Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
II K 100/24
Sąd
Sąd Okręgowy w Olsztynie
Wydział
II Wydział Karny
Rodzaj
Wyrok
Data orzeczenia
3 grudnia 2024 r.
Rozstrzygnięcie
Skazanie
Opublikowano w portalu
8 stycznia 2025 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sprawy karne
Sąd Okręgowy w Olsztynie
© autorzy OpenStreetMap

Sprawy karne

Sąd skazał M. Ł. na 3 lata i miesiąc za rozbój z nożem na stacji paliw

Przejdź do orzeczenia, 10 min czytania

Spór

Prokurator oskarżył M. Ł. o rozbój z użyciem noża na szkodę Ł. J. Oskarżony przyznał się częściowo, ale zakwestionował użycie noża.

Ustalenia sądu

Sąd uznał za udowodnione, że 21 lipca 2024 r. oskarżony, grożąc nożem, zabrał pokrzywdzonemu telefon, 150 zł i walizkę z ubraniami, a czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary za podobne przestępstwo.

Rozstrzygnięcie

Sąd skazał M. Ł. na karę 3 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności, zaliczył okres zatrzymania i aresztu oraz zasądził od oskarżonego 2000 zł tytułem częściowego naprawienia szkody.

Dlaczego

Sąd uznał zeznania pokrzywdzonego za w pełni wiarygodne, bo tuż po zdarzeniu konsekwentnie mówił o nożu, a wyjaśnienia oskarżonego, że nie użył noża, uznał za niewiarygodne.

Więcej o sprawie

Skradziony telefon oskarżony wrzucił do kratki wentylacyjnej budynku, a przed rozprawą sam wskazał miejsce, gdzie go ukrył, i telefon wrócił do pokrzywdzonego. Obrońca z urzędu dostanie wynagrodzenie z Skarbu Państwa.

Oskarżony zaprzeczał, że użył noża, ale pokrzywdzony, który tego dnia pił alkohol, już po zdarzeniu mówił o nożu.

Pokrzywdzony nie miał żadnego interesu aby fałszywie wskazywać na użycie noża przez napastnika.

Z uzasadnienia, Sąd Okręgowy w Olsztynie
Rozstrzygnięcie
Skazanie
Sąd
Sąd Okręgowy w Olsztynie, II Wydział Karny
Sygnatura
II K 100/24

Treść orzeczenia około 10 minut czytania

Teza: a. Oskarżony w chwili zdarzenia zażądał od pokrzywdzonego wydania opisanych w zarzucie przedmiotów. W chwili czynu posługiwał się nożem, który celowo okazał pokrzywdzonemu aby ten nie stawiał oporu i wydał rzeczy. Pokrzywdzony odebrał to zachowanie jako groźbę użycia noża i zrobienie mu fizycznej krzywdy. Wspomniane przedmioty oskarżony ukradł. Powyższe zachowanie oskarżonego wyczerpują ustawowe znamiona zbrodni rozboju z art.280 § 2 k.k. b. Pokrzywdzony nie krył, że tego dnia był pod znacznym działaniem alkoholu, ale takie zdarzenie zapadło mu w pamięć. Pokrzywdzony miał świadomość swojego stanu nietrzeźwości i sam poprosił o umożliwienie mu złożenia szczegółowych zeznań po wytrzeźwieniu. Powyższe wskazuje, że mimo wypitego alkoholu pokrzywdzony miał zachowaną zdolność postrzegania i kierowania swoim postępowaniem, zatem sam fakt bycia nietrzeźwym automatycznie nie może dyskwalifikować wiarygodności zeznań pokrzywdzonego. Wskazać należy, że pokrzywdzony w dniu zdarzenia i następnego dnia bez wątpliwości wskazywał na posługiwanie się nożem przez napastnika. Pokrzywdzony tuż po zdarzeniu prosił o pomoc sprzedawczynię ze sklepu na stacji paliw i jej również mówił o posługiwaniu się nożem przez napastnika. Pokrzywdzony podczas rozprawy zeznał co prawda, że napastnik wyjął „coś” z kieszeni, że nie przyjrzał się za dobrze i wydaje mu się, że był to nóż, ale jednocześnie wskazał, że obecnie tego zdarzeniu już dobrze nie pamięta z powodu upływu czasu. W ocenie Sądu zeznania złożone przez pokrzywdzonego tuż po zdarzeniu zawierają najbardziej wiarygodne okoliczności, w szczególności fakt posługiwania się przez napastnika nożem. Typowe jest w takich sytuacjach, że ofiary napadów zapamiętują najlepiej te elementy zdarzenia, które w danej chwili odbierają jako bezpośrednie dla nich zagrożenie lub które są dla nich szczególnie dotkliwe. Natomiast inne, nazwijmy je pobocznymi, okoliczności (np. kolor ubrania napastnika, kolor włosów, oczu itp.) mogą pominąć lub nawet pomylić, co wcale nie poddaje w wątpliwość wiarygodności całej relacji. Pokrzywdzony nie miał żadnego interesu aby fałszywie wskazywać na użycie noża przez napastnika. W ocenie Sądu zapamiętał ten szczegół, bo w chwili zdarzenia wywołał u niego stan zagrożenia. Natomiast napastnikowi zależało na skutecznym wywołaniu efektu zastraszenia swojej ofiary i z pewnością nóź (a nie np. długopis, patyczek od loda itp.) do tego się najlepiej nadawał. Oskarżony i pokrzywdzony są podobnej postury ciała. Trudno przy tym uznać, że pokrzywdzony bez „istotnej przyczyny” oddałby napastnikowi bez wahania swoje rzeczy, w tym drogi telefon. W ocenie Sądu, taką „istotną przyczyną” był właśnie nóż, o którym zeznawał i obawa użycia tego noża przez napastnika w razie odmowy oddania rzeczy.

Sygn. akt II K 100/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 grudnia 2024 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Olgierd Dąbrowski-Żegalski

Ławnicy: Anna Bogusz, Michał Klonowski

Protokolant: sekr. sąd. Izabela Ważyńska

w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Olsztyn-Południe w Olsztynie Macieja Szepietowskiego,

po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2024 r.

sprawy:

M. Ł.,

urodz. (...) w B., syna P. i J. z d. K.,

oskarżonego o to, że:

w dniu 21 lipca 2024 r. w O., w okolicy stacji paliw C. K. przy ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki S. (...) U. o wartości 5759,94 zł, pieniędzy w kwocie 150 zł oraz walizki z ubraniami o wartości 2000 zł, posługując się nożem i grożąc natychmiastowym użyciem przemocy, na szkodę Ł. J., przy czym czynu tego dopuścił się po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

- tj. o czyn z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

orzeka

1. oskarżonego

M. Ł.

uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu uzupełniając opis czynu o stwierdzenie, że oskarżony dopuścił się tego czynu w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za inne umyślne przestępstwo podobne, tj. zbrodni z art.280 § 2 k.k. w zw. z art.64 § 1 k.k. i za to na tej podstawie skazuje go i wymierza mu

karę 3 (trzech) lat i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności;

2. na podstawie art.63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności

zalicza oskarżonemu okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 6 sierpnia 2024 r. godz. 21:10;

3. na podstawie art.46 § 1 k.k. orzeka od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego Ł. J.

obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 2000 (dwóch tysięcy) złotych;

4. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii adwokackiej adw. K. W. kwotę 738 złotych (w tym 23% VAT w kwocie 138 złotych) za postępowanie przygotowawcze i 1476 złotych (w tym 23% VAT w kwocie 276 złotych) za postępowanie sądowe – łącznie po 2214 złotych (w tym 23% VAT) tytułem

wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconych czynności obrońcy z urzędu wobec oskarżonego;

5. na podstawie art.624 § 1 k.p.k. nie obciąża oskarżonego opłatą i zwalnia go od pozostałych kosztów sądowych, które poniesie Skarb Państwa.

Uzasadnienie

1. USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

M. Ł.

W dniu 21 lipca 2024 r. w O., w okolicy stacji paliw C. K. przy ul. (...) oskarżony M. Ł. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki S. (...) U. o wartości 5759,94 zł, pieniędzy w kwocie 150 zł oraz walizki z ubraniami o wartości 2000 zł, posługując się nożem i grożąc natychmiastowym użyciem przemocy, na szkodę Ł. J.. Czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za inne umyślne przestępstwo podobne.

W dniu 21 lipca 2024 r. w O. pokrzywdzony Ł. J. oczekiwał na autobus, którym miał wrócić do miejsca zamieszkania. Wcześniej na terenie O. spotkał się ze znajomymi, z którymi pił alkohol. Około godziny 20.00 pokrzywdzony zrobił zakupy w sklepie na stacji paliw C. K. przy ul. (...).

Wychodząc ze sklepu zaczepił go oskarżony M. Ł., który po krótkiej wymianie zdań wyjął z kieszeni nóż i skierował ostrze w stronę pokrzywdzonego i jednocześnie zażądał od pokrzywdzonego oddania jego torby i telefonu. Pokrzywdzony wystraszył się zachowania oskarżonego, w szczególności że zrobi mu krzywdę nożem i oddał napastnikowi swój telefon komórkowy marki S. (...) U. o wartości 5759,94 zł, pieniądze w kwocie 150 zł oraz walizkę z ubraniami o wartości 2000 zł. Oskarżony ukradł wspomniane przedmioty i uciekł. Jakiś czas później wrzucił skradziony telefon komórkowy do kratki wentylacyjnej jednego z budynków na terenie O..

Oskarżony został zatrzymany i tymczasowo aresztowany na początku sierpnia 2024 r.

Tuż przed rozprawą oskarżony wskazał miejsce, gdzie pozostawił skradziony telefon i udało się odzyskać ten przedmiot, a następnie zwrócić pokrzywdzonemu.

Czynu tego oskarżony dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za inne umyślne przestępstwo podobne.

Oskarżony nie jest osobą chorą psychicznie ani upośledzoną umysłowo. W chwili czynu miał w pełni zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoi postępowaniem.

Częściowe wyjaśnienia M. Ł..

Zeznania pokrzywdzonego Ł. J..

Zeznania M. P..

Wyniki oględzin miejsc.

Odtworzenie nagrań monitoringu.

Wyniki okazania wizerunku.

Dane o karalności i odpisy wyroków dot. oskarżonego.

Opinia sądowo-psychiatryczna dot. oskarżonego.

42v-43, 54, 117-117v.

198-198v, 2, 14v, 95v.

199-199v, 67v.

9-11, 195-196.

33-35.

Dowody (2)
  • 36-38b., k. 45-48, 60-62, 78-80
  • 100-101., k. 84-90

Fakty uznane za nieudowodnione

2. OCENA DOWODÓW

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Częściowe wyjaśnienia M. Ł.

Oskarżony generalnie przyznał się do stawianego mu zarzutu, lecz zakwestionował użycie noża w czasie tego rozboju. W pozostałym zakresie jego wyjaśnienia pokrywają się ze zgromadzonym w tej sprawie materiałem dowodowym, w szczególności zeznaniami pokrzywdzonego i świadka i można je uznać za wiarygodne w tej części.

Zeznania pokrzywdzonego Ł. J.

Zeznania pokrzywdzonego należy uznać w pełni za wiarygodne. W zeznaniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym opisał przebieg zdarzenia i konsekwentnie wskazywał, że napastnik żądając wydania od niego przedmiotów wyjął nóż (scyzoryk), okazał mu ten nóż i skierował ostrze w jego stronę. Pokrzywdzony nie krył, że tego dnia był pod znacznym działaniem alkoholu, ale takie zdarzenie zapadło mu w pamięć. Pokrzywdzony miał świadomość swojego stanu nietrzeźwości i sam poprosił o umożliwienie mu złożenia szczegółowych zeznań po wytrzeźwieniu. Powyższe wskazuje, że mimo wypitego alkoholu pokrzywdzony miał zachowaną zdolność postrzegania i kierowania swoim postępowaniem, zatem sam fakt bycia nietrzeźwym automatycznie nie może dyskwalifikować wiarygodności zeznań pokrzywdzonego. Wskazać należy, że pokrzywdzony w dniu zdarzenia i następnego dnia bez wątpliwości wskazywał na posługiwanie się nożem przez napastnika. Pokrzywdzony tuż po zdarzeniu prosił o pomoc sprzedawczynię ze sklepu na stacji paliw M. P. i jej również mówił o posługiwaniu się nożem przez napastnika. Ł. J. podczas rozprawy zeznał co prawda, że napastnik wyjął „coś” z kieszeni, że nie przyjrzał się za dobrze i wydaje mu się, że był to nóż, ale jednocześnie wskazał, że obecnie tego zdarzeniu już dobrze nie pamięta z powodu upływu czasu.

W ocenie Sądu zeznania złożone przez pokrzywdzonego tuż po zdarzeniu zawierają najbardziej wiarygodne okoliczności, w szczególności fakt posługiwania się przez napastnika nożem. Typowe jest w takich sytuacjach, że ofiary napadów zapamiętują najlepiej te elementy zdarzenia, które w danej chwili odbierają jako bezpośrednie dla nich zagrożenie lub które są dla nich szczególnie dotkliwe. Natomiast inne, nazwijmy je pobocznymi, okoliczności (np. kolor ubrania napastnika, kolor włosów, oczu itp.) mogą pominąć lub nawet pomylić, co wcale nie poddaje w wątpliwość wiarygodności całej relacji. Pokrzywdzony nie miał żadnego interesu aby fałszywie wskazywać na użycie noża przez napastnika. W ocenie Sądu zapamiętał ten szczegół, bo w chwili zdarzenia wywołał u niego stan zagrożenia. Natomiast napastnikowi zależało na skutecznym wywołaniu efektu zastraszenia swojej ofiary i z pewnością nóź (a nie np. długopis, patyczek od loda itp.) do tego się najlepiej nadawał. Oskarżony i pokrzywdzony są podobnej postury ciała. Trudno przy tym uznać, że pokrzywdzony bez „istotnej przyczyny” oddałby napastnikowi bez wahania swoje rzeczy, w tym drogi telefon. W ocenie Sądu, taką „istotną przyczyną” był właśnie nóż, o którym zeznawał i obawa użycia tego noża przez napastnika w razie odmowy oddania rzeczy.

Zeznania M. P.

Zarówno sąd jak i strony nie kwestionowały wiarygodności zeznań tego świadka.

Wyniki oględzin miejsc.

Odtworzenie nagrań monitoringu.

Wyniki okazania wizerunku.

Dane o karalności i odpisy wyroków dot. oskarżonego.

Opinia sądowo-psychiatryczna dot. oskarżonego.

Dokumenty urzędowe i czynności procesowe, których wiarygodność nie jest kwestionowana zarówno przez Sąd jak i strony postępowania.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt

Albo 1.2

Częściowe wyjaśnienia oskarżonego

Sąd nie dał wiary oskarżonemu, który zakwestionował użycie noża w czasie tego rozboju. Z jego wyjaśnień wynika, że nie posługiwał w czasie napadu żadnym przedmiotem, a pokrzywdzony potulnie oddał mu swoje wartościowe rzeczy. Powyższe twierdzenia Sąd uznał za niewiarygodne z powodów wskazanych w pkt 2.1.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

x

Podstawa prawna

skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

Dowód
  • zgodna z zarzutem, k. 1

M. Ł.

Art.280 § 2 k.k. Oskarżony w chwili zdarzenia zażądał od pokrzywdzonego wydania opisanych w zarzucie przedmiotów. W chwili czynu posługiwał się nożem, który celowo okazał pokrzywdzonemu aby ten nie stawiał oporu i wydał rzeczy. Pokrzywdzony odebrał to zachowanie jako groźbę użycia noża i zrobienie mu fizycznej krzywdy. Wspomniane przedmioty oskarżony ukradł.

Powyższe zachowanie oskarżonego wyczerpują ustawowe znamiona zbrodni rozboju z art.280 § 2 k.k.

Art.64 § 1 k.k.

Oskarżony dopuścił się tego czynu w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne – wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie II K 874/17 został skazany na karę 4 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności m.in. za przestępstwa z art.280 § 1 k.k., karę skończył odbywać 23.12.2021 r.

Podstawa prawna

skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

niezgodna z zarzutem

Warunkowe umorzenie

postępowania

Uniewinnienie

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE

I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Dowód
  • M. Ł., k. 1, 1

Za zbrodnię z art.280 § 2 k.k. w zw. z art.64 § 1 k.k. wymierzono oskarżonemu karę 3 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności, czyli w najniższym wymiarze i zgodnie z wnioskiem samego oskarżonego (k.197v). Wzięto pod uwagę wysoki stopień społecznej szkodliwości tego czynu, sposób działania sprawcy, wartość skradzionych przedmiotów. Jako okoliczności obciążające należy wziąć dodatkowo pod uwagę fakt, że oskarżony był już w przeszłości wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu oraz zdrowiu i życiu. Kolejnego rozboju dopuścił się w warunkach recydywy. Jako okoliczności łagodzące wzięto pod uwagę przyznanie się do winy oskarżonego (z zastrzeżeniem, że nie w pełnym zakresie), dobrowolne ujawnienie miejsca schowania skradzionego telefonu oraz deklarację naprawienia szkody w pozostałym zakresie wyrządzonej przestępstwem.

3

3

Na podstawie art.46 § 1 k.k., na wniosek pokrzywdzonego orzeczono o obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem.

Oskarżony sam wyraził wolę naprawienia tej szkody (k.199-200).

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Punkt z wyroku

odnoszący się

do przypisanego

czynu

2

2

Dowód: Na poczet orzeczonej kary zaliczono oskarżonemu okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania w tej sprawie.
  • Na poczet orzeczonej kary zaliczono oskarżonemu okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania w tej sprawie., k. 4, 4

Orzeczono o nieopłaconych kosztach obrony na rzecz obrońcy wyznaczonego z urzędu.

6. INNE ZAGADNIENIA

7. KOSZTY PROCESU

5

Zwolniono oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych w całości z uwagi na fakt, że obecnie odbywa on karę pozbawienia wolności w innej sprawie, nie ma on majątku ani źródeł utrzymania.

8. PODPIS

36 dni od wyroku do publikacji

  1. Wyrok 3 grudnia 2024 r.
  2. Portal: 8 stycznia 2025 r.

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.