Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
II AKa 207/25
Sąd
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
Wydział
II Wydział Karny
Rodzaj
Wyrok
Data orzeczenia
23 października 2025 r.
Rozstrzygnięcie
Orzeczenie zmienione
Kara
2 lata więzienia w zawieszeniu
Opublikowano w portalu
3 marca 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sprawy karne
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
© autorzy OpenStreetMap

Sprawy karne

2 lata więzienia za oszustwo

Kara
2 lata więzienia w zawieszeniu
Sąd
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, II Wydział Karny
Sygnatura
II AKa 207/25

Treść orzeczenia około 7 minut czytania

Sygnatura akt II AKa 207/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 października 2025 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSA Bogusław Tocicki /spr./

Sędziowie: SA Agata Regulska

SA Andrzej Szliwa

Protokolant: Joanna Rowińska

przy udziale Wojciecha Fabijaniaka prokuratora Prokuratury (...)w B.del. do Prokuratury (...)w O.

po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 r.

sprawy M. D. (1)

oskarżonego o czyn z art. 310 § 1 kk, art. 310 § 2 kk, art. 270 § 2 kk i art. 286 § 1 kk zw. z art. 294 § 1 kk przy zast. art. 11 § 2 kk

G. K. (1)

oskarżonego o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 310 § 1 kk, art. 310 § 2 kk i art. 270 § 2 kk przy zast. art. 11 § 2 kk

na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych oraz prokuratora co do obu oskarżonych

od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu

z dnia 19 marca 2025 r. sygn. akt III K 57/23

I. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego

G. K. (1) A

w ten sposób, że:

a) przyjmuje, że przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 270 § 2 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. oraz w zw. z art. 11 § 2 k.k., według stanu prawnego na dzień 30 czerwca 2015r., zgodnie z art. 4 § 1 k.k., przypisane w punkcie 1 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku oskarżonemu G. K. (1) polegało na tym, że: w okresie od dnia 1 czerwca 2013r. do dnia 17 lipca 2014r. w O., G. i W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił pomocy M. D. (1) w doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem K. D. oraz A. K. w ten sposób, że przekazał M. D. (1) blankiet weksla

in blanco

(opatrzony oryginalnymi podpisami G. K. (1), jako wystawcy oraz A. K. jako poręczyciela), zawierający adnotację o uiszczonej opłacie skarbowej, a jednocześnie wprowadził w błąd K. D. fałszywie zapewniając ją, że wskazany weksel

in blanco

stanowi zabezpieczenie pożyczek w wysokości łącznej 970.000,- złotych udzielonych A. K. i G. K. (1) przez M. D. (1), czym umożliwił M. D. (1) wypełnienie tego weksla na kwotę 970.000,- złotych, opatrzenie go datą wystawienia – 01 czerwca 2013r., datą wymagalności – 01 sierpnia 2013r., a następnie jego indosowanie w dniu 17 lipca 2014r. na K. D. za kwotę 100.000,- złotych, przekazaną M. D. (1), przy czym pokrzywdzona K. D. została doprowadzona do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w wysokości 100.000,- złotych, a po przedłożeniu wskazanego weksla

in blanco

przez K. D. w Sądzie Okręgowym w Opolu wraz z pozwem o zapłatę na jej rzecz solidarnie przez G. K. (1) i A. K., także w ten sposób udzielił pomocy w doprowadzeniu Sądu Okręgowego w Opolu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości, w wysokości 970.000,- złotych wraz z odsetkami oraz kosztami procesu w kwocie 19.342,- złotych, należącym do A. K., gdyż sąd ten w dniu 9 września 2014r. w sprawie I Nc – 93/14 wydał nakaz zapłaty wspomnianych kwot solidarnie wobec pokrzywdzonej A. K. i G. K. (1), a następnie w dniu 24 lutego 2015r. nadano temu nakazowi zapłaty klauzulę wykonalności, po czym zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne przez Komornika przy Sądzie Rejonowym w Tarnowskich Górach, który zajął kwotę 5.637,99 złotych, a następnie przez Komornika przy Sądzie Rejonowym w Gliwicach, a po wniesieniu przez pokrzywdzoną A. K. zarzutów od wydanego nakazu zapłaty, wyrokiem z dnia 14 lutego 2017r. sygn. I C – 709/14, Sąd Okręgowy w Opolu, utrzymał w mocy nakaz zapłaty wobec pozwanej A. K., jednak ostatecznie w wyniku rozpoznania apelacji, wyrokiem z dnia 11 października 2018r. sygn. I ACa – 1049/17 Sąd Apelacyjny we Wrocławiu uchylił nakaz zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Opolu w dniu 9 września 2014r. wobec pozwanej A. K. w postępowaniu nakazowym, czym działał na szkodę pokrzywdzonych: K. D. oraz A. K.;

b) orzeczoną wobec oskarżonego G. K. (1), za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 270 § 2 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. oraz w zw. z art. 11 § 2 k.k., według stanu prawnego na dzień 30 czerwca 2015r., przypisane w punkcie 1 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku, karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k., według tego stanu prawnego, zgodnie z art. 4 § 1 k.k., warunkowo zawiesza oskarżonemu G. K. (1) na okres 2 (dwóch) lat próby;

II. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego

M. D. (1)

w ten sposób, że:

a) przyjmuje, że przestępstwo z art. 270 § 2 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. oraz w zw. z art. 11 § 2 k.k., według stanu prawnego na dzień 30 czerwca 2015r., zgodnie z art. 4 § 1 k.k., przypisane w punkcie 2 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku oskarżonemu

M. D. (1)

polegało na tym, w ten sposób, że: w okresie od dnia 1 czerwca 2013r. do dnia 17 lipca 2014r. w O., G. i W., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem K. D. oraz A. K. w ten sposób, że przyjął od G. K. (1) blankiet weksla

in blanco

(opatrzony oryginalnymi podpisami G. K. (1), jako wystawcy oraz A. K. jako poręczyciela), zawierający adnotację o uiszczonej opłacie skarbowej, a jednocześnie wprowadził w błąd K. D. fałszywie zapewniając ją, że wskazany weksel

in blanco

stanowi zabezpieczenie pożyczek w wysokości łącznej 970.000,- złotych udzielonych A. K. i G. K. (1) przez M. D. (1), po czym wypełnił ten weksel na kwotę 970.000,- złotych, opatrzył go datą wystawienia – 01 czerwca 2013r., datą wymagalności – 01 sierpnia 2013r., a następnie indosował go w dniu 17 lipca 2014r. na K. D. za kwotę 100.000,- złotych, doprowadzając pokrzywdzoną K. D. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w wysokości 100.000,- złotych, którą od niej przyjął, a po przedłożeniu wskazanego weksla

in blanco

przez K. D. w Sądzie Okręgowym w Opolu wraz z pozwem o zapłatę na jej rzecz solidarnie przez G. K. (1) i A. K., także w ten sposób doprowadził Sąd Okręgowy w Opolu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości, w wysokości 970.000,- złotych wraz z odsetkami oraz kosztami procesu w kwocie 19.342,- złotych, należącym do A. K., gdyż sąd ten w dniu 9 września 2014r. w sprawie I Nc – 93/14 wydał nakaz zapłaty wspomnianych kwot solidarnie wobec pokrzywdzonej A. K. i G. K. (1), a następnie w dniu 24 lutego 2015r. nadano temu nakazowi zapłaty klauzulę wykonalności, po czym zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne przez Komornika przy Sądzie Rejonowym w Tarnowskich Górach, który zajął kwotę 5.637,99 złotych, a następnie przez Komornika przy Sądzie Rejonowym w Gliwicach, a po wniesieniu przez pokrzywdzoną A. K. zarzutów od wydanego nakazu zapłaty, wyrokiem z dnia 14 lutego 2017r. sygn. I C – 709/14, Sąd Okręgowy w Opolu, utrzymał w mocy nakaz zapłaty wobec pozwanej A. K., jednak ostatecznie w wyniku rozpoznania apelacji, wyrokiem z dnia 11 października 2018r. sygn. I ACa – 1049/17 Sąd Apelacyjny we Wrocławiu uchylił nakaz zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w Opolu w dniu 9 września 2014r. wobec pozwanej A. K. w postępowaniu nakazowym, czym działał na szkodę pokrzywdzonych: K. D. oraz A. K.;

b) orzeczoną wobec oskarżonego M. D. (1), za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 270 § 2 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. oraz w zw. z art. 11 § 2 k.k., według stanu prawnego na dzień 30 czerwca 2015r., przypisane w punkcie 2 części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku, karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k., według tego stanu prawnego, zgodnie z art. 4 § 1 k.k., warunkowo zawiesza oskarżonemu M. D. (1) na okres 2 (dwóch) lat próby;

III. w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonych:

G. K. (1) i M. D. (1)

utrzymuje w mocy;

IV. zasądza od oskarżonych: G. K. (1) i M. D. (1) na rzecz Skarbu Państwa przypadające na nich koszty postępowania odwoławczego w wysokości po 310,- (trzysta dziesięć) złotych, na co składa się po 10,- złotych tytułem 1/2 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz po 300,- tytułem opłaty za drugą instancję.

Agata Regulska

Bogusław Tocicki

Andrzej Szliwa

Hasła tematyczne: Oszustwo

131 dni od wyroku do publikacji

  1. Wyrok 23 października 2025 r.
  2. Portal: 3 marca 2026 r.

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych. Tytuł i streszczenie powstały automatycznie z metryki i sentencji. Orzeczenie może być nieprawomocne.