Zabójstwo nożem i śrubokrętem. Sąd Apelacyjny uchylił karę 8 lat

Zaskarżonym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 listopada 2014r. sygn. XVIII K 250/13 oskarżony

Ł. P.

został uznany za winnego tego, że w nocy z 3 na 4 marca 2013 r. w mieszkaniu nr (...) przy ul. (...) w W., działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia zbycia S. O. zadał wyżej wymienianemu szereg ciosów nożem kuchennym i śrubokrętem powodując u pokrzywdzonego liczne rany cięte i kłute szyi, klatki piersiowej oraz jamy brzusznej, z uszkodzeniem w dnie niektórych żeber i otwarciem jamy opłucnej prawej, skutkujące jego zgonem, przy czym jego zdolność rozpoznania czynu oraz zdolność kierowania postępowaniem były w znacznym stopniu ograniczone, stanowiącego zbrodnię określoną w art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. i za to z mocy art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 31

§ 2 k.k. w zw. z art. 60 § 1 i § 6 pkt. 1 k.k. wymierzono mu karę 8 (osiem) lat pozbawienia wolności.

Od wyroku tego apelację wniósł prokurator.

Apelacja zaskarżała wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze zarzucając obrazę prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie jako jednej z podstaw nadzwyczajnego złagodzenia kary orzeczonej wobec oskarżonego art. 60 § 6 pkt. 1 k.k. podczas gdy właściwym jest art. 60 § 6 pkt. 2 k.k.

Po zmodyfikowaniu wniosku apelacji , prokurator na rozprawie apelacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze ewentualnie o zmianę wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w wymiarze poniżej 8 lat.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje.

Zarzut apelacji i wniosek zgłoszony przez prokuratora na rozprawie apelacyjnej – są zasadne.

Sąd Okręgowy stosując nadzwyczajne złagodzenie kary za czyn penalizowany w art. 148 § 1 k.k. winien był zastosować jako podstawę wymiaru kary m.in. art. 60 § 6

pkt. 2 k.k., a nie jak błędnie powołał w wyroku - 60 § 6

pkt. 1 k.k.

Sąd Okręgowy dostrzegł swoje uchybienie czemu dał wyraz w na str. 17 uzasadnienia wyroku. Nie ulega wątpliwości, zarówno wobec treści wyroku jak i jego uzasadnienia, że intencją Sądu było nadzwyczajne złagodzenie kary a orzeczenie kary w granicach ustawowego zagrożenia przewidzianego za czyn z art. 148 § 1 k.k. nastąpiło wyłącznie na skutek nieprawidłowego zastosowania przepisów regulujących te instytucję.

Uzasadnienie wyroku nie dostarcza jednak żadnej informacji, która mogłaby wskazywać jaką karę pozbawienia wolności wymierzoną w granicach określonych w art. 60 § 6 pkt. 2 k.k., Sąd Okręgowy uznaje za słuszną.

W tej sytuacji Sąd Apelacyjny uznał za zasadny wniosek prokuratora o uchylenie wyroku w części dotyczącej o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Przy ponownym rozpoznaniu Sąd stosując nadzwyczajne złagodzenie wymierzy oskarżonemu karę w granicach zakreślonych w przepisie art. art. 60 § 6 pkt. 2 k.k. przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności , które należy mieć na uwadze przy kształtowaniu orzeczenia o karze.

Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.