Jazda po narkotykach i ich posiadanie. Sąd obniżył karę łączną H. U. do roku

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Szczytnie II Wydziału Karnego z dnia 14 maja 2026 r., sygn. akt II K 534/25

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego H. U.

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

Co do kary

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Obrońca oskarżonego zaskarżyła wyżej wymieniony wyrok

jedynie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i zarzuciła mu rażącą niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności, przejawiającą się w wymierzeniu kary łącznej w wysokości 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności za czyny z pkt I i II wyroku, w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości czynu, motywacji i zamiaru sprawcy, rodzaju i rozmiaru ujemnych następstw przestępstwa oraz pominięciu takiej okoliczności jak zachowanie oskarżonego po popełnieniu przestępstw, w szczególności faktu, iż przyznał się do popełnienia czynu z pkt I wyroku, wskutek czego kara ta nie uwzględnia wszystkich dyrektyw wymiaru kary.

Częściowo zasadny

Uzasadnienie wobec treści apelacji obrońcy sporządzono jedynie w zakresie orzeczenia o karze.

Apelacja obrońcy zasługiwała na częściowe uwzględnienie.

Na wstępie stwierdzić należy, że zgromadzone dowody w sprawie Sąd meriti poddał wszechstronnej analizie i ocenie, uwzględniając okoliczności przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Przeprowadzone wnioskowanie jest logiczne, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, przekonująco i wyczerpująco uzasadnione w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Sąd I instancji prawidłowo, w oparciu o zebrany materiał dowodowy odtworzył przebieg zdarzeń, oceniając dowody w sposób zgodny z zasadami prawa procesowego. Tym samym ustalenia faktyczne w zakresie ustalonego zachowania H. U., który posiadał środki opisane w pkt I aktu oskarżenia oraz pod wpływem substancji psychotropowej prowadził pojazd mechaniczny (pkt II aktu oskarżenia) nie budzą wątpliwości.

Co do zarzutu obrońcy oskarżonego to należało go w części podzielić ale nie w zakresie kar jednostkowych lecz kary łącznej pozbawienia wolności.

W tym miejscu stwierdzić należy, że rażąca niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary zachodzi wtedy, gdy suma zastosowanych kar i środków karnych za przypisane przestępstwa nie uwzględnia należycie stopnia społecznej szkodliwości czynów, stopnia winy oraz nie realizuje określonych w art. 53 kk celów kary. Zatem na gruncie art. 438 pkt 4 k.p.k. nie chodzi o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen zasadniczej natury. Kara rażąco niewspółmierna to kara, której w realiach konkretnej sprawy nie sposób zaakceptować.

W niniejszej sprawie Sąd I instancji wymierzając oskarżonemu jednostkowe kary za zarzucane mu przestępstwa prawidłowo wziął pod uwagę okoliczności obciążające i łagodzące wskazane na k. 272-273, które miały wpływ na jej wysokość.

Jednakże okolicznościom obciążającym dotyczącym wymiaru kary łącznej nadał jednak zbyt wysoką rangę.

W zakresie celów zapobiegawczych oraz odziaływania kary wobec oskarżonego (art.85a kk) większą uwagę należało przypisać częściowemu przyznaniu się do winy, warunkom i właściwościom osobistym H. U., w tym jego młodemu wiekowi oraz łączności czasowej obu przypisanych czynów oraz po części przedmiotowemu związkowi tych zachowań

Mając na uwadze powyższe wymierzoną oskarżonemu karę łączną roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, uznano za nadmiernie surową i złagodzono ją do roku pozbawienia wolności uznając, że kara w takim kształcie pozwoli na osiągnięcie celów opisanych w powołanym przepisie zawartym w IX Rozdziale kodeksu karnego.

o: zmianę wyroku w zaskarżonej części i wymierzenie:

• za czyn z pkt I wyroku - kary 5 miesięcy pozbawienia wolności,

• za czyn z pkt II wyroku - kary 7 miesięcy pozbawienia wolności,

• w pkt III wyroku - kary łącznej w wysokości 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Częściowo zasadny

Z uwagi na powyżej wskazane okoliczności częściowo uznano za zasadny zarzut skarżącej.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

1.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Przedmiot i zakres zmiany

Wyrok Sądu Rejonowego w Szczytnie II Wydziału Karnego z dnia 14 maja 2026 r., sygn. akt II K 534/25

zmieniono w ten sposób, że karę łączną pozbawienia wolności złagodzono do roku i w pozostałej części utrzymano go w mocy.

Co do zarzutu w zakresie faktycznej surowości kary łącznej trafnie zarzucił obrońca jej istotną dysproporcję co spowodowało jej orzeczenia w granicach zbliżonych do zasady kumulacji.

Konieczne zatem było skorygowanie zaskarżonego wyroku w sposób uwzględniający wcześniej podane okoliczności co winno pozwolić na osiągnięcie celów kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także celów zapobiegawczych w stosunku do skazanego.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt III wyroku

Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokat S. B. kwotę 840 (osiemset czterdzieści) zł tytułem opłaty za pełnioną z urzędu obronę oskarżonego wykonywaną w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 193,20 (sto dziewięćdziesiąt trzy złote i dwadzieścia groszy) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty.

Koszty procesu

Punkt II wyroku

Zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze albowiem przemawiają za tym jego warunki i właściwości osobiste.

ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO

Załącznik do formularza UK 2

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego H. U.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego w Szczytnie II Wydziału Karnego z dnia 14 maja 2026 r., sygn. akt II K 534/25

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

Co do kary

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana