Przelewy wadium za męża i ojca nie przesądziły o udziale w grupie. Uniewinnienie J. W. (1)

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 8 sierpnia 2022r. w sprawie II K 9/20

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

co do winy

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

uchylenie

zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

1. obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia, tj. naruszenie art. 410 k.pk. w zw. z art. 7 k.p.k. polegająca na wybiórczej, dowolnej i sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania ocenie dowodów zgromadzonych w toku całego postępowania karnego, co w konsekwencji poskutkowało uznaniem wyjaśnień oskarżonych J. W. (1) i A. R. za niewiarygodne i przypisaniem oskarżonym winy i sprawstwa co do zarzucanych im czynów

Częściowo zasadny

zarzut obrazy art. 7 k.p.k. postawiony w apelacji obrońcy oskarżonych zasługuje na uwzględnienie w zakresie, w jakim dotyczy czynów zarzuconych oskarżonej J. W. (1) oraz zarzuconych oskarżonej A. R.- udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i udaremnieniu licytacji komorniczej w dniu 8 listopada 2016r., tj. czynów z art. 258 § 1 k.k. oraz z art. 305 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., opisanych w punktach 3.I i 3.II. części wstępnej zaskarżonego wyroku, przypisanych w punktach 15. i 16. jego części dyspozytywnej, ponieważ zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy, zdaniem Sądu Apelacyjnego, został oceniony przez Sąd Okręgowy w sposób dowolny, wbrew regule dowodzenia z art. 7 k.p.k., która statuuje zasadę swobodnej oceny dowodów, zgodnie z którą ocena dowodów, oparta na kompletnym, prawidłowo zebranym i ujawnionym materiale dowodowym, musi być obiektywna, zgodna z logiką i doświadczeniem życiowym,

Sąd Apelacyjny zgadza się ze skarżącym, że dowody zgromadzone w toku postępowania, ocenione kompleksowo, we wzajemnym powiązaniu, w kontekście całokształtu materiału dowodowego, nie dawały podstaw do dokonania przez Sąd I instancji pewnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonych J. W. (1) i A. R., w odniesieniu do czynów wymienionych powyżej, przypisanych oskarżonym, zaskarżonym wyrokiem,

z uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego wynika, że podstawą ustaleń w zakresie sprawstwa oskarżonych były zarejestrowane rozmowy i wzajemne powiązania między oskarżonymi,

analiza zarejestrowanych rozmów, w tym przywołanych, w uzasadnieniu, przez Sąd I instancji, nie daje podstaw do ustaleń, że oskarżone J. W. (1) i A. R. (1) brały udział w zorganizowanej grupie przestępczej, której celem było udaremnianie lub utrudnianie przetargów publicznych, opisanej w punkcie 2.I. części wstępnej zaskarżonego wyroku, co do J. W. (1) oraz w punkcie 3.I. co do A. R., że miały świadomość istnienia takiej zorganizowanej grupy przestępczej,

w żadnej z zarejestrowanych rozmów oskarżone nie brały udziału,

uczestniczył w nich J. W. (2)- mąż J. W. (1) i ojciec A. R., korzystając z numeru(...) zarejestrowanego na firmę (...),

Sąd Apelacyjny zgadza się ze skarżącym, że z zarejestrowanych rozmów nie sposób wnioskować, że oskarżone brały udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu utrudnianie lub udaremnianie przetargów publicznych, i w jej ramach popełniały czyny z art. 305 § 1 k.k., i nie wynika z nich na czym ich udział miałby polegać,

poza odesłaniem do zarejestrowanych rozmów, Sąd Okręgowy nie wskazał żadnych zapisów z tych rozmów świadczących o przestępczej działalności J. W. (1) i A. R.,

Sąd I instancji, de facto, ograniczył się do powtórzenia stanowiska oskarżyciela publicznego z uzasadnienia aktu oskarżenia, i przywołanych przez niego dowodów, bez jakiejkolwiek ich weryfikacji,

należy zauważyć, że funkcjonariusz Policji dokonujący analizy zarejestrowanych rozmów, stwierdzając, że ich treść pozwala na ustalenie istnienia zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu udaremnianie lub utrudnianie przetargów publicznych, wymienił osoby, które taką grupę tworzą- spośród oskarżonych w przedmiotowej sprawie byli to J. W. (2), G. S., S. S. i K. K.,

nie wymienił oskarżonych J. W. (1) i A. R., co wobec treści zarejestrowanych rozmów, było prawidłowe, z powodów podanych powyżej,

J. W. (2) w jednej z rozmów mówił o J. W. (1) wyłącznie w związku z wykonanym przez nią przelewem kwoty wadium na jedną z licytacji,

nie sposób zgodzić się z Sądem I instancji, że zlecanie przelewów przez oskarżoną J. W. (1) kwot wadium, z jej rachunku, w imieniu J. W. (2)(pięciokrotnie) oraz w imieniu A. R.(dwukrotnie), będących warunkiem ich udziału w licytacjach komorniczych, stanowi dowód przestępczej działalności oskarżonej J. W. (1),

pozwala to jedynie ustalić, że J. W. (1) takie przelewy zlecała i nic ponadto, zwłaszcza wobec treści wyjaśnień oskarżonej J. W. (1) oraz współoskarżonych: A. R., J. W. (2), G. S., S. S. i K. K., które nie dają podstaw do ustalenia, że zlecając te przelewy wiedziała o tym, że służą jej mężowi J. W. (2) do przestępnego wpływania na przebieg licytacji komorniczych, w których zostały wpłacone, wspólnie z innymi osobami, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej,

brak w sprawie dowodów, że oskarżona J. W. (1) wiedziała, że jej mąż, działając wspólnie z G. S., S. S. i K. K., w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wchodził w porozumienie z innymi osobami, w toku postępowań egzekucyjnych, w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, bądź żądał pieniędzy od osób biorących udział w przetargach organizowanych we wskazanych postępowaniach egzekucyjnych w zamian za odstąpienie od składania ofert i czynny udział w licytacjach albo nakłaniał inne osoby, biorące udział we wskazanych postępowaniach egzekucyjnych do odstąpienia od licytacji, utrudniając w ten sposób przeprowadzenie tych przetargów i działając na szkodę właścicieli mienia i wierzycieli, i Sąd Okręgowy również ich nie wskazał,

a fakt, że J. W. (1) nigdy nie brała udziału w licytacjach ani nie towarzyszyła w nich mężowi czy córce, o czym przekonuje analiza wyjaśnień oskarżonych oraz zeznań świadków i dokumentów z licytacji komorniczych, stanowi kolejny argument za wiarygodnością jej wyjaśnień, że o przestępczej działalności męża nie wiedziała, a przede wszystkim, że nie brała w niej udziału,

Sąd Okręgowy uzasadniając przypisanie dokonania przez oskarżoną J. W. (1) zarzucanych jej czynów, powołał się na powiązania między oskarżonymi, ograniczając się do stwierdzenia, że były to powiązania koleżeńsko-rodzinne i z tego faktu wywodząc sprawstwo oskarżonej J. W. (1) oraz A. R. co do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i popełniania w jej ramach czynów z art. 305 § 1 k.k.,

w ocenie Sądu Apelacyjnego jest to niedopuszczalne uproszczenie w zakresie dowodzenia o sprawstwie, ponieważ z samego faktu istnienia relacji pomiędzy danymi osobami, koleżeńskich czy rodzinnych, nie sposób wnioskować o działalności przestępczej danej grupy osób,

konieczne jest dowodowe wykazanie, że kontakty tych osób służą planowaniu i realizacji przestępczych zamierzeń, i o ile takie dowody zostały zgromadzone i przedstawione w odniesieniu do J. W. (2), G. S., S. S. i K. K., to brak ich w odniesieniu do J. W. (1) oraz A. R., w zakresie udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i popełniania w jej ramach czynów z art. 305 § 1 k.k.,

mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny uniewinnił oskarżoną J. W. (1) od wszystkich zarzuconych jej czynów, a oskarżoną A. R. od zarzutu udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i udaremnieniu licytacji komorniczej w dniu 8 listopada 2016r., tj. czynów opisanych w punktach 3.I. i 3.II. części wstępnej zaskarżonego wyroku, przypisanych w punktach 15. i 16. jego części dyspozytywnej,

nie jest uprawnione wnioskowanie o udziale w zorganizowanej grupie przestępczej oskarżonej A. R., w oparciu o ustalenia dotyczące licytacji komorniczych z dnia 8 listopada 2016r. oraz 2 grudnia 2016r., ponieważ zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, że w dniu 8 listopada 2016r. dopuściła się ona czynu z art. 305 § 1 k.k., natomiast w przypadku licytacji z 2 grudnia 2016r. brak jest dowodów na stwierdzenie, że jej działania były wówczas podjęte w ramach zorganizowanej grupy przestępczej,

w tym miejscu należy podkreślić, że jedynym dowodem na to, że w dniu 8 listopada 2016r. doszło do przestępczego udaremnienia licytacji komorniczej była zarejestrowana rozmowa telefoniczna między J. W. (2), a H. W., która odbyła się już po tym fakcie, w trakcie której J. W. (2) przyznał, że do licytacji nie doszło ponieważ „dogadał się” z dłużnikiem D. K.,

wynika z niej, że oskarżony J. W. (2) działał sam,

w przywołanej rozmowie ani słowem oskarżony J. W. (2) nie wspomniał o udziale córki A. R., w tym przestępstwie, żeby uczestniczyła w rozmowie z D. K. albo chociaż była przy niej obecna,

treść złożonych przez oskarżonego J. W. (2) wyjaśnień również nie daje podstaw do przyjęcia sprawstwa A. R. w zakresie opisywanego czynu, podobnie jak wyjaśnienia oskarżonej,

tym bardziej takim dowodem nie są wyjaśnienia D. K., który zaprzeczał swojemu udziałowi w popełnieniu tego przestępstwa,

fakt, że wadium zostało wpłacone za A. R. (2) i to ona miała wziąć udział w licytacji, w dniu 8 listopada 2016r., i na nią nie dotarła, nie jest wystarczający żeby stwierdzić ponad wszelką wątpliwość, że wiedziała ona o porozumieniu ojca z dłużnikiem przed licytacją, a tym bardziej żeby przyjąć, że działała wspólnie z ojcem, świadomie udaremniając przedmiotową licytację, ponieważ nie wiadomo nawet kiedy i gdzie oskarżony J. W. (2) spotkał się z D. K., i brak jest dowodów, że oskarżona A. R. (1) w tym spotkaniu brała udział,

mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania oskarżonej A. R. za winną zarzucanego jej w punkcie 3.II. części wstępnej zaskarżonego wyroku, czynu udaremnienia licytacji komorniczej w dniu 8 listopada 2016r., i od tego zarzutu ją uniewinnił,

Sąd Apelacyjny nie podzielił zarzutu apelacji w części dotyczącej popełnienia przez oskarżoną A. R. w dniu 2 grudnia 2016r., czynu z art. 305 § 1 k.k., opisanego w punkcie 3.III. części wstępnej zaskarżonego wyroku, przypisanego jej w punkcie 16. jego części dyspozytywnej, ponieważ dokonana, w tym zakresie, przez Sąd Okręgowy, ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego była prawidłowa, oparta na regule z art. 7 k.p.k., a skarżący nie wykazał, w sposób przekonujący, błędów, których dopuścił się Sąd Okręgowy w sposobie dochodzenia do określonych ocen, przemawiających przeciwko dokonanemu rozstrzygnięciu, w omawianej części, ograniczając się, de facto, do podkreślania, że dokonana przez Sąd I instancji ocena dowodów i poczynione na ich podstawie ustalenia faktyczne są z perspektywy strony nieprawidłowe, i zaprezentowania własnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w odniesieniu do tego czynu,

sprawstwo A. R. wynika z wiarygodnych zeznań P. P., który dał się namówić do udziału, w dniu 2 grudnia 2016r., w dokonaniu czynu z art. 305 § 1 k.k., chcąc nabyć, będącą przedmiotem licytacji komorniczej, nieruchomość, i zgodził się zapłacić ustaloną jeszcze przed licytacją sumę pieniędzy, za odstąpienie od licytacji oskarżonych: G. S., S. S., K. K. i A. R., przy czym w jej przypadku uzgodnień ze świadkiem dokonywał jej ojciec J. W. (2),

A. R. (1) była obecna przy ustalaniu kwoty za jaką ww. osoby odstąpią od licytacji, następnie była obecna na licytacji, w której zostało wpłacone za nią wadium, a po jej zakończeniu, pomyślnym dla P. P., razem ze świadkiem i pozostałymi oskarżonymi, udała się do bankomatu, z którego P. P. wypłacił pieniądze i przekazał G. S., S. S., K. K. i J. W. (2),

powyższe świadczy zdaniem Sądu Odwoławczego w sposób niebudzący wątpliwości, że A. R. (1) była świadoma w czym bierze udział- „w ustawieniu licytacji komorniczej”, tym samym swoim zachowaniem, przez udział w posiedzeniu licytacyjnym, uwiarygadniała je, przez co utrudniła przeprowadzenie tej licytacji komorniczej, czym działała na szkodę dłużników A. i M. Ł. oraz ich wierzycieli,

bez wątpienia działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez ustalone osoby, wśród których był jej ojciec, wiedząc, że w zamian za odstąpienie od licytacji, P. P., po nabyciu wystawionej na licytacji nieruchomości, przekaże umówione wcześniej kwoty,

należy podkreślić, że działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nie oznacza, że dany sprawca uzyskuje taką korzyść, może ją uzyskać inna osoba,

poczynione ustalenia faktyczne pozwalają na przyjęcie, że działała wspólnie i w porozumieniu z ww. osobami, w celu utrudnienia licytacji komorniczej, tj. w ramach współsprawstwa w dokonaniu przestępstwa, które należy rozumieć jako oparte na porozumieniu współdziałanie dwóch lub więcej osób, z których każda obejmuje swoim zamiarem realizację całości znamion czynu zabronionego i to porozumienie jest tym szczególnym elementem podmiotowym, które zespalając zachowania poszczególnych osób, pozwala przypisać każdej z nich i tę akcję sprawczą, którą przedsięwzięła inna osoba współdziałająca w popełnieniu przestępstwa,

konsekwencją przyjęcia współsprawstwa jest to, że każdy ze współsprawców odpowiada za zrealizowanie całości przestępstwa, a więc i za te elementy czynu, których sam nie zrealizował,

natomiast poczynione w sprawie ustalenia faktyczne nie dają podstaw do stwierdzenia, że zachowanie oskarżonej A. R. w dniu 2 grudnia 2016r. było podjęte w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu udaremnianie lub utrudnianie przetargów publicznych, albowiem brak dowodów, że była świadoma istnienia takiej grupy oraz jej celów

zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonych J. W. (1) i A. R. ze wszystkich zarzucanych im czynów,

ewentualnie

uchylenie wyroku Sadu Okręgowego w Koszalinie II Wydział Karny z dnia 8 sierpnia 2022r. i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi I instancji,

nieobciążanie oskarżonych kosztami postępowania

Częściowo zasadny

wniosek o uniewinnienie zasługiwał na uwzględnienie w stosunku do oskarżonej J. W. (1) oraz częściowo w stosunku do oskarżonej A. R.- co do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i popełnienia w jej ramach czynu w dniu 8 listopada 2016r., ponieważ sformułowane w tym zakresie zarzuty obrońcy oskarżonych, były zasadne albowiem zgromadzony w sprawie kompletny materiał dowodowy, oceniony zgodnie z wyrażoną w art. 7 k.p.k. zasadą swobodnej oceny dowodów, nie dawał podstaw do przypisania sprawstwa i winy oskarżonej J. W. (1), co do wszystkich zarzucanych jej czynów, a oskarżonej A. R. w odniesieniu do czynów opisanych w punktach 3.I i 3.II. części wstępnej zaskarżonego wyroku, przypisanych w punktach 15 i 16 jego części dyspozytywnej,

natomiast bezzasadny był zarzut obrońcy oskarżonej A. R. dotyczący zarzucanego jej czynu, opisanego w punkcie 3.III. części wstępnej zaskarżonego wyroku, ponieważ prawidłowo oceniony materiał dowodowy, w zakresie tego czynu, uzasadniał ustalenie, że ww. oskarżona go popełniła w ramach współsprawstwa, działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, za co powinna ponieść odpowiedzialność karną, o czym szerzej w punkcie 5.2. uzasadnienia,

brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu w Koszalinie do ponownego rozpoznania, ponieważ obrońca nie wskazał na konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości, nie wskazał również żadnej z przyczyn uchylenia orzeczenia zawartych w art. 439 § 1 k.p.k., a z uwagi na treść rozstrzygnięcia Sądu I instancji, art. 454 k.p.k. nie miał zastosowania,

odnosząc się do wniosku apelacji o nieobciążanie oskarżonych kosztami postępowania, stwierdzić należy, że z uwagi na treść wyroku Sądu Apelacyjnego koszty procesu, w przypadku oskarżonej J. W. (1) ponosi Skarb Państwa(vide: art. 632 pkt 2 k.p.k.), natomiast w przypadku oskarżonej A. R. brak było podstaw do zwolnienia jej od tych kosztów, związanych z czynem prawomocnie jej przypisanym

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Przedmiot i zakres zmiany

I.zmieniono zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonej J. W. (1) w ten sposób, że uniewinniono ją od popełnienia zarzucanych jej czynów;

II. zmieniono zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonej A. R. w ten sposób, że:

1) uchylono rozstrzygnięcie o karze łącznej pozbawienia wolności z punktu 18. części dyspozytywnej,

2) uniewinniono oskarżoną A. R. od popełnienia zarzucanych jej w punkcie 3.I i 3.II. części wstępnej, przypisanych w punkcie 15. i 16. części dyspozytywnej, czynów z art. 258 § 1 k.k. oraz z art. 305 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.,

3) w zakresie czynu, opisanego w punkcie 3.III. części wstępnej, przypisanego w punkcie 16. części dyspozytywnej, uznano A. R. za winną tego, że w dniu 02 grudnia 2016 roku w Sądzie Rejonowym w S., w toku postępowania egzekucyjnego o sygn. (...) prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w S. M. O., działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, weszła w porozumienie z uczestnikiem licytacji - P. P., co do wyniku licytacji (uprzedniego wyłonienia nabywcy) nieruchomości gruntowej niezabudowanej, oznaczonej jako działka nr (...), obręb (...), położonej w miejscowości G., gmina S. w ten sposób, że w zamian za korzyść majątkową w postaci nieustalonej kwoty pieniędzy przekazanej przez P. P. odstąpiła od czynnego udziału w licytacji i doprowadziła do nabycia wystawionej na licytacji nieruchomości przez P. P., utrudniając tym samym przeprowadzenie tej licytacji komorniczej, działając na szkodę dłużników A. i M. Ł. oraz wierzycieli: Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w S., Inspektorat w S., Gminy S., Urzędu Skarbowego w S., (...) Bank (...) S.A. oraz (...). (...) Spółka Jawna w P., tj. czynu z art. 305 § 1 k.k., i za to na podstawie art. 305 § 1 k.k., art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. wymierzono jej karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 10 (dziesięciu) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych jedna stawka,

4) na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawieszono wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej A. R. kary pozbawienia wolności na okres roku próby,

5) na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązano oskarżoną A. R. do informowania sądu o przebiegu okresu próby, pisemnie, raz na 6 miesięcy,

6) na podstawie art. 63 § 1 k.k., na poczet wymierzonej oskarżonej A. R. kary grzywny zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia jej wolności, w dniu 21.05.2019r., przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny

zgromadzony w sprawie kompletny materiał dowodowy, oceniony zgodnie z wyrażoną w art. 7 k.p.k. zasadą swobodnej oceny dowodów, nie dawał podstaw do przypisania sprawstwa i winy oskarżonej J. W. (1), co do wszystkich zarzucanych jej czynów, co zostało wykazane w punkcie 3.1. uzasadnienia, i dlatego Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonej J. W. (1), w ten sposób, że uniewinnił ją od popełnienia zarzucanych jej czynów,

prawidłowa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zgodna z zasadą wyrażoną w art. 7 k.p.k., w odniesieniu do czynów zarzucanych oskarżonej A. R., w punktach 3.I. i 3.II. części wstępnej zaskarżonego wyroku, przypisanych w punktach 15. i 16. jego części dyspozytywnej - z art. 258 § 1 k.k. oraz z art. 305 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., nie dawała podstaw do przypisania sprawstwa i winy oskarżonej A. R., co do ww. czynów(vide: punkt 3.1. uzasadnienia), i dlatego też Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonej A. R., w ten sposób, że uniewinnił ją od ich popełnienia,

uniewinnienie oskarżonej A. R. od dwóch z trzech zarzucanych jej czynów spowodowało konieczność uchylenia rozstrzygnięcie o karze łącznej pozbawienia wolności z punktu 18. części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku,

w ocenie Sądu Apelacyjnego nie budzi wątpliwości ustalenie, że A. R. (1) w dniu 2 grudnia 2016r. dopuściła się zarzucanego jej występku z art. 305 § 1 k.k. lecz nie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, jak przyjął Sąd I instancji, za oskarżycielem publicznym, a w ramach współsprawstwa, działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami- J. W. (2)(jej ojcem), G. S., S. S., K. K. oraz P. P. (vide: punkt 3.1. uzasadnienia),

rozstrzygając o karze za ww. czyn przypisany oskarżonej A. R., Sąd Apelacyjny kierował się dyrektywami wymiaru kary z art. 53 k.k. i uwzględnił okoliczności obciążające oraz łagodzące, a także miał na uwadze kary i ich wymiar, orzeczone w stosunku do oskarżonej A. R., przez Sąd I instancji, za czyny z art. 305 § 1 k.k.,

do okoliczności obciążających zaliczyć należy znaczny stopień winy oskarżonej i znaczną społeczną szkodliwość czynu jej przypisanego wynikające z okoliczności czynu, a także sposobu działania A. R. i zaatakowanego przez nią dobra chronionego prawem jakim była prawidłowość postępowania przetargowego oraz interesy majątkowe właściciela mienia objętego przetargiem oraz podmiotu, na rzecz którego przetarg jest dokonywany, w przedmiotowej sprawie- swoim zachowaniem oskarżona działała na szkodę interesów majątkowych dłużników w postępowaniu egzekucyjnym i ich wierzycieli,

do okoliczności łagodzących zaliczyć należy dotychczasową niekaralność oskarżonej,

analiza przywołanych powyżej okoliczności obciążających i łagodzących doprowadziła Sąd Odwoławczy do wniosku, że kara jaką należy wymierzyć A. R. za czyn jej przypisany z art. 305 § 1 k.k. to 3 (trzy) miesiące pozbawienia wolności,

stanowi ona właściwą reakcję na przestępcze zachowanie oskarżonej i realizuje cele kary o charakterze wychowawczym i zapobiegawczym w stosunku do A. R., uświadamiając naganność jej postępowania, a z uwagi na jej wymiar będzie oddziaływać na nią w przyszłości, zniechęcając przed popełnieniem kolejnych przestępstw,

w zakresie prewencji ogólnej wymierzona oskarżonej kara pozbawienia wolności kształtuje świadomość prawną społeczeństwa pokazując znaczną społeczną szkodliwość przestępstw naruszających prawidłowość postępowań przetargowych oraz interesy majątkowe właścicieli mienia objętego przetargami oraz podmiotów, na rzecz których przetargi są dokonywane, a jednocześnie jest sygnałem, że każde takie zachowanie spotka się z odpowiednią reakcją organów wymiaru sprawiedliwości,

kara pozbawienia wolności w wymiarze 3 miesięcy jest karą adekwatną, w zestawieniu z karą 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w stosunku do A. R. za dwa przestępstwa z art. 305 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., przypisane jej przez Sąd I instancji, przy przyjęciu ciągu przestępstw z art. 91 § 1k.k., przy uwzględnieniu treści wyroku Sądu Apelacyjnego, zmieniającego zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego na korzyść oskarżonej,

wymierzona oskarżonej A. R. kara grzywny co do liczby stawek dziennych uwzględnia charakter czynu przypisanego oskarżonej i sposób jej działania, a także, podobnie jak w przypadku kary pozbawienia wolności, o czym była mowa powyżej, aby była karą adekwatną w zestawieniu z karą grzywny w wymiarze dwudziestu stawek dziennych, orzeczoną przez Sąd Okręgowy, uwzględniającą zmianę rozstrzygnięcia Sądu I instancji, na korzyść oskarżonej, dokonaną przez Sąd Apelacyjny,

określając wysokość stawki dziennej grzywny, Sąd Apelacyjny miał na uwadze sytuację majątkową oskarżonej i jej możliwości zarobkowe, stosownie do treści art. 33 § 3 k.k., uznając, że wysokość stawki na poziomie 50 złotych, uwzględnia ww. okoliczności,

Sąd Apelacyjny warunkowo zawiesił wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w stosunku do A. R. mając na uwadze rozstrzygnięcie w tym zakresie Sądu I instancji, zaakceptowane przez oskarżyciela publicznego, i kierunek oraz zakres apelacji wywiedzionej na korzyść oskarżonej przez jej obrońcę,

Sąd Apelacyjny ustalił krótszy okres próby niż Sąd I instancji, uznając, że rok próby będzie wystarczający dla oskarżonej, przy uwzględnieniu ostatecznego kształtu wyroku w części jej dotyczącej, jej niekaralności i ponad siedmiu lat, które minęły od popełnienia w dniu 2 grudnia 2016r. czynu z art. 305 § 1 k.k.,

uniewinnienie oskarżonej A. R. od zarzutu udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i wyeliminowanie z opisu czynu jej przypisanego z art. 305 § 1 k.k. popełnienia go w ramach takiej grupy, a z kwalifikacji art. 65 § 1 k.k. spowodowało, że Sąd Apelacyjny odstąpił od oddania oskarżonej w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, uznając, że zobowiązanie oskarżonej A. R. do informowania sądu o przebiegu okresu próby, pisemnie, raz na 6 miesięcy, jest wystarczającym środkiem jej kontroli,

mając na uwadze treść art. 63 § 1 k.k. i fakt, że karą efektywnie wykonywaną jest obecnie kara grzywny, Sąd Apelacyjny orzekł o zaliczeniu okresu rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonej na poczet wymierzonej jej kary grzywny

Koszty procesu

III. na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. zasądzono od oskarżonej A. R. ½ wydatków za postępowanie odwoławcze i wymierzono jej 160 (sto sześćdziesiąt) złotych opłaty za obie instancje, z mocy art. 10 ust.1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych

Punkt IV wyroku

na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. stwierdzono, że koszty procesu związane ze sprawą oskarżonej J. W. (1) ponosi Skarb Państwa

SSA Robert Mąka SSA Przemysław Żmuda SSA Jacek Szreder

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonych J. W. (1) i A. R.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

uznanie oskarżonych za winne zarzucanych im czynów z art. 258 § 1 k.k. oraz z art. 305 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

co do winy

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

uchylenie

zmiana