nie dotyczy.

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Nie dotyczy.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

II. Na mocy przepisów § 1, § 2 pkt 1), § 4 ust.1 i 3, § 17 ust.5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14.05.2024r.

w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu orzeczono o kosztach obrony z urzędu udzielonej skazanemu w postępowaniu odwoławczym.

Koszty procesu

III. Na mocy art.626 § 1 kpk w zw. z art.624 kpk Sąd Apelacyjny orzekł o wydatkach postępowania odwoławczego i zwolnił skazanego od obowiązku ich ponoszenia obciążając nimi Skarb Państwa. Uznał bowiem, że w jego aktualnej sytuacji finansowej i w perspektywie odbycia wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności obciążanie go nimi stanowiłoby dla niego nadmierną uciążliwość.

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1.

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca skazanego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Kara łączna

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

zmiana