Oskarżony D. W. skazany za udział w grupie narkotykowej na 3 lata i 6 miesięcy

Ustalenie faktów

Fakty uznane za udowodnione

D. W.

Pkt 1 wyroku- przestępstwo z art. 258 § 1 kk i art. 4 § 1 kk

Pkt 2 wyroku- przestępstwo z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 56 ust. 1 i 3 ww. ustawy, art. 13 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ww. ustawy , art. 11 § 2 kk, art. 12 kk ,art. 65 § 1 kk i art. 4 § 1 kk

Pkt 3 wyroku- przestępstwo z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 13 § 1 ww. ustawy w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 4 § 1 kk oraz trzy przestępstwa z art. 55 ust. 1 i 3 ww. ustawy w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ww. ustawy w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 4 § 1 kk—wszystkie stanowiące ciąg przestępstw z art. 91 § 1 kk

A. G. (1), T. S. (1), P. K. (1), P. K. (2), Ł. C. i A. S. zostali skazani wyrokiem z dnia 27.10.2021 roku, w sprawie o sygnaturze akt II K 39/17 Sądu Okręgowego w Koninie , za przestępstwa z art. 258 § 1i 3 kk, art. 238 § 1kk i m.in. z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku w zw. z art. 56 ust. 3 ww. ustawy w zw. z art. 11 § 2 kk. Wyrok uprawomocnił się wobec T. S. (1) i P. K. (1), którzy skorzystali z art. 60 § 3 kk. W odniesieniu do pozostałych sprawa czeka na rozpoznanie apelacji i wyrok jest nieprawomocny. A. G. (1) kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodziły ww. osoby i D. W.. D. W. mieszkał i pracował w Holandii, podobnie jak P. K. (1), który powrócił do Polski we wrześniu 2012 roku ale jeździł i do Holandii i do Niemiec, gdzie był nawet tymczasowo aresztowany od 16 grudnia 2013 roku do 24 stycznia 2014 roku ponieważ jechał kradzionym samochodem. A. G. (1) i pozostali znali się dobrze. A. G. (1) wymyślił przywóz narkotyków z Holandii do Polski, nadzorował, wykładał pieniądze, przydzielał określone role, płacił za przewóz narkotyków czyli zarządzał całym tym przestępczym procederem. Oskarżony i wcześniej P. K. (1) nabywali narkotyki w Holandii i przekazywali je A. G. (1) lub T. S. (1) osobiście w Holandii, a następnie poprzez T. S. (1) narkotyki były przewożone do Polski. Oskarżony w ww. grupie przestępczej brał udział od czerwca 2014 roku do 13 października 2016 roku ( wówczas zatrzymano S.). Pozostałe osoby z ww. grupy przestępczej wprowadzały narkotyki do obrotu na terenie Polski, przy czym P. K. (1) po powrocie do Polski wprowadzał narkotyki przywiezione przez S. w ramach ww. zorganizowanej grupy przestępczej ale także poza grupą przestępczą , w porozumieniu z D. W.. Wszystkie ww. osoby były ze sobą w stałym kontakcie telefonicznym, znały się. T. S. (1) początkowo nie znał innych członków ww. grupy przestępczej ale z czasem, jak zyskał zaufanie G., poznał w Holandii K., W., bywał u W. w domu, pomagał pakować narkotyki, utrzymywali kontakt telefoniczny. Z czasem poznał także inne osoby z tej grupy przestępczej. Zatem podział ról w ww. grupie przestępczej był jasno określony. T. S. (1), podobnie jak inni członkowie grupy przestępczej uzyskiwali korzyści majątkowe bo taki był cel ich działania. T. S. (1), z uwagi na charakter pracy w kilku firmach, w charakterze kierowcy samochodów ciężarowych, miał możliwość przewożenia narkotyków w tych samochodach lub ze sobą, gdy wracał do Polski „ stopem” tirami, z innymi, przypadkowymi kierowcami, w okresie kiedy pracował już za granicą.

T. S. (1) znał A. G. (1) ze szkoły zawodowej i z praktyk. Jesienią 2011 roku spotkali się przypadkiem w K., pod marketem K.. G. dopytywał S. co robi na co ten odpowiedział, że jest kierowcą ciężarówki . G. wypytywał także gdzie jeździ, u kogo pracuje i czy jeździ do Holandii. Wymienili się numerami telefonów. W październiku, listopadzie 2011 roku G. zadzwonił do S. i umówili się na spotkanie. G. zapytał S. czy chce dorobić za przewóz „trawki”. G. pytał S., czy jest możliwość przewiezienia marihuany w samochodzie i czy są kontrole na granicy oraz zaproponował S., że za każdy przywieziony kilogram otrzyma 2000 zł, a za każdy kolejny kilogram przywieziony w jednym transporcie otrzyma 1000 zł. S. stwierdził, że się zastanowi i oddzwoni. Po tygodniu S. zadzwonił do G. i spotkali się w K. i na tym spotkaniu S. zgodził się na przewóz narkotyków. G. stwierdził, że musi zorganizować pieniądze na marihuanę i że sam będzie jeździł z nim do Holandii. Na przełomie stycznia i lutego 2012 roku S. jechał przez E. w Holandii więc G. pojechał z nim. S. jeździł w tym czasie samochodem ciężarowym marki V. , w firmie (...) E. K. z siedzibą w S.. G. wysiadł na parkingu, na obwodnicy ww. miasta i ktoś po niego przyjechał. S. pojechał do Francji i w drodze powrotnej do Polski zabrał z tego parkingu G., który wiózł wtedy marihuanę. W 2012 roku G. wielokrotnie jeździł z S. po narkotyki w to samo miejsce i w 2013 podobnie. W tym czasie A. G. (1) izolował S. od kolegów i sam jeździł z nim po narkotyki, a na terenie Holandii nabywał je P. K. (1) i przywoził G. na parking.

Po ostatnim wyjeździe w listopadzie 2013 roku G. powiedział S., że będzie jeździł sam , zatrzymywał się na tych samych parkingach w E. i narkotyki będzie mu dostarczał K.. Tylko w czerwcu 2014 roku G. z nim pojechał bo musiał załatwić amfetaminę dla klienta, wrócili na parking z K. , zdenerwowani ,bo niewiele brakowało, a zostaliby zatrzymani przez policję w Holandii. Amfetaminę przewoził S. a G. z K. wracali innym samochodem. W czerwcu 2014 roku G. powiedział S., że K. „urwało się źródło” i na parkingu w Holandii, w E., będzie czekał na niego inny mężczyzna, był to oskarżony D. W..

T. S. (1) pojechał wtedy sam do Holandii otrzymując wcześniej od A. G. (1) pieniądze w kwocie 7.000 euro, za które miał przywieźć 2 kilogramy marihuany. A. G. (1) dał mu numer telefonu do W.. W Holandii T. S. (1) skontaktował się telefonicznie z D. W., który przekazał mu paczki z narkotykami, tj. marihuaną, które zapakowane były w czarną folię, w dwie paczki po 1 kg. Za ten transport T. S. (1) otrzymał pieniądze w kwocie 3.000 zł.

W lipcu i sierpniu 2014 roku T. S. (1) ponownie wyjechał do Holandii po kolejną dostawę narkotyków, uzgodnioną wcześniej przez A. G. (1) .Nabycia narkotyków na terenie Holandii, za kwotę 10.600 euro dokonał D. W., który wówczas zorganizował łącznie 2 kilogramy amfetaminy i 2 kilogramy marihuany (po 1 kilogramie każdego narkotyku w danym miesiącu). Za każdy wyjazd T. S. (1) otrzymał po 3.000 zł. Narkotyki te zostały tak jak poprzednio odebrane przez A. G. (1) na stacji benzynowej w miejscowości C.. Narkotyki w Holandii zostały przekazane przez W. na parkingu w E..

W październiku 2014 roku T. S. (1) przywiózł z Holandii 2 kilogramy ziela konopi innych niż włókniste za kwotę 7.000 euro, otrzymaną wcześniej od A. G. (1). Za ten transport T. S. (1) otrzymał 3.000 zł. Ponownie narkotyki na parking w Holandii dostarczył D. W. i jak w każdym przypadku były zapakowane w czarną folię, w dwie paczki po 1 kg.

Kolejny wyjazd w 2014 roku miał miejsce w grudniu. Wówczas T. S. (1) otrzymał od A. G. (1) 7.000 euro na 2 kg marihuany i 1 kg amfetaminy i taką ilość narkotyków otrzymał od W. w Holandii. G. odebrał narkotyki na stacji benzynowej w C. i dał S. 4000 zł za przewóz.

Pierwszy wyjazd do Holandii, w 2015 roku, miał miejsce w marcu. A. G. (1) poinformował T. S. (1), że z Holandii do Polski przywiezie 4 kilogramy marihuany oraz 3 kilogramy amfetaminy. Na zakup narkotyków dodatkowo złożył się D. W., który zapłacił za amfetaminę. Ponadto zmieniło się miejsce odbioru narkotyków w Holandii. Tym razem był to parking mieszczący się w dzielnicy przemysłowej w miejscowości E.. Narkotyki były zapakowane w 5 paczek. W 4 paczkach zawiniętych w czarną folię znajdowała się marihuana. Amfetamina była zapakowana w jednej paczce, zawiniętej w przezroczystą folię o wadze 3 kilogramów. W Polsce T. S. (1) narkotyki przekazał A. G. (1) w jego miejscu zamieszkania. Za ten transport otrzymał kwotę 8.000 zł. Na narkotyki składał się dodatkowo Ł. C., a 2 kg amfetaminy miało być dla P. K. (2). Całość narkotyków miał otrzymać A. G. (1) i tak się stało.

Kolejny wyjazd do Holandii odbył się w maju 2015 roku. Za kwotę 7.000 euro, otrzymaną od A. G. (1), T. S. (1) przywiózł do Polski 2 kilogramy marihuany, zapakowane w 2 paczki zawinięte w czarną folię, które w Holandii odebrał od D. W. w miejscu jego zamieszkania. Po przyjeździe T. S. (1) zawiózł narkotyki A. G. (1) na umówione miejsce, tj. obok garaży na tzw. Garncarce w K. i wówczas pierwszy raz przy odbiorze narkotyków był obecny Ł. C. dla którego miała być jedna paczka marihuany. Za ten kurs S. otrzymał 3 000 złotych.

W lipcu 2015 roku T. S. (1) ponownie pojechał do Holandii, gdzie za kwotę 7.000 euro, otrzymaną od G., odebrał od D. W. 2 kilogramy marihuany. Narkotyki tak jak zwykle zawinięte były w czarną folię. D. W. przekazał T. S. (1) jeszcze jedną paczkę o wadze 0,5 kilograma marihuany i powiedział, że ta paczka jest wyłącznie dla P. K. (1) i nie może o tym wiedzieć A. G. (1). P. K. (1) wcześniej spotkał się z D. W. i uzgodnił z nim, iż będzie brał od niego bezpośrednio marihuanę, o czym nie może wiedzieć A. G. (1).

Za przywiezienie towaru dla P. K. (1) (poza grupą) T. S. (1) otrzymał od niego 1.000 zł, zaś A. G. (1) za transport zapłacił mu jak zwykle 3.000 zł. T. S. (1) 0,5 kilograma marihuany przekazał P. K. (1) w K. przy Zajeździe (...), zaś A. G. (1) narkotyki przekazał przy bloku mieszkalnym Ł. C., który po raz kolejny był przy tym obecny i po odebraniu marihuany razem z G. weszli do klatki schodowej, w której mieszka C..

Kolejny wyjazd do Holandii odbył się w sierpniu 2015 roku. Wówczas T. S. (1) przywiózł do Polski 2 kilogramy marihuany i 1 kilogram amfetaminy, które otrzymał w Holandii od D. W. i następnie przekazał A. G. (1). Za ten wyjazd T. S. (1) otrzymał 4.000 zł. Odbiór narkotyków i przewóz do Polski obyły się tak jak poprzednio. S. dostarczył narkotyki G. do domu.

We wrześniu 2015 roku T. S. (1) zakończył pracę w firmie (...). Od 4 października 2015 roku rozpoczął pracę w nowej firmie. Praca miała polegać na rozwożeniu towaru na terenie Holandii, Belgii i Niemiec. Do Polski miał przyjeżdżać co trzy tygodnie. Taki system pracy spowodował, że T. S. (1) nie mógł już przewozić narkotyków z Holandii do Polski samochodem ciężarowym. Wówczas podjął decyzję, iż narkotyki z Holandii będzie przywoził do Polski tzw. stopem, korzystając z uprzejmości kierowców samochodów ciężarowych ,a do Holandii będzie jeździł busem z firmy transportowej zajmującej się przewozem osób, po uprzedniej rezerwacji miejsca.

Pierwszy raz T. S. (1) pojechał busem do Holandii i otrzymał od A. G. (1) pieniądze na zakup narkotyków. Na miejscu D. W. przekazał mu 4 paczki owinięte w czarną folię, w których znajdowały się 4 kilogramy marihuany. Po odebraniu narkotyków od D. W., w jego domu, T. S. (1) dowiedział się, iż jest to dużo tańszy towar lecz gorszej jakości. Powyższy przewóz był w okresie od 2.09-5.10.2015 roku. Do Polski T. S. (1) wrócił tzw. „stopem”. Wtedy pierwszy raz wysiadł na parkingu M. P. i pojechał prosto do domu A. G. (1). Był to ostatni wyjazd do Holandii po narkotyki w 2015 roku, za który otrzymał pieniądze w kwocie 5.000 zł.

T. S. (1) między 19 a 29 lutego 2016 roku ponownie pojechał do Holandii busem. Wówczas otrzymał od D. W. 2 paczki narkotyków. W jednej paczce znajdowała się marihuana w ilości 1 kilograma, którą miał przekazać A. G. (1). W drugiej paczce było 0,5 kilograma marihuany, która była przeznaczona wyłącznie dla P. K. (1) i tak jak poprzednio nie mógł się o niej dowiedzieć A. G. (1). Po powrocie T. S. (1) do Polski, A. G. (1) odebrał go z parkingu M. P.. Jeszcze tego samego dnia T. S. (1) przekazał P. K. (1) jego paczkę z marihuaną. Do przekazania doszło w miejscu pracy P. K. (1), w miejscowości P.. Za ten transport A. G. (1) zapłacił T. S. (1) 2.000 zł, a za przywóz narkotyków dla P. K. (1), T. S. (1) otrzymał 1.000 złotych od D. W..

T. S. (1) ponownie pojechał do Holandii między 10 a 20 czerwca 2016 roku. Wówczas A. G. (1) przekazał mu pieniądze w kwocie 1.800 euro, za które miał przywieźć 1 kilogram amfetaminy ,nabytej przez D. W.. Tak jak poprzednio A. G. (1) odebrał go z parkingu M. P.. Za ten kurs T. S. (1) otrzymał od A. G. (1) kwotę 2.000 złotych.

W okresie od 5 do 15 sierpniu 2016 roku T. S. (1) wyjechał do Holandii po kolejną dostawę narkotyków. Wówczas przywiózł dla A. G. (1) 1 kilogram marihuany i poza jego wiedzą 0,5 kilograma marihuany dla P. K. (1). Po powrocie do Polski A. G. (1) odebrał go z parkingu M. P.. Po powrocie do domu pojechał do miejsca zamieszkania P. K. (1) i przekazał mu jego paczkę z narkotykami. P. K. (1) pomimo, iż otrzymywał od D. W. oddzielne paczki z narkotykami to i tak nadal handlował narkotykami od A. G. (1).

Ostatni wyjazd T. S. (1) do Holandii po narkotyki miał miejsce 12 października 2016r. Wtedy otrzymał od D. W. dwie paczki. W jednej było 791,85 grama ziela konopi innych niż włókniste, a w drugiej 619,66 grama amfetaminy, które były przeznaczone dla A. G. (1). Ponadto D. W. uszykował trzecią paczkę, w której było 658,55 grama ziela konopi innych niż włókniste, przeznaczoną wyłącznie dla P. K. (1). W. przy pomocy S. odsypał z jednej paczki narkotyki dla K., miało to miejsce w domu oskarżonego w E.. Podczas tego wyjazdu T. S. (1) kupił dla siebie od D. W. działkę amfetaminy. T. S. (1) w dniu 13 października 2016 r. wracał do Polski z narkotykami z kierowcą B. W. . Dojechał na parking M. P., skąd miał go odebrać P. K. (1). T. S. (1) został zatrzymany przez policję zaraz po przyjeździe do Polski. Dzień, dwa dni wcześniej A. G. (1) był u W. celem szukania nowego źródła narkotyków i pakował lub dotykał paczkę z marihuaną przeznaczoną dla niego. Na paczce zabezpieczonej z tego zdarzenia znaleziono ślady linii papilarnych S. i G.. Badania kryminalistyczne z zakresu chemii potwierdziły bez wątpienia, że zabezpieczone narkotyki to amfetamina i marihuana.

Dane o oskarżonym.

D. W. mieszka w Holandii z narzeczoną, z którą nabył na współwłasność dom, na który zaciągnęli kredyt. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Pracuje w fabryce ciężarówek i zarabia około 2800 EURO miesięcznie. Do niniejszej sprawy był poszukiwany ENA. Nie był uprzednio karany.

Akta sprawy II K 37/19 SO w Koninie i odpis wyroku w niniejszej sprawie k. 5034-5049, 4553-4597, dane z analizy połączeń telefonicznych – załącznik nr 1, dane z kancelarii Tajnej do sprawy II K 39/17, notatki z ustalenia nr telefonów ww. osób z grupy przestępczej k. 127, 655,dotyczące kontroli operacyjnej i załączone dokumenty dotyczące kontroli k. 3559- 3758 z akt głównych sprawy j.w.

Zeznania T. S. (1) k. 5024-5027, 5065-5067v, 63-67, 76-78, 107-110, 113-117, 433-437, 447-449v, 490-496, 549-552, 575-579, 663-683, 980-982, 1245-1248, 1253-1257, 1258-1262, 2525-2531, 2800-2803, 4059-4062, 4471-4473, 4476-4481 i k. 4501v-4502v ze sprawy II K 39/17 SO w Koninie

Częściowo zeznania P. K. (1) k. 5030v-5033, 2182-2183, 2915-2922, 3248-3256, 3349-3374, 3496-3507, 3797-3802, 4036-4039, 4115-4118

Zeznania świadków j.w. i ww. rzeczowy materiał doowodowy

Zeznania M. W. k. 4959v, 1205-1207, 4509v

Zeznania świadka Ł. D. k. 4957v-4958, 1128-1129, 4509- 4509v

Zeznania A. D. k. 4957, 1210-1212, 4509

Zeznania B. W. k. 4958v, 47-48, 4508v-4909

Protokoły przeszukania , oględzin dotyczące T. S. k. 35-38, 41-44

Sprawozdanie z badań narkotyków znalezionych u ww. k. 52-55

Opinia z badania zabezpieczonej amfetaminy k. 2185

Notatka dotycząca ustalenia nr abonenckich k. 127

Dokumentacja fotograficzna znalezionych narkotyków j.w. k. 128-129

Zestawienie ilości narkotyków k. 140, 501, 539, 688

Płyta DVD z zapisem danych z telefonu T. S., protokół oględzin płyty, danych z pamięci telefonu ww., wiadomości sms ww. , tablica poglądowa, protokół oględzin laptopa i dokumentów ww., opinie z zakresu chemii i śladów daktyloskopijnych k. 176-432, 438-446, 452-455, 456- 473, 497-500, 607-614, 530-537, 566-570, 658-660, 1367-1370, 1372-1378, 2771-2778

Wykaz połączeń (...), (...), (...) k. 521-522, 528-529, 3211, 523-525, 2010-2011, 2064-2065, 642-644, 1417-1422, 2013-2015, 2584-2585, 2995-2996, 3213-3214

Protokoły przeszukań, oględzin dot. P. K. (1) i Ł., oględzin C. k. 710-714, 722-724, 739-740, 743-748, 761-773, 783-784, 815-820, 840-841, 1071-1126, 112-1158, 1441-1951,1952-1996

Wykaz połączeń (...) k. 2012

Sprawozdanie z badań suszu znalezionego u P. K. (1) i opinia z zakresu chemii i daktyloskopii k. 793-796, 1432-1439,

Opinie biegłego informatyka dotyczące laptopów P. K. i Ł. C. k. 1379-1388, 1367-1370, 1372-1378 i protokół oględzin karty C. z płyta z zapisem danych z pamięci

Protokoły dotyczące A. S., , M. O., opinie i protokoły oględzin dotyczące ww. k.2265-2268, 2317-2321, 2346, 2354-2357, 2392-2402, 2826-2872, 2880-2883, 2891-2900, 3195-3200, 3068-3077, 3187-3192, 3195-3200, 3311-3318, 3376-3389, 3391-3394, 3396, 3397, 3398-3406, , 3491-3494

Opinia biegłego informatyka k. 4019-4020

Wyrok i kserokopie z akt II K 39/17 oraz same akta II K 39/17 SO w Koninie, w tym dokumenty, płyty zawarte w Kancelarii (...) do ww. sprawy i w ww. sprawie

Akta SR w Kole, sygnatura akt II K 68/18 dotyczące M. O.

Dane z wywiadu kuratora sądowego k. 3221-3223, dane o karalności i dane o osobie k. 4337-4338, 4339-4340, 4392, 4403-4405

Ocena dowodów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Pkt 1 2 i 3 wyroku

Zeznania T. S. (1). k. 5024-5027,5065-5067v, 63-67, 76-78, 107-110, 113-117, 433-437, 447-449v, 490-496, 549-552, 575-579, 663-683, 980-982, 1245-1248, 1253-1257, 1258-1262, 2525-2531, 2800-2803, 4059-4062, 4471-4473, 4476-4481 i k. 4501v-4502v ze sprawy II K 39/17 SO w Koninie

Częściowo zeznania P. K. (1) k. 5030v-5033, 2182-2183, 2915-2922, 3248-3256, 3349-3374, 3496-3507, 3797-3802, 4036-4039, 4115-4118

Zeznania świadka Ł. D. k. 4957v-4958, 1128-1129, 4509-4509v

Rzeczowy materiał dowodowy i opinie biegłych wskazane przy ustaleniu faktów, w tym akta II K 68/18 SR w Kole, II K 39/17 SO w Koninie, w tym także dokumentacja z Kancelarii Tajnej

Zeznania T. S. (1) były jasne, konsekwentne w toku całego postępowania. Nie miał wątpliwości ani co do udziału oskarżonego w grupie przestępczej, ani co do okoliczności przeprowadzanych transportów narkotykowych, podał wiele szczegółów transakcji, w tym ceny i ilości zakupionych narkotyków, a przy tym nie umniejszał swojej winy.Sąd uznał te zeznania za wiarygodne. Ponadto Sąd nie dopatrzył się powodów dla których świadek miałby bezpodstawnie obciążać oskarżonego i pozostałe osoby zwłaszcza, że jego zeznania znajdowały potwierdzenie w twierdzeniach P. K. (1) i rzeczowym materiale dowodowym. Świadek sam siebie obciążał, nie jest osobą obeznaną z mechanizmami przestępczymi, żeby uknuć intrygę wobec oskarżonego, nie był zainteresowany obciążeniem oskarżonego bo sam też ponosił odpowiedzialność. Zeznania składał spontanicznie i co już podniesiono był konsekwentny.

Zeznania P. K. (1) złożone w dniu 10 lipca 2017 r., a następnie kolejne i podtrzymane były jasne, spójne i szczegółowe. Nie miał wątpliwości ani co do udziału oskarżonego w grupie przestępczej ani co do okoliczności opisanych transakcji narkotykowych. Podał wiele szczegółów całego procederu narkotykowego, w tym ceny i ilości zakupionych narkotyków, a przy tym nie umniejszał swojej roli. Jego zeznania znajdowały potwierdzenie w zeznaniach T. S. (1) i rzeczowym materiale dowodowym. Świadek logicznie podał przyczynę zmiany swoich zeznań bowiem na początku postępowania nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów k. 804-807, 878. Świadek występował wówczas w innej roli procesowej co niewątpliwie wpływało na jego postawę.

Zeznania świadka Ł. D. były jasne i konsekwentne, świadek ten nie miał wątpliwości, że T. S. (1) korzystał z usług transportowych w jego firmie przewozowej (...) celem podróży do E., podał okoliczności, w których do tego doszło.

Zeznania świadków A. D. i M. W. są konsekwentne i obiektywne. Wskazali oni znane im okoliczności wyjazdów T. S. (1) bowiem pracowali w firmie transportowej, z której świadek korzystał, jako kierowcy.

Ten materiał dowodowy jest obiektywny i bezsporny. Opinie biegłych są jasne, pełne, pozbawione sprzeczności i profesjonalne. Nikt w tym procesie nie kwestionował wiarygodności i legalności tego materiału dowodowego.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Zeznania A. G. (2) k. 4958-4958v, 2364-2367,2571-2573, 4131-4134

Zeznania M. K. k. 5068, 2096-2104, 4508

Zeznania A. G. (1) ( wyjaśnienia) k. 5001v-5002 836-839, 895, (...)- (...), (...)- (...)

Zeznania (wyjaśnienia) A. S. k. 5002, 2270-2272, 3085-3088, 3096, 4066-4069

Zeznania ( wyjaśnienia) P. K. (2) k. 5002, 728-731, 732-735, 887, 1253-1257, 4051-4054

Zeznania Ł. C. k. 5023v-5024, 752-755, 905, 1258-1262,4043-4046

Częściowo zeznania P. K. (1) na k. 804-807, 878

Wyjaśnienia oskarżonego k. 4912-4914, 4421-4421v, 4476-4480

Zeznania M. O. k. 4959-4959v, 2374-2378, 2411-2412, 2937-2940, 3997-4000

Rzeczowy materiał dowodowy nie wskazany przy ustalaniu faktów

Zeznania A. G. (2) nie wniosły istotnych okoliczności do sprawy.

Zeznania M. K. nie wniosły istotnych okoliczności do przedmiotowej sprawy.

Zeznania świadków A. G. (1), A. S.,P. K. (2) i Ł. C. nie są wiarygodne. Wszyscy oni byli oskarżonymi w sprawie II K 39/17 SO w Koninie, a obecnie nieprawomocnie skazani i ta sytuacja rzutuje na treść ich zeznań. Wszyscy, poza Ł. C., odmówili złożenia zeznań w tej sprawie w oparciu o przepis art. 182 § 3 kpk. Ujawnione zeznania ( wyjaśnienia) stanowią linię obrony na użytek procesu w sprawie II K 39/17 ale ta linia obrony upada w konfrontacji z konsekwentnymi , precyzyjnymi zeznaniami T. S. (1) i pozostałymi dowodami wskazanymi przy ustaleniu faktów. Wszyscy ww. oczekują na rozstrzygnięcie sądu II instancji bowiem wnieśli apelację i trudno oczekiwać aby w tym procesie nie podtrzymali swojej linii obrony.

Zeznania świadka P. K. (1) z wstępnej części postępowania przygotowawczego nie zasługują na wiarę. Jako podejrzany i następnie oskarżony w sprawie II K 39/17 podjął taką decyzję, żeby negować swój udział w zarzucanych mu przestępstwach, była to jego forma obrony, ale postanowił przyznać się do zarzucanych przestępstw na dalszym etapie postępowania, za namową obrońcy i w dalszym ciągu był konsekwentny i zeznania te były zbieżne z ustalonymi faktami.

W ocenie sądu wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na wiarę. Próba przedstawienia siebie jako osoby wiodącej ustabilizowane życie w Holandii i nie biorącej udziału w przypisanych mu przestępstwach nie jest przekonująca. Przede wszystkim wyjaśnienia oskarżonego nie znajdują potwierdzenia w zeznaniach T. S. (1) i P. K. (1). Zwłaszcza T. S. (1) opisywał kontakty z oskarżonym, miejsca zamieszkania, spotkania i okoliczności przekazywania narkotyków. Także rzeczowy materiał dowodowy wskazuje na nieprawdziwość twierdzeń oskarżonego.

Zeznania świadka M. O. nie mogą zostać uznane za wiarygodne bowiem został prawomocnie skazany w sprawie o sygnaturze akt II K 68/18 za uczestniczenie w obrocie środkami odurzającymi , był dilerem jednej z ustalonych osób z grupy przestępczej, skazanych nieprawomocnie w sprawie II K 39/17, tutejszego sądu i obecnie przyjmuje lojalną postawę bowiem w swojej sprawie nie przyznawał się do przypisanego mu przestępstwa.

Nie miał istotnego znaczenia w sprawie.

Podstawa prawna wyroku

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Pkt 1 wyroku- art.258§1 kk i art. 4 § 1 kk

Pkt 2 wyroku- art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ww. ustawy w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk

Pkt 3 wyroku- ciąg przestępstw: pierwsze- art. 55 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ww. ustawy w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 4 § 1 kk oraz trzy kolejne – art.55 ust. 1 i 3 ww. ustawy w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ww. ustawy w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 4 § 1 kk

D. W.

Przestępstwo z art. 258 § 1 kk jest przestępstwem umyślnym, formalnym i może je popełnić każdy. Nie ulega wątpliwości, że oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim tj. chciał popełnienia tego przestępstwa i świadomie brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustaloną osobę w skład której wchodzili T. S. (1), P. K. (1) i trzy inne ustalone osoby. Rolą oskarżonego była nabycie wewnątrzwspólnotowe na terenie Holandii narkotyków celem wprowadzenia ich do obrotu na terenie Polski. Oskarżony znał kierującego grupą i to z nim uzgodnił swoją rolę w grupie. W grupie wystarczy niski poziom zorganizowania, nie jest konieczne połączenie członków grupy więzami znajomości, czy żeby wszyscy uzgadniali sposób popełniania przestępstw, a nawet się znali. Z opisu T. S. (1) czy P. K. (1) wynika, że każdy w grupie zajmował się określoną częścią działalności, powiązania w grupie i podział ról był określony. Zatem oskarżony wypełnił stronę podmiotową i przedmiotową tego przestępstwa.

Przestępstwa z art. 55 ust 1 i 3 ustawy z 29.07.2005 roku ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i z art. 56 ust. 1 i 3 tej ustawy są przestępstwami umyślnymi. Oskarżony popełnił je w zamiarze bezpośrednim, chciał ich popełnienia, była to dla niego forma zarobku. Oskarżony w ramach podziału ról nabywał na terenie Holandii opisane narkotyki, które następnie były przywożone do Polski i wprowadzane do obrotu. Wprowadzenie do obrotu to przekazanie narkotyków osobie nie będącej konsumentem i w tym wypadku narkotyki były przewożone do Polski i wprowadzane do obrotu przez innych członów grupy przestępczej. Oskarżony i w tym wypadku działał z zamiarem bezpośrednim, a zatem wypełnił w pełni stronę podmiotową i przedmiotową ww. przestępstw. Typ kwalifikowany obu ww. przestępstw wiąże się z ze znaczną ilości narkotyków. Sąd podziela stanowisku SN wyrażone w orzeczeniu z 14 lipca 2012 roku, IV K K127/11 i szeregu innych orzeczeniach SN i sądów apelacyjnych, że znaczna ilość narkotyków to taka, która wystarcza do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób. Mając na uwadze ilość przypisanych oskarżonemu narkotyków bez wątpienia to kryterium zostało spełnione. Sąd przyjął w jednym wypadku usiłowanie popełnienia przypisanych przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ww. ustawy bowiem T. S. (1) został zatrzymany podczas ostatniego przewozu narkotyków tj. 13.10.2016r., kiedy przewoził narkotyki zarówno dla zorganizowanej grupy przestępczej , jak i dla P. K. (1). Czas popełnienia przypisanych przestępstw sąd ustalił w oparciu o materiał dowodowy wskazany przy ustaleniu faktów. Oskarżony działał , czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa opisanego jak w pkt 2 wyroku, stałe źródło dochodu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. W przypadku ciągu przestępstw z pkt 3 wyroku oskarżony działał poza grupą przestępczą wspólnie i w porozumieniu z T. S. (1) i P. K. (1) i miał tego pełną świadomość. Sąd w każdym przypadku zastosował przepis art. 4 § 1 kk bowiem od czasu popełnienia przypisanych oskarżonemu przestępstw nastąpiły niekorzystne dla oskarżonego zmiany przepisów dotyczące m.in. zagrożenia karą , wprowadzone m.in. ustawą z 7 lipca 2022 roku o zmianie m.in. ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czy kodeksu karnego z dniem 1.10.2023 roku. Zatem ustawy obowiązujące w czasie popełnienia przestępstw są względniejsze dla oskarżonego. Kwalifikacja kumulatywna wynika jasno z przypisanych czynów. Brzmienie art. 12 kk przesądza, że czyn ciągły charakteryzuje się jednym zamiarem ( tym samym, a nie takim samym)obejmującym wszystkie elementy składowe. Z ustalonych faktów wynika, że zamiar oskarżonego dotyczący nabycia narkotyków i wprowadzania do obrotu w Polsce przez P. K. (1), poza grupą przestępczą, nie istniał z góry przed pierwszym zachowaniem opisanym jak w pkt 2 wyroku, pojawił się później i działania te zostały dokonane z zamiarem takim samym, pojawiającym się sukcesywnie, przy potrzebie kolejnej dostawy dla P. K. (1), wspólnie uzgodnionej. Zatem sąd był zobligowany do przyjęcia odrębnego przestępstwa co do zachowania oskarżonego w okresie 12 do 13 października 2016 roku, a opisanego jak w pkt 3 wyroku i wyłączenia tego działania z opisu czynu z pkt 2 wyroku z uwagi na brak możliwości przyjęcia, że w tym przypadku oskarżony działał z góry powziętym, tym samym zamiarem co do wszystkich elementów składowych pierwotnego zarzutu. Ciąg przestępstw z art. 91 § 1 kk co do czynów opisanych jak w pkt 3 wyroku jest uzasadniony z uwagi na wypełnienia warunków z tego przepisu.

Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

D. W.

Pkt 1, 2 i 3, 4 wyroku

Pkt 5 wyroku

Sąd na podstawie wskazanych przepisów za czyn 1 wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności, za czyn II karę 3 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 240 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 zł, za ciąg przestępstw wskazanych w pkt 3 karę 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny 150 stawek dziennych przyjmując stawkę dzienną w kwocie 100 zł. Sąd połączył ww. kary pozbawienia wolności i kary grzywny i wymierzył oskarżonemu karę łączną 3 lat i 6 miesięcy lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w ilości 300 stawek dziennych przyjmując stawkę dzienną w kwocie 100 zł.

Jako okoliczności obciążające w każdym przypadku sąd przyjął czasokres trwania przestępczej działalności w grupie przestępczej i poza grupą, ilość środków odurzających i substancji psychotropowych będących przedmiotem obrotu, nadto uczynienie sobie z popełniania przestępstw stałego źródła dochodu, działanie wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami.

Jako okoliczności łagodzące sąd przyjął uprzednią niekaralność oskarżonego, fakt, że obecnie pracuje na terenie Holandii i prowadzi stabilny tryb życia, a od zdarzeń będących przedmiotem rozpoznania upłynęło już ponad 7 lat i oskarżony nie wszedł ponownie na drogę przestępstwa.

Sąd wymierzył karę grzywny, w wysokościach adekwatnych do stopnia winy oskarżonego, stopnia społecznej szkodliwości jego czynów, a wysokość jednej stawki dziennej grzywny ustalił adekwatnie do możliwości majątkowych i zarobkowych oskarżonego; tak wymierzone kary spełnią swe cele prewencyjne i wychowawcze wobec oskarżonego, a także cele z zakresu prewencji ogólnej. Karę łączną Sąd wymierzył przy zastosowaniu zasady asperacji i zgodnie z zasadami określonym w przepisie art. 86 § 1 kk z czasu popełnienia przestępstw. Nie ulega wątpliwości, że czasokres działalności przestępczej oskarżonego był dosyć długi ale związek między przypisanymi przestępstwami był ścisły i dotyczył tych samych działań w ramach zorganizowanej grupy przestępczej i poza grupą, a dotyczący nabywania, wprowadzania do obrotu narkotyków. W ocenie sądu wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności i kary grzywny we wskazanym wymiarze uwzględnia dyrektywy wymiaru kary i czyni tę karę sprawiedliwą.

Stosownie do treści przepisu art. 45 § 1 kk orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowych uzyskanych z popełnienia przestępstwa i ciągu przestępstw. W związku z przestępstwem z pkt 2 wyroku kwotę równowartości korzyści majątkowej ustalono na kwotę 167.057 zł, a w odniesieniu do pkt 3 wyroku w kwocie 32.378zł. Sąd w oparciu o zeznania świadków przyjął korzystną dla oskarżonego wartość 1 grama marihuany i amfetaminy na 30 zł. Zatem przyjęte w pkt 2 ilości narkotyków dają następujące wartości: 24kg marihuany – kwota 720.000 zł podzielone na 6 osób tj. 120.000zł na osobę i 8 kg amfetaminy – kwota 240.000 zł podzielone na 6 osób co daje kwotę 40.000 zł na osobę oraz 791,85 grama marihuany- kwota 23.755zł podzielone na 6 osób co daje kwotę 3959 zł oraz 619, 66 grama amfetaminy – kwota 18.589,80 zł podzielone na 6 osób co daje kwotę 3.098 zł na osobę czyli łącznie kwota 167.057zł na osobę. Sąd uwzględnił w tym rozliczeniu osoby wskazane w sprawie II K 39/17 SO w Koninie i oskarżonego w niniejszej sprawie ale bez T. S. (1), który otrzymywał pieniądze od A. G. (1) za przewóz narkotyków i który wykładał pieniądze na narkotyki.

W związku ze skazaniem jak w pkt 3 wyroku czyli działanie oskarżonego poza zorganizowaną grupą przestępczą sąd określił kwotę przepadku równowartości korzyści majątkowej w następujący sposób: 658,55 grama marihuany – kwota 19.756 zł podzielone na dwie osoby co daje kwotę 9.878 zł na osobę i 1,5 kg marihuany – kwota 45.000 zł podzielone na dwie osoby co daje kwotę 22.500 zł na osobę i co łącznie daje kwotę 32.378 zł na osobę. Sąd przyjął wartość 1 grama marihuany także w kwocie 30 zł i uwzględnił przy podziale kwoty 2 osoby tj. oskarżonego i P. K. (1) bowiem T. S. (1) otrzymywał pieniądze od A. G. (1) j.w. i przy okazji przywoził narkotyki K., poza grupą przestępczą.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

D. W.

Pkt 6

Na poczet orzeczonej oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie stosownie do treści art. 63 § 1 kk.

Koszty procesu

Pkt 7 wyroku

O kosztach sądowych orzeczono w oparciu o przepis art. 627 kpk i w oparciu o art. 2 ust. 1 pkt 5 i art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z 23.06.1973r-Dz.U. z 2023r., poz123. Zdaniem sądu oskarżony ma możliwości aby zapłacić te koszty biorąc pod uwagę jego dochody i majątek.

Anna Klimas